อินสตาแกรม @natgeo มียอดผู้ติดตามพุ่งทะลุ 100 ล้านคน

อินสตาแกรม @natgeo มียอดผู้ติดตามพุ่งทะลุ 100 ล้านคน

อินสตาแกรม @natgeo มียอดผู้ติดตามพุ่งทะลุ 100 ล้านคน

ต่อไปนี้คือส่วนหนึ่งของภาพถ่ายเกือบ 20,000 ภาพที่ผู้ติดตาม อินสตาแกรม 100 ล้านคนของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ชื่นชอบที่สุด

เรื่อง  ซิดนีย์ คอมบ์ส

นิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ประกาศความสำเร็จหลังยอดผู้ติดตาม (follower) ใน อินสตาแกรม @natgeo พุ่งทะลุ 100 ล้านคน  ที่ผ่านมา ช่างภาพ 135 คนในเครือข่ายของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก โพสต์ภาพรวมกันเกือบ 20,000 ภาพ  แต่ละภาพถ่ายทอดเรื่องราวและช่วงเวลาแห่งความประทับใจที่ช่างภาพประสบพบเจอระหว่างการเดินทาง ภาพถ่ายเหล่านี้มีพลังเชื่อมโยงผู้คนต่างภาษาและวัฒนธรรมได้ราวกับเป็นภาษาสากล

การบอกเล่าเรื่องราวเปรียบเหมือนลมหายใจของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก มาตั้งแต่นิตยสารฉบับแรกได้รับการตีพิมพ์เมื่อกว่า 130 ปีก่อน ไม่เพียงเท่านั้น ยังเปรียบเหมือนการเดินทางที่ไม่เคยหยุดนิ่ง จากยุคแรกๆ ภาพถ่ายใช้เวลานานกว่าจะปรากฏแก่สายตาของผู้อ่าน และช่างภาพก็แทบไม่ได้รับคำติชมหรือการตอบสนองจากผู้อ่านเลย วันนี้ ด้วยแพลตฟอร์มอย่างอินสตาแกรม ช่างภาพสามารถแบ่งปันภาพถ่ายและผลงานกับผู้อ่านได้โดยตรง และการตอบสนองก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก

ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา ภาพถ่ายที่ช่างภาพในเครือข่ายของเราช่วยกันโพสต์บนอินสตาแกรม @natgeo ได้รับยอดไลก์มากกว่า 4,000 ล้านครั้ง และความคิดเห็นหรือคอมเมนต์มากถึง 20 ล้านความคิดเห็น ภาพถ่าย เช่น ภาพสุนัขกับรอยเท้ามนุษย์ของวินเซนต์ มูซี มีผู้คลิกไลก์ถึงเกือบหนึ่งล้านครั้ง และมากกว่า 3,000 ความคิดเห็นที่อัดแน่นไปด้วยเรื่องราวส่วนบุคคล “ผมชอบความเชื่อมโยงที่เราสามารถสื่อสารกับผู้อ่านได้โดยตรง เป็นอะไรที่พิเศษ และคุณรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของบทสนทนา แทนที่จะเป็นคนพูดอยู่ฝ่ายเดียว” มูซี กล่าว

ต่อไปนี้คือภาพถ่ายบางส่วนที่ผู้ติดตามอินสตาแกรมของเราชื่นชอบมากที่สุด

ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสัตว์โลก : ความเชื่อมโยงอันแท้จริงระหว่างคนกับธรรมชาติ

อินสตาแกรม
Joseph Wachira เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าวัย 26 ปี ปลอบประโลมเจ้าซูดาน แรดขาวเหนือเพศผู้ตัวสุดท้ายของโลก ไม่นานก่อนที่มันจะหมดลมหายใจเมื่อเดือนมีนาคม ปี 2018 (ภาพถ่ายโดย AMI VITALE (@AMIVITALE), NAT GEO IMAGE COLLECTION)
อินสตาแกรม
แพนด้าที่ได้รับการเพาะเลี้ยงที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าวู่หลง ได้รับการดูแลโดยหลีกเลี่ยงการสัมผัสมนุษย์โดยตรงเพื่อให้พวกมันสามารถดำรงชีวิตในธรรมชาติได้ หากได้รับการปล่อยสู่ธรรมชาติ ผู้ดูแลรายนี้ต้องสวมชุดแพนด้าและทาเนื้อตัวด้วยกลิ่นจากมูลและปัสสาวะของแพนด้า ระหว่างการตรวจสุขภาพเจ้าแพนด้าน้อยตัวนี้ (ภาพถ่ายโดย AMI VITALE (@AMIVITALE), NAT GEO IMAGE COLLECTION)
อินสตาแกรม
“ฟ้าใหม่” ลูกช้างอายุสองขวบ ในอ้อมกอดของ เล็ก ผู้ก่อตั้งศูนย์อนุรักษ์ช้างในจังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ซึ่งให้การดูแลช้างที่ได้รับความช่วยเหลือจากการแสวงหาผลประโยชน์และการได้รับบาดเจ็บ (ภาพถ่ายโดย RENA EFFENDI/@RENAEFFENDIPHOTO)

สัตว์โลกผู้อยากรู้อยากเห็น: มนุษย์หาใช่สิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่สนใจใคร่รู้ในโลกรอบตัว

อินสตาแกรม
หมาป่าชื่อ “บลู” ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ภายในเขตอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน ความสามารถพิเศษอย่างหนึ่งของมันคือ การปรับตัวให้เข้ากับฝูงหมาป่าอื่นๆ ในอุทยาน (ภาพถ่ายโดย RONAN DONOVAN /@RONAN_DONOVAN)
อินสตาแกรม
“ซือเสว” แพนด้ายักษ์เพศเมียอายุ 12 ปี ขณะสำรวจที่อยู่ของมันในเขตอนุรักษ์ธรรมชาติวู่หลงประเทศจีน ความที่แพนด้ากินอาหารที่ให้พลังงานต่ำ พวกมันจึงมีแนวโน้มที่จะหลีกเลี่ยงกิจกรรมที่ต้องใช้แรง (ภาพถ่ายโดย AMI VITALE /@AMIVITALE)
อินสตาแกรม
แมวน้ำสีเทาพับครีบราวกับกอดอกอยู่ในอ่าวเมน ซึ่งเป็นระบบนิเวศที่กำลังถูกคุกคามจากมลพิษ การทำลายถิ่นที่อยู่อาศัย การประมงเกินขนาด และเรืออวนลาก ตลอดหลายสิบปี (ภาพถ่ายโดย BRIAN SKERRY /@BRIANSKERRY)

มองสู่เบื้องบน : นี่คือช่วงเวลาที่โลกกับสรวงสรรค์มาบรรจบกัน

อินสตาแกรม
นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่คุณควรจองที่นั่งริมหน้าต่างเวลาขึ้นเครื่องบิน ภาพนี้ถ่าย ณ จุดใดจุดหนึ่งเหนือตอนกลางของอ่าวเม็กซิโก (ภาพถ่ายโดย Jimmy Chin /@JIMMYCHIN)
อินสตาแกรม
สิงโตจ่าฝูงเพศผู้พักผ่อนขณะพระอาทิตย์ตกดิน ณ ทะเลทรายคาลาฮารี ซึ่งได้รับปริมาณฝนระหว่าง 12-25 เซนติเมตรในแต่ละปี  (ภาพถ่ายโดย KEITH LADZINSKI /@LADZINSKI)

ผู้คนบนเส้นด้าย : ความเสี่ยงแฝงอยู่ในการค้นพบทุกครั้ง

อินสตาแกรม
ฉลามเสือเผชิญหน้ากับนักดำน้ำในบาฮามาส  ฉลามเสือมักถูกมองว่าเป็นสัตว์ดุร้ายไร้สมองและเป็นอันตรายต่อมนุษย์ แต่วิทยาศาสตร์เผยว่า ฉลามชนิดนี้เป็นสัตว์ที่มีความซับซ้อนและมีวิวัฒนาการที่สูงมาก (ภาพถ่ายโดย BRIAN SKERRY /@BRIANSKERRY)
อินสตาแกรม
ช่องแสงคู่อันเป็นเอกลักษณ์ของถ้ำ Kacna jama ในประเทศสโลวีเนีย เป็นทางเข้าสู่ถ้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศ และมีความลึกเกือบ 300 เมตร (ภาพถ่ายโดย ROBBIE SHONE /@SHONEPHOTO)

ดำดิ่งสู่ใต้เกลียวคลื่น:  โลกที่เรายังรู้จักน้อยมากอยู่ลึกลงไปเบื้องล่าง

อินสตาแกรม
ประชากรเต่าตนุในหลายพื้นที่ของมหาสมุทรแปซิฟิกมีจำนวนลดลง แต่ที่น่าทึ่งคือจำนวนประชากรของพวกมันในน่านน้ำนอกชายฝั่งหมู่เกาะกาลาปาโกสกลับคงที่ (ภาพถ่ายโดย THOMAS P. PESCHAK /@THOMASPESCHAK)
อินสตาแกรม
ภูเขาน้ำแข็งรูปเห็ด เปล่งประกายระยิบระยับนอกชายฝั่งเกาะ Ilulissat ทางตะวันตกของเกาะกรีนแลนด์ ภูเขาน้ำแข็งลูกนี้มีจุดกำเนิดอยู่ที่ Ilulissat Icefjord ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกขององค์การยูเนสโก และเป็นธารน้ำแข็งที่มีพลวัตมากที่สุดแห่งหนึ่งในซีกโลกเหนือ (ภาพถ่ายโดย JENNIFER HAYES /@JENNIFERHAYESIG)

เพราะเราคือมนุษย์ : ความท้าทายและความสุขของการใช้ชีวิต

อินสตาแกรม
ตอนที่ Avelino ออกมาสารภาพกับครอบครัวว่า เขาเป็นเกย์  พ่อของเขาโกรธมาก ทว่าสิ่งต่างๆ ก็เปลี่ยนไป “ทุกคนในบ้านหันหน้าคุยกัน… และทุกคนต่างต่อต้านพ่อ ผมยังจำความรู้สึกวันนั้นได้ดี วันที่พ่อนั่งลงกับพวกเรา แล้วเอ่ยปากขอโทษ และขอให้ Neston (แฟนหนุ่ม) ย้ายมาอยู่กับเรา” Avelino เปิดใจ (ภาพถ่ายโดย KARLA GACHET /@KCHETE77)
อินสตาแกรม
จากคนที่เคยใช้ชีวิตกึ่งเร่รอนสู่การเป็นคุณพ่อมือใหม่ ทำให้ความหมายของคำอย่างเช่น “บ้าน” “ครอบครัว” และ “ความรัก” เริ่มมีความหมายลึกซึ้งขึ้น ไมเคิล คริสโตเฟอร์ บราวน์  ช่างภาพ กล่าวถึงภาพนี้ (ภาพถ่ายโดย Michael Christopher Brown /@MICHAELCHRISTOPHERBROWN)

มองโลกผ่านเลนส์:ไปจนสุดหล้าเพื่อให้ได้มาซึ่งภาพถ่าย 

อินสตาแกรม
“ผมคิดอยู่นานว่าจะถ่ายภาพเพนกวินจักรพรรดิในคอโลนีอันห่างไกลของพวกมันบนน้ำแข็งทะเลนอกชายฝั่งแอนตาร์กติกาอย่างไรให้แตกต่างออกไป และสแตนด์ที่ใช้ล่ากวางนี่แหละเป็นหนึ่งในอุปกรณ์ที่ผมนึกถึง” ฟรานส์ แลนทิง ช่างภาพ เล่า (ภาพถ่ายโดย Frans Lanting / @FRANSLANTING)
อินสตาแกรม
ช่างภาพ พอล นิกเคลน เก็บภาพหมีเคอร์โมดี ซึ่งรู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า “spirit bear” หรือ หมีศักดิ์สิทธิ์ โดยมีมัคคุเทศก์ชนพื้นเมืองอเมริกันคอยให้คำแนะนำ พวกเขาตั้งชื่อเล่นให้หมีเคอร์โมดีตัวนี้ว่า “Friendly Bear” เนื่องจากมันดูไม่เป็นพิษเป็นภัยแม้แต่น้อย แม้ว่าพวกเขาจะเข้าไปใกล้ก็ตาม

***แปลและเรียบเรียงโดย รชตะ ปิวาวัฒนพานิช
โครงการนักศึกษาฝึกงาน กองบรรณาธิการ นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย 


อ่านเพิ่มเติม

ผลงานยอดเยี่ยมจากเวที ประกวดภาพถ่าย National Geographic Photo Contest 2018

เรื่องแนะนำ

“ถ้ำ” สถานที่ฝึกทีมเวิร์คของนักบินอวกาศ

เครือข่ายถ้ำที่ยาวเหยียดและสลับซับซ้อนในอิตาลี คือสถานที่ที่เหมาะสมอย่างยิ่งในการฝึกฝนให้นักบินอวกาศเรียนรู้ถึงวิธีการทำงานร่วมกันก่อนภารกิจสำรวจโลกใหม่จะเกิดขึ้นจริงในอนาคต

ชมภาพอันน่าขนลุกภายในเมืองร้างกลางทะเลทรายที่นามีเบีย

ทะเลทรายนามิบในสภาพที่แห้งแล้งยังคงรักษาการตกแต่งของเมืองในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เอาไว้ได้ แต่กองทรายที่ถาโถมเข้ามาในเมืองได้กลืนกินสิ่งต่างๆ ที่หลงเหลืออยู่ ที่ประเทศ นามีเบีย ในเมืองโคลมานสค็อพ (Kolmanskop) ทรายที่ปกคลุมตึกรามบ้านช่องที่เคยเป็นเหมืองเพชรเก่าดึงดูดนักท่องเที่ยวนับพัน วอลเปปอร์สีสันสดใสหลุดร่อนออกจากผนัง กองทรายไหลท่วมบรรดาซากบ้านเรือนที่ปรักหักพัง นี่คือภาพของเมืองโคลมานสค็อพ เมืองร้างกลางทะเลทรายนามิบในบริเวณแอฟริกาตอนใต้ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม “เขตต้องห้าม” ในประเทศ นามีเบีย โดยสาเหตุที่ทำให้โคลมานสค็อพมีสภาพเช่นนี้ก็เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดเช่นเดียวกับสภาพของเมืองในปัจจุบัน เรื่องราวของเมืองที่แสนเจ็บปวดและน่าประหลาด เย็นวันหนึ่งในปี 1908 ในขณะที่คนงานการรถไฟชาว นามีเบีย นาม Zacherias Lewala กำลังขุดดินเพื่อปรับเส้นทางรางรถไฟและเกลี่ยเนินทราย เขาได้พบก้อนหินจำนวนหนึ่งเปล่งประกายในยามที่แสงธรรมชาติรอบตัวของเขามืดสลัว นายจ้างชาวเยอรมันของ Lewala บอกว่านี่คือเพชร อัญมณีที่มีมูลค่า แต่ Lewala ก็ไม่ได้รับรางวัลใดๆ จากการบอกข่าวดีนี้ให้กับเจ้านายของเขา เวลาต่อมา บรรดาผู้สำรวจแร่ได้แห่กันเข้ามาที่เมืองนี้ ในปี 1912 เมืองนี้ก็เจริญขึ้น และสามารถผลิตเพชรได้นับล้านกะรัตต่อปี ซึ่งเป็นอัตราส่วนร้อยละ 11.7 ของการผลิตเพชรทั้งหมดบนโลกในเวลานั้น โคลมานสค็อพกลายเป็นเมืองหรูหรากลางทะเลทรายอันเวิ้งว้าง ภายในเมืองมีทั้งร้านขายเนื้อ ร้านขายขนมอบ ที่ทำการไปรษณีย์ และโรงน้ำแข็งที่ผลิตจากน้ำสะอาดที่ขนส่งมาทางรถไฟ คนยุโรปมากมายย้ายเข้ามาทำงานในเมืองนี้และบริโภคพลังงานไฟฟ้าอย่างบ้าคลั่ง นอกจากนี้มีเรื่องเล่าว่า ครอบครัวหนึ่งได้เลี้ยงนกกระจอกเทศเพื่อข่มขวัญชาวเมือง และใช้มันลากรถลากเลื่อนบนหิมะในคืนวันคริสต์มาส แต่ความเจริญของเมืองนั้นไม่ยั่งยืน […]

ในอาคารสงเคราะห์เหล่านี้ ทุกพื้นที่คือเวทีสร้างสรรค์

เรื่อง เจเรมี เบอร์ลิน ภาพถ่าย มาริอุช ยานิสเซฟสกี สีที่ผนังหลุดลอก พื้นเต็มไปด้วยคราบสกปรก ตาข่ายห่วงบาสเกตบอลขาดรุ่ย และดูเหมือนว่าไม่มีใครสนใจ เด็กๆ ยังคงหัวเราะสนุกสนานระหว่างเล่นเกม พวกผู้ชายงีบกลางวัน ส่วนบางคนส่งเสียงเจื้อยแจ้วอยู่ที่ห้องโถง ในเมืองที่มีขึ้นชื่อว่ามีประชากรหนาแน่นที่สุดเมืองหนึ่ง ทุกชั้นของอาคารสงเคราะห์แห่งนี้เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา นี่คือสิ่งที่ มาริอุช ยานิสเซฟสกี ช่างภาพชาวโปแลนด์ค้นพบเมื่อเขาเดินทางมาเยี่ยมชมโครงการอาคารสงเคราะห์ของรัฐบาล ใน Barangay 128 ของเขตทอนโด ในกรุงมะนิลา เมื่อปีที่ผ่านมา โครงการดังกล่าวก่อสร้างขึ้นในปี ช่วงทศวรรษ 1990 ใกล้กับภูเขาสโมกกี้ ที่ซึ่งครั้งหนึ่งสถานที่แห่งนี้เคยเป็นแหล่งทิ้งขยะปริมาณมากกว่า 2 ล้านตัน ปัจจุบันอาคารสงเคราะห์เหล่านี้ยังคงเป็นบ้านของบรรดาอดีตคนงาน ยานิสเซฟสกีเคยถ่ายสารคดีทั่วๆ ไป ในฟิลิปปินส์มาก่อน แต่คราวนี้เขามีเรื่องบางอย่างที่ค้างอยู่ในใจ “ผมอยากจะแสดงให้เห็นว่าชีวิตประจำวันในเมืองที่มีประชากรมหาศาลอย่างกรุงมะนิลา มันเป็นอย่างไร” เขากล่าว “และพวกเขาอยู่อาศัยกันอย่างไรในพื้นที่เปิดและตามบันได” ดังนั้นช่างภาพจึงไม่เลือกที่จะถ่ายภาพในหลากหลายมุม แต่เขากลับใช้วิธีการเฝ้ารออยู่ในมุมเดียวแทน เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นเบื้องหน้า แต่ละชั้นเหมือน “เวทีที่ถูกออกแบบมาเหมือนกัน” เขากล่าว แต่เพียงไม่นานแต่ละเวทีก็เปิดเผยเรื่องราวที่แตกต่างกันออกไป : ผู้หญิงลุกขึ้นมาทำอาหาร, ผู้ชายเล่นพนัน, เด็กๆ เล่นการ์ดเกม ยานิสเซฟสกีเดินทางไปยังสถานที่แห่งนี้ในแต่ละสัปดาห์เพื่อบันทึกฉากของครอบครัว, เพื่อนฝูง […]