ค้นพบเครื่องดนตรีอายุ 1,700 ปี ยังคงเล่นได้ - National Geographic Thailand

ค้นพบเครื่องดนตรีอายุ 1,700 ปี ยังคงเล่นได้

ค้นพบเครื่องดนตรีอายุ 1,700 ปี ยังคงเล่นได้

ประวัติศาสตร์เครื่องดนตรี ในเอเชียต้องมีการบันทึกเพิ่ม เมื่อมีการค้นพบฮาร์ป เครื่องดนตรีสำหรับเป่าชนิดหนึ่งในภูมิภาคของรัสเซีย และนักโบราณคดียืนยันแล้วว่า ฮาร์ปโบราณดังกล่าวยังสามารถใช้งานได้ดี

เครื่องดนตรีชิ้นนี้เป็นหนึ่งในฮาร์ปจำนวนห้าชิ้นที่ถูกพบโดยนักโบราณคดีในสองเขตได้แก่ เขต Chultukov Log 9 และ Cheremshanka ของภูมิภาคเทือกเขาอัลไต ทางตอนใต้ของรัสเซีย

“ตัวผมก็เล่นฮาร์ปจาก  Cheremshanka” Andrey Borodovsky ศาสตราจารย์จากสถาบันโบราณคดีและชาติพันธุ์วิทยา สาขาไซบีเรียศึกษา จากสถาบันวิทยาศาสตร์รัสเซียกล่าว ตัวเขาศึกษาวิจัยเครื่องดนตรีมานานกว่า 20 ปี และเป็นผู้ยืนยันว่าหนึ่งในฮาร์ปจากเขต Cheremshanka ยังคงสามารถใช้เล่นดนตรีได้

นักโบราณคดีคาดว่าเจ้าเครื่องดนตรีชิ้นนี้น่าจะถูกผลิตโดยช่างฝีมือ โดยใช้ซี่โครงของวัวหรือม้า จากการตรวจสอบฮาร์ปชิ้นดังกล่าวมีอายุราว 1,700 ปี ซึ่งเป็นยุคสมัยที่ชาวฮั่นครอบครองดินแดนในภูมิภาคเอเชียกลาง ชนชาติเหล่านี้เป็นที่รู้จักในฐานะชนเผ่าที่เร่ร่อนเดินทางไปเรื่อยทั่วพื้นที่ที่ปัจจุบันกลายมาเป็นประเทศมองโกเลีย, คาซัคสถาน, ภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน และทางตอนใต้ของรัสเซีย โดยฮาร์ปที่ Borodovsky เล่นนั้นมีความยาวประมาณ 4.3 กว้าง 3.3 นิ้ว

ความพิเศษก็คือเครื่องดนตรีนี้แตกต่างจากเครื่องดนตรีอื่นๆ ที่เคยถูกค้นพบในเอเชียกลาง ยกตัวอย่างเครื่องดนตรีจากบรรดาช่างฝีมือในมองโกเลียหรือในสาธารณรัฐตูวาของรัสเซีย ฮาร์ปของพวกเขามักทำจากเขากวาง

(นอกจากเครื่องดนตรีแล้ว เครื่องสำอางเองก็มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน อ่านเพิ่มได้ ที่นี่ )

ทั้งนี้แม้ว่าฮาร์ปที่ถูกพบล่าสุดนี้จะยังคงใช้งานได้ดี แต่มันดูใหม่ไปเลยเมื่อเทียบกับเครื่องดนตรีที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในโลก นั่นคือขลุ่ยอายุ 43,000 ปี ที่ทำจากกระดูกของนกและงาช้าง ถูกพบในถ้ำทางตอนใต้ของเยอรมนี

หลัง Borodovsky เล่นฮาร์ปเสร็จ เขาเล่าว่าเสียงของมันฟังดูคล้ายกับ flageolet เครื่องดนตรีจากยุคสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่มีหน้าตาคล้ายขลุ่ย

เรื่อง Heather Brady

 

อ่านเพิ่มเติม

ค้นพบสุสานโบราณของกษัตริย์อาณาจักรมายา

เรื่องแนะนำ

ปลากัดไทย … มัจฉานักสู้ผู้ล้ำค่าสง่างาม

เสียงฮือฮาดังกระหึ่ม เมื่อ ปลากัดไทย กำลังพองตัวว่ายวนดูเชิงชั้นคู่ต่อสู้… กระโดงและครีบหางสีน้ำเงินแกมแดงโบกสะบัดพัดพลิ้วไปมาอย่างมีชั้นเชิงอ่อนช้อยงดงาม ฉับพลัน มันก็ถูกจู่โจมด้วยคมฟันอันแหลมกริบเข้าที่ใต้ลำตัว มันตอบโต้ เข้าที่แพนหางของฝ่ายตรงข้ามเช่นเดียวกัน ทั้งคู่ต่างพันตู รุกรับด้วยคมเขี้ยวและเชิงชั้นอย่างทรหดอดทน เนิ่นนานอีกหลายนาที ปลากัดอีกตัวก็ว่ายหนีเตลิด ไม่ยอมเข้าต่อกร มันว่ายหนีไปรอบแบบไม่ยอมเข้าใกล้ ปลากัดไทย อีกตัวจึงเป็นผู้ชนะไปตามกติกา ด้วยอาการพองตัวอย่างลำพองไม่ผิดกับชัยชนะของมนุษย์แต่อย่างใด… นี่คือบทบาทแห่งสายเลือดมรดกตกทอดของ “ปลากัด” มัจฉานักสู้ผู้ล้ำค่าสง่างาม อีกเอกลักษณ์หนึ่งอันทรงคุณค่าของความเป็นไทย ไม่มีชาติใดเสมอเหมือน ปลากัดมีลักษณะพิเศษ คือ มีสัญชาติญาณเป็นปลานักสู้ตลอดชีวิตของมัน มีวิญญาณทรหด อดทน กัดได้ตลอดเวลา ซึ่งเป็นเหตุผลสำคัญให้คนนำมันมากัดแข่งกัน กลายเป็นเกมกีฬาที่คนไทยนิยมมาตั้งแต่สมัยโบราณ ประวัติศาสตร์ของปลากัดไทย สมัยก่อนในชนบทเมื่อชาวบ้านเสร็จจากงานเพาะปลูก มักจะหอบหิ้วเอาปลากัดมากัดแข่งขันกันเป็นงานอดิเรก และเป็นความเพลิดเพลินถือเป็นกีฬาพื้นบ้านอีกชนิดหนึ่งของสยามประเทศที่นิยมกันอย่างแพร่หลายสืบมา เสน่ห์ของปลากัดที่นอกจากจะมีลีลาการต่อสู้ที่ดุเดือดเร้าใจและทรหดอดทนแล้ว จากบันทึกของมิสเตอร์ เอช. เอ็ม. สมิท  ที่ปรึกษาด้านสัตว์น้ำในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ซึ่งได้ชมการกัดปลามามากกว่า 100 ครั้ง บันทึกไว้ว่า… การกัดปลาของคนไทยไม่ใช่เรื่องโหดร้าย ป่าเถื่อน สยดสยองเหมือนดังที่เข้าใจกัน แต่เป็นการต่อสู้ที่เร้าใจ เต็มไปด้วยศิลปะ และความงาม ในลีลาการเคลื่อนไหวที่สง่างาม คล่องแคล่ว […]

ปฏิบัติการช่วย “13 หมูป่า” สามสัปดาห์ในโลกที่เคยเป็นไปไม่ได้

ในพื้นที่ที่คนทั่วไปไม่คุ้นเคย ภูมิประเทศยากแก่การเข้าถึง สงครามที่ทำกับธรรมชาติชนิดเอาเป็นเอาตายตลอดสามอาทิตย์นั้น มนุษย์เป็นฝ่ายเอาตัวรอดได้...ถ้าไม่เรียกว่าชนะ และยังปรากฏเป็นสัญลักษณ์ของชุมชนในจินตนาการที่ก้าวข้ามความแตกต่างทั้งมวล ด้วยเป้าหมายเดียวกัน

ค้นพบดีเอ็นเอของชนพื้นเมืองอเมริกันที่ไม่เคยถูกพบมาก่อน

จีโนมของมนุษย์โบราณนี้เป็นรูปแบบที่ไม่เคยพบมาก่อน เชื่อกันว่าพวกเขาแยกสายวิวัฒนาการออกมาจากชนพื้นเมืองในอเมริกาเผ่าอื่นๆ เมื่อราว 10,000 ปีก่อน