บอร์เนียว สถานที่ขึ้นชื่อเรื่องแหล่งดูนก และความหลากหลายทางชีวภาพ

ชมนกนานาพันธุ์ที่เกาะบอร์เนียว

เช้าตรู่ของวันที่ 3 ของการเดินทาง

เราออกจากที่พักโดยไม่มีมื้อเช้า มีเพียงของผลไม้ไว้แก้หิวได้ชั่วคราว การดูนกในวันนี้เรามีความคาดหวังอย่างมากกับนก Fruithunter นกเฉพาะถิ่นสุดลึกลับที่มักจะปรากฏตัวเฉพาะตอนที่มีลูกไม้สุกเท่านั้น และยังมีกลุ่มนกเฉพาะถิ่นที่มีชื่อ Whitehead ทั้ง 3 ชนิดคือ Whitehead’s Trogon (นกในกลุ่มนกขุนแผน) Whitehead’s Broadbill (นกในกลุ่มนกเขียวปากงุ้ม) และ Whitehead’s Spiderhunter (นกในกลุ่มนกปลีกล้วย) ชื่อ Whitehead นี้ไม่ได้เป็นเพราะว่านกเหล่านี้มีหัวสีขาว แต่มาจากชื่อนักปักษีวิทยา John Whitehead เป็นผู้ค้นพบ

แผนของเราในวันนี้คือขับรถขึ้นไปที่ประตู Tompohon ประตูด่านสุดท้ายสำหรับการปีนเขาคินาบาลู หลังจากประตูนี้ไป ใครที่อยากพิชิตยอดเขาต้องเดินเท้าเป็นเวลา 2 วัน และจ่ายค่าผ่านทางเพิ่ม แต่เป้าหมายของเราคือจุดชมวิวเหนือซุ้มประตู ณ จุดนี้เราสามารถพบนกจากที่สูงลงมาหากินบ้างบางคราว เช่น Golden naped Barbet, Pale faced Bulbul, Sunda Bush Warbler, Collared Owlet และ Bornean Treepie แต่นกที่ทำให้เราดีใจกันมากที่สุดก็เห็นจะเป็น Mountain Black-eye ที่โดดเข้ามาหากินตามยอดไม้อย่างเงียบๆ นกตัวนี้เป็นนกที่อยู่สูงระดับใกล้ยอดเขา จุดนี้เป็นจุดต่ำสุดที่จะมีโอกาสพบมันได้ (โดยที่ไม่ต้องเสียเงินและเดินเท้าขึ้นไป) ซึ่งก็ไม่บ่อยนักที่มันจะลงมาหากินในระดับต่ำแบบนี้

 

หลัง

บอร์เนียว, เกาะบอร์เนียว, ดูนก, การดูนก, ชมรมดูนก
นก Chestnut hooded Laughingthrush กำลังสาละวนกับเงาสะท้อนตัวเองบนกระจกรถ

จากประสบความสำเร็จด้วยดี เราเปลี่ยนลงมาดูนกตามทางด้านล่าง จุดแรกที่เราแวะเป็นจุดพักรถข้างทาง ที่ไม่ได้มีชื่อเสียงเรียงนามอะไร เราแวะพักทานของว่างรองท้องพร้อมกับดูนกไปด้วย ระหว่างนี้เราเจอ Eyebrowed Jungle-Flycatcher แอบอยู่ในเงามืดขณะที่ผมเดินหลบไปทำธุระส่วนตัวข้างทาง ไม่วายต้องรีบวิ่งออกมาบอกเพื่อนๆ ที่รออยู่ แถมด้วย Bornean Leafbird ที่เพื่อนอีกคนเดินไปเจอบนสันเขา ซึ่งไม่บ่อยนักที่นกชนิดนี้จะขึ้นมาหากินบนเขาสูง พวกเราจึงต้องออกวิ่งกันอีกครั้ง เป็นการแวะพักที่พบนกเพิ่มอีก 2 ชนิดและทำให้การพักเหนื่อยของเราไม่ค่อยได้พักเท่าที่ควร

ตอนนี้เป็นเวลา 10 นาฬิกา เราลงมาปักหลักในจุดที่ได้รับการยืนยันจากรายงานต่างๆ และ จากเพื่อนดูนกที่พบระหว่างทาง ว่าเป็นจุดที่เจอ Whitehead’s Trogon และ Whitehead’s Broadbill ได้ค่อนข้างแน่นอนที่สุด เราเดินสาละวนไปมาอยู่ละแวกนั้นจนเที่ยง แต่ก็ไม่พบอะไร มีเพียง Bornean Stubtail ผลุบๆโผล่ๆ มาให้ดูแก้เบื่อ

หลังจากรับประทานอาหารกลางวัน เราวนไปตามสวนดอกไม้รอบๆ เพื่อหา Whitehead’s Spiderhunter แต่ก็ไร้วี่แวว จึงกลับเข้าจุดประจำการเดิมเพื่อหานกกันต่อ แต่ผมที่หนังท้องตึง หนังตาหย่อน เลยอาสานอนเฝ้ารถอยู่ลำพัง

หลังจากไม่ได้สติไปพัก ผมออกมาจากรถดูท่าที แต่ปรากฏว่าผมยังไม่พลาดอะไรไป จึงเดินกลับมาที่รถเพื่อหยิบอุปกรณ์

เมื่อหยิบของเสร็จก็ปิดประตูรถ ถึงไม่แรงมากแต่ก็ทำให้บางอย่างที่เกาะบนต้นไม้ในหุบข้างรถต้องสะดุ้งและโผออกไป ผมสลัดความง่วงออกไปอย่างรวดเร็ว เพราะขนาดของนกที่โผไปนั้นก็ใหญ่ไม่น้อย หลังส่องหาอยู่ไม่นานก็พบ มันก็คือ Whitehead’s Broadbill ที่ตามหากันอยู่นั่นเอง

บอร์เนียว, เกาะบอร์เนียว, ดูนก, การดูนก, ชมรมดูนก
นก Whitehead’s Trogon ที่เป็นเป้าหมายของนักดูนกทั่วโลกที่มาเยี่ยมเยียนเกาะบอร์เนียว เท่าที่ทราบมาก็ใช่ว่าทุกคนที่มาจะได้เห็นสมหวังดังใจ

ผมได้แต่ตกใจอย่างเงียบๆ และหาทางบอกให้เพื่อนที่นั่งอยู่ริมทางได้รู้และตามมา เรา 2 คนพยายามติดต่อเพื่อนที่เหลือที่เดินแยกตัวออกไป ไม่นานเราทั้ง 4 คนก็มารวมตัวและได้ยลโฉม Whitehead’s Braodbill อย่างถ้วนหน้า แต่ภารกิจนี้ยังไม่จบ ยังเหลือนก Whitehead’s Trogon ที่ไม่รู้หายตัวไปไหน พวกเราพยายามกันต่อจนเกือบจะหมดวัน โดยที่แทบจะไม่มีนกใหม่ๆ ให้ดูแล้ว เราพยายามมองหา Bare-headed Laughingthrush และ Fruithunter ไปด้วยในระหว่างนั้น แต่ก็ไม่สำเร็จ

จนในที่สุดพวกเราก็ถอดใจและตัดสินใจเดินสำรวจระยะทางสั้นๆ นี้เป็นครั้งสุดท้าย แต่ในตอนที่เราเดินอย่างหมดหวังนั้น สมาชิกของเราคนหนึ่งก็บอกพวกเราว่าเขาได้ยินเสียงร้องเบาๆ ของ Whitehead’s Trogon มาจากป่าด้านล่างในหุบ พวกเราจึงหยุดนิ่ง และก็เป็นเสียงของมันจริงๆ พวกเราใจเต้นโครมคราม พยายามลงไปให้ถึงด้านล่าง จนเห็นสีแดงวูบวาบของ Whitehead’s Trogon ที่โผไปมาอยู่ด้านล่างหุบนั่นเอง

บอร์เนียว, เกาะบอร์เนียว, ดูนก, การดูนก, ชมรมดูนก
ยอดเขาคินาบาลูที่มองเห็นได้จากที่จอดรถ หลังด่านทางเข้าเขตอุทยานแห่งชาติปกคลุมด้วยหมอก และเมฆฝน

พวกเราลดความเร็วลง ค่อยๆเดินเข้าหาอย่างช้าๆพยายามเก็บภาพของมันมาให้ได้ถึงแม้จะเป็นเวลา 17 นาฬิกา ภายใต้เงาไม้ทะมึน และไม่มีขาตั้งกล้อง ภาพที่ได้จึงย่ำแย่เต็มทน แต่ผมก็พยายามทำให้มันชัดที่สุดเพื่อที่จะบอกได้ว่ามันเป็นนกอะไร หลังจากขลุกอยู่กับนกได้ไม่นานความมืดก็ไล่เราออกมาจากหุบนั้นก่อนที่จะมองไม่เห็นทางกลับ

วันสุดท้ายของการเดินทาง เราออกจากที่พักแต่เช้าเพื่อไปให้ทันเที่ยวบินตอน 14 นาฬิกา และถึงแม้วันนี้จะไม่มีอะไรหวือหวาน่าตื่นเต้น แต่พวกเราทั้ง 4 ยังอยู่ในอารมณ์ของความตื่นเต้นจากเมื่อเย็นวาน ไม่บ่อยนักที่เราจะปิดฉากการดูนกด้วยอาการตื่นเต้นดีใจขนาดนี้ บ่อยครั้งที่การเดินทางจบลงโดยที่ไม่ได้สิ่งที่ต้องการ แต่ความสนุกของการดูนกไม่ได้อยู่ที่แค่การ ‘เจอ’ หรือ ‘ไม่เจอ’ เป้าหมาย มันอยู่ที่ความพยายามในการได้มาต่างหาก และสิ่งที่เราเล่าแลกเปลี่ยนกันอย่างสนุกสนานได้ก็คือเรื่องราวของความพยายามเหล่านั้นนั่นเอง

เรื่องแนะนำ

พาทัวร์ตลาดสินค้าในจีนที่ใหญ่ที่สุด

พาทัวร์ตลาดสินค้าในจีนที่ใหญ่ที่สุด “ผลิตในจีน” คำสามคำที่พบได้ทั่วไปบนสินค้าราคาถูกทั่วโลก ทั้งไม้จิ้มฟัน ไม้เทนนิส เทียนวันเกิด และน้ำหอมปรับอากาศ ทั้งหมดนี้มาจากจีน แต่ส่วนใหญ่หรือราวร้อยละ 60 ของสินค้าราคาถูกทั่วโลก มาจากเมืองเพียงแห่งเดียว นั่นคืออี้อู อี้อูเป็นเมืองเล็กๆ ตามมาตรฐานของจีน (มีประชากรราว 1,200,000 คน) แต่มีความสำคัญในระดับโลกสำหรับใครก็ตามที่เคยซื้อถุงเท้า ซิป หรือชุดฮัลโลวีนราคาถูกในนาทีสุดท้าย ข้าวของเหล่านั้นเป็นไปได้มากที่จะมาจากที่นี่ เมืองนี้ดึงดูดนักธุรกิจจากทั่วโลก ผู้ซื้อมาสำรวจและสั่งซื้อสินค้าจำนวนมากตลอดทั้งปี ซึ่งสินค้าเหล่านี้จะไปลงเอยในร้านขายวัสดุภัณฑ์ ร้านขายของที่ระลึก และร้านขายปลีกในทุกทวีป ขอชวนคุณผู้อ่านร่วมเดินทางไปสำรวจบรรดาร้านค้า และชีวิตประจำวันของพร่อค้าแม่ค้าในเมืองอี้อู ผ่านภาพยนตร์สั้นของ Jessica Kingdon กัน   อ่านเพิ่มเติม นี่คือร้านอาหารที่ดีที่สุดของเปอร์โตริโก เชฟโฮเซ อันเดรสการันตี

พบกับชายผู้อยู่โดดเดี่ยวบนเกาะมากว่า 31 ปี

เมาโร โมรานดี ค้นพบความสงบในความโดดเดี่ยวจากการ ติดเกาะ มาเป็นเวลาสามทศวรรษก่อนที่การกักตัวจะกลายเป็นบรรทัดฐานทางสังคมเช่นทุกวันนี้ คนหลายล้านคนบนโลกต่างตกอยู่ภายใต้ความโดดเดี่ยวเพื่อป้องกันตัวเองจากไวรัสโคโรนา แต่มีชายผู้หนึ่งใช้เวลากว่า 3 ทศวรรษกับความโดดเดี่ยวที่เลือกด้วยตัวเอง ในปี 1989 เรือของเมาโร โมรานดี (Mauro Morandi) ที่เครื่องยนต์ใช้การไม่ได้และสมอลอยหายไป เข้าเกยฝั่งที่เกาะบูเดลลี (Budelli Island) ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างร่องน้ำของเกาะซาร์ดิเนีย (Sardinia) และเกาะคอร์ซิกา (Corsica) อาจเป็นเพราะโชคเข้าข้าง เนื่องจากภายหลังโมรานดีทราบมาว่าผู้ดูแลของเกาะเกษียณจากตำแหน่งพอดี เขาจึงตัดสินใจขายเรือลำนั้นและเริ่มต้นบทบาทใหม่ของชีวิต 31 ปีต่อมา โมรานดียังคงเป็นทั้งผู้อาศัยและผู้พิทักษ์เพียงคนเดียวของเกาะ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะมาดดาเลนา (Maddalena Archipelago National Park) ประกอบไปด้วยเกาะ 7 แห่ง เกาะบูเดลลีได้รับการพิจารณาว่าเป็นเกาะที่สวยที่สุดเนื่องจากเป็น Spiaggia Rosa หรือ ชายหาดสีชมพู ทรายสีชมพูได้ดึงเอาเฉดสีประหลาดจากส่วนที่เป็นอนุภาคเล็กๆ ของปะการังและเปลือกหอยที่ค่อยๆ กลายเป็นผงทีละน้อยเนื่องจากการกัดเซาะของกระแสน้ำที่เปลี่ยนทิศ ช่วงต้นทศวรรษ 1990 ชายหาดสีชมพูได้รับการขนานนามให้เป็นพื้นที่แห่ง “ธรรมชาติอันล้ำค่า” โดยรัฐบาลอิตาลี ชายหาดแห่งนี้ถูกปิดเพื่อปกป้องระบบนิเวศที่เปราะบาง และมีเพียงบางพื้นที่ผู้มาเยือนสามารถเข้าถึงได้ ผู้อยู่อาศัยของเกาะมีการเปลี่ยนแปลงจากคนนับพันเหลือเพียงคนเดียวในเวลาอันรวดเร็ว ในปี 2016 […]

อุปกรณ์เดินป่า สำหรับผู้เริ่มต้นกิจกรรมเดินป่า

กระแสการท่องเที่ยวแนวผจญภัยในปัจจุบันกำลังได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นทั้งจากชาวไทยและ นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ กิจกรรมเดินป่า (trekking or hiking) เป็นหนึ่งในกิจกรรมที่นักท่องเที่ยวหันมาให้ความสนใจ