วิสกี้ : ดวงดาราจากก้นแก้วสุรา - National Geographic Thailand

วิสกี้ : ดวงดาราจากก้นแก้วสุรา

วิสกี้ : ดวงดาราจากก้นแก้วสุรา

วิสกี้ จะเกี่ยวข้องกับงานศิลปะได้อย่างไร ช่างภาพเจ้าของไอเดียบรรเจิดคนหนึ่งมีคำตอบ

ใครจะไปเชื่อว่า สิ่งที่หลงเหลืออยู่ในแก้ว วิสกี้ ที่ดื่มหมดแล้วจะสามารถสร้างทัศนียภาพเหนือโลก และดวงดาราอันน่าอัศจรรย์ได้

งานธรรมดาที่สุดอย่างการล้างจานชักนำให้ช่างภาพ เออร์นี บัตตัน ค้นพบจักรวาลแฟนตาซีมานานกว่าสิบปี ตอนที่วางแก้ววิสกี้เปล่าๆ ลงในเครื่องล้างจาน เขาพบว่ามีฟิล์มบาง ๆ ของแอลกฮอล์ระเหยหลงเหลืออยู่ที่ก้นแก้ว โดยเฉพาะสกอตช์วิสกี้ ซึ่งเป็นวิสกี้ที่บ่มในถังไม้โอ๊กนานกว่าสามปีในสกอตแลนด์

เมื่อแอลกอฮอล์หยดสุดท้ายระเหยหายไปจากก้นแก้ว สิ่งที่เหลืออยู่คือตะกอนจากการกลั่น เขานำแก้วใบดังกล่าวไปที่สตูดิโอ วางตะแคง แล้วถ่ายภาพ

รูปทรงของตะกอนวิสกี้คล้ายกับเกล็ดหิมะ ตรงที่แต่ละชิ้นมีรูปแบบเฉพาะตัว อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดมีสีเทาจาง ๆ จนกระทั่งบัตตันใช้แสงไฟหลายสีส่อง เส้นและขดสีเทากลับมีชีวิต และสร้างรูปทรงที่มีความหลากหลายคล้ายกับภูมิทัศน์หลากสีสันของเหล่าดาวเคราะห์และดวงจันทร์ จากการลองผิดลองถูกหลายวิธี บัตตันพบว่ามีเพียงสกอตช์วิสกี้เท่านั้นที่มีตะกอนเพียงพอ วิสกี้เก่าที่สุดที่เขาถ่ายภาพมีอายุ 25 ปี

บัตตันแตกต่างจากช่างภาพคนอื่น ๆ ตรงที่คนเหล่านั้นนิยมถ่ายทัศนียภาพอลังการในต่างแดน  บัตตันกลับเลือกที่จะอยู่กับสิ่งใกล้ตัว ก่อนถ่ายภาพสุรา เขาเคยสร้างทัศนียภาพจากกล่องซีเรียล และเล่าเรื่องราวของม้าโยกแบบหยอดเหรียญที่หายไปจากร้านขายของชำ งานของบัตตันพิสูจน์ว่า ยังมีสิ่งอัศจรรย์มากมายรอให้เราค้นพบในชีวิตประจำวัน ไม่เว้นแม้แต่ในจานชามที่สกปรก

เรื่อง แดเนียล สโตน

ภาพถ่าย  เออร์นี บัตตัน

วิสกี้
สกอตช์วิสกี้ทิ้งตะกอนนอนก้นไว้ในแก้ว ช่างภาพ เออร์นี บัตตัน ใช้แสงไฟสีต่างๆ และซอฟต์แวร์แต่งภาพ เปลี่ยนตะกอนที่เหลืออยู่ของวิสกี้แมกคาลเลนสกอตช์ให้กลายเป็นดาวเคราะห์จำลอง
วิสกี้
ตะกอนจากถังบ่มสุราสร้างคลื่นที่ดูคล้ายลาวาในแก้วที่ใส่วิสกี้เกลนลิเวตสกอตช์  บัตตันสร้างเอฟเฟกต์ที่แตกต่างกันด้วยเครื่องมืออย่างแสงไฟสีต่างๆ และซอฟต์แวร์แต่งภาพ
วิสกี้
บัตตันถ่ายภาพตะกอนก้นแก้วจากวิสกี้แมกคาลเลน (Macallan) และใช้โฟโต้ช็อปปรับบางรูปให้ดูเหมือนเทห์ฟ้าหรือวัตถุท้องฟ้า (บนและล่าง)

วิสกี้

วิสกี้
บัตตันถ่ายภาพตะกอนก้นแก้วจากวิสกี้บาลเวนี (Balvenie) และใช้โฟโต้ช็อปปรับบางรูปให้ดูเหมือนเทห์ฟ้าหรือวัตถุท้องฟ้า
วิสกี้
บัตตันถ่ายภาพตะกอนก้นแก้วจากวิสกี้เกลนฟิดดิค (Glenfiddich ) และใช้โฟโต้ช็อปปรับบางรูปให้ดูเหมือนเทห์ฟ้าหรือวัตถุท้องฟ้า
วิสกี้
ละอองสร้างวงขดที่ดูเหมือนดอกไม้บานในแก้วที่เคยใส่วิสกี้แมกคาลเลน ซึ่งเป็นซิงเกิลมอลต์วิสกี้ที่ผลิตภายใต้การควบคุมอย่างเคร่งครัดในสกอตแลนด์
วิสกี้
บัตตันถ่ายภาพรูปทรงตะกอนนอนก้นที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ความคิดสร้างสรรค์ของเขาปรากฏเด่นชัดในการใช้แสงสี ซึ่งทำให้ตะกอนของวิสกี้แมกคาลเลนดูเหมือนเนบิวลาหรือโลหะสีเหลือบรุ้ง
วิสกี้
บัตตันถ่ายภาพรูปทรงตะกอนนอนก้นที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ความคิดสร้างสรรค์ของเขาปรากฏเด่นชัดในการใช้แสงสี ซึ่งทำให้ตะกอนของวิสกี้เกลนฟิดดิคดูเหมือนเนบิวลาหรือโลหะสีเหลือบรุ้ง

วิสกี้
“คุณแค่ต้องพิจารณา [ก้นของแก้ววิสกี้] อย่างใกล้ชิดครับ” ช่างภาพเออร์นี บัตตัน กล่าว
*อ่านสารคดีฉบับเต็มได้ในนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับเดือนกรกฎาคม 2562


สารคดีแนะนำ 

เล่าเรื่องเหล้ากับวัฒนธรรมเมรัย

เรื่องแนะนำ

ดอกไม้: ของขวัญที่ไม่มีวันโรยรา

ทุกปี อาเบลาร์โด มอเรลล์ ช่างภาพจะให้ดอกไม้เป็นของขวัญวันเกิดแก่ภรรยา แต่ในปีนี้เขากลับตัดสินใจเลือกสิ่งที่จะอยู่ยงกว่า โดยใช้ความคิดสร้างสรรค์และเทคนิคพลิกแพลงในการประดิษฐ์ช่อดอกไม้จากจินตนาการอันลึกล้ำและจะคงอยู่ไปแสนนาน

“ถ้ำ” สถานที่ฝึกทีมเวิร์คของนักบินอวกาศ

เครือข่ายถ้ำที่ยาวเหยียดและสลับซับซ้อนในอิตาลี คือสถานที่ที่เหมาะสมอย่างยิ่งในการฝึกฝนให้นักบินอวกาศเรียนรู้ถึงวิธีการทำงานร่วมกันก่อนภารกิจสำรวจโลกใหม่จะเกิดขึ้นจริงในอนาคต

โฉมใหม่นิวยอร์ก

เรื่อง พีต แฮมิลล์ ภาพถ่าย จอร์จ สไตน์เมตซ์ นานมาแล้ว ตอนยังเป็นเด็กชายวัยแปดขวบ ขณะยืนอยู่บนหลังคาอาคารห้องเช่าสูงสามชั้นในย่านบรุกลิน ผมได้สัมผัสกับความรู้สึกอัศจรรย์ใจเป็นครั้งแรก ผมยังไม่เคยขึ้นไปบนหลังคาตามลำพังมาก่อน แม่ผมบอกว่า มันเป็นหน้าผาที่มนุษย์สร้างขึ้นและอันตรายเกินไป ตอนโพล้เพล้ พอเพื่อนฝูงแยกย้ายกันกลับบ้านไปกินข้าว ส่วนแม่ผมก็ออกไปซื้อของพอดี ผมเสี่ยงไต่บันไดขึ้นไปอย่างกล้าๆกลัวๆ ปลดกลอนประตู แล้วก้าวออกไป ชั่วขณะนั้นเองที่ผมรู้สึกว่าชีวิตผมเปลี่ยนไปแล้ว ทางทิศตะวันตก ไกลโพ้นเลยอ่าวออกไป ดวงอาทิตย์กำลังคล้อยลงสู่ภูมิทัศน์ที่ผมรู้จักแค่ในชื่อ “เจอร์ซีย์” หมู่เมฆเคลื่อนตัวช้าๆ ส่วนที่อยู่ใกล้ดูดำทะมึน ส่วนที่อยู่ไกลออกไปมีขอบเรืองแสงสีส้ม เรือบรรทุกสินค้าแล่นเอื่อยๆทิ้งเส้นสายสีขาวไว้บนผืนน้ำดำมืด ในแมนแฮตตัน หมู่อาคารสูงกำลังกลืนหายไปกับฟ้าที่มืดสลัวลง ไม่มีแสงไฟสว่างไสวในยามสงครามเช่นนั้น เบื้องล่างผมเป็นหลังคาบ้านราวห้าสิบหลัง ทั้งหมดรวมกันเป็นภาพอันน่าตื่นตาตื่นใจของรูปทรง สีสัน และเงามืดเร้นลับ ทอดยาวเหนือขอบเขตของสิ่งที่เราเรียกกันว่า “ย่านนี้” ผมพยายามนึกหาถ้อยคำ แต่ไม่มีคำใดผุดขึ้นมา ตอนนั้นผมยังบรรยายความรู้สึกตัวเองไม่เป็น แน่นอนครับว่า คำคำนั้นคือ “ความอัศจรรย์ใจ” ความอัศจรรย์ใจอีกมากจะตามมาหลังจากนั้น ตลอดช่วงชีวิตอันรุ่มรวย เข้มข้น และยาวนาน ซึ่งส่วนใหญ่เกิดขึ้นได้ด้วยการข้ามพรมแดนในจินตนาการของย่านตัวเองออกไป “สู่นิวยอร์ก” อย่างที่เราพูดกันเมื่อเอ่ยถึงแมนแฮตตัน ในช่วงหลายปีต่อมา ผมตกหลุมรักการเดิน หนังสือการ์ตูน การวาดรูป ทีมเบสบอลบรุกลินด็อดเจอร์ […]