ชุบชีวิต-เติมสีสันให้ ภาพเก่านาซ่า - National Geographic

ชุบชีวิต-เติมสีสันให้ภาพเก่านาซ่า

ชุบชีวิต-เติมสีสันให้ ภาพเก่านาซ่า

เมื่อปี 2015 นาซ่าปล่อยคลังภาพเก่าที่ชวนให้หวนนึกถึงอดีตในยุคการแข่งขันทางอวกาศระหว่างสหรัฐฯ และสหภาพโซเวียตในศตวรรษที่ 20:  ตั้งแต่รอยยิ้มของนักบินอวกาศขณะเตรียมตัวปฏิบัติภารกิจ  ช่วงเวลาอันเคร่งเครียดที่ศูนย์ควบคุมภาคพื้นดิน ไปจนถึงวิศวกรโพสท่าข้างโค้ดซอฟแวร์ของภารกิจอะพอลโล  ในบรรดาคนที่สืบค้นและคัดเลือกภาพจากคลังภาพออนไลน์หลายพันภาพ มี Matt Loughrey ช่างภาพจากหมู่บ้านเวสต์พอร์ตที่เงียบเหงาและเต็มไปด้วยผับในไอร์แลนด์รวมอยู่ด้วย

“ผมจำได้สมัยยังเป็นเด็กและได้ยินเรื่องราวเหล่านี้จากพ่อผู้เป็นประจักษ์พยานของยุคการแข่งขันทางอวกาศ” Matt เท้าความหลัง  “เรามีหนังสือสารานุกรมในบ้าน  แต่ทุกอย่างเป็นภาพขาวดำ  มันให้ความรู้สึกห่างไกลครับ”

ภาพเก่านาซ่า
ขณะอายุ 36 ปี กอร์ดอน คูเปอร์ เป็นนักบินอวกาศอายุน้อยที่สุดในบรรดาสมาชิก 7 คนของนักบินอวกาศในโครงการเมอร์คิวรี วันที่ 15 พฤษภาคม ปี 1963 เขาสร้างสถิติความทรหดอดทนหลังเดินทาง 3,312,993 ไมล์ในเวลา 190 ชั่วโมง 56 นาที

เมื่อต้นปีที่ผ่านมา  Matt เอาภาพถ่ายเก่าๆ ของคุณยายมาภาพหนึ่งแล้วย้อมสี  ภาพที่ได้ช่วยดึง subject ออกจากอดีตและทำให้คุณยายดูไม่แปลกแยกจากโลกสมัยใหม่

นั่นกระตุ้นให้เขาคิดต่อไปว่า หากเติมสีสันให้ภาพถ่ายเก่าๆของนาซา น่าจะสามารถสื่อสารกับเด็กรุ่นใหม่ได้ดีขึ้น ภาพถ่ายเหล่านั้นแสดงถึง  “ความกล้าหาญ  ความบ้าบิ่นหน่อยๆ ความรู้ที่ได้รับการทดสอบและนำไปใช้ ตลอดจนความเชื่อมั่นในการฝากชีวิตไว้ในมือผู้อื่น” Matt เล่า

ภาพเก่านาซ่า
จอห์น แอรอน ผู้ควบคุมการบินและวิศวกรของนาซา เมื่อปี 1969 ระหว่างเกิดวิกฤตฟ้าผ่ายานอะพอลโล 12 การคิดที่ฉับไวและความรู้ในการควบคุมสิ่งที่ไม่แน่นอนของเขาช่วยกอบกู้ภารกิจครั้งนี้ไว้ได้

ความคิดของเขาได้แรงหนุนเมื่อจอร์จ ลูกชายวัย 7 ขวบของเขาถามว่า “โลกเคยมีแค่สีขาวกับดำเหรอครับ” Matt อธิบายให้ลูกฟังว่า  โลกมีสีสันสดใสอย่างที่เราเห็นในตอนนี้มาตลอด เพียงแต่เครื่องมือที่ใช้บันทึกเปลี่ยนแปลงไป

Matt เริ่มสร้างความเปลี่ยนแปลงให้ภาพถ่ายเหล่านั้นทีละน้อย เขาใช้ neural network ซึ่งเป็นซอฟแวร์ที่ใช้อัลกอริทึมในการทำนายหรือคาดเดาสีจริงในภาพถ่าย grayscale เขาเปลี่ยนภาพถ่ายขาวดำให้กลายเป็นหน้าต่างสู่อดีตอันเจิดจรัส

ภาพเก่านาซ่า
ศูนย์ควบคุมภารกิจที่ศูนย์อวกาศเคนเนดีในปี 1969 ภารกิจอะพอลโล 11 นำนักบินอวกาศ นีล เอ. อาร์มสตรองไมเคิล คอลลินส์ และเอดวิน อี. อัลดริน ขึ้นไปยังดวงจันทร์

ความที่ฉากหลังอัดแน่นไปด้วยแผงคอนโซล ปุ่มควบคุมต่างๆ และธง  การแปลงโฉมภาพถ่ายเพียง 12 รูปต้องใช้เวลาถึง 300 ชั่วโมง เป็นงานที่ออกจะน่าเบื่อแต่ช่วยให้ใจสงบ “ผมรู้สึกดีครับที่ได้เฝ้ามองภาพถ่ายกลับมามีชีวิตด้วยสีสัน แต่คุณเป็นเพียงคนเดียวบนโลกที่สามารถเห็นมันในช่วงสั้นๆ”

เขาหวังว่าภาพสีเหล่านี้จะช่วงสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับนักสำรวจและนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่  Matt บอกว่า “เวลาเรามองเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีต ก็เหมือนได้คิดทบทวนตัวเอง”

เรื่อง  Nina Strochlic

 

อ่านเพิ่มเติม

จำลองการใช้ชีวิตบนดาวอังคาร

เรื่องแนะนำ

ประเทศต่างๆ อยู่ตรงไหนบนทวีปแพนเจีย?

ย้อนกลับไปเมื่อ 300 ล้านปีก่อน ทวีปต่างๆ เชื่อมต่อกันเป็นผืนเดียวเรียกว่ามหาทวีปแพนเจีย จะเป็นอย่างไรหากลองเอาประเทศในปัจจุบันวางลงบนทวีปในอดีต? ผลลัพธ์ที่ได้คือเพื่อนบ้านที่ไม่คุ้นเคย

เปิดเผยใบหน้าชายผู้มีรอยยิ้มโดดเด่นในช่วงใกล้ล่มสลายของอาณาจักรโรมัน

อเดลาเซียส อีบาลชุส (Adelasius Ebalchus) ชาวโรมัน ผู้มีชีวิตอยู่ในดินแดนประเทศสวิตเซอร์แลนด์เมื่อ 1,300 ปีที่แล้ว ใบหน้าที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นของเขาไม่ได้พบเจอบ่อยนักในการค้นพบทางประวัติศาสตร์ อเดลาเซียส อีบาลชุส คือชื่อภาษาละตินของชาย ชาวโรมัน ที่อาศัยอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์เมื่อราวคริสตศักราช 700 หลังจากที่จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายไปแล้ว ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ชาวเจอร์แมนิกได้ย้ายเข้ามายังที่ราบสูงสวิตเซอร์แลนด์ และเป็นช่วงเวลาที่ภาษาและวัฒนธรรมของโรมันที่หลงเหลืออยู่ได้เปลี่ยนเป็นชนเผ่าอลามันน์ที่พูดภาษาเยอรมัน (German-speaking Alemanni tribe) แทน ใบหน้าของหนุ่มชายผู้นี้ได้ถูกสร้างขึ้นมาใหม่จากโครงกระดูกที่ถูกค้นพบในปี 2014 ในเมือง Grenchen ทางตอนเหนือของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เขาถูกฝังในแบบโรมัน คือหลุมศพที่มีการเรียงหินเป็นเส้น และชี้ส่วนเท้าไปยังทิศเหนือ จากการศึกษาหลักฐานที่ยังหลงเหลือของเขา นักวิจัยสรุปว่าอเดลาเซียสมีอายุระหว่าง 19 ถึง 22 ปี และมีความสูงราว 167 – 170 เซนติเมตร เขาต้องทรมานจากโรคติดเชื้อในกระดูก (osteomyelitis) และโรคขาดวิตามิน ซึ่งโรคเหล่านี้ได้นำเขาไปสู่ความตาย โดยหลุมศพของเขาได้มีสัญลักษณ์ที่แสดงถึงสถานะชั้นสูงกว่าผู้คนที่อยู่ใน Grenchen ในยุคนั้น เมื่อออสการ์ นิลส์สัน นักสร้างใบหน้าทางโบราณคดีได้รับมอบหมายให้สร้างใบหน้าของอเดลาเซียส เขาถึงกลับตะลึง เพราะไม่ใช่แต่คุณภาพของเครื่องพิมพ์สามมิติ แต่รวมไปถึงต้นแบบสภาพของฟันในประวัติศาสตร์ด้วย “ผมไม่เคยเห็นฟันที่สมบูรณ์ขนาดนี้มาก่อน” […]

สีผิวที่แตกต่าง

เชื้อชาติคืออะไรกันแน่? วิทยาศาสตร์บอกเราว่าแนวคิดนี้ไม่มีพื้นฐานทางพันธุกรรมหรือวิทยาศาสตร์รองรับเลย ถึงอย่างนั้นเชื้อชาติกลับเป็นเหมือนตราหรือฉลากที่เราสร้างขึ้นเป็นส่วนใหญ่ เพื่อนิยามและแบ่งแยกพวกเรากันเอง