มหาสมุทรเป็นพิษ: ภาพถ่ายที่ช่วยย้ำเตือนถึงสถานะน่ากังวลของทะเลในปัจจุบัน - Page 2 of 2 - National Geographic Thailand

มหาสมุทรเป็นพิษ: ภาพถ่ายที่ช่วยย้ำเตือนถึงสถานะน่ากังวลของทะเลในปัจจุบัน

มหาสมุทร

คราบน้ำมันสีเหลืองส้มลอยตัวเป็นแพบริเวณชายฝั่งอะแลสกา อันเป็นผลกระทบจากเหตุน้ำมันรั่ว Exxon Valdez ในปี 1989 ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เหตุน้ำมันรั่วครั้งใหญ่เมื่อเปรียบเทียบกับครั้งอื่นๆ แต่เหตุน้ำมันรั่วนี้กลับส่งผลกระทบเลวร้ายต่อสิ่งแวดล้อมมากที่สุดในอันดับต้นๆ คราบน้ำมันทำให้ชายฝั่งทะเลเสียหายไปกว่า 1,200 ไมล์ และยังส่งผลถึงอุทยานแห่งชาติ 3 แห่ง, อุทยานสัตว์ป่า 3 แห่ง และป่าสงวนอีก 1 แห่งอีกด้วย

ภาพถ่ายโดย Ken Graham / Getty Images

มหาสมุทร

ชาวประมงเผชิญกับผลกระทบจากน้ำมันรั่วในอ่าว Eleanor ของอะแลสกา เหตุที่เกิดขึ้นนับเป็นเหตุน้ำมันรั่วไหลที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา น้ำมันปริมาณ 11 ล้านแกลอนรั่วไหลลงทะเล และกระทบต่อชีวิตของสัตว์หลายรุ่นไม่ว่าจะเป็น ปลาแซลมอน, แมวน้ำ, นกพัพฟิน และอื่นๆอีกมากมาย

ภาพถ่ายโดย Natalie Fobes

มหาสมุทร

ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักในเซาท์ฟลอริดาผลักเอาสารพิษ และน้ำเสียที่ยังไม่ได้ผ่านการบำบัดไหลลงสู่ทะเล ภาพถ่ายนี้คือบริเวณอ่าว Biscayne หลังพายุเข้าพัดถล่มยังชายหาดนอร์ทไมอามี

ภาพถ่ายโดย Mike Thesis

มหาสมุทร

รัฐบาลนครมุมไบในอินเดีย ส่งคนงานเข้ากำจัดขยะหลายพันชิ้นที่ลอยค้างยังบริเวณท่าเรือ ใกล้กับ Gateway of India ในทุกๆวัน

ภาพถ่ายโดย Sebastian D’souza / AP

มหาสมุทร

ในพื้นที่บริเวณแหล่งขุดเจาะพลังงานอย่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สิ่งมีชีวิตที่อาศัยยังที่นี่จำต้องเผชิญกับสถานการณ์น้ำมันรั่วไหลเป็นครั้งคราว จากในภาพปูตัวหนึ่งถูกปกคลุมไปด้วยคราบน้ำมัน เมื่อเครื่องบินของอิสราเอลโจมตีสถานีพลังงานของกรุงเบรุต ในเลบานอน เมื่อปี 2006

ภาพถ่ายโดย Patrick Baz / AFP

มหาสมุทร

คราบน้ำมันหลังเรือบรรทุกน้ำมัน MV Braer เกิดล่มจากพายุเฮอริเคน บริเวณหมู่เกาะเชตแลนด์ ในสกอตแลนด์ เมื่อปี 1993 ส่งผลให้น้ำมันปริมาณ 84,700 เมตริกตันรั่วไหลลงในทะเลเหนือ

ภาพถ่ายโดย David Woodfall / Getty Images

 

อ่านเพิ่มเติม

จะช่วยมหาสมุทรต้องเลิกใช้กากเพชร?

เรื่องแนะนำ

ทีมอาสาสมัครดำน้ำเก็บเศษแห-อวนทิ้งร้างในทะเลแห่งนิวซีแลนด์

ความยั่งยืนคือประเด็นที่โลกแฟชั่นจำเป็นต้องเดินตาม และแบรนด์หรูอย่างปราดา (Prada) ก็ให้ความสนใจในเรื่องนี้ผ่านโครงการ “ใช้ไนลอนอีกครั้ง” (Re-Nylon Project) ซึ่งปราดาร่วมมือกับโครงการอัพไซเคิล (Upcycle – การเปลี่ยนวัสดุที่ไม่ใช้แล้วให้มีคุณภาพดีกว่าเดิม) ทั่วโลก เพื่อเปลี่ยนเศษผ้าเหลือทิ้งจากกระบวนการผลิต ตั้งแต่พรมเก่าไปจนถึงแหตกปลา ให้เป็นสินค้าใหม่อีกครั้ง ร็อบ วิลสัน ตรวจดูนาฬิกาดำน้ำและพยุงตัวขึ้นยืนในชุดดำน้ำที่ดูรุงรัง พร้อมถังออกซิเจน 2 ใบติดอยู่กลางหลัง คู่หูของเขาลงไปรออยู่ในน้ำก่อนแล้ว มีอาสาสมัคร นักดำน้ำฟรีไดเวอร์อยู่บนผิวน้ำสองคนเพื่อคอยจับตาดูสิ่งต่างๆ ส่วนนักดำน้ำสกูบาอีก 2 คนจะดำน้ำเอาเศษซากแหหรืออวนที่อยู่ลึกลงไปในมหาสมุทรราว 14 เมตรขึ้นมา พวกเขาต้องทรงตัวให้มั่นท่ามกลางกระแสน้ำใหญ่ที่ไหลสู่มหาสมุทรใต้ (South Ocean Water) วิลสันเป็นผู้ดำเนินโครงการ Ghost Fishing New Zealand (GFNZ) องค์กร อาสาสมัคร ในเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งอุทิศตัวในการเก็บแหหรืออวนที่ถูกทิ้งและเศษซากอื่นๆบริเวณน่านน้ำชายฝั่ง เขาและทีมมุ่งทำภารกิจเก็บแหอวนเหล่านี้ในช่วงสุดสัปดาห์ ตามรายงานการพบเห็นแหและอวนจับปลาเหล่านี้ของนักดำน้ำหรือเรือ 45 นาทีถัดมา วิลสันและทีมของเขาก็ขึ้นมาที่ผิวน้ำ ดึงแหหนักอึ้งที่เต็มไปด้วยโคลน สัตว์จำพวกกุ้ง ปู ดาวทะเล เพรียงหัวหอม และโครงกระดูกของสัตว์ที่ติดกับแหที่ทำจากไนลอนอย่างดี […]

“เจ้าหน้าที่ด้านนี้ไม่มีใครไม่รักต้นไม้”พูดคุยกับเขตดุสิตที่ตัดแต่งต้นไม้ริมถนนได้ดี

แม้จะมีหลายพื้นที่ในกรุงเทพมหานครที่ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการตัดแต่ง ต้นไม้ริมถนน ที่เกินความจำเป็น แต่ในพื้นที่เขตดุสิตมีการตัดแต่งต้นไม้สาธารณะที่สวยงาม พวกเขาทำได้อย่างไร ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา บรรดาคนที่รักต้นไม้ต่างแสดงความเห็นถึงเหตุการณ์การตัด ต้นไม้ริมถนน ในพื้นที่สาธารณะของสำนักงานเขตในกรุงเทพมหานครแห่งหนึ่ง ที่ได้ตัดต้นไม้ในลักษณะที่เกินความจำเป็น เช่น การบั่นยอดของต้นไม้ทิ้งทั้งหมดเป็นแนวยาว หรือการตัดกิ่ง-ยอดของต้นไม้จนไม่สามารถให้ร่มเงาตามพื้นที่ริมทางได้เช่นเคย ส่งผลต่อทั้งทัศนียภาพและบรรยากาศโดยรวมของพื้นที่สีเขียวซึ่งมีอยู่น้อยนิดอยู่แล้วในกรุงเทพมหานคร อันที่จริง เหตุการณ์ในลักษณะนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ เรามักพบเห็นการตัด ต้นไม้ริมถนน ในพื้นที่สาธารณะในระดับที่ส่งผลต่อทัศนียภาพดั้งเดิมมากเกินไปในพื้นที่กรุงเทพมหานครในหลายพื้นที่มาหลายปีแล้วเช่นกัน ในอีกด้านหนึ่ง ทางกองบรรณาธิการได้ลงพื้นที่สำรวจเขตดุสิต หนึ่งในพื้นที่ใจกลางเมืองของกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญทางราชการหลายแห่ง พบว่าต้นไม้ในพื้นที่สาธารณะนั้นได้รับการตกแต่งเป็นอย่างดี และสามารถตัดแต่งให้สอดรับกับสายไฟและสายสื่อสาร ซึ่งถือว่าเป็นอุปสรรคในการตัดแต่งต้นไม้ที่มีมากไม่แพ้เขตอื่นๆ และทำให้เราได้เห็นทัศนียภาพพื้นที่สีเขียวที่ได้รับการจัดวางเป็นอย่างดี เราได้พูดคุยทางโทรศัพท์กับ คุณจินดา พงศ์ด่านเพชร เจ้าพนักงานการเกษตรชำนาญงาน ฝ่ายรักษาความสะอาด สำนักงานเขตดุสิต ถึงที่มาที่ไปและวิธีการตัดแต่งต้นไม้จนเกิดทัศนียภาพที่สวยงามได้เช่นนี้ คุณจินดาเล่าให้ฟังว่า อันที่จริงแล้วเขตดุสิตก็เป็นเหมือนพื้นที่อื่นๆ ในกรุงเทพที่มีต้นไม้ใหญ่เป็นจำนวนมาก จึงต้องมีเจ้าหน้าที่ดูแลการตัดต้นไม้ ซึ่งมีนโยบายหรือโจทย์สำคัญว่าต้นไม้ที่ตัดแต่งแล้วต้องทั้งปลอดภัยและสวยงาม ซึ่งคำว่าปลอดภัยนี้ คือต้นไม้ต้องไม่หักลงมา, ยื่นเข้าไปในผิวจราจร หรือทำความเดือดร้อนให้ประชาชน นอกจากนี้ การตัดแต่งต้นไม้ต้องคงสภาพความสวยงาม ซึ่งจะต้องใช้หลักวิชาการ เช่น ต้องไม่ตัดมากเกินไป และจะมีการเน้นย้ำต่อเจ้าหน้าที่ผู้ดำเนินการอยู่ตลอด “แต่ถามว่าเราเคยโดน (ชาวบ้าน) ล้อมไหม ก็เคย และก็ต้องปล่อยเหมือนกัน ตรงนี้ก็ทำให้เราต้องระมัดระวังในการตัดมากขึ้น […]

วูลเวอรีน : ชีวิตที่ต้องดิ้นรนเพื่ออยู่รอด

รู้จักกับวูลเวอรีน (wolverine) สัตว์กินเนื้อและนักล่าผู้ดุร้ายแห่งแดนเหนืออันห่างไกล แม้พวกมันจะขึ้นชื่อเรื่องความเก่งกาจและความทรหดเป็นเลิศ ทว่าทุกวันนี้ วูลเวอรีนกำลังต่อสู้กับภัยคุกคามใหม่ๆ เพราะภูมิอากาศที่อบอุ่นขึ้นกำลังทำให้อาณาเขตของพวกมันหดหายไป