สนทนากับพอล แมกคาร์ตนีย์ - National Geographic Thailand

สนทนากับพอล แมกคาร์ตนีย์

สนทนากับพอล แมกคาร์ตนีย์

ไม่ต้องถึงกับ “Eight Days a Week”* หรอก พอล แมก คาร์ตนีย์ขอแค่วันเดียวก็พอ

ซูซาน โกลด์เบิร์ก: สิ่งหนึ่งที่ฉันคิดว่าการรณรงค์ “วันจันทร์งดเนื้อ” (Meat Free Monday) ของคุณน่าสนใจคือในสัปดาห์หนึ่งคุณขอแค่วันเดียว ทำไมถึงขอแค่นั้นคะ

พอล แมกคาร์ตนีย์: ผมคิดว่าถ้าคุณบอกใคร ๆ ว่า “ผมเป็นมังสวิรัติ ผมว่ามันสุดยอดผมกินแบบนี้มา 40 ปีแล้ว คุณควรเป็นมังสวิรัติได้แล้วนะ” ผมว่าน่าจะมากเกินไปสำหรับผู้ฟังเพราะเขาหรือเธอต้องเปลี่ยนวิถีชีวิตทั้งหมด สิ่งที่เราพบก็คือ ถ้าบอกว่า“ลองดูสักวันสิ” พวกเขาน่าจะทำได้และอยากทำด้วย แล้วบางคนก็พบว่า “มันดีนะ” หรือ “ฉันอาจลองทำอีกสักสองวัน” ผมไม่คิดว่าคุณจะเริ่มเรื่องนี้ด้วยไม้แข็งนะ คุณต้องนุ่มนวลครับ

 

โกลด์เบิร์ก: คุณเป็นมังสวิรัติมานานแล้วใช่ไหมคะ

แมกคาร์ตนีย์: ครับ หลายปีมาแล้ว ลินดา (ภรรยาผู้ล่วงลับ) กับผมเคยอยู่ที่ฟาร์มและแกะของเราก็กำลังมีลูก เป็นช่วงเวลาที่งดงามของชีวิต แต่แล้วมื้อหนึ่งอาหารของเขาเกิดเป็นขาลูกแกะ ตอนนั้นเราทั้งคู่ยังไม่ได้เป็นมังสวิรัติ เราจึงเห็นถึงความเชื่อมโยง เราคุยกันว่า “ลองไม่ดินเนื้อกันดูไหม” แล้วเราก็ทำอย่างนั้น และไม่เคยกลับไปหวนคิดถึงมันอีกเลย มันแค่เป็นความเมตตากรณุาต่อลูกแกะเหล่านั้นซึ่งมีชีวิตแค่เดือนแรกและเร็วเกินไปที่จะจบชีวิตลง มันไม่น่าถูกต้องนะครับ

 

โกลด์เบิร์ก: มันเปลี่ยนชีวิตคุณยังไงหรือคะ

แมกคาร์ตนีย์: ผมรู้สึกว่าสุขภาพดีมากเล่นคอนเสิร์ตได้สามชั่วโมงรวดและไม่รู้สึกหมดแรงตอนจบ ผมยังมีแรงอยู่ ผมคิดว่าเป็นผลอย่างหนึ่ง แต่เมื่อไม่นานมานี้ ใคร ๆ ก็เริ่มเปรียบเทียบระหว่างก๊าซเรือนกระจกกับปริมาณปศุสัตว์ที่มีมากเกินไป มันไม่ได้เลวร้ายหรอก ถ้าหากมีฟาร์มแค่สักแห่งสองแห่ง แต่นี่มีเป็นล้าน ๆ ฟาร์ม ซึ่งเป็นสิ่งที่เราทำกันอยู่และส่งผลอย่างใหญ่หลวงต่อชั้นบรรยากาศ สำหรับผม สิ่งสำคัญที่สุดคือเราอยู่บนโลกอันน่าเหลือเชื่อนี้ และไม่เห็นมีโลกใบอื่นอยู่ใกล้ ๆ และที่อยู่กับเราก็คือเจ้าสัตว์เหล่านี้ เราทุกคนมีโอกาสในชีวิตที่จะอยู่รอดและผมก็ชอบความคิดที่ว่า ให้สัตว์เหล่านั้นมีโอกาสด้วยเหมือนกัน ตอนนี้ผมคิดได้แล้วแต่ตอนที่เติบโตขึ้นผมไม่เคยมองอะไรแบบนี้ เนื้อสัตว์สำหรับผมเป็นอะไรสักอย่างที่มาจากซูเปอร์มาร์เก็ต อยู่ในหีบห่อสะอาดสะอ้านไม่มีอะไรที่ทำให้นึกถึงสัตว์แม้แต่น้อย ผมคิดว่าคนส่วนใหญ่คิดแบบนั้น

 

โกลด์เบิร์ก: แต่คุณเลี้ยงลูก ๆ ต่างไปมากใช่ไหมคะ ตอนนี้สเตลลาลูกสาวของคุณ ไม่ใช้ผลิตภัณฑ์จากสัตว์ในเสื้อผ้าที่เธอออกแบบเลย

แมกคาร์ตนีย์: ใช่ครับ ลูก ๆ ของผมเจ๋งมาก พวกเขาเป็นมังสวิรัติด้วยทางเลือกที่ว่า ถ้าอยากเปลี่ยนใจก็ทำได้ แต่พวกเขาไม่เคยอยากเปลี่ยนเลย และตอนนี้ เขาก็เลี้ยงลูกให้เป็นมังสวิรัติแล้ว ทั้งครอบครัวเราก็เลยเป็น และไม่มีใครดูเป็นทุกข์ร้อนอะไร

 

โกลด์เบิร์ก: ถึงอย่างนั้น หลายแห่งในโลกก็ยังมีคนทำปศุสัตว์เลี้ยงชีพอยู่นะคะ แม้จะมีหมู แพะหรือวัวแค่ตัวเดียว ก็ยังเป็นหนทางให้พ้นจากความยากจนได้

แมกคาร์ตนีย์: ผมไม่คิดว่าแบบนั้นจะเป็นปัญหาครับ ผมคิดว่าการผลิตจำนวนมากต่างหากที่ทำให้เกิดปัญหาใหญ่ บางบริษัทมีสัตว์เป็นล้าน ๆ ตัวที่ต้องอยู่อย่างแออัดในสภาพที่โหดร้ายจริง ๆ

 

โกลด์เบิร์ก: ทำไมต้องเป็นเรื่องนี้คะ และทำไมต้องเป็นตอนนี้

แมกคาร์ตนีย์: เป็นเรื่องส่วนตัวครับ ผมสนับสนุนเรื่องอื่น ๆ ด้วยเหมือนกัน แต่เรื่องนี้เป็นพิเศษ เพราะเป็นวิถีชีวิตของผม และผมชอบความคิดการรณรงค์นี้ เพราะผมจะได้บอกกับใคร ๆ ว่า “ลองดูสิครับ”

บทสัมภาษณ์ได้รับการเรียบเรียงเพื่อความกระชับและชัดเจน

แมกคาร์ตนีย์บอกว่า แรงบันดาลใจของเพลง “Lady Madonna” มาจากภาพถ่ายภาพนี้ซึ่งเขาเห็นใน เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับเดือนมกราคม 1965 “ผมรักเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ครับ และรักมาตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก” เขาเล่าให้ฟังระหว่างการสัมภาษณ์ “แต่มีอยู่ฉบับหนึ่งที่ผมเห็นในทศวรรษ 1960 เป็นภาพผู้หญิง…เธอดูภาคภูมิใจมาก และมีความเป็นพระแม่มารีย์แบบหนึ่ง เป็นแม่กับลูก“บางครั้งคุณเห็นภาพของบรรดาแม่ ๆแล้วบอกว่า ‘เธอเป็นแม่ที่ดี’ คุณแค่บอกได้ว่า มันมีสายสัมพันธ์อยู่ครับ”

 

อ่านเพิ่มเติม

มุมมองเปลี่ยนโลก : คุยกับประธานาธิบดีโคลอมเบีย

เรื่องแนะนำ

เต่าทะเล : หยัดยืนได้อีกนานเพียงใด

เต่าทะเลแยกสายวิวัฒนาการจากเต่าบกเมื่อกว่า 100 ล้านปีมาแล้ว พวกมันรอดชีวิตจากดาวเคราะห์น้อยที่ล้างเผ่าพันธุ์ไดโนเสาร์มาได้ และผ่านการสูญพันธุ์ทางทะเลเมื่อสองล้านปีก่อนที่ทำให้เครือญาติของมันหายไปกว่าครึ่ง ทุกวันนี้ เราพบเต่าทะเลได้ตามชายหาดในทุกทวีป ยกเว้นแอนตาร์กติกา และมีเต่าแหวกว่ายอยู่ในน่านน้ำเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ถึงกระนั้น ภัยคุกคามใหม่ๆ โดยเฉพาะจากมนุษย์กำลังท้าทายความสามารถในการปรับตัวของพวกมัน

การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทำให้โลกทั้งใบเข้าสู่จุดพลิกผันอันตราย

ภาพจากภารกิจ “ผลกระทบจากสภาพภูมิอากาศที่มีต่อระบบนิเวศและทางเคมีในสภาพแวดล้อมของทวีปอาร์กติกด้านแปซิฟิก” ของนาซา เมื่อปี 2011 ภาพถ่ายโดย KATHRYN HANSEN, NASA นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่า “ผู้คนคงไม่ตระหนักว่าเราเหลือเวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น” ในการหยุดการเปลี่ยนแปลงที่ทำลายล้างและไม่อาจหวนคืนของระบบภูมิอากาศโลก แต่ก็ยังพอมีความหวังอยู่ โลกของเราได้ปรากฏหลักฐานของการเปลี่ยนแปลงระบบภูมิอากาศโลกที่กำลังดำเนินอยู่ซึ่งไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิม สถานการณ์นี้หมายความว่าเรากำลังอยู่ในสภาวะฉุกเฉิน ซึ่งอาจนำไปสู่จุดพลิกผัน (tipping point) ในระดับที่โลกทั้งระบบจะเปลี่ยนไปอย่างไม่อาจหวนคืน สิ่งนี้อาจนำไปสู่ความเป็นไปได้ของ “ภัยคุกคามอารยธรรมโลก” ทิม เลนตัน และทีมงานผู้เขียนงานวิจัยในนิตยสาร Nature กล่าว การล่มสลายของโลกทั้งระบบนี้อาจนำไปสู่สภาวะ “Hothouse Earth” ซึ่งเปรียบได้ว่าโลกทั้งใบเป็นเตาอบ อันเป็นสภาวะที่อุณหภูมิโลกเพิ่มสูงขึ้นถึง 5 องศาเซลเซียส ระดับทะเลเพิ่มขึ้นราว 6-9 เมตร ปะการังและป่าแอมะซอนหายไปอย่างสิ้นเชิง และพื้นที่ส่วนใหญ่ของโลกไม่สามารถอยู่อาศัยได้ นักวิทยาศาสตร์ชั้นนำของโลกยังเตือนอีกว่า วิธีการตอบสนองสภาวะฉุกเฉินของโลกนี้คือต้องลดอุณหภูมิโลกให้ได้ 1.5 องศาเซลเซียส “ทั้งเสถียรภาพและความสามารถในการฟื้นฟูของโลกเราจะอยู่ในภาวะถูกคุกคาม” พวกเขากล่าว (เชิญชมวิดีโออธิบายความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้ที่นี่) จากการคาดการณ์ทางทฤษฎีสู่ความเป็นจริง แนวคิดเรื่องจุดพลิกผันของโลกเริ่มต้นเมื่อ 20 ปีที่แล้วโดยคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (The Intergovernmental Panel on Climate Change: […]

เมื่อชาว แม่แจ่ม เปลี่ยนเขาหัวโล้นจากไร่ข้าวโพด เป็นผืนป่าและสวนวนเกษตรด้วย ‘ต้นไผ่’

แม่แจ่ม โมเดลพลัส โมเดลแก้ปัญหาป่าไม้และที่ดินบนดอย แม่แจ่ม ที่ตั้งเป้าลดพื้นที่ปลูกข้าวโพด คืนพื้นที่ป่าและสร้างเศรษฐกิจสีเขียว จากการปลูกพืชทดแทน ซึ่งในระยะแรกจะใช้ ‘ต้นไผ่’ เป็นไม้เบิกนำ ในอดีตพื้นที่อำเภอ แม่แจ่ม คือผืนป่าต้นน้ำขนาดใหญ่ สมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณ จากการไหลผ่านของแม่น้ำ แม่แจ่ม จากจังหวัดแม่ฮ่องสอนออกสู่แม่น้ำปิงที่อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ แต่ถึงอย่างนั้น แม่แจ่ม มีพื้นที่ภูเขาอยู่ถึง 70 เปอร์เซ็นต์ ทำให้มีเพียงพื้นที่ส่วนบนและล่างเท่านั้นที่มีน้ำอุดม ส่วนบริเวณตอนกลางที่เป็นภูเขา น้ำเข้าไปไม่ถึง ช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ที่ดินในผืนป่าสงวนแห่งชาติแม่แจ่มซึ่งโดยพื้นฐานจัดเป็นป่าลุ่มน้ำ ถูกนำมาใช้เป็นพื้นที่เกษตรกรรมเพิ่มขึ้นอย่างมาก ในปี พ.ศ. 2556 อำเภอแม่แจ่มมีผลผลิตข้าวโพดรวมกว่า 100,000 ตัน กินพื้นที่ปลูกข้าวโพดเกือบ 150,000 ไร่ และส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ซึ่งไม่มีเอกสารสิทธิถือครองที่ดิน ในช่วง 10 ปีเดียวกันนี้เองที่หมอกควันจากการเผาซากไร่ในแม่แจ่ม อำเภอใกล้เคียงและประเทศเพื่อนบ้าน รวมถึงหมอกควันจากไฟป่าในฤดูร้อน ส่งผลให้นักท่องเที่ยวในเชียงใหม่ซึ่งเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจของภูมิภาค ลดลงถึง 40 เปอร์เซ็นต์ ทุกคนจึงพุ่งเป้ามากล่าวโทษชาวไร่บนดอยอย่างไม่ต้องสงสัย ปัญหามีรากลึกกว่าแค่ชาวบ้านปลูกพืชเชิงเดี่ยว ปัญหาเหล่านั้นคืออะไร และหนทางแก้ปัญหาอย่างยั่งยืนที่กำลังเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปที่หน้าตาเป็นแบบไหน ถ้าพร้อมแล้ว […]

สัตว์ในมหาสมุทรกำลังขาดอากาศหายใจเพราะสภาพภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง

ผลของการที่สภาพภูมิอากาศเปลี่ยนแปลงไม่ใช่แค่ทำให้อุณหภูมิของน้ำทะเลสูงขึ้นเท่านั้น แต่ยังส่งผลให้ปริมาณของออกซิเจนในน้ำลดลงด้วย