เซ็กส์ของ แมลงวันผลไม้ ไขปริศนาอาการติดยา - National Geographic Thailand

เซ็กส์ของแมลงวันผลไม้ ไขปริศนาอาการติดยา

เซ็กส์ของ แมลงวันผลไม้ ไขปริศนาอาการติดยา

ไม่ต้องมีข้อสงสัยเลยว่ามนุษย์เราพึงใจทุกครั้งที่ได้มีเซ็กส์ ผลการศึกษาก่อนหน้านี้รายงานว่าความรู้สึกเช่นนี้เกิดขึ้นทั่วไปกับบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แต่ในบรรดาสัตว์วงศ์อื่นล่ะ พวกมันมีความสุขที่ได้ผสมพันธุ์เช่นเราหรือไม่?

ผลการศึกษาใหม่แสดงให้เห็นว่า ในแมลงวันผลไม้เพศผู้เองพวกมันเองก็มีความสุขที่ได้หลั่งเซลล์สืบพันธุ์ไม่ต่างกัน ดูเหมือนว่าความพึงใจขณะผสมพันธุ์สามารถเกิดขึ้นได้ใน “สัตว์ทั่วไป ไม่ใช่แค่ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเท่านั้น” รายงานจาก Galit Shohat-Ophir นักประสาทวิทยาจากมหาวิทยาลัย Bar-Ilan ในอิสราเอล โดยในการศึกษาก่อนหน้านี้ Shohat-Ophir พบว่า ร่างกายของแมลงวันผลไม้มีกลไกที่ให้รางวัลแก่ตนเองเมื่อผสมพันธุ์ เพียงแต่ยังไม่ชัดเจนเท่าไหร่นัก

 

ทดสอบกับไฟสีแดง

ในการหาคำตอบ Shohat-Ophir และทีมนักวิจัยของเธอ ร่วมกับ Janelia Research Campus ในนครเวอร์จิเนียทำการตัดแต่งพันธุกรรมของแมลงวันผลไม้เพศผู้กลุ่มหนึ่ง เพื่อให้เซลล์ระบบประสาทภายในช่องท้องของพวกมันตอบสนองต่อแสงไฟสีแดง ระบบประสาทกลุ่มนี้มีหน้าที่ผลิตโปรตีนที่มีชื่อเรียกว่า corazonin ซึ่งช่วยในกระบวนการหลั่งเซลล์สืบพันธุ์

พวกเขาปล่อยแมลงวันกลุ่มนี้ลงในสนามทดลอง โดยกำหนดให้ริมฝั่งหนึ่งฉายไฟสีแดง ผลปรากฏว่าแมลงวันส่วนใหญ่บินตรงเข้าไปหาบริเวณที่มีแสงสีแดง และหลั่งเซลล์สืบพันธุ์ออกมา สิ่งนี้เกิดขึ้นซ้ำราว 7 ครั้งต่อนาที “ความสนใจในแสงสีแดงเกิดขึ้นเร็วมากค่ะ” Shohat-Ophir กล่าว “และบางตัวก็เกาะอยู่ตรงไฟสีแดงนั้นเลยไม่ไปไหน”

ในอีกการทดลองหนึ่งทีมนักวิจัยทดลองกับแมลงที่ได้รับการดัดแปลงทางสมอง หลังกระตุ้นเซลล์ประสาท corazonin ซ้ำไปซ้ำมาไม่กี่วัน พวกเขาพบว่าพวกมันมีระดับของโปรตีนที่เรียกว่า neuropeptide F (NPF) มากขึ้น ซึ่งสารเคมีดังกล่าวเป็นสารกระตุ้นที่จะพบในสมองจากสถานการณ์ให้รางวัลตนเอง เช่นในกรณีของการเสพติดน้ำตาลเป็นต้น

ในกระบวนการทดลองพวกเขาแบ่งแมลงวันผลไม้เพศผู้ออกเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มที่ได้ผสมพันธุ์และไม่ได้ผสมพันธุ์ ผลการทดสอบพบว่าแมลงวันกลุ่มที่ไม่ได้ผสมพันธุ์มีแนวโน้มที่จะชื่นชอบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากกว่าพวกที่ได้ผสมพันธุ์ ราวกับว่าเป็นการให้รางวัลตนเองในอีกรูปแบบหนึ่ง และเมื่อพวกมันได้รับการผสมพันธุ์หรือได้รับการกระตุ้นประสาทแล้ว แมลงวันกลุ่มดังกล่าวกลับไม่สนใจแอลกอฮอล์อีก

Shohat-Ophir สรุปผลว่า ในการหลั่งเซลล์สืบพันธุ์แต่ละครั้งนำมาซึ่งความพึงพอใจตามมา ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ช่วยขับเคลื่อนให้บรรดาสัตว์ต่างๆ ยังคงสืบพันธุ์กันต่อไป

 

เซ็กส์และยา

David Anderson นักประสาทชีววิทยาจากสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย เห็นด้วยกับผลการทดลองนี้ “การผสมพันธุ์เป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่ช่วยให้สายพันธุ์นั้นๆ ยังคงอยู่รอดต่อไปได้ และแน่นอนว่าฟังก์ชั่นใดก็ตามที่เอื้อประโยชน์ต่อการสืบพันธุ์ย่อมได้รับการสืบทอดกันมาในวิวัฒนาการ”

Anderson ตั้งข้อสังเกตว่า กระบวนการให้รางวัลแก่ตนเองของแมลงวันนั้นอาจไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเพศ ในการทดลองแรกสมองของพวกมันอาจได้รับการกระตุ้นโดยตรงจากไฟสีแดง ฉะนั้นแล้วจึงต้องทดสอบเพิ่มเติมเพื่อความแน่ใจกว่านี้

อย่างไรก็ดี ตัวเขามองว่าการวิจัยครั้งนี้จะมีส่วนช่วยเหลือบรรดาผู้ติดยาเสพติด เช่นโคเคน และเฮโรอีนที่ทำปฏิกิริยาต่อการให้รางวัลในสมองโดยตรง หากเราสามารถไขปริศนาการทำงานของระบบสมองในสัตว์ที่มีอวัยวะไม่ซับซ้อนเช่นแมลงวันผลไม้ได้ Anderson กล่าวว่า ผลการศึกษาที่มากขึ้นจะยิ่งช่วยให้เราเข้าใจอาการเสพติดที่เกิดขึ้นกับสมองของมนุษย์ด้วยเช่นกัน

เรื่อง Katarina Zimmer

 

อ่านเพิ่มเติม

กลไกการเสพติดของสมอง

เรื่องแนะนำ

ตุ่นหนูไร้ขนมีชีวิตรอด 18 นาที แม้ไม่มีออกซิเจน

สิ่งมีชีวิตตัวจ้อยเหล่านี้ใช้เวลาส่วนใหญ่ของชีวิตอยู่ใต้ดิน ภายในอาณาจักรของพวกมันที่มีสมาชิกมากถึง 280 ตัว การอาศัยอยู่ในโพรงนั่นหมายความว่าพวกมันต้องเผชิญกับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่มากกว่าบนพื้นผิวโลก จาก 7% เป็น 10% ทีมนักวิจัยได้ทำการทดลองและค้นพบว่าร่างกายของตุ่นหนูไร้ขนวิวัฒนาการปรับตัวให้สามารถใช้น้ำตาลฟรุกโตสในการให้พลังงานแก่หัวใจ และสมองเพื่อให้กลไกในร่างกายยังคงทำงานต่อไปได้ แม้ในพื้นที่ที่พวกมันอาศัยอยู่นั้นจะไม่มีออกซิเจนก็ตาม กระบวนการนี้เป็นเรื่องน่าสนใจ ซึ่งทางทีมนักวิจัยคาดหวังว่าการศึกษาตุ่นหนูไร้ขนจะนำไปสู่กุญแจของการรักษาโรคหัวใจและโรคหลอดเลือดสมองในมนุษย์   อ่านเพิ่มเติม : เคยเห็นกันหรือไม่? ผีเสื้อกินน้ำตาเต่า, วงแตกกระจาย! เมื่อช้างพุ่งเข้าใส่เพราะอยากเล่นด้วย

สารเคมีจากพลาสติกและเครื่องสำอางปนเปื้อนในโลมา

พบสารพทาเลท องค์ประกอบที่ใช้ในการผลิตพลาสติก และข้าวของอื่นๆ อีกมากมายปนเปื้อนในร่างกายของโลมาจำนวน 71% ที่อาศัยอยู่บริเวณอ่าวซาราโซตา ด้านผลกระทบต่อสุขภาพยังคงไม่ชัดเจน

แพลงก์ตอนถึงจิ๋ว แต่มีผลต่อมหาสมุทร

แพลงก์ตอนถึงจิ๋ว แต่มีผลต่อมหาสมุทร เจ้าสัตว์เล็กจิ๋วอย่างแพลงก์ตอนเคยถูกเชื่อกันว่าไม่น่าจะมีผลอะไรต่อมหาสมุทรมากนัก แต่ทีมนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดพบว่า แพลงก์ตอนสัตว์ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆ อันประกอบด้วยคริลล์ และตัวอ่อนของกุ้ง ปูเหล่านี้ เมื่อพวกมันว่ายรวมกันเป็นกลุ่ม การมีอยู้่ของพวกมันสามารถส่งผลกระทบต่อกระแสสมุทรได้เลยทีเดียว กระแสสมุทรคือระบบหมุนเวียนน้ำนมหาสมุทรที่มีทิศทางการไหลที่แน่นนอน โดยเกิดขึ้นจากแรงลมและอุณหภูมิของน้ำ ทีมนักวิจัยพบว่าการที่กลุ่มของแพลงก์ตอนสัตว์จำนวนหลายพันล้านตัวนั้นว่ายขึ้นมาจากความลึกหลายร้อยเมตรสู่ผิวน้ำสามารถส่งผลกระทบต่อกระแสสมุทรเดิมได้ ผ่านการทดลองกับแทงก์น้ำในห้องปฏิบัติการ โดยในการศึกษาครั้งต่อไปพวกเขาจะหาคำตอบเพื่มเติมว่า วิถีชีวิตของสัตว์นั้นจะส่งผลกระทบต่อสภาพภูมิอากาศอย่างไรบ้าง   อ่านเพิ่มเติม มหาสมุทรเป็นพิษ: ภาพถ่ายที่ช่วยย้ำเตือนถึงสถานะน่ากังวลของทะเลในปัจจุบัน