สำรวจดินแดนสุดอันตราย ในหุบเขาอันห่างไกล และธารน้ำแข็งของปากีสถาน - National Geographic Thailand

สำรวจดินแดนสุดอันตราย ในหุบเขาอันห่างไกล และธารน้ำแข็งของปากีสถาน

สำรวจดินแดนสุดอันตราย (แต่สวยงาม) ในหุบเขาอันห่างไกล ที่เต็มไปด้วยธารน้ำแข็งของปากีสถาน

ในพื้นที่อันห่างไกลแห่งหนึ่งของปากีสถาน จุดตัดที่สำคัญแห่งหนึ่งในเส้นทางแห่งทวีปเอเชีย มีหุบเขาที่มีทัศนียภาพอันโดดเด่นที่ชื่อว่า Shimshal
.
Shimshal ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 3,100 เมตร และเป็นที่ตั้งชุมชนซึ่งสูงที่สุดในภูมิภาค Hunza ของปากีสถาน และเป็นหมู่บ้านแห่งสุดท้ายก่อนเข้าสู่พื้นที่ชายแดนประเทศจีน
.
พื้นที่แห่งนี้เข้าถึงได้ผ่านถนนหินอันขรุขระและสูงชันซึ่งมีอยู่เพียงเส้นเดียว และเป็นหนึ่งในถนนที่ได้ชื่อว่า ‘อันตรายที่สุดในโลก’
.
หมู่บ้านแห่งนี้ขึ้นชื่อในเรื่องของเป็นแหล่งที่อยู่ของเหล่าคนเลี้ยงจามรี Eric Shipton นักสำรวจและนักปีนเขาชาวอังกฤษบรรยายถึงหมู่บ้านแห่งนี้ว่าเป็นภาพแทนแห่งความทรหดอดทนได้ดีเลยทีเดียว
.
หุบเขาแห่งนี้เป็นแหล่งการปรากฏการณ์ทางสิ่งแวดล้อมในเรื่องของ ‘การเพิ่มขึ้นของธารน้ำแข็ง’ บนภูเขาสูง บรรดานักวิทยาศาสตร์กำลังกังวลว่า พื้นที่ภูเขาส่วนใหญ่ของโลกกำลังได้รับผลกระทบจากภาวะโลกร้อนจนทำให้ทะเลสาบซึ่งเกิดจากธารน้ำแข็งมากขึ้น อันจะเป็นการเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดภาวะน้ำท่วมในพื้นที่ปลายน้ำ
.
Shimshal เองก็เผชิญสถานการณ์อันน่ากังวลนี้เช่นเดียวกัน แต่ในรูปแบบที่ต่างออกไป เนื่องจากธารน้ำแห่งหลายสิบแห่งที่กำลังเพิ่มขึ้น ทำให้วัฏจักรของการเกิดการละลายของธารน้ำแข็งนั้นช้าลงกว่าที่ควรจะเป็น
.
ดังนั้นในอนาคต หากเกิดปรากฎการณ์การละลายของธารน้ำแข็งเหล่านี้จนมวลน้ำไหลลงสู่พื้นที่ปลายน้ำในเวลาอันรวดเร็ว หุบเขาแห่งนี้ซึ่งคับแคบและมีเส้นทางแม่น้ำไหลผ่านจะต้องเผชิญกับภัยน้ำท่วมครั้งใหญ่
.
ผลกระทบซึ่งเกิดจากความเชื่อมโยงของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศยังคงไม่มีความชัดเจน อย่างไรก็ตาม การศึกษาการเกิดขึ้นของธารน้ำแข็งในพื้นที่ภูเขาแห่งนี้จึงเป็นความจำเป็นต่อผู้คนที่นี้ ซึ่งกำลังตกอยู่ภายใต้ภัยคุกคามอันใหญ่หลวง
.
Photograph by Ronald Patrick
ติดตามผลงานของช่างภาพได้ที่
Curated by เอกรัตน์ ปัญญะธารา

 



เรื่องแนะนำ

ก่อนทะเลสาบเหือดแห้ง

สภาพภูมิอากาศที่ร้อนขึ้น ภัยแล้ง และการใช้ประโยชน์เกินขีดจำกัด กำลังทำให้ทะเลสาบขนาดใหญ่จำนวนหนึ่งของโลกแห้งขอดลง คุกคามต่อทั้งถิ่นอาศัยและวัฒนธรรม

ไทย: งดถุงพลาสติก แต่ก็นำเข้าขยะ – เพราะการงดแจกถุงพลาสติกอย่างเดียวอาจไม่พอ

คนเก็บขยะแบกถุงวัสดุที่รีไซเคิลได้ ในภูเขาขยะ Dandora กรุงไนโรบี อันเป็น 1 ใน 4 ภูเขาขยะที่ใหญ่และเป็นพิษมากที่สุดในแอฟริกา ภาพถ่ายโดย BENEDICTE DESRUS, SIPA via AP แม้ประเทศไทยจะดำเนินนโยบายให้ห้างสรรพสินค้าและร้านสะดวกซื้อ งดแจกถุงพลาสติก ให้กับประชาชน แต่ก็ยังไม่เพียงพอ เพราะต้องทำควบคู่ไปกับระบบคัดแยก รีไซเคิล และกำจัดขยะให้มีประสิทธิภาพ จึงจะแก้ปัญหาขยะพลาสติกได้ เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2563 กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของไทยเริ่มดำเนินนโยบายให้ห้างสรรพสินค้าและร้านสะดวกซื้องดแจกถุงพลาสติกให้กับลูกค้า และขอความร่วมมือให้ลูกค้านำถุงผ้าหรือภาชนะอื่นๆมาใส่สิ่งของเอง เพื่อตั้งเป้าลดปัญหาขยะพลาสติกในประเทศไทย สอดคล้องกับกระแสโลกที่กำลังเอาจริงเอาจังเรื่องการลดการใช้ถุงพลาสติก นโยบายดังกล่าวนี้ได้มีการประชาสัมพันธ์ล่วงหน้ามานานนับแรมเดือน หลังวันเริ่มดำเนินนโยบายก็มีเสียงตอบรับทั้งในแง่บวกและแง่ลบ แต่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องยังมองในแง่บวกว่า หลังผ่านไปสักระยะ ประชาชนจะสามารถปรับตัวและให้ความร่วมมือกับนโยบายนี้ได้ในระยะยาว อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่านโยบายนี้เพียงอย่างเดียวไม่สามารถบรรเทาปัญหาขยะพลาสติกได้อย่างสมบูรณ์แบบ เพราะนอกจากการแจกถุงพลาสติกตามร้านค้ารายย่อยหรือตลาดสดที่ยังดำเนินอยู่เหมือนเดิมแล้ว ประเทศไทยยังต้องเผชิญปัญหาจากขยะพลาสติก (รวมไปถึงขยะอิเล็กทรอนิกส์ซึ่งเป็นขยะอันตราย) องค์การกรีนพีซ องค์การทำงานด้านสิ่งแวดล้อมระดับโลก ได้ออกรายงานระบุว่า ประเทศกลุ่มเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กำลังกลายเป็นแหล่งนำเข้าขยะพลาสติกที่ไม่ใช้แล้วจากประเทศพัฒนาแล้วเป็นปริมาณมาก ซึ่งในปี 2561 กลุ่มประเทศอาเซียนนำเข้าขยะพลาสติกและขยะอิเล็กทรอนิกส์กว่า 2,265,962 ตัน คิดเป็นร้อยละ 27 จากทั่วโลก โดยมาเลเซียนำเข้าขยะ 872,797 […]

แอนตาร์กติกา โลกที่อาจไม่มีวันหวนคืน

เมื่อภูมิภาคแอนตาร์กติกร้อนขึ้น กฎเกณฑ์ของชีวิตก็ถูกทำลายลง นักวิทยาศาสตร์ไม่แน่ใจว่าความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้จะส่งผลอย่างไรต่ออนาคต