ภาพถ่ายขาวดำโบราณของบรรดา แมลง และเหล่าแมงมุมหลากหลายสายพันธุ์

ภาพถ่ายโบราณของบรรดาแมลงและเหล่าแมงมุมหลากหลายสายพันธุ์

ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION

ภาพถ่ายโบราณของบรรดา แมลง และเหล่าแมงมุมหลากหลายสายพันธุ์

ต่อไปนี้คือภาพถ่ายโบราณของบรรดาแมลง และแมงมุมสายพันธุ์ต่างๆ ที่ถ่ายทอดความน่าเกรงขามผ่านสีขาวดำได้อย่างลงตัว

แมลง จัดเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่อยู่คู่กับเรามาเป็นเวลาหลายพันปี โดยมีลักษณะเด่นคือ มีตัวเป็นปล้อง ลำตัวทั้งด้านซ้ายและขวามีขนาดที่เท่ากัน ลำตัวมีเปลือกที่ห่อหุ้มด้วยสารไคติน ปราศจากขน บางสายพันธุ์สามารถหายใจทางเหงือกได้ แต่บางประเภทก็สามารถหายใจทางรูหายใจได้ และแมลงหลายชนิดมีอวัยวะในการรับรู้ที่ดีมาก บางครั้งอาจมีประสิทธิภาพมากกว่าประสาทสัมผัสของมนุษย์อีกด้วย

และนี่คือภาพถ่ายของแมลงและแมงมุม ที่ทางเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก รวบรวมมาให้ผู้อ่านได้รับชม

แมลง
แมงมุมสุนัขป่าแคโรไลนา (Carolina wolf spiders) เป็นสายพันธุ์แมงมุมที่มีขนาดมหึมาที่สุด ซึ่งมันมักปรากฏตัวออกมาในยามค่ำคืนเพื่อล่าเหยื่อ (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
ตั๊กแตน (Grasshoppers) เป็นแมลงที่มีสายพันธุ์อย่างน้อย 18,000 ชนิดกระจายอยู่ทั่วทุกมุมโลก จุดเด่นของพวกมันคือ ขากรรไกรที่แข็งแรงเพื่อใช้สำหรับเคี้ยวอาหาร (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
The twig pruner, คือด้วงงวงช้างที่อาศัยอยู่ในแถบอเมริกาเหนือ และพวกมันยังเป็นศัตรูพืชตัวฉกาจที่ชอบโจมตีต้นโอ๊กอีกด้วย (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
แมลงวันผึ้ง (Bee fly) เป็นแมลงที่แพร่กระจายไปทั่วทุกทวีป ไม่ว่าจะเป็นทวีปยุโรป อเมริกาเหนือ และเอเชีย โดยแมลงชนิดนี้มีลักษณะเช่นเดียวกับผึ้งสายพันธุ์ต่างๆ ซึ่งเป็นแมลงที่ผสมเกสรได้อย่างน่ามหัศจรรย์ (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
สามารถค้นพบสายพันธุ์ แมงมุมใยกลม (Orb-weaving spiders) จำนวนกว่า 4,000 ชนิดกระจายอยู่ทั่วโลก โดยพวกมันมักอาศัยอยู่ในบริเวณที่มีความชื้น เพื่อสร้างใยไว้ดักจับเหยื่อ (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
จากจำนวนสายพันธุ์แมงมุมราวๆ 37,000 ชนิดนั้น มีเพียงแค่ 25 สายพันธุ์เท่านั้นที่มีพิษร้ายแรงต่อมนุษย์ และจุดประสงค์หลักในยามที่มันพ่นพิษคือ ต้องการทำให้เหยื่อสลบหรือถึงขั้นฆ่าแมลงตัวอื่นเพื่อนำมาเป็นอาหารอันโอชะ (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
ตั๊กแตนเป็นแมลงที่มีชื่อเสียงในเรื่องการสร้างบทเพลงอันไพเราะ โดยท่วงทำนองนั้นขับขานโดยขาหลังของพวกมันที่ถูเข้าด้วยจนเกิดเป็นเสียงดนตรี (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
ด้วงดิน (Ground beetles) เป็นแมลงที่มีสีสันหลากหลาย แต่ส่วนมากมักมีลำตัวสีดำเป็นมันเงา เช่นเดียวกับสายพันธุ์ในรูปภาพ แต่บางสายพันธุ์นั้นมีลำตัวเป็นสีรุ้ง สีเขียว สีเหลือง หรือสีส้ม เป็นต้น (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
แมงมุมกระโดด (Jumping spiders) เป็นสายพันธุ์ที่มีความหลากหลายทางสีสัน และวิธีการผสมพันธุ์ของพวกมันก็มีความซับซ้อน นอกจากนี้ แมงมุมกระโดดยังถูกจัดให้เป็นแมงมุมที่มีระบบสายตาดีที่สุด เพราะมันสามารถมองเห็นวัตถุเป็นภาพด้วยดวงตาอันกลมโต ในขณะที่แมงมุมทั่วไปมองเห็นได้เพียงแค่เงามืด หรือเงาพร่ามัวเท่านั้น (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
มวนนักกล้าม (Leaf-footed bugs) ชื่อของมันตั้งตามส่วนที่ยื่นออกมาจากขาหลัง ซึ่งมีลักษณะเหมือนกับใบไม้ และถูกจัดให้เป็นศัตรูพืชในแถบอเมริกาเหนือ (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
ผึ้งบัมเบิลบี (Bumblebees) เป็นแมลงผสมเกสรที่สำคัญสำหรับพืชผลของมนุษย์ รวมไปถึงบลูเบอร์รี่ แครนเบอร์รี่ และมะเขือเทศ (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
ชาวอเมริกันจำนวนมากคงคุ้นเคยกับ มวนง่ามสีน้ำตาล (the Brown marmorated stinkbug) เป็นแมลงสายพันธุ์เอเชียที่ชอบรุกรานพื้นที่เพื่อทำลายพืชผล และทำลายบ้านเรือนทั่วสหรัฐอเมริกา (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
มดคันไฟในทวีปยุโรป (the European fire ant) เป็นมดแดงที่สามารถพบได้ทั่วไปทางอเมริกาเหนือ มดเหล่านี้มักมีความก้าวร้าว โดยพวกมันจะกัดผู้บุกรุกทันทีหากถูกคุกคาม (ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

แมลง
มวนน้ำเต้า (Squash bugs) พบได้ทั่วไปในประเทศสหรัฐอเมริกา อาหารโปรดของพวกมันคือพืชจำพวกฟักทอง
(ภาพถ่ายโดย DAVID G. FAIRCHILD, NAT GEO IMAGE COLLECTION)

 

***แปลและเรียบเรียงโดย กุลธิดา ปัญญาเชษฐานนท์
โครงการนักศึกษาฝึกงาน กองบรรณาธิการ นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย


อ่านเพิ่มเติม

แมงมุม

คุณกลัวแมงมุมไหม? มาชม 10 ภาพของสัตว์มีพิษอันน่าอัศจรรย์นี้กัน

เรื่องแนะนำ

มองโลกผ่านสายตาสตรี: รวมภาพถ่ายสารคดีจากช่างภาพหญิงของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก

“ผู้หญิงมักมองเห็นสิ่งต่างๆ ที่ผู้ชายไม่เห็น” บรรณาธิการคนแรกของนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก กล่าว คลังภาพถ่ายโดยช่างภาพหญิงของเราเผยให้เห็นถึงความกล้าหาญและความเห็นอกเห็นใจในภาพถ่ายสารคดีของพวกเธอ ในอดีต เรื่องราวของช่างภาพหญิงในเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เป็นสิ่งแปลกประหลาด แต่ไม่ใช่กับสมัยนี้ เรามาไกลกว่ายุคที่ผู้หญิงถูกเปรียบเทียบว่าเป็นภาพไม้ประดับท่ามกลางคลื่นผ้าไหมที่ถ่ายโดยช่างภาพชาย ภาพที่ถ่ายเมื่อปี 1967 ภาพนี้มีคำบรรยายว่าเป็น “ทีมช่างภาพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก” ซึ่งเป็นภาพชายใส่เสื้อโค้ต 25 คนยืนล้อมรอบเมลวิลล์ เบลล์ โกรฟเนอร์ บรรณาธิการนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ในขณะนั้น นักประวัติศาสตร์ นาโอมิ โรเซนบลุม กล่าวว่า “ภาพนี้มีความหมายเบื้องหลังว่า สื่อสิ่งพิมพ์นี้ (และสื่อสิ่งพิมพ์อื่น) พึ่งพาเนื้อหาที่มาจากและควบคุมผ่านสายตาและความคิดของผู้ชาย” “เมื่อไหร่ช่างภาพจะมาหรือ” ซิสซี บริมแบร์ก ช่างภาพหญิงของเรา เคยถูกถามคำถามนี้ในช่วงทศวรรษ 1980 ตอนที่เธอขนอุปกรณ์ถ่ายภาพมากมายผ่านประตูพิพิธภัณฑ์เพื่อถ่ายภาพศิลปวัตถุที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ “เธอมาถึงแล้วค่ะ” เธอตอบคำถามไปห้วนๆ ในปี 2000 เมื่อฉันพูดคุยกับทีมงานช่างภาพชายว่าฉันเป็นผู้เขียนหนังสือ ช่างภาพหญิงของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ร่วมกับเคที โมราน ผู้ที่ตอนนี้เป็นรองบรรณาธิการภาพถ่ายของนิตยสาร เขาทำท่าสะบัดปกคอเสื้อแล้วตอบว่า “ช่างภาพหญิงงั้นเหรอ หนังสือคงสั้นน่าดู” แต่คุณผู้อ่านคะ […]

ผู้คนที่ตกค้างอยู่ในโรงแรมหรูสมัยสหภาพโซเวียต

ในใจกลางกรุงทบิลิซี ประเทศจอร์เจีย มีโรงแรมโอ่อ่าแห่งหนึ่งตั้งอยู่ โรงแรมนี้เคยเป็นโรงแรมหรูหราที่สุดแห่งหนึ่งในเมือง แต่ปัจจุบัน โรงแรมจอร์เจียเป็นสัญลักษณ์อันน่าหดหู่ของความจริงยุคหลังโซเวียต

ภาพถ่ายที่เผยให้เห็นชีวิตภายในห้องพักทรงลูกบาศก์ขนาดจิ๋วแห่งอนาคต

ภาพถ่ายที่เผยให้เห็นชีวิตภายในห้องพักทรงลูกบาศก์ขนาดจิ๋วแห่งอนาคต [ ตึกแคปซูลนะกะงิน ] นอกเขตย่านกินซาอันหรูหราของกรุงโตเกียวเป็นที่ตั้งของ ตึกแคปซูลนะกะงิน (Nakagin Capsule Tower) สิ่งก่อสร้างแปลกตาซึ่งเคยเป็นวิสัยทัศน์แห่งอนาคตของญี่ปุ่น ตึกนี้ออกแบบโดยคิโช คุโระกะวะ ผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมแนว “metabolist” ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวในช่วงทศวรรษ 1960 ที่เน้นแนวคิดเรื่องอาคารแบบพลวัตและสามารถปรับให้เหมาะกับอนาคตที่ก้าวย่างอย่างรวดเร็วและค่อยๆพัฒนากลายเป็นเมืองอย่างต่อเนื่อง เมื่อมองจากด้านนอก ตึกนี้ดูเหมือนเครื่องซักผ้าที่กองซ้อนกัน โดยประกอบด้วยแกนคอนกรีตสองแกน สูง 11 และ 13 ชั้น ยึดติดกับลูกบาศก์ที่ “สามารถเคลื่อนย้ายได้” ห้องทรงลูกบาศก์แต่ละห้องมีพื้นที่ราว 10 ตารางเมตร ซึ่งสร้างสำเร็จรูปมาจากโรงงาน จากนั้นนำมาติดกับแกนโดยใช้สลักเกลียวแรงดันสูง 4 ตัว ห้องที่เรียกว่าห้องแคปซูลเหล่านี้ตกแต่งด้วยข้าวของเครื่องใช้พื้นฐานที่จำเป็นและห้องน้ำขนาดเท่ากับห้องน้ำบนเครื่องบิน ตึกแคปซูลนะกะงินก่อสร้างขึ้นเมื่อปี 1972 และวางแผนว่าจะมีอายุการใช้งาน 25 ปี เมื่อคุโระกะวะเสียชีวิตในปี 2007 ผู้อยู่อาศัยในตึกนี้ที่รู้สึกเหนื่อยหน่ายกับการที่คอนกรีตกะเทาะและท่อน้ำรั่ว จึงลงคะแนนให้รื้อตึกทิ้ง แล้วสร้างอพาร์ตเมนต์แบบดั้งเดิมขึ้นแทน แต่พอถึงปี 2008 แผนการต้องหยุดชะงักเพราะตลาดหลักทรัพย์ล่ม ช่างภาพ โนะริตะกะ มินะมิ เริ่มบันทึกเรื่องราวชีวิตและชะตากรรมของตึกนะกะงินในปี 2010 ในช่วงเจ็ดปีต่อมา เขากลับไปที่ตึกนี้เกือบ […]

สลาลมเที่ยงคืน

เรื่อง เจเรมี เบอร์ลิน ภาพถ่าย ออสการ์ เอนันเดอร จะทำอย่างไรให้ภูเขาเปล่งแสงเรืองรอง  หิมะทอประกายกลางแสงไฟหลากสีสัน แล้วเล่นสกียามค่ำคืนสู่ยอดสูงละลานตาในอีกระดับ อย่างแรกที่คุณต้องทำคือ  เสาะหาที่ลาดชันซึ่งยังคงความเป็นธรรมชาติบนผาสูงในผืนป่าอันห่างไกลของรัฐบริติชโคลัมเบียและอะแลสกา จากนั้นก็หาวิธีขนเครื่องไม้เครื่องมือหนัก 5,000 กิโลกรัม ได้แก่ หลอดไฟขนาด 4,000 วัตต์ใหญ่เท่าเครื่องซักผ้า พร้อมเครื่องปั่นไฟเพื่อจ่ายไฟฟ้า นั่งร้าน สายไฟและเคเบิล  ขึ้นไปบนยอดเขาสูงกว่า 2,000 เมตร จากนั้นใช้เวลาอีกหลายเดือนไปกับการคำนวณกำลังไฟฟ้าและความกว้างของลำแสงไฟ   รวมถึงน้ำหนักสิ่งของ ปริมาณเชื้อเพลิงที่ต้องใช้  ระยะทาง และลักษณะภูมิประเทศ  อีกทั้งจ้างช่างคุมไฟและช่างเทคนิคฝีมือดี  แล้วเกณฑ์นักกีฬาระดับหัวแถวมาสักกลุ่ม  จับสวมชุดติดหลอดไฟและใส่แบตเตอรี่ไว้ในกระเป๋า คาดแผงหลอดไฟแอลอีดีไว้บนหลัง  เปิดกล้อง แล้วหวังว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่นิก แวกกอนเนอร์และหุ้นส่วนจากสวีตกราสส์โปรดักชันส์ทำในฤดูใบไม้ผลิปี 2014 เมื่องานถ่ายโฆษณาทำให้พวกเขามีเครื่องมือที่จำเป็นเพื่อสร้างฝันที่รอมานานให้เป็นจริง  นั่นคือถ่ายทำการเล่นสกียามค่ำคืนบนภูเขาลูกมหึมา   พวกเขาพร้อมแล้วที่จะทำความฝันให้เป็นจริงโดยได้ช่างภาพสกีชาวสวีเดน ออสการ์ เอนานเดอร์ เป็นมือถ่ายภาพนิ่งระหว่างการถ่ายทำ “ผมไม่ได้พูดเกินไปหรอกถ้าจะบอกว่างานนี้กดดันสุดๆ” แวกกอนเนอร์บอก  “หลายสิ่งหลายอย่างอาจเกิดผิดพลาดขึ้นมาได้ทุกเมื่อ” แล้วเรื่องผิดพลาดบางเรื่องก็เกิดขึ้นจริง ๆ  หลังถ่ายทำในอะแลสกาไปได้ 11 วัน  ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว แต่สายพ่วงที่สำคัญช่วงหนึ่งกลับหายไป แวกกอนเนอร์ต้องเกลี้ยกล่อมนักบินเฮลิคอปเตอร์ให้บินไกลถึง […]