ลิงออกลูก ชมภาพถ่ายหายากที่น่าอัศจรรย์ - National Geographic Thailand

ภาพอันน่าอัศจรรย์ของลิงออกลูก

ภาพอันน่าอัศจรรย์ของ ลิงออกลูก

ลิงบาบูนเกลาดา (Gelada) มักแยกตัวอย่างสันโดษออกจากฝูงในช่วงที่ให้กำเนิดลูก และนี่คือภาพ ลิงออกลูก ที่หาชมได้ยากของแม่ลิงบาบูนเกลาดา เจฟฟ์ เคอร์บี บักทึกช่วงเวลาที่เหลือเชื่อได้ระหว่างการถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับลิงบาบูนเกลาดาในเอธิโอเปีย เพื่อตีพิมพ์ลงในนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก

ลิงออกลูก

ในขณะที่เคอร์บีและคณะนักวิจัยกำลังยืนอยู่ใกล้ ๆ กับลิงเพศเมียตัวหนึ่งที่กำลังตั้งท้อง เธอแยกตัวโดดเดี่ยวออกมาจากฝูงเพื่อทำการคลอดลูก เคอร์บีบักทึกภาพต่อเนื่องในจังหวะที่หน้าของลูกลิงโผล่ออกมา เป็นภาพที่หน้าตื่นตาตื่นใจราวกับลิงมีสองหน้าในตัวเดียว

คุณทำได้อย่างไร “ผมมีโอกาสได้เป็นนักชีววิทยาก่อนจะมาเป็นช่างภาพ” เคอร์บีกล่าว เขาได้ทำการสำรวจพฤติกรรมของลิงบาบูนเกลาดาเป็นเวลาแรมปี ดังนั้นเมื่อเขาเห็นลิงที่ตั้งท้องแยกตัวออกจากฝูง (เป็นพฤติกรรมที่เกิดขึ้นได้ยาก) และตกลูกอย่างเงียบๆ (เป็นพฤติกรรมที่เกิดขึ้นได้ยากกว่า) เขาจึงคว้ากล้องพร้อมเลนส์ถ่ายระยะไกลแล้วตามเธอไป

(เหตุใดแม่ลิงจึงกินลูกที่ตายแล้วของตนเอง?)

ลิงออกลูก

สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาคือ 20 นาทีแห่งความเจ็บปวด การหดเกร็งของกล้ามเนื้อเป็นระยะ และการเปลี่ยนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว เคอร์บียังคงนิ่งอยู่ตรงนั้นห่างออกไปประมาณ 4.5 เมตร ในจุดที่ไม่มีสิ่งใดมาขวางวิถีการมองเก็น เว้นแต่ดอกไม้สีสวยที่อยู่ตรงนั้น ความผสมผสานระหว่างการให้กำเนิดลูกลิงอย่างช้าๆ และองค์ประกอบรอบๆ ที่เคอร์บีได้พิจารณาอย่างดีทำให้ภาพมีคุณค่าเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ลิงบาบูนเกลาดามักจะโดดเดี่ยวตัวเองในช่วงที่ออกลูก แม้ว่านักวิจัยลิงบาบูนเกลาดาจะเป็นประจักษ์พยานในการคลอดลูกของแม่ลิงสองถึงสามครั้งในช่วงที่ทำงานกับพวกมัน แต่ภาพต่อเนื่องในครั้งนี้เป็นสิ่งที่ไม่แทบไม่มีการบันทึกไว้เลย สำหรับการทำงานด้านอนุรักษ์สัตว์ป่า เรามักจะให้ความสนใจไปยังจำนวนประชากรที่ลดลงและการสูญเสียพื้นที่อาศัย แต่ในภาพชุดนี้เราได้แสดงให้เห็นคติธรรม การสำรวจยังไม่จบลง แต่มันคือช่วงเวลาแห่งการเริ่มต้น

เรื่อง แดเนียล สโตน

ภาพถ่าย เจฟฟ์ เคอร์บี

 

อ่านเพิ่มเติม

ชิมแปนซีเลือกกินสมองลูกลิงก่อนส่วนอื่น

เรื่องแนะนำ

หมาขนเกรียนเม็กซิกันนี้มีประวัติอันยาวนาน

หมาขนเกรียนเม็กซิกันนี้มีประวัติอันยาวนาน สำหรับชนชาติโบราณอย่างชาวแอซเท็กและชาวมายาแล้ว เพื่อนที่ดีที่สุดของพวกเขาคือผู้ติดตามที่ไร้ขนอย่างหมาขนเกรียนเม็กซิกัน พวกมันคอยช่วยเสาะหาอาหารและนำทางพวกเขาไปยังโลกหลังความตาย เพื่อนผู้นี้เป็นที่รู้จักดีในชื่อ สุนัขขนเกรียนเม็กซิกัน หรือ Xoloitzcuintli (อ่านออกเสียงว่า show-low-itz-QUEENT-ly) คำๆ นี้มาจากสองคำรวมกันในภาษาแอซเท็ก คือ Xolotl หมายถึงเทพแห่งแสงสว่างและความตาย ส่วน itzcuintli มีความหมายว่าสุนัข ตามความเชื่อของชาวแอซเท็ก สุนัขสายพันธุ์นี้ถูกสร้างขึ้นโดยเทพเจ้าเพื่อปกป้องและนำทางดวงวิญญาณของมนุษย์ไปยังโลกหลังความตาย Xoloitzcuintli คือหนึ่งในสายพันธู์สุนัขที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปอเมริกา นักวิจัยเชื่อว่าบรรพบรุษของพวกมันอพยพมาจากเอเชียและพัฒนาจนเป็นสายพันธุ์ดังกล่าวเมื่อราว 3,500 ปีก่อน สุนัขพันธุ์นี้มีเอกลักษณ์อันโดดเด่นคือไร้ขน (บางชนิดมีขนอยู่หย่อมหนึ่งที่บนหัวและหาง) อันเป็นผลจากวิวัฒนาการซึ่งรวมไปถึงการปราศจากฟันกรามน้อย ลักษณะที่โดดเด่นของฟันนี้ช่วยให้การระบุตัวตนของมันในทางโบราณคดีเป็นไปได้ง่ายดายขึ้น เจ้าสุนัข Xolos ปรากฏตัวบ่อยครั้งผ่านงานศิลปะในยุคเมโซอเมริกัน ด้วยลักษณะที่โดดเด่นคือหูแหลมตั้งและผิวหนังอันไร้ขนของพวกมัน ชิ้นงานที่ถูกพูดถึงบ่อยที่สุดคือรูปปั้นเซรามิกขนาดเล็กที่มีชื่อว่า Colima Dogs ที่ถูกพบทางตะวันตกของเม็กซิโก นักโบราณคดีประเมินว่าในสมัย 300 ปีก่อนคริสต์กาลจนถึงคริสต์กาลที่ 300 กว่า 75% ของการทำพิธีศพจะบรรจุหุ่นจำลองของสุนัขพันธุ์นี้ลงไปด้วย เพื่อช่วยนำทางดวงวิญญาณไปยังโลกหลังความตาย สุนัขสายพันธุ์นี้กลายเป็นที่สนใจเมื่อคณะเดินทางจากยุโรปมาถึงทวีปอเมริกา ในจำนวนนี้รวมไปถึงคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสและคณะนักบวชชาวสเปนในศตวรรษที่ 16 ซึ่งมีบันทึกเรื่องราวของสุนัขเหล่านี้ไว้ว่า ชาวแอซเท็กโบราณห่มผ้าให้พวกมันในตอนกลางคืนเพื่อช่วยให้มันอุ่น นอกจากนั้นการที่มันปราศจากขนส่งผลให้ร่างกายของมันเป็นตัวนำความร้อนชั้นดี พวกเขาใช้มันเปรียบเสมือนขวดน้ำร้อนแก่บรรดาผู้ป่วยหรือผู้สูงอายุ “สุนัขรู้ดีว่าคุณกำลังป่วยอยู่” Kay […]

นกพัฟฟินขี้สงสัย ผูกมิตรกับนักท่องเที่ยว

นักท่องเที่ยวจากหมู่เกาะเชตแลนด์ ในสกอตแลนด์ บังเอิญได้เพื่อนใหม่สุดพิเศษระหว่างการเดินทางนั่นคือ “นกพัฟฟิน” ปกติแล้วนกพัฟฟินแอตแลนติกเหล่านี้ ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในทะเล และจะขึ้นบกมาเพื่อผสมพันธุ์เท่านั้น ประชากร 60% ของนกพัฟฟิน จากทั้งหมดล้วนอาศัยอยู่ในไอซ์แลนด์ จากประวัติศาสตร์นกชนิดนี้ถูกล่ามนานหลายชั่วอายุคน เพื่อล่าเอาขนและเนื้อของพวกมัน แต่น่าแปลกตรงที่ เจ้านกพัฟฟินตัวนี้กลับไม่แสดงอาการหวาดกลัวคนเลย ทั้งยังเดินเข้าไปใกล้กับขาของนักท่องเที่ยวคนนี้ด้วยซ้ำ และหลังจากสำรวจอยู่ไม่กี่นาที นกพัฟฟินก็เดินจากไป ทิ้งเอาไว้แต่ความประทับใจไม่รู้ลืม   อ่านเพิ่มเติม : ภาพถ่ายจากสารคดีเรื่องนกฮัมมิงเบิร์ดที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก, ชมความงามของ นก จากทั่วโลก ผ่านภาพถ่ายอันน่าเหลือเชื่อ

บรรดาสัตว์เชื่องช้าเหล่านี้ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต

ในโลกของสัตว์ความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างเสมอไป บรรดาสัตว์ที่เชื่องช้างุ่มง่ามเหล่านี้ได้วิวัฒนาการให้พวกมันเอาตัวรอดจากนักล่าได้อย่างน่าทึ่ง แม้จะปราศจากฝีเท้าที่ว่องไวก็ตาม

ทะเลไทย ในคลื่นยักษ์ของนักท่องเที่ยว

แม้ในปีนี้เราจะได้ยินข่าวดีหลายเรื่องเกี่ยวกับทะเลไทย เช่น การกลับมาของฉลามหูดำแห่งอ่าวมาหยา และล่าสุดคือการร่วมแรงร่วมใจกันเลี้ยงดูมาเรียม พะยูนน้อยที่พลัดหลงกับฝูง กระนั้น สัตว์ทะเลหายากอีกหลายอย่างของทะเลไทย เช่น ฉลามวาฬ พะยูน และเต่ามะเฟือง ยังคงเผชิญความเสี่ยงจากกิจกรรมการท่องเที่ยว