กล้องดิจิตอล Compact 10รุ่นสำหรับนักเดินทาง-National Geographic Thailand

10 กล้องดิจิตอล Compact สำหรับนักเดินทาง

10 กล้องดิจิตอล Compact สำหรับนักเดินทาง

เมื่อ Nat Geo Travel ขอให้ Tom O’Brien วิศวกรด้านการถ่ายภาพของนิตยสาร National Geographic เลือกกล้องดิจิตอล Compact ที่ควรมีติดตัวไว้สำหรับนักเดินทางผู้ชื่นชอบการถ่ายภาพ ต่อไปนี้คือ 10 สุดยอดกล้องดิจิตอล Compact ที่เขาแนะนำ (หมายเลขกำกับ 1-10 ไม่ได้หมายถึงอันดับหรือ Ranking แต่อย่างใด)

ภาพถ่ายโดย มาร์ก ทีสเซน, national geographic

กล้องดิจิตอล 1. FUJIFILM X-T2 สำหรับนักเดินทางผู้ชื่นชอบกล้องใช้งานดีๆ แบบครบครัน แม้จะออกมาได้กว่าหนึ่งปีแล้ว แต่ X-T2 ก็ยังจัดว่ายอดเยี่ยม กล้องรุ่นนี้มีลูกเล่นครบครันที่คนเล่นกล้อง DSLR อยากให้มีในกล้อง APS-C mirrorless (Mirrorless camera – กล้องดิจิตอลชนิดเปลี่ยนเลนส์ได้ที่ไม่มีกระจกสะท้อนภาพอยู่ภายในตัวกล้อง ต่างจากกล้อง DSLR)

กล้องดิจิตอล 2. OLYMPUS OM-D E-M1 MARK II สำหรับนักเดินทางผู้รักลูกเล่นเทคโนโลยีแพรวราว ในบรรดากล้องที่เลือกมา ผู้เขียนมองว่า OLYMPUS รุ่นนี้มีความโดดเด่นด้านเทคโนโลยีมากที่สุด ตั้งแต่เรื่อง Shutter Speed แบบ mechanical และ electronic ความทนทานต่อสภาพอากาศและความชื้น ระบบออโต้โฟกัสที่มีประสิทธิภาพสูงจับภาพวัตถุได้แทบทุกชนิดและความเร็ว จุดเด่นอีกอย่างคือ คุณสามารถเชื่อมต่อกับสมาร์ทโฟนและควบคุมกล้องจากระยะไกลได้ด้วยแอปพลิเคชั่น Olympus Image Share app

กล้องดิจิตอล 3. SONY RX100 Vสำหรับนักเดินทางผู้รักความเบาสบายและคล่องตัว คำจำกัดความสั้นๆของกล้องรุ่นนี้คือ ถ้าคุณมีกล้องได้แค่ตัวเดียว และต้องการลูกเล่นหลายๆ อย่างในกล้องที่เล็กและเบาที่สุด กล้องรุ่นนี้อาจเป็นที่หมายตาของคุณ และยังอาจเหมาะใช้เป็นกล้องสำรองในกรณีที่คุณเดินทางโดยมีกล้องใหญ่คู่กายอีกตัว

กล้องดิจิตอล4. PANASONIC LUMIX GH5 สำหรับนักเดินทางผู้ชอบภาพเคลื่อนไหว  กล้องรุ่นนี้โดดเด่นเรื่องโหมดถ่ายภาพวิดีโอที่ให้ความคมชัดสูง ด้วยระบบป้องกันแรงสั่นสะเทือน  ให้ภาพเคลื่อนไหวที่ไหลลื่นสมูทแม้ใช้มือถ่าย แม้อาจจะไม่ใช่กล้องสำหรับทุกคน แต่ถ้าคุณอยากฝึกปรือฝีมือด้านการถ่ายภาพเคลื่อนไหว แต่ยังไม่อยากทิ้งฟีเจอร์ภาพนิ่ง กล้องรุ่นนี้น่าจะเหมาะกับคุณ

กล้องดิจิตอล5. FUJIFILM X100F สำหรับนักเดินทางผู้รักการถ่ายภาพแนวสตรีท กล้องรุ่นที่สี่ในไลน์กล้องซึ่งเป็นชื่นชอบ  ด้วยระบบออโต้โฟกัสที่ได้รับการอัพเกรด คุณจึงสามารถถ่ายภาพได้อย่างรวดเร็วในทุกสถานการณ์เหมาะกับการถ่ายภาพแนวสตรีท (Street Photography) นอกจากนี้ยังใช้แบตเตอร์รี่ขนาดใหญ่ขึ้น  เพิ่มปุ่มควบคุมต่างๆและจอยสติ๊กซึ่งมักพบในกล้องไฮเอนด์

ยังมีต่อหน้าสอง

 

อ่านเพิ่มเติม

5 สุดยอดเทคนิคถ่ายภาพในพิพิธภัณฑ์

เรื่องแนะนำ

“The Dogist” หนึ่งวันชีวิตอัศจรรย์ของช่างภาพหมาเดินถนน

“ขอผมถ่ายรูปหมาคุณได้ไหม” เอไลอัส ไวสส์ ฟรีดมัน พูดซ้ำๆ กับเจ้าของหมาบนถนนในนิวยอร์ก  เขาหมอบลง บีบลูกบอลในมือ ทำเสียงเห่าปลอมๆ เจ้าหมาหันมามองอย่างฉงน โพสต์ท่าเหมือนหมามืออาชีพ และเขากดชัตเตอร์รัวๆ  ฟรีดมันต่างจากช่างภาพคนอื่นที่เดินเร่ไปตามถนนเพื่อถ่ายคน  เขาไม่เหมือน สก็อต ชูมันน์ ช่างภาพสตรีตแฟชั่นชื่อดังเจ้าของเว็บ The Sartorialist ที่คอยจับภาพคนแต่งตัวเก๋ๆ บนถนน และไม่สนใจชีวิตของผู้คนสามัญในนิวยอร์กอย่าง แบรนดอน สแตนตัน แห่ง Humans of New York เขาสนใจหมามากกว่าเจ้าของที่จูงมัน (ยกเว้นถ้าเห็นความพิเศษบางอย่าง)  ฟรีดมันอัปรูปบรรดาหมาๆ ที่เขาถ่ายมาลงเพจ The Dogist ที่มียอดผู้ติดตาม 1.7 ล้านไลก์  แต่ละโพสต์ เขาได้ 500 ไลก์ต่อนาที  และไม่เคยจ่ายเงินบูสต์โพสต์เลย  เขาบอกว่าไม่ต้องรอให้มีเงินเหลือเฟือก่อนค่อยออกเดินทางถ่ายภาพกับหมาๆ เพราะตอนนี้เขาทำมันอยู่  เมื่อสองปีก่อนตอนตกงาน เขาเริ่มออกถ่ายภาพหมาตามถนน ตอนที่ยังไม่มีใครรู้จักเขา แล้ววันหนึ่งเขาก็กลายมาเป็น The Dogist ที่ใครๆ ทักทาย นอกจากกล้องตัวใหญ่ ฟรีดมันสวมสนับเข่าทั้งสองข้างและพกลูกบอลกับขนมหมาก่อนออกจากบ้าน  […]

พื้นที่ชุ่มน้ำ…ในชีวิตและความทรงจำ

“พื้นที่ชุ่มน้ำ” อาจเป็นคำที่ดี แต่ก็จับต้องได้ยาก  เพราะครอบคลุมทุกอย่างที่มีน้ำ  ความกว้างขวางของมันอาจทำให้ถ้อยคำสูญเสียความหมาย  ในขณะที่นักวิชาการบอกแต่เพียงว่าพื้นที่ชุ่มน้ำเป็นระบบนิเวศที่มีความสำคัญ จำเป็นต้องอนุรักษ์ แต่วิถีชีวิตของคนเมืองส่วนใหญ่ในปัจจุบันกลับถูกตัดขาดจากธรรมชาติ ไม่อนุญาตให้เราเข้าถึงและทำความเข้าใจพื้นที่ชุ่มน้ำได้ง่ายดายนัก

โลกร้างใบจิ๋ว

เรื่อง เจเรมี เบอร์ลิน ภาพถ่าย ลอรี นิกซ์ และ แคทลีน  เกอร์เบอร์ เมืองที่กลายเป็นซากปรัก รถไฟจอดนิ่งสนิทอยู่บนราง โรงเรียนที่เงียบสงัด ห้องสมุด และเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ ทรุดโทรมผุพังไปตามกาลเวลา  ผู้คนอันตรธานไป นี่คือจุดจบของโลกที่เรารู้จักแต่ลอรี นิกซ์ กลับรู้สึกสบายดี อันที่จริงเธอและแคทลีน เกอร์เบอร์ ซึ่งเป็น คู่หูทั้งในเรื่องศิลปะและชีวิตจริง คือสถาปนิกผู้อยู่เบื้องหลังฉากสิ้นโลกเหล่านี้ วันฟ้าหม่นวันหนึ่งในฤดูหนาวทั้งคู่ กำลังทำงานอยู่ในห้องเช่าซึ่งเป็นทั้งที่พักและที่ทำงาน พวกเธอกำลังบรรจงสร้างฉากจำลองสามมิติของหายนะ นิกซ์เล่าว่าเป้าหมายของพวกเธอคือการสร้างและ ถ่ายภาพ “เรื่องราวที่ไม่สามารถบอกได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป นั่นคือแบบจำลองของเมืองยุคไร้มนุษย์ หลังเกิดภัยพิบัติปริศนาทำลายล้างทุกสิ่ง” เพื่อ “ปลดปล่อย กระตุกต่อมคิด และปลุกเร้า” จินตนาการของผู้ชม “เราต้องการ[ให้ผู้ชม] ใคร่ครวญถึงปัจจุบันเราจะยังมีอนาคตอยู่หรือ ไม่ เราจะสามารถปกป้องตัวเองได้หรือเปล่า” นิกซ์ได้ความคิดส่วนใหญ่ในการรังสรรค์ผลงานอันสลับซับซ้อนนี้จากการนั่งรถไฟใต้ดิน หรือไม่ก็การเปิดหนังสือ ท่องเที่ยวต่าง ๆ แรงบันดาลใจอื่น ๆ มาจากความทรงจำในอดีตของเธอ ไม่ว่าจะเป็นการเติบโตขึ้นในพื้นที่ที่เกิด พายุทอร์นาโดช่วงทศวรรษ 1970 หรือจากภาพยนตร์แนว ภัยพิบัติและแฟนตาซีอย่าง ตึกนรก (The Towering Inferno) และ […]