บังเกอร์ทหารจากยุคเผด็จการ กลายเป็นสารพัดประโยชน์ - National Geographic Thailand

บังเกอร์ทหารจากยุคเผด็จการ กลายเป็นสารพัดประโยชน์

บังเกอร์ทหารจากยุคเผด็จการ กลายเป็นสารพัดประโยชน์

จำนวนที่แท้จริงของบังเกอร์ทหารที่ตั้งอยู่อย่างกระจัดกระจายทั่วแอลเบเนียยังคงเป็นที่ถกเถียงและคำตอบนั้นขึ้นอยู่กับว่าคุณถามใคร ซึ่งจำนวนมีตั้งแต่ 175,000 – 750,000 หลัง ในจำนวนนี้มีทั้งที่สร้างจากปูนซีเมนต์และโลหะ บังเกอร์รูปเห็ดเหล่านี้คือสัญลักษณ์ของการปกป้องตัวเองสำหรับประเทศเล็กๆ บนคาบสมุทรบอลข่าน กระท่อมทรงเห็ดเหล่านี้เป็นมรดกจากยุคสงครามเย็นในช่วงช่วงทศวรรษ 1970 – 1980 โดยรัฐบาลระบอบเผด็จการที่หวาดกลัวการรุกรานในสมัยนั้น มาวันนี้สามทศวรรษผ่านไปแอลเบเนียไม่ได้ปกครองโดยผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์อย่าง Enver Hoxha ที่ปกครองแอลเบเนียในปี 1944 – 1985 อีกแล้วประชาชนทั่วไปมองบังเกอร์เหล่านี้คือสัญลักษณ์ของช่วงเวลาอันยากลำบาก อย่างไรก็ตามพวกเขาได้เปลี่ยนมันเพื่อประโยชน์ใช้สอย ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร, บาร์, คาเฟ่ หรือแม้แต่พิพิธภัณฑ์

“จำนวนของบังเกอร์แสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัวระหว่างการปกครองของ Hoxha” Vjeran Pavlaković ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมจากมหาวิทยาลัย Rijeka ในโครเอเชียกล่าว Pavlaković มุ่งเน้นไปที่ความทรงจำร่วมกันของคาบสมุทรบอลข่านในเวลานั้น “แทนที่จะใช้งบประมาณลงทุนไปกับการศึกษาหรือการพัฒนาเศรษฐกิจ รัฐบาลกับเลือกที่จะแยกตัวรัฐของตนออกมา”

เรื่อง อเล็กซ์ ครีวา

ภาพถ่าย โรเบิร์ต แฮคแมน

บังเกอร์ที่ถูกฝังกลบกลายเป็นส่วนหนึ่งของภูมิประเทศบริเวณชายฝั่ง Sarandë
ในเมือง Billsht บังเกอร์ทหารถูกเปลี่ยนเป็นคาเฟ่ท่ามกลางสถาปัตยกรรมแบบเก่า
Pjerin Mark Gjeka ช่างสักเปลี่ยนบังเกอร์เป็นสตูดิโอในเมือง Bajzë
ณ เมือง Tale ริมทะเล นักศึกษาสาขาสถาปัตยกรรมเปลี่ยนบังเกอร์ทิ้งร้างเป็นสถานที่สำหรับนักเดินทาง
บนหาด Livadh บังเกอร์เต็มไปด้วยเศษขยะ
ด้วยการตกแต่งให้เหมือนลูกบอลชายหาด บังเกอร์หลังนี้กลายเป็นคาเฟ่
หลังปรับปรุงสถานที่ใหม่ ชายคนหนึ่งได้ที่อยู่ใน Vorë e Vjetër โดยไม่ต้องเสียค่าวัสดุก่อสร้างเพิ่ม
เพื่อรำลึกถึงนักบวชชาวคาธอลิกที่ถูกฆ่าในสมัยเผด็จการ บังเกอร์ถูกใช้เป็นสถานที่รำลึกถึงพระคริสต์

 

อ่านเพิ่มเติม

ผู้คนที่ตกค้างอยู่ในโรงแรมหรูสมัยสหภาพโซเวียต

 

 

เรื่องแนะนำ

ความตาย : สารพัดวิธีลาโลกให้เป็นที่จดจำ

ตลอดประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ ผู้คนคิดค้นวิธีพิสดารต่างๆ เพื่อเก็บผู้ล่วงลับไว้ในความทรงจำ เช่น เหล่าพีระมิดแห่งอียิปต์  สุสานแบบกอทิกของยุโรป หรืออนุสรณ์แห่งความรักอันเลื่องลืออย่างทัชมาฮาล ในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด เรายังมีทางเลือกสุดไฮเทคอีกมากมายให้ตายอย่างเป็นที่จดจำ

ปรับปรุงจามจุรียักษ์เมืองกาญจน์ กระทบหนักจากนักท่องเที่ยว

โครงการปรับปรุงต้นจามจุรียักษ์ของจังหวัดกาญจนบุรี มีแผนแล้วเสร็จในเดือนธันวาคม ทว่าภาพถ่ายเพียงไม่กี่ภาพระหว่างการปรับปรุงช่วงต้นก่อให้เกิดความเข้าใจผิด แท้จริงแล้วรายละเอียดเป็นอย่างไร? ลองชมแผนด้านใน

ในอาคารสงเคราะห์เหล่านี้ ทุกพื้นที่คือเวทีสร้างสรรค์

เรื่อง เจเรมี เบอร์ลิน ภาพถ่าย มาริอุช ยานิสเซฟสกี สีที่ผนังหลุดลอก พื้นเต็มไปด้วยคราบสกปรก ตาข่ายห่วงบาสเกตบอลขาดรุ่ย และดูเหมือนว่าไม่มีใครสนใจ เด็กๆ ยังคงหัวเราะสนุกสนานระหว่างเล่นเกม พวกผู้ชายงีบกลางวัน ส่วนบางคนส่งเสียงเจื้อยแจ้วอยู่ที่ห้องโถง ในเมืองที่มีขึ้นชื่อว่ามีประชากรหนาแน่นที่สุดเมืองหนึ่ง ทุกชั้นของอาคารสงเคราะห์แห่งนี้เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา นี่คือสิ่งที่ มาริอุช ยานิสเซฟสกี ช่างภาพชาวโปแลนด์ค้นพบเมื่อเขาเดินทางมาเยี่ยมชมโครงการอาคารสงเคราะห์ของรัฐบาล ใน Barangay 128 ของเขตทอนโด ในกรุงมะนิลา เมื่อปีที่ผ่านมา โครงการดังกล่าวก่อสร้างขึ้นในปี ช่วงทศวรรษ 1990 ใกล้กับภูเขาสโมกกี้ ที่ซึ่งครั้งหนึ่งสถานที่แห่งนี้เคยเป็นแหล่งทิ้งขยะปริมาณมากกว่า 2 ล้านตัน ปัจจุบันอาคารสงเคราะห์เหล่านี้ยังคงเป็นบ้านของบรรดาอดีตคนงาน ยานิสเซฟสกีเคยถ่ายสารคดีทั่วๆ ไป ในฟิลิปปินส์มาก่อน แต่คราวนี้เขามีเรื่องบางอย่างที่ค้างอยู่ในใจ “ผมอยากจะแสดงให้เห็นว่าชีวิตประจำวันในเมืองที่มีประชากรมหาศาลอย่างกรุงมะนิลา มันเป็นอย่างไร” เขากล่าว “และพวกเขาอยู่อาศัยกันอย่างไรในพื้นที่เปิดและตามบันได” ดังนั้นช่างภาพจึงไม่เลือกที่จะถ่ายภาพในหลากหลายมุม แต่เขากลับใช้วิธีการเฝ้ารออยู่ในมุมเดียวแทน เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นเบื้องหน้า แต่ละชั้นเหมือน “เวทีที่ถูกออกแบบมาเหมือนกัน” เขากล่าว แต่เพียงไม่นานแต่ละเวทีก็เปิดเผยเรื่องราวที่แตกต่างกันออกไป : ผู้หญิงลุกขึ้นมาทำอาหาร, ผู้ชายเล่นพนัน, เด็กๆ เล่นการ์ดเกม ยานิสเซฟสกีเดินทางไปยังสถานที่แห่งนี้ในแต่ละสัปดาห์เพื่อบันทึกฉากของครอบครัว, เพื่อนฝูง […]

การระบาดโควิด-19 และวัฒนธรรม จิตอาสา ในไทย

ในขณะนี้ ประเทศไทยมีผู้ป่วยจากโรคติดเชื้อโควิด-19 กว่า 2.1 ล้านคนและผู้เสียชีวิตอีกกว่า 21,000 คน ผู้ต้องการความช่วยเหลือต่างพึ่งพาเหล่าอาสาสมัคร จิตอาสา ผู้มาช่วยเหลือ ในยามที่รัฐไม่ตอบสนองพวกเขา กรุงเทพ, ประเทศไทย – ณ ยามใกล้โพล้เพล้ ชาวไทยผู้ไร้บ้านกลุ่มหนึ่งเริ่มปรากฏตัวที่ถนนราชดำเนิน บรรดาผู้คนซึ่งสวมเสื้อผ้าเก่ารุ่งริ่งและมีแววตาเหนื่อยล้าขยับตัวอย่างช้าๆ บนถนน พวกเขาและเธอหล่านี้กำลังเดินทางไปรับบริจาคอาหารจากมูลนิธิอิสรชน กลุ่มไม่แสวงผลกำไรในกรุงเทพซึ่งมีภารกิจช่วยเหลือผู้ยากไร้ ที่หน้าแถว ผู้นำมูลนิธิท่าทางสุภาพคนหนึ่งให้กำลังใจผู้มาต่อแถวให้สู้ต่อไปแม้ช่วงเวลานี้จะยากลำบากเป็นพิเศษ “คุณไม่รู้หรอกค่ะ วันหนึ่งเราอาจจะกลายเป็นเหมือนพวกเขา หรือวันหนึ่งเขาอาจจะมาอยู่ในจุดเดียวกับเรา” อัจฉรา สรวารี เลขาธิการของมูลนิธิอิสรชนกล่าว “เราจึงไม่เคยตัดสินผู้คนที่ยากลำบากเหล่านี้เมื่อช่วยพวกเขา พวกเขาเป็นพลเมืองเหมือนกับเรา และควรจะได้เข้าถึงการบริการขั้นพื้นฐาน” ในขณะนี้ ประเทศไทยมีผู้ป่วยโควิดกว่า 2.1 ล้านคน และมีผู้เสียชีวิตกว่า 21,000 คน อาจมีบางคนกล่าวว่ายอดผู้ป่วยที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งเดือนกรกฎาคมเป็นช่วงที่เลวร้ายที่สุด มีสาเหตุโดยตรงจากการที่รัฐบาลแจกจ่ายวัคซีนอย่างล่าช้า และความไม่พร้อมรับมือเมื่อสายพันธุ์เดลตามาถึงกรุงเทพ แต่คนไทยมีวิธีการแก้ปัญหาที่แตกต่าง นั่นนคือ “จิตอาสา” รากฐานทางวัฒนธรรมที่เน้นย้ำถึงการช่วยเหลือชุมชน ซึ่งช่วยอธิบายได้ว่าเหตุใดจึงมีคนไทยมากมายเลือกเป็นอาสาสมัครเพื่อต่อสู้กับผลกระทบของโควิด แทนที่จะรอการช่วยเหลือจากรัฐ “ในเอเชีย เราถูกสอนมาให้ดูแลคนในครอบครัวครับ” ทอม เครือโสภณ นักลงทุนชื่อดัง กล่าวและเสริมว่า […]