ทำไม การเดินทาง ท่องเที่ยวจึงควรพิจารณาให้เป็นกิจกรรมสำคัญในชีวิตมนุษย์

การเดินทาง และท่องเที่ยว เป็นสิ่งจำเป็น

ทำไม การเดินทาง ท่องเที่ยวจึงควรพิจารณาให้เป็นกิจกรรมสำคัญในชีวิตมนุษย์

การเดินทาง ไม่ใช่เรื่องของเหตุและผล แต่มันอยู่ในพันธุกรรมของเรา นี่คือเหตุผลที่คุณควรเริ่มวางแผนการเดินทางตั้งแต่ตอนนี้

เรื่อง ERIC WEINER

เมื่อเร็วๆ นี้ ผมเพิ่งนำหนังสือเดินทางไปใช้งานจริง ผมใช้มันเป็นที่รองแก้ว และปรับระดับขาโต๊ะที่โคลงเคลง และยังเป็นของเล่นชิ้นเยี่ยมของแมว

ยินดีต้อนรับสู่การระบาดของความผิดหวัง แผนการเดินทางทั้งหมดถูกยกเลิก หรือที่ยังไม่ได้วางแผนก็ถูกยกเลิก การรวมตัวของครอบครัว การศึกษาในต่างประเทศ การพักผ่อนที่ชายหาด ทั้งหมดอันตรธาน

มันไม่ใช่เรื่องธรรมชาติของมนุษย์ที่ต้องอยู่ในภาวะเช่นนี้ การเดินทางอยู่ในยีนของเรา เกือบตลอดเวลาที่สายพันธุ์ของเราดำรงอยู่ “เราอาศัยอยู่ในฐานะนักล่าสัตว์เร่ร่อนที่ เคลื่อนย้ายที่อยู่อาศัยไปเป็นกลุ่มเล็กๆ ประมาณ 150 คนหรือน้อยกว่านั้น” คริสโตเฟอร์ ไรอัน เขียนไว้ในหนังสือ Civilized to Death ว่า เพราะมันมีประโยชน์ “การย้ายถิ่นไปยังดินแดนใกล้เคียงเป็นทางเลือกหนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง หรือการเปลี่ยนแปลงในสังคม” ไรอันกล่าว

โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเฟนสัน กล่าวอย่างกระชับว่า: “เรื่องสำคัญคือการย้ายถิ่น”

จะเป็นอย่างไรหากเราไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไม่สามารถล่าหรือรวบรวมทรัพยากรได้  นักท่องเที่ยวต้องทำอะไร มีหลายวิธีที่จะตอบคำถามนั้น แต่ “ความสิ้นหวัง” ไม่ใช่หนึ่งในนั้น

เราเป็นสายพันธุ์ที่สามารถปรับตัวได้ เราอดทนต่อช่วงเวลาสั้นๆ เมื่อเราถูกบังคับให้อยู่กับที่ เพราะความหลงตัวเองช่วยเราในเรื่องนี้ เราไม่มีเหตุผล เราคอยพร่ำบอกตัวเองว่า เราแค่อยู่ในช่วงพักการเดินทาง เหมือนกับพนักงานขายของที่ว่างงานและกำลังรองานใหม่ เราผ่านหนึ่งวันไปด้วยการอ่านนิตยสารท่องเที่ยวเล่มเก่า และการเลื่อนฟีดในอินสตาแกรม เราหยิบของที่ระลึกจากที่ต่างๆ ขึ้นมาดู ทั้งหมดนี้ช่วยได้เป็นเวลาหนึ่ง หรือสักพักหนึ่ง

อุตสาหกรรมท่องเที่ยวกำลังเจ็บปวด นักเดินทางก็เช่นกัน “ฉันจมอยู่กับความผิดหวังมากจนเกือบทำร้ายร่างกาย” โจเอล ดีเดอริช นักข่าวจากปารีส บอกกับผมเมื่อเร็วๆ นี้ หลังจากยกเลิกการเดินทาง 5 ครั้งในฤดูใบไม้ผลิของปีนี้

เพื่อนของผม เจมส์ ฮอปกินส์ เป็นชาวพุทธ ผู้อาศัยอยู่ในกาฐมาณฑุ คุณอาจคิดว่าเขาประสบความสำเร็จในช่วงล็อกดาวน์ ซึ่งเขาใช้วิธีการทำสมาธิมาช่วยให้ผ่านช่วงเวลานี้ไปได้

แต่ระหว่างการสนทนาผ่านแอปพลิเคชัน Skype ครั้งล่าสุด เจมส์แลดูซีดเซียวและหดหู่ เขาเริ่มกระสับกระส่ายขึ้นเรื่อยๆ เขาสารภาพ “และโหยหาตารางงานที่ต้องเดินทางไปใน 10 ประเทศต่อปี” ดูเหมือนไม่มีอะไรจะช่วยได้ เขาบอกผม “ไม่ว่าผมจะจุดเทียนกี่เล่ม หรือจุดธูปมากแค่ไหน และแม้ว่าผมจะอยู่ในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียใต้ ผมก็ไม่สามารถเปลี่ยนความเศร้านี้ได้” เจมส์กล่าว

เมื่อเราจบบทสนทนา ผมรู้สึกโล่งใจ ความไม่พอใจของผมได้รับการยืนยันแล้ว มันไม่ใช่ผมเพียงคนเดียวที่รู้สึก; มันคือการแพร่ระบาด แต่ผมก็กังวลเช่นกัน หากชาวพุทธในกาฐมาณฑุกำลังขาดจิตวิญญาณ แล้วพวกเราที่เหลืออยู่จะมีความหวังอะไร

ผมคิดว่า ความหวังอยู่ที่ธรรมชาติของการเดินทาง การเดินทางทำให้เกิดความคิดปรารถนา ต้องใช้ความศรัทธาและจินตนาการ เพื่อก้าวขึ้นเครื่องบินไปยังดินแดนอันห่างไกล โดยคุณหวังว่าจะได้ลิ้มรสของสิ่งที่ไม่อาจเข้าใจได้ การเดินทางเป็นหนึ่งในกิจกรรมไม่กี่อย่างที่เรามีส่วนร่วมโดยไม่รู้ผลลัพธ์ ไม่มีอะไรน่าจดจำไปกว่าการเดินทางที่เป็นไปตามแผนที่วางไว้

การท่องเที่ยว, ทำไมเราชอบการท่องเที่ยว, การท่องเที่ยวดีอย่างไร, ประโยชน์ของการเดินทาง
เหล่าสตรีในชุดย้อนยุคทักทายกลุ่มผู้โดยสารที่เดินทางมากับเที่ยวบิน Pan Am เมืองบราวน์วิลล์ รัฐเมกซัส ปี 1938
ภาพถ่าย B. ANTHONY STEWART, NAT GEO IMAGE COLLECTION

การเดินทางไม่ใช่กิจกรรมที่มีเหตุผล ไม่มีเหตุผลที่เราเบียดตัวเองเข้าไปในที่นั่งแคบๆ แล้วถูกเหวี่ยงด้วยความเร็วที่น่ากลัวไปยังสถานอันห่างไกล ซึ่งคุณไม่ได้พูดภาษาหรือรู้ธรรมเนียมของที่นั่น แต่พวกเราทำ

นั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผมมีความมั่นใจในอนาคตของการเดินทาง อันที่จริง ผมขอยืนยันว่าการท่องเที่ยวเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญ และเป็นกิจกรรมที่จำเป็น เช่นเดียวกับโรงพยาบาลและร้านขายของชำ การเดินทางเป็นเหมือนหนังสือและการโอบกอด เป็นอาหารสำหรับจิตวิญญาณ ตอนนี้ เราอยู่ระหว่างการเลือกเส้นทางว่า เราจะไปที่ไหน บางทีอาจเป็นแซนซิบาร์ (หมู่เกาะชื่อดังในประเทศแทนซาเนีย) หรือออกไปตั้งแคมป์ริมถนนที่คุณอยากไปมาตลอด

เจมส์ โอเกลทรอป นักเดินทางผู้ช่ำชอง ยินดีนั่งนิ่งๆ สักพักและจ้องมอง “การเปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆ ของแสงและเมฆบนสันเขาที่ตัดกับท้องฟ้า” ที่ซึ่งเขาอาศัยอยู่ “จิตใจของผมสามารถพาผมไปยังส่วนที่เหลือของโลกนี้ และพาไปได้ไกลกว่านั้น”

ไม่ใช่สถานที่ที่พิเศษ แต่เป็นสิ่งที่เรานำมา และที่สำคัญคือเราตอบสนองกับมันอย่างไร การเดินทางไม่ใช่เรื่องของจุดหมายปลายทางหรือระหว่างทาง มันเกี่ยวกับ “ทัศนคติใหม่ๆ ที่เกิดขึ้น” ตามที่นักเขียน เฮนรี มิลเลอร์ ตั้งข้อสังเกต เราไม่จำเป็นต้องเดินทางไกลเพื่อรับมุมมองใหม่ๆ

ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ดีไปกว่าเฮนรี เดวิด ธอโร ผู้ซึ่งใช้ชีวิตเกือบทั้งหมดในคองคอร์ด แมสซาชูเซตส์ ที่นั่น เขาออกสำรวจหนองน้ำวอลเดน (Walden Pond) จากทุกมุมมองที่เป็นไปได้: จากยอดเขา บนชายฝั่งทางใต้ บางครั้งเขาก็ก้มลงมองลอดหว่างขา และประหลาดใจกับโลกที่กลับหัว “จากมุมมองที่ถูกต้อง พายุทุกลูก และน้ำทุกหยดในนั้น คือสายรุ้ง” เขาเขียน

ธอโรไม่เคยเบื่อที่จะจ้องมองไปยังสระน้ำอันเป็นที่รักของเขา และเราก็ไม่ได้เจริญเติบโตเกินกว่าความงามอันเงียบสงบของโลกอนาล็อกที่น่าเบื่อหน่าย หากมีอะไรเกิดขึ้น การระบาดใหญ่ได้กระตุ้นความรักของเราที่มีต่อมัน เราได้เห็นแล้วว่าสิ่งมีชีวิตดิจิทัลนั้นมีลักษณะอย่างไร และเรา (ส่วนใหญ่แล้ว) ไม่สนใจมัน อัฒจันทร์ที่ Wrigley Field ของชิคาโก วงออเคสตราที่ Lincoln Center ในนครนิวยอร์ก ตรอกซอกซอยของโตเกียว เราคิดถึงสถานที่เหล่านี้ เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องพึ่งพาสถานที่ และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

หลังจากเหตุการณ์วันที่ 11 กันยายน (9/11) หลายคนคาดว่า การเดินทางด้วยอากาศยานอากาศอาจลดลง แต่สายการบินกลับฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว และในปี 2017 มีผู้โดยสารมากกว่า 4 พันล้านคน

ดังนั้นไปวางแผนการเดินทางกันเลยดีกว่า มันดีสำหรับคุณ นักวิทยาศาสตร์กล่าว การวางแผนทริปเกือบจะสนุกพอๆ กับการไปเที่ยว เพียงแค่คิดถึงประสบการณ์ที่น่าพึงพอใจก็เป็นสิ่งที่ช่วยให้เราเกิดความปลาบปลื้มใจแล้ว ความคาดหวังคือรางวัลของตัวมันเอง

ผมเป็นประจักษ์พยานได้กับความสนุกสนานของการเดินทางที่คาดไม่ถึง ภรรยาของผมไม่ได้เป็นแฟนตัวยงเรื่องการถ่ายภาพท่องเที่ยว ตอนนี้ เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงบนอินสตาแกรมจ้องดูภาพถ่ายของบ้านพักบนเทือกเขาแอลป์ และทุ่งนาในบาหลีเป็นเวลานาน “เกิดอะไรขึ้น?” ผมถามเธอ “พวกเขาน่ารักจริงๆ” เธอตอบ “พวกเขาทำให้ฉันจำได้ว่ามีโลกใบใหญ่ที่สวยงามอยู่ที่นั่น”

พวกเราหลายคน รวมถึงตัวผมด้วย กำลังมองข้ามเรื่องการท่องเที่ยว เราขี้เกียจขึ้นเรื่อยๆ และนั่นไม่ดีเลย ทอม สวิกก์ เพื่อนและนักเขียนด้านการเดินทาง บอกว่า เขาเคยมองว่าการเดินทางเป็นการให้ แต่ตอนนี้เขากล่าวว่า “ผมหวังว่าจะได้รับมันเป็นของขวัญ”


เรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจ : เคล็ดลับการเที่ยวคนเดียวให้สนุกจากนักเดินทางหญิงลุยเดี่ยว

เที่ยวคนเดียว, นักท่องเที่ยว, อยุธยา, วัดพระศรีสรรเพชญ์

เรื่องแนะนำ

เล่นสกี บนทะเลสีขาวในทิวเขาแห่งแดนอาทิตย์อุทัย

ลมหนาวพัดผ่านผิวหน้า พร้อมกับร่างกายที่เคลื่อนที่อยู่บนหิมะสีขาวโพลน เป็นเหมือนช่วงเวลาที่เหมือนเราได้หลุดไปอยู่อีกโลกหนึ่ง และความกังวลใจทั้งหมดมลายหายไปกับสายลม เมื่อลมหนาวมาเยือน คงเป็นเรื่องน่าสนใจไม่น้อย หากเราได้พาตัวเองไปอยู่ในดินแดนเทพนิยาย พื้นดินขาวโพลน อากาศหนาวเหน็บบนภูเขาสูง และป่าสนที่ปกคลุมด้วยหิมะ แวดล้อมไปด้วยความเงียบ พร้อมความสดใสของท้องฟ้า และตัวละครกำลัง เล่นสกี อยู่บนหิมะอย่างมีความสุข ดินแดนที่ว่า ผมหาเจอในประเทศญี่ปุ่นครับ จุดหมายปลายทางที่อยู่ใกล้เมืองไทย และเหมาะกับการเล่นสกีในฤดูหนาว ผมพบว่ามีลานสกีอยู่หลายแห่ง ตั้งแต่ภาคกลางของเกาะฮอนชูจนถึงเหนือสุดของเกาะฮอกไกโด ความละเอียดของเกล็ดหิมะที่ญี่ปุ่นขึ้นชื่อว่านุ่มมาก แม้เราพลาดถลาล้มลงจากแผ่นสกีก็ไม่เจ็บตัวมาก และด้วยอากาศที่เย็นกำลังพอดีส่งผลให้เกล็ดหิมะด้านบนไม่จับตัวเป็นน้ำแข็ง จึงไม่ลื่นมาก นักสกีจากทั่วโลกต่างหลั่งไหลมาญี่ปุ่นเพื่อการนี้ การเริ่มต้นเล่นสกีที่ญี่ปุ่นไม่ใช่เรื่องยุ่งยากครับ แต่ละแห่งมีครูฝึกสอนชาวญี่ปุ่นคอยแนะนำวิธีการเล่นสกีอย่างถูกต้องและปลอดภัย เด็กๆสามารถเริ่มเล่นได้ตั้งแต่อายุ 5 ขวบเป็นต้นไป บางแห่งมีครูชาวต่างชาติที่พูดภาษาอังกฤษได้ประจำอยู่ที่ลานสกี โดยเฉพาะช่วงเทศกาลท่องเที่ยวในประเทศญี่ปุ่น สถานที่ยอดนิยมสำหรับนักสกีมีหลายแห่ง ทั้งโตเกียว โอซากา และฮอกไกโด สำหรับนักสกีมืออาชีพมักคุ้นเคยกับสถานที่ และรู้จักช่วงเวลาที่เหมาะสมในการเล่นสกี สำหรับผู้เริ่มต้นหรือคนไม่เคยเล่นสกีมาก่อน สามารถเลือกลานสกีที่มีครูฝึกประจำได้ ในเรื่องอุปกรณ์ โรงแรมที่อยู่ใกล้ลานสกีส่วนใหญ่เตรียมอุปกรณ์ไว้ให้เช่า หรือเราสามารถขึ้นไปเช่าที่ลานสกีได้เลย ราคาค่าเช่าเริ่มต้นที่หลักร้อยบาทต่อวัน นอกจากนี้ยังมีร้านเช่าอุปกรณ์ในเมืองที่พบได้ประปรายซึ่งราคาย่อมเยาลงมา ลานสกีในประเทศญี่ปุ่นมีมากกว่า 500 แห่ง ความสวยงามและความยากง่ายแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับช่วงเวลา นักท่องเที่ยวชาวไทยส่วนใหญ่มักเดินทางไปรวมตัวกันที่ฮอกไกโด แต่ขอแอบบอกว่า ที่นี่นักท่องเที่ยวเยอะมากจนแน่นลานสกี โดยเฉพาะช่วงวันหยุดยาวปลายปี ถ้าอยากไปจริงๆ […]

ล่องเรือดูวาฬ ในดินแดนแห่งแสงเหนือที่ Skjervøy

ประสบการณ์ ล่องเรือดูวาฬ ในสภาพอากาศสุดขั้ว เป็นประสบการณ์ที่เราตราตรึงไม่รู้ลืม ย้อนไปเมื่อ 2-3 ปีก่อน น้อยคนนักที่รู้จักหมู่บ้าน Skjervøy (แชร์วอย) หมู่บ้านเล็กๆ ที่ประกอบอุตสาหกรรมประมง ทางตอนเหนือของนอร์เวย์ ไม่มีโครงสร้างพื้นฐานใดๆ สำหรับรองรับการท่องเที่ยวเลย แต่ทุกวันนี้ แชร์วอยเริ่มเป็นที่สนใจมากขึ้นในสายตานักท่องเที่ยว เนื่องจากเป็นจุด ล่องเรือดูวาฬ ที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในทะเลแถบอาร์กติก เรื่อง สุวิมล สงวนสัตย์ ภาพ สุวิมล สงวนสัตย์/ ชุตยาเวศ สินธุพันธ์ ทุกปีในช่วงฤดูหนาว Humpback Whale (วาฬหลังค่อม) และ Orca (วาฬเพชฌฆาต) มักเข้ามาหากินในฟยอร์ดของเมือง Tromsø (ทรมเซอ) จึงทำให้เมืองนี้คลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวที่หวังมาชมวาฬและล่าแสงเหนือไปพร้อมกัน แต่เมื่อปลายปี 2017 ที่ผ่านมา พบว่า ไม่มีวาฬเข้ามาที่ทรมเซออีกเลย ทุกคนต่างตั้งคำถามว่าเกิดอะไรขึ้น ปกติฝูงวาฬมักล่าเหยื่อในแหล่งที่มีฝูงปลาเฮร์ริ่ง แต่เมื่อเฮร์ริ่งหายไปจากทรมเซอ นักวิจัยต่างก็ตั้งข้อสันนิษฐานไปต่างๆนานาว่า อาจเป็นเพราะอุณหภูมิน้ำทะเลสูงขึ้น มลภาวะจากฟาร์มแซลมอน หรือหลายๆ ปัจจัยประกอบกัน แม้ยังไม่ได้คำตอบที่แน่ชัด แต่ในฤดูหนาวของปีเดียวกันนั้นเอง ชาวประมงในแชร์วอยรายงานมาว่า […]

เคล็ดลับถ่ายภาพ :  10 จุดหมายปลายทางในฝันทั่วโลก

การได้ไปเยือนจุดหมายปลายทางในฝัน ไม่ว่าจะเป็นทัชมาฮาล มาชูปิกชู ปราสาทนครวัด หรือสโตนเฮนจ์ ถือเป็นรางวัลชีวิต แน่นอนว่าหลายคนย่อมไม่พลาดที่จะบันทึกภาพแห่งความทรงจำนั้นไว้ ปัญหาอย่างหนึ่งของสถานที่ในฝันเหล่านั้นคือ เราเห็นภาพถ่ายงดงามราวกับโปสการ์ดของสถานที่เหล่านั้นกันจนชินตา แล้วภาพถ่ายของเราจะมีอะไรน่าสนใจหรือแตกต่างออกไป มากกว่าจะเป็นแค่บันทึกเหตุการณ์สำคัญครั้งหนึ่งในชีวิต จิม ริชาร์ดสัน ช่างภาพเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก แบ่งปัน เคล็ดลับถ่ายภาพ ที่เขาได้จากการไปเยือนสถานที่สำคัญเหล่านั้น หากคุณมีโอกาสได้ไปสักครั้ง

ทะเลสาบโบราณของออสเตรเลียเผยประวัติศาสตร์มนุษย์

เรื่อง แอบบี้ เซเวล ในปี 1968 จิม โบวเลอร์ นักธรณีวิทยาหนุ่มกำลังสำรวจชั้นหินและชั้นทรายของทะเลสาบขนาดมหึมาที่แห้งขอดไปแล้ว ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐนิวเซาท์เวลส์ ตัวเขาพบเถ้ากระดูกของมนุษย์เพศหญิงที่เคยอาศัยอยู่ยังภูมิภาคนี้ เมื่อราว 40,000 ปีก่อน ซึ่งเชื่อกันว่าน่าจะเป็นตัวอย่างของพิธีกรรมที่เก่าแก่ที่สุดในโลกและอีก 6 ปีต่อมาในพื้นที่เดียวกัน โบวเลอร์ค้นพบฟอสซิลกระดูกที่เกือบจะสมบูรณ์ของมนุษย์เพศชาย ที่เคยอาศัยอยู่ในช่วงเวลาเดียวกัน ทั้งคู่เป็นที่รู้จักในชื่อ สตรี Mungo และบรุษ Mungo เป็นหลักฐานใหม่ที่แสดงให้เห็นถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของชาวอะบอริจินที่อาศัยอยู่ในทวีปออสเตรเลีย รวมไปถึงยังช่วยขับเคลื่อนสิทธิมนุษยชนของชาวพื้นเมืองที่ประเด็นดังกล่าวกำลังเป็นที่พูดถึงอยู่ในขณะนั้น ภูมิภาคทะเลสาบวิลันดราแห้งเหือดไปแล้วเมื่อ 18,500 ปีก่อน เมื่อปราศจากธารน้ำเดิมที่เคยหล่อเลี้ยงแต่ซากพืชซากสัตว์ที่หลงเหลือไว้ตามธรรมชาติเหล่านี้ เป็นหลักฐานชั้นดีจากยุคไพลสโตซีน ยุคสมัยที่มนุษย์กำลังอยู่ระหว่างการวิวัฒนาการมาเป็นมนุษย์ในปัจจุบัน นอกเหนือจากฟอสซิลกระดูกที่พบแล้ว นักโบราณคดียังพบเครื่องไม้เครื่องมือที่ถูกประดิษฐ์มาจากหิน, เตาไฟ และโม่บดหินที่เชื่อกันว่าใช้ในการบดเมล็ดหญ้าเพื่อให้ได้แป้งออกมาและฟอสซิลรอยเท้าของมนุษย์ทั้งชายหญิงและเด็กจำนวน 460 รอย ซึ่งฉายภาพพวกเขาเดินเตร็ดเตร่ยังบริเวณทะเลสาบแห่งนี้เมื่อในอดีต นอกจากนั้นสถานที่แห่งนี้ยังเก็บหลักฐานที่มีค่าสำหรับบรรดาสัตว์และพืชโบราณไว้อีกด้วย เช่น ฟอสซิลของสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องขนาดใหญ่สายพันธุ์หนึ่งที่เคยมีถิ่นที่อยู่กระจายไปทั่วผืนทวีปนี้ อย่างไรก็ตามแม้ว่าน้ำจะแห้งเหือดไปแล้ว แต่ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป ต้นยูคาลิปตัสต้นเล็กๆ เติบโตขึ้นจากเนินทรายเคียงด้วยพืชสมุนไพรอื่นๆ และกอหญ้า ที่นี่ยังเป็นบ้านของค้างคาว, สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก, สัตว์เลื้อยคลาน, นกแก้ว, นกคักคาทู และนกฟินช์ ภูมิภาคอันแห้งแล้งยังให้ทัศนียภาพอันน่าทึ่ง จากสายลมและหยาดน้ำฝนที่กัดเซาะหินทรายในบริเวณนี้ ให้เป็นดินแดนอันน่าประหลาดราวกับกำลังยืนอยู่บนผิวดวงจันทร์ […]