เซ็กส์ของ แมลงวันผลไม้ ไขปริศนาอาการติดยา - National Geographic Thailand

เซ็กส์ของแมลงวันผลไม้ ไขปริศนาอาการติดยา

เซ็กส์ของ แมลงวันผลไม้ ไขปริศนาอาการติดยา

ไม่ต้องมีข้อสงสัยเลยว่ามนุษย์เราพึงใจทุกครั้งที่ได้มีเซ็กส์ ผลการศึกษาก่อนหน้านี้รายงานว่าความรู้สึกเช่นนี้เกิดขึ้นทั่วไปกับบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แต่ในบรรดาสัตว์วงศ์อื่นล่ะ พวกมันมีความสุขที่ได้ผสมพันธุ์เช่นเราหรือไม่?

ผลการศึกษาใหม่แสดงให้เห็นว่า ในแมลงวันผลไม้เพศผู้เองพวกมันเองก็มีความสุขที่ได้หลั่งเซลล์สืบพันธุ์ไม่ต่างกัน ดูเหมือนว่าความพึงใจขณะผสมพันธุ์สามารถเกิดขึ้นได้ใน “สัตว์ทั่วไป ไม่ใช่แค่ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเท่านั้น” รายงานจาก Galit Shohat-Ophir นักประสาทวิทยาจากมหาวิทยาลัย Bar-Ilan ในอิสราเอล โดยในการศึกษาก่อนหน้านี้ Shohat-Ophir พบว่า ร่างกายของแมลงวันผลไม้มีกลไกที่ให้รางวัลแก่ตนเองเมื่อผสมพันธุ์ เพียงแต่ยังไม่ชัดเจนเท่าไหร่นัก

 

ทดสอบกับไฟสีแดง

ในการหาคำตอบ Shohat-Ophir และทีมนักวิจัยของเธอ ร่วมกับ Janelia Research Campus ในนครเวอร์จิเนียทำการตัดแต่งพันธุกรรมของแมลงวันผลไม้เพศผู้กลุ่มหนึ่ง เพื่อให้เซลล์ระบบประสาทภายในช่องท้องของพวกมันตอบสนองต่อแสงไฟสีแดง ระบบประสาทกลุ่มนี้มีหน้าที่ผลิตโปรตีนที่มีชื่อเรียกว่า corazonin ซึ่งช่วยในกระบวนการหลั่งเซลล์สืบพันธุ์

พวกเขาปล่อยแมลงวันกลุ่มนี้ลงในสนามทดลอง โดยกำหนดให้ริมฝั่งหนึ่งฉายไฟสีแดง ผลปรากฏว่าแมลงวันส่วนใหญ่บินตรงเข้าไปหาบริเวณที่มีแสงสีแดง และหลั่งเซลล์สืบพันธุ์ออกมา สิ่งนี้เกิดขึ้นซ้ำราว 7 ครั้งต่อนาที “ความสนใจในแสงสีแดงเกิดขึ้นเร็วมากค่ะ” Shohat-Ophir กล่าว “และบางตัวก็เกาะอยู่ตรงไฟสีแดงนั้นเลยไม่ไปไหน”

ในอีกการทดลองหนึ่งทีมนักวิจัยทดลองกับแมลงที่ได้รับการดัดแปลงทางสมอง หลังกระตุ้นเซลล์ประสาท corazonin ซ้ำไปซ้ำมาไม่กี่วัน พวกเขาพบว่าพวกมันมีระดับของโปรตีนที่เรียกว่า neuropeptide F (NPF) มากขึ้น ซึ่งสารเคมีดังกล่าวเป็นสารกระตุ้นที่จะพบในสมองจากสถานการณ์ให้รางวัลตนเอง เช่นในกรณีของการเสพติดน้ำตาลเป็นต้น

ในกระบวนการทดลองพวกเขาแบ่งแมลงวันผลไม้เพศผู้ออกเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มที่ได้ผสมพันธุ์และไม่ได้ผสมพันธุ์ ผลการทดสอบพบว่าแมลงวันกลุ่มที่ไม่ได้ผสมพันธุ์มีแนวโน้มที่จะชื่นชอบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากกว่าพวกที่ได้ผสมพันธุ์ ราวกับว่าเป็นการให้รางวัลตนเองในอีกรูปแบบหนึ่ง และเมื่อพวกมันได้รับการผสมพันธุ์หรือได้รับการกระตุ้นประสาทแล้ว แมลงวันกลุ่มดังกล่าวกลับไม่สนใจแอลกอฮอล์อีก

Shohat-Ophir สรุปผลว่า ในการหลั่งเซลล์สืบพันธุ์แต่ละครั้งนำมาซึ่งความพึงพอใจตามมา ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ช่วยขับเคลื่อนให้บรรดาสัตว์ต่างๆ ยังคงสืบพันธุ์กันต่อไป

 

เซ็กส์และยา

David Anderson นักประสาทชีววิทยาจากสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย เห็นด้วยกับผลการทดลองนี้ “การผสมพันธุ์เป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่ช่วยให้สายพันธุ์นั้นๆ ยังคงอยู่รอดต่อไปได้ และแน่นอนว่าฟังก์ชั่นใดก็ตามที่เอื้อประโยชน์ต่อการสืบพันธุ์ย่อมได้รับการสืบทอดกันมาในวิวัฒนาการ”

Anderson ตั้งข้อสังเกตว่า กระบวนการให้รางวัลแก่ตนเองของแมลงวันนั้นอาจไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเพศ ในการทดลองแรกสมองของพวกมันอาจได้รับการกระตุ้นโดยตรงจากไฟสีแดง ฉะนั้นแล้วจึงต้องทดสอบเพิ่มเติมเพื่อความแน่ใจกว่านี้

อย่างไรก็ดี ตัวเขามองว่าการวิจัยครั้งนี้จะมีส่วนช่วยเหลือบรรดาผู้ติดยาเสพติด เช่นโคเคน และเฮโรอีนที่ทำปฏิกิริยาต่อการให้รางวัลในสมองโดยตรง หากเราสามารถไขปริศนาการทำงานของระบบสมองในสัตว์ที่มีอวัยวะไม่ซับซ้อนเช่นแมลงวันผลไม้ได้ Anderson กล่าวว่า ผลการศึกษาที่มากขึ้นจะยิ่งช่วยให้เราเข้าใจอาการเสพติดที่เกิดขึ้นกับสมองของมนุษย์ด้วยเช่นกัน

เรื่อง Katarina Zimmer

 

อ่านเพิ่มเติม

กลไกการเสพติดของสมอง

เรื่องแนะนำ

โอ้ยก็มันคันอ่า!

เมื่อคุณคันก็แค่เกา แต่หากคุณเกิดเป็นสัตว์สี่เท้าจะเกายังไง! มาชมวิธีการแก้คันในแบบต่างๆ ของสรรพสัตว์กัน

คุณจะกินอาหารยังไงนะ ถ้าคุณตัวหนักเบาะๆ แค่เกือบสองร้อยตัน

นักวิทยาศาสตร์ใช้โดรนบันทึกภาพวาฬสีน้ำเงิน (Balaenoptera musculus) ขณะสวาปามฝูงคริลล์ในน่านน้ำมหาสมุทรแปซิฟิกนอกชายฝั่งนิวซีแลนด์ ในฐานะสัตว์ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก วาฬสีน้ำเงินอาจเติบใหญ่จนยาวเทียบเท่ารถบัสสามคันต่อกันหรือร่วม 30 เมตร และหนักได้ถึง 200 ตัน ขณะทะยานเข้าหาฝูงคริลล์ มันอาจเร่งความเร็วได้ถึง 6.7 ไมล์ต่อชั่วโมง (10.7 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) แต่การอ้าปากอันมหึมาจะชะลอความเร็วของมันลงเหลือเพียง 1.1 ไมล์ต่อชั่วโมง (1.7 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ความน่าทึ่งอย่างหนึ่งคือ วาฬสีน้ำเงินเป็นสัตว์ช่างเลือก เพราะมันอาจว่ายผ่านฝูงคริลล์ขนาดเล็กไป ดังที่เห็นในคลิปอีกช่วงหนึ่ง เหตุผลหนึ่งคือมันอาจเห็นว่าไม่คุ้มค่ากับพลังงานที่ต้องใช้ในการเร่งความเร็ว อ้าปากกรองกินอาหาร และกลับสู่การว่ายด้วยความเร็วปกติ ลองคิดง่ายๆว่าถ้าคุณหนัก 200 ตัน ลำพังแค่การเคลื่อนไหวร่างกายแม้เพียงเล็กน้อยก็ต้องใช้พลังงานมหาศาลแล้ว วาฬสีน้ำเงินจัดเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์โดยสหภาพสากลว่าด้วยการการอนุรักษ์ธรรมชาติหรือไอยูซีเอ็น (International Union for Conservation of Nature: IUCN) และได้รับการคุ้มครองจากคณะกรรมาธิการเพื่อการล่าวาฬนานาชาติ (International Whaling Commission) ซึ่งให้การปกป้องพวกมันนับตั้งแต่ทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา หลังถูกไล่ล่าจนเกือบสูญพันธุ์ การใช้โดรนช่วยให้นักวิจัยสังเกตและศึกษาพฤติกรรมของวาฬได้โดยไม่รบกวนพวกมัน ผิดจากในอดีตที่ต้องใช้เครื่องบิน หรือเฮลิคอปเตอร์ที่ส่งเสียงดังรบกวน กระนั้น เราก็ยังจำเป็นต้องรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยระหว่างโดรนกับวาฬด้วย   […]

การอนุรักษ์ : ความหวังใหม่ในโกรองกอซา

การอนุรักษ์: ความหวังใหม่ในโกรองกอซา สัตว์ป่าในอุทยานแห่งชาติโกรองกอซาซึ่งล้มตายไปมากในช่วงสงครามกลางเมืองที่ยืดเยื้อนานหลายปี กำลังฟื้นตัวขึ้นอีกครั้ง อนาคตของสัตว์ป่าเหล่านี้ขึ้นอยู่กับความพยายามใน การอนุรักษ์ ที่หยิบยื่นความหวังแก่ผู้คนในชุมชมที่อยู่รอบๆ ยามเช้าที่อบอุ่นปลายฤดูแล้งช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกเหนือดงปาล์มในอุทยานแห่งชาติโกรองกอซา ประเทศโมซัมบิก ไมก์ พิงโก นักบินผู้ช่ำชองซึ่งพื้นเพ เป็นคนซิมบับเว ควบคุมคันบังคับ  ลูอิส แวนวิก ผู้เชี่ยวชาญด้านการจับสัตว์ป่าจากแอฟริกาใต้ โน้มตัวออกไปทางขวาด้านท้ายของตัวเครื่อง ในมือถือปืนยาวบรรจุลูกดอกยาสลบ  คนที่นั่งข้างพิงโกคือ โดมินิก กอนซาลเวซ นักนิเวศวิทยาสาวชาวโมซัมบิกซึ่งทำงานเป็นผู้จัดการช้างป่าของอุทยาน ปัจจุบัน โกรองกอซามีช้างป่าอาศัยอยู่กว่า 650 ตัวซึ่งนับว่าเพิ่มขึ้นอย่างมากนับตั้งแต่ยุคสงครากลางเมืองในโมซัมบิก (ระหว่างปี 1977-1992) ซึ่งเป็นช่วงที่ช้างป่าถูกฆ่าเอางาและเนื้อเพื่อขายนำเงินไปซื้อปืนและเครื่องกระสุน เมื่อประชากรช้างฟื้นตัวขึ้น กอนซาลเวซจึงต้องการสวมปลอกคอจีพีเอสให้ช้างพังหรือช้างเพศเมียโตเต็มวัยตัวหนึ่งในแต่ละโขลงที่มีช้างพังเป็นจ่าโขลง กอนซาลเวซเลือกช้างเป้าหมายจากโขลงที่วิ่งอยู่ในดงปาล์ม พิงโกลดเพดานบินของเฮลิคอปเตอร์ลงเท่าที่จะไม่ชนต้นไม้  ช้างสิบตัวซึ่งประกอบด้วยเพศเมียโตเต็มวัย ลูกเล็กๆอยู่ข้างตัว และช้างวัยรุ่นที่อยู่ไม่ห่างพากันวิ่งเตลิดหนีเสียงอึกทึกของใบพัด แวนวิกซึ่งถูกบีบให้ยิงจากระยะไกลกว่าปกติ ยิงลูกดอกใส่ก้นขวาของตัวเมียที่เลือกไว้จนได้ พิงโกนำเครื่องลงจอด แล้วอีกสองคนก็ปีนลงจากเครื่อง ลุยฝ่ากอหญ้าที่ถูกเหยียบย่ำไปยังช้างพังที่นอนสลบไสล ครู่ต่อมา ทีมงานภาคพื้นดินมาถึงพร้อมอุปกรณ์ขนาดใหญ่ขึ้น ผู้ช่วยเทคนิค และเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าติดอาวุธ  กอนซาลเวซแยงแท่งไม้เล็กๆ เข้าไปถ่างปลายงวงไว้เพื่อให้ช้างหายใจสะดวก ช้างนอนตะแคงขวา  เริ่มกรนเสียงดัง  เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเก็บตัวอย่างเลือดจากเส้นเลือดบนใบหูซ้าย  ขณะที่อีกคนหนึ่งช่วยแวนวิกคล้องปลอกคอลอดใต้คอ กอนซาลเวซใช้ก้านไม้พันสำลีเก็บตัวอย่างน้ำลายจากปากช้างและจากทวารหนัก  แล้วใส่ลงในขวดปิดฝาสองใบ  […]

หลักสูตรกระโดดไกลของแมงมุม

หลักสูตรกระโดดไกลของแมงมุม นับเป็นครั้งแรกที่นักวิทยาศาสตร์สามารถฝึกแมงมุมให้กระโดดไกลในระยะห่างและระดับความสูงที่แตกต่างกันได้สำเร็จ เจ้าแมงมุมตัวนี้มีชื่อว่า “คิม” และขณะนี้ทีมนักวิจัยกำลังใช้เทคโนโลยีซีทีสแกน และกล้องไฮสปีดสำหรับสังเกตการณ์การกระโดดอันน่าเหลือเชื่อของแมงมุม โดยมีเป้าหมายเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับลักษณะการทำงานในร่างกายของคิม ว่าอะไรกันที่ช่วยให้มันกระโดดได้ไกลอย่างมีประสิทธิภาพเช่นนี้ คิมสามารถกระโดดได้ไกลกว่าความยาวของลำตัวถึง 6 เท่า ในขณะที่มนุษย์ทำได้เพียง 1.5 เท่า หรือกุญแจของความสำเร็จนี้จะอยู่ที่ปริมาณขาที่มากกว่า? ทั้งนี้พวกเขาคาดหวังว่าคิมจะช่วยให้พวกเขาพัฒนาหุ่นยนต์ไมโครให้สามารถกระโดดได้ไกลเช่นเดียวกับมัน   อ่านเพิ่มเติม บรรพบรุษโบราณของแมงมุมมีหาง