ทำไม การเดินทาง ท่องเที่ยวจึงควรพิจารณาให้เป็นกิจกรรมสำคัญในชีวิตมนุษย์

การเดินทาง และท่องเที่ยว เป็นสิ่งจำเป็น

ทำไม การเดินทาง ท่องเที่ยวจึงควรพิจารณาให้เป็นกิจกรรมสำคัญในชีวิตมนุษย์

การเดินทาง ไม่ใช่เรื่องของเหตุและผล แต่มันอยู่ในพันธุกรรมของเรา นี่คือเหตุผลที่คุณควรเริ่มวางแผนการเดินทางตั้งแต่ตอนนี้

เรื่อง ERIC WEINER

เมื่อเร็วๆ นี้ ผมเพิ่งนำหนังสือเดินทางไปใช้งานจริง ผมใช้มันเป็นที่รองแก้ว และปรับระดับขาโต๊ะที่โคลงเคลง และยังเป็นของเล่นชิ้นเยี่ยมของแมว

ยินดีต้อนรับสู่การระบาดของความผิดหวัง แผนการเดินทางทั้งหมดถูกยกเลิก หรือที่ยังไม่ได้วางแผนก็ถูกยกเลิก การรวมตัวของครอบครัว การศึกษาในต่างประเทศ การพักผ่อนที่ชายหาด ทั้งหมดอันตรธาน

มันไม่ใช่เรื่องธรรมชาติของมนุษย์ที่ต้องอยู่ในภาวะเช่นนี้ การเดินทางอยู่ในยีนของเรา เกือบตลอดเวลาที่สายพันธุ์ของเราดำรงอยู่ “เราอาศัยอยู่ในฐานะนักล่าสัตว์เร่ร่อนที่ เคลื่อนย้ายที่อยู่อาศัยไปเป็นกลุ่มเล็กๆ ประมาณ 150 คนหรือน้อยกว่านั้น” คริสโตเฟอร์ ไรอัน เขียนไว้ในหนังสือ Civilized to Death ว่า เพราะมันมีประโยชน์ “การย้ายถิ่นไปยังดินแดนใกล้เคียงเป็นทางเลือกหนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง หรือการเปลี่ยนแปลงในสังคม” ไรอันกล่าว

โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเฟนสัน กล่าวอย่างกระชับว่า: “เรื่องสำคัญคือการย้ายถิ่น”

จะเป็นอย่างไรหากเราไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไม่สามารถล่าหรือรวบรวมทรัพยากรได้  นักท่องเที่ยวต้องทำอะไร มีหลายวิธีที่จะตอบคำถามนั้น แต่ “ความสิ้นหวัง” ไม่ใช่หนึ่งในนั้น

เราเป็นสายพันธุ์ที่สามารถปรับตัวได้ เราอดทนต่อช่วงเวลาสั้นๆ เมื่อเราถูกบังคับให้อยู่กับที่ เพราะความหลงตัวเองช่วยเราในเรื่องนี้ เราไม่มีเหตุผล เราคอยพร่ำบอกตัวเองว่า เราแค่อยู่ในช่วงพักการเดินทาง เหมือนกับพนักงานขายของที่ว่างงานและกำลังรองานใหม่ เราผ่านหนึ่งวันไปด้วยการอ่านนิตยสารท่องเที่ยวเล่มเก่า และการเลื่อนฟีดในอินสตาแกรม เราหยิบของที่ระลึกจากที่ต่างๆ ขึ้นมาดู ทั้งหมดนี้ช่วยได้เป็นเวลาหนึ่ง หรือสักพักหนึ่ง

อุตสาหกรรมท่องเที่ยวกำลังเจ็บปวด นักเดินทางก็เช่นกัน “ฉันจมอยู่กับความผิดหวังมากจนเกือบทำร้ายร่างกาย” โจเอล ดีเดอริช นักข่าวจากปารีส บอกกับผมเมื่อเร็วๆ นี้ หลังจากยกเลิกการเดินทาง 5 ครั้งในฤดูใบไม้ผลิของปีนี้

เพื่อนของผม เจมส์ ฮอปกินส์ เป็นชาวพุทธ ผู้อาศัยอยู่ในกาฐมาณฑุ คุณอาจคิดว่าเขาประสบความสำเร็จในช่วงล็อกดาวน์ ซึ่งเขาใช้วิธีการทำสมาธิมาช่วยให้ผ่านช่วงเวลานี้ไปได้

แต่ระหว่างการสนทนาผ่านแอปพลิเคชัน Skype ครั้งล่าสุด เจมส์แลดูซีดเซียวและหดหู่ เขาเริ่มกระสับกระส่ายขึ้นเรื่อยๆ เขาสารภาพ “และโหยหาตารางงานที่ต้องเดินทางไปใน 10 ประเทศต่อปี” ดูเหมือนไม่มีอะไรจะช่วยได้ เขาบอกผม “ไม่ว่าผมจะจุดเทียนกี่เล่ม หรือจุดธูปมากแค่ไหน และแม้ว่าผมจะอยู่ในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียใต้ ผมก็ไม่สามารถเปลี่ยนความเศร้านี้ได้” เจมส์กล่าว

เมื่อเราจบบทสนทนา ผมรู้สึกโล่งใจ ความไม่พอใจของผมได้รับการยืนยันแล้ว มันไม่ใช่ผมเพียงคนเดียวที่รู้สึก; มันคือการแพร่ระบาด แต่ผมก็กังวลเช่นกัน หากชาวพุทธในกาฐมาณฑุกำลังขาดจิตวิญญาณ แล้วพวกเราที่เหลืออยู่จะมีความหวังอะไร

ผมคิดว่า ความหวังอยู่ที่ธรรมชาติของการเดินทาง การเดินทางทำให้เกิดความคิดปรารถนา ต้องใช้ความศรัทธาและจินตนาการ เพื่อก้าวขึ้นเครื่องบินไปยังดินแดนอันห่างไกล โดยคุณหวังว่าจะได้ลิ้มรสของสิ่งที่ไม่อาจเข้าใจได้ การเดินทางเป็นหนึ่งในกิจกรรมไม่กี่อย่างที่เรามีส่วนร่วมโดยไม่รู้ผลลัพธ์ ไม่มีอะไรน่าจดจำไปกว่าการเดินทางที่เป็นไปตามแผนที่วางไว้

การท่องเที่ยว, ทำไมเราชอบการท่องเที่ยว, การท่องเที่ยวดีอย่างไร, ประโยชน์ของการเดินทาง
เหล่าสตรีในชุดย้อนยุคทักทายกลุ่มผู้โดยสารที่เดินทางมากับเที่ยวบิน Pan Am เมืองบราวน์วิลล์ รัฐเมกซัส ปี 1938
ภาพถ่าย B. ANTHONY STEWART, NAT GEO IMAGE COLLECTION

การเดินทางไม่ใช่กิจกรรมที่มีเหตุผล ไม่มีเหตุผลที่เราเบียดตัวเองเข้าไปในที่นั่งแคบๆ แล้วถูกเหวี่ยงด้วยความเร็วที่น่ากลัวไปยังสถานอันห่างไกล ซึ่งคุณไม่ได้พูดภาษาหรือรู้ธรรมเนียมของที่นั่น แต่พวกเราทำ

นั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผมมีความมั่นใจในอนาคตของการเดินทาง อันที่จริง ผมขอยืนยันว่าการท่องเที่ยวเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญ และเป็นกิจกรรมที่จำเป็น เช่นเดียวกับโรงพยาบาลและร้านขายของชำ การเดินทางเป็นเหมือนหนังสือและการโอบกอด เป็นอาหารสำหรับจิตวิญญาณ ตอนนี้ เราอยู่ระหว่างการเลือกเส้นทางว่า เราจะไปที่ไหน บางทีอาจเป็นแซนซิบาร์ (หมู่เกาะชื่อดังในประเทศแทนซาเนีย) หรือออกไปตั้งแคมป์ริมถนนที่คุณอยากไปมาตลอด

เจมส์ โอเกลทรอป นักเดินทางผู้ช่ำชอง ยินดีนั่งนิ่งๆ สักพักและจ้องมอง “การเปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆ ของแสงและเมฆบนสันเขาที่ตัดกับท้องฟ้า” ที่ซึ่งเขาอาศัยอยู่ “จิตใจของผมสามารถพาผมไปยังส่วนที่เหลือของโลกนี้ และพาไปได้ไกลกว่านั้น”

ไม่ใช่สถานที่ที่พิเศษ แต่เป็นสิ่งที่เรานำมา และที่สำคัญคือเราตอบสนองกับมันอย่างไร การเดินทางไม่ใช่เรื่องของจุดหมายปลายทางหรือระหว่างทาง มันเกี่ยวกับ “ทัศนคติใหม่ๆ ที่เกิดขึ้น” ตามที่นักเขียน เฮนรี มิลเลอร์ ตั้งข้อสังเกต เราไม่จำเป็นต้องเดินทางไกลเพื่อรับมุมมองใหม่ๆ

ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ดีไปกว่าเฮนรี เดวิด ธอโร ผู้ซึ่งใช้ชีวิตเกือบทั้งหมดในคองคอร์ด แมสซาชูเซตส์ ที่นั่น เขาออกสำรวจหนองน้ำวอลเดน (Walden Pond) จากทุกมุมมองที่เป็นไปได้: จากยอดเขา บนชายฝั่งทางใต้ บางครั้งเขาก็ก้มลงมองลอดหว่างขา และประหลาดใจกับโลกที่กลับหัว “จากมุมมองที่ถูกต้อง พายุทุกลูก และน้ำทุกหยดในนั้น คือสายรุ้ง” เขาเขียน

ธอโรไม่เคยเบื่อที่จะจ้องมองไปยังสระน้ำอันเป็นที่รักของเขา และเราก็ไม่ได้เจริญเติบโตเกินกว่าความงามอันเงียบสงบของโลกอนาล็อกที่น่าเบื่อหน่าย หากมีอะไรเกิดขึ้น การระบาดใหญ่ได้กระตุ้นความรักของเราที่มีต่อมัน เราได้เห็นแล้วว่าสิ่งมีชีวิตดิจิทัลนั้นมีลักษณะอย่างไร และเรา (ส่วนใหญ่แล้ว) ไม่สนใจมัน อัฒจันทร์ที่ Wrigley Field ของชิคาโก วงออเคสตราที่ Lincoln Center ในนครนิวยอร์ก ตรอกซอกซอยของโตเกียว เราคิดถึงสถานที่เหล่านี้ เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องพึ่งพาสถานที่ และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

หลังจากเหตุการณ์วันที่ 11 กันยายน (9/11) หลายคนคาดว่า การเดินทางด้วยอากาศยานอากาศอาจลดลง แต่สายการบินกลับฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว และในปี 2017 มีผู้โดยสารมากกว่า 4 พันล้านคน

ดังนั้นไปวางแผนการเดินทางกันเลยดีกว่า มันดีสำหรับคุณ นักวิทยาศาสตร์กล่าว การวางแผนทริปเกือบจะสนุกพอๆ กับการไปเที่ยว เพียงแค่คิดถึงประสบการณ์ที่น่าพึงพอใจก็เป็นสิ่งที่ช่วยให้เราเกิดความปลาบปลื้มใจแล้ว ความคาดหวังคือรางวัลของตัวมันเอง

ผมเป็นประจักษ์พยานได้กับความสนุกสนานของการเดินทางที่คาดไม่ถึง ภรรยาของผมไม่ได้เป็นแฟนตัวยงเรื่องการถ่ายภาพท่องเที่ยว ตอนนี้ เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงบนอินสตาแกรมจ้องดูภาพถ่ายของบ้านพักบนเทือกเขาแอลป์ และทุ่งนาในบาหลีเป็นเวลานาน “เกิดอะไรขึ้น?” ผมถามเธอ “พวกเขาน่ารักจริงๆ” เธอตอบ “พวกเขาทำให้ฉันจำได้ว่ามีโลกใบใหญ่ที่สวยงามอยู่ที่นั่น”

พวกเราหลายคน รวมถึงตัวผมด้วย กำลังมองข้ามเรื่องการท่องเที่ยว เราขี้เกียจขึ้นเรื่อยๆ และนั่นไม่ดีเลย ทอม สวิกก์ เพื่อนและนักเขียนด้านการเดินทาง บอกว่า เขาเคยมองว่าการเดินทางเป็นการให้ แต่ตอนนี้เขากล่าวว่า “ผมหวังว่าจะได้รับมันเป็นของขวัญ”


เรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจ : เคล็ดลับการเที่ยวคนเดียวให้สนุกจากนักเดินทางหญิงลุยเดี่ยว

เที่ยวคนเดียว, นักท่องเที่ยว, อยุธยา, วัดพระศรีสรรเพชญ์

เรื่องแนะนำ

อุปกรณ์เสริมกล้องมือถือที่คุณต้องหามาครอบครอง

ขาตั้ง เลนส์ ไมโครโฟน และอุปกรณ์เสริมอื่นๆ ที่ปรากฏในบทความนี้ คือส่วนหนึ่งของสุดยอดอุปกรณ์เสริมกล้องมือถือที่ทีมงานของเราคัดสรรมา ไปดูกันว่าอุปกรณ์แต่ละอย่างช่วยให้การถ่ายภาพด้วยกล้องมือถือของคุณดีขึ้นได้อย่างไร

สัมผัสเมืองนครนายกพร้อมเพื่อนร่วมทางวัยเก๋า

เมื่อพูดถึงที่ เที่ยวนครนายก นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นิยมเดินทางไปเยี่ยมชมน้ำตกสวยๆ และถ้าเป็นเหล่า Café Hopper ที่ชอบไปทอดอารมณ์ในร้านกาแฟก็จะนึกถึงร้านที่มีวิวทุ่งนาเป็นพื้นหลัง เพื่อถ่ายรูปลงสื่อโซเชียล นครนายกเป็นเมืองที่รุ่มรวยทรัพยากรธรรมชาติ (จนปรากฏเป็นส่วนหนึ่งในคำขวัญของจังหวัด) การเดินทางไป เที่ยวนครนายก ของผู้เขียนในครั้งนี้ นอกจากพาผู้อ่านไปสัมผัสทรัพยากรทางธรรมชาติแล้ว ความพิเศษครั้งนี้คือการเดินทางชมวัฒนธรรมกลุ่มชาติพันธุ์ โดยมีความน่าสนใจเกี่ยวข้องกับบุคคลสำคัญที่ได้รับการยกย่องจากองค์การยูเนสโก ในด้านสันติภาพ และที่สำคัญผู้เขียนมีเพื่อนร่วมทางส่วนใหญ่เป็นวัยเก๋า (Silver Age) การเดินทางในครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ขอเชิญผู้อ่านร่วมสัมผัสประสบการณ์ไปพร้อมกันค่ะ การเดินทางครั้งนี้ผู้เขียนเลือกเดินทางกับบริษัทนำเที่ยว เริ่มต้นออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่โดยรถบัสปรับอากาศพร้อมเพื่อนร่วมทางวัยเก๋า (ผู้มีอายุ 55 ปีขึ้นไป) ที่เดินทางทั้งแบบเป็นกลุ่ม เป็นคู่ หรือแม้กระทั่งมาเพียงท่านเดียว ทัวร์ครั้งนี้มีนักท่องเที่ยวจองเต็มทุกที่นั่ง มัคคุเทศก์บอกกับผู้เขียนว่าพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวช่วงนี้เน้นขับรถเที่ยวเองเพราะยังกังวลเรื่องโควิด-19 ดังนั้นเราต้องใส่หน้ากากอนามัยตลอดการเดินทาง และยังคงต้องเว้นระยะห่างทางสังคม บรรยากาศระหว่างเดินทางไปยังนครนายกเป็นไปอย่างสบายๆ มัคคุเทศก์คอยให้ความรู้เกี่ยวกับสถานที่ต่างๆ เหล่าวัยเก๋ามีส่วนร่วมกับกิจกรรมอย่างสนุกสนาน และยังสามารถตอบคำถามที่มัคคุเทศก์ถามได้เกือบทุกคำถาม นี่สินะที่เรียกว่า “เก๋าประสบการณ์” ซึ่งทำให้ผู้เขียนไม่รู้สึกถึงช่องว่างระหว่างวัยบนรถคันนี้เลย วัดถ้ำสาริกา อำเภอเมือง เป็นจุดหมายแรกที่คณะเรามาถึงและเป็นครั้งแรกที่ผู้เขียนได้มาเยือน โดยปกติชื่อ “สาริกา” ส่วนใหญ่จะนึกถึงน้ำตกสาริกา ซึ่งเป็นน้ำตกที่มีชื่อเสียงของนครนายก แต่วัดถ้ำสาริกาแห่งนี้มีความสำคัญมากในทางพระพุทธศาสนา เพราะเป็นหนึ่งในสถานที่ปฏิบัติธรรมของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ท่านเป็นชาวอุบลราชธานี ครั้งเมื่อท่านเป็นภิกษุสงฆ์ ได้ออกเดินธุดงค์ทั่วประเทศไทย เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนาในแบบที่ถูกต้อง […]

เมื่อ สนามกีฬาโอลิมปิก ถูกทอดทิ้ง

เมื่อสนามกีฬาโอลิมปิกถูกทอดทิ้ง ในขณะที่กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวปี 2018 ณ พยองชาง ประเทศเกาหลีใต้กำลังดำเนินไป สนามกีฬาโอลิมปิก ที่ถูกใช้งานมาก่อนหน้าในประเทศอื่นๆ กลับถูกทิ้งร้างเมื่อการแข่งขันกีฬาจบลง ทุกสองปี เมืองต่างๆ ทั่วโลกแข่งขันกันเสนอชื่อตนกับคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Commission-IOC) สำหรับโอกาสในการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันโอลิมปิก ผู้ชนะจะถูกเลือกด้วยกระบวนการที่เข้มงวด ซึ่งส่วนหนึ่งประกอบด้วยการทำให้ชาวเมืองเชื่อว่าผลประโยชน์จากการเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกจะมีมากกว่าภาษีที่จะเพิ่มสูงขึ้น เมืองที่สมัครอาจมองเห็นการลงทุนที่คุ้มค่ากับความเสี่ยง ด้วยความหวังว่าจะช่วยเพิ่มยอดนักท่องเที่ยว การเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ และการใช้งานสนามกีฬาต่อไปในอนาคต แต่ในขณะที่การถูกเลือกเป็นเจ้าภาพถือว่าเป็นเกียรติอย่างสูง เมืองหลายแห่งก็กำลังตั้งคำถามว่ามันคุ้มค่าหรือไม่กับความเสี่ยง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระยะยาว มีผู้ประเมินต้นทุนการจัดงานโอลิมปิกฤดูหนาวปี 2014 ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซียไว้ราว 1.2 หมื่นเหรียญสหรัฐ (ราว 370 ล้านล้านบาท) แต่กลับบานปลายถึง 5 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 1,500 ล้านล้านบาท) ซึ่งรัสเซียจ่ายได้เพียง 53 ล้านเหรียญสหรัฐ (1,600 ล้านบาท) เท่านั้น สนามกีฬาหลายแห่งที่ครั้งหนึ่งเคยยิ่งใหญ่ รวมทั้งลู่สกีกระโดดไกลและบ็อบสเลตถูกทอดทิ้งไว้โดยไม่มีการใช้งานอีกในอดีตเมืองเจ้าภาพหลายแห่ง โครงสร้างที่ถูกทอดทิ้งเหล่านี้ยังคงตั้งอยู่และค่อยๆ ผุกร่อนไป หลายแห่งถูกพ่นภาพกราฟฟิตีเต็มไปหมด กรุงซาราเยโว เมืองหลวงของบอสเนีย ซึ่งเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาวในปี 1984 […]

เที่ยวชุมชน ไทยพวน จังหวัดนครนายก

จากประวัติศาสตร์ของประเทศไทย กระแสประชากรไหลเวียนเปลี่ยนถ่ายเป็นพลวัต เกิดขึ้นมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ผู้คนเหล่านั้นได้ทิ้งร่องรอยทางวัฒนธรรม บ้างก็ลงหลักปักฐาน และนำวัฒนธรรมที่เคยถือปฏิบัติมาเผยแพร่จนเป็นเอกลักษณ์อย่างที่เราเห็นในทุกวันนี้ ประเทศไทยจึงประกอบด้วยประชากรที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม อันเป็นเอกลักษณ์และเป็นเสน่ห์ที่น่าภาคภูมิใจ วันนี้ ผู้เขียนมีโอกาสเดินทางไปที่ตำบลเกาะหวาย อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก เพื่อไปเรียนรู้วิถีชีวิตของชาว ไทยพวน โดยเข้าพักที่ “โฮมเสตย์บ้านสะเภาทอง” ของคุณลุงประทีป-คุณป้าสุรีย์ มากคำ นอกจากนี้ สถานที่แห่งนี้ยังเป็น “ศูนย์การเฮียนฮู้วัฒนธรรมไทย-พวน” อีกด้วย ทันทีที่ถึง คุณลุงกับคุณป้าปฏิบัติตัวกับผู้มาเยือนเสมือนเป็นญาติมิตร เราจึงรู้สึกอบอุ่นเสมือนได้กลับมาเยี่ยมญาติเช่นกัน และยังมีเจ้ามอมแมม สุนัขตัวโตขนฟูสีขาว (ที่มีประวัติไม่ธรรมดา) เดินสมทบออกมาต้อนรับ พวกเราเริ่มจากการนั่งสนทนาถามสารทุกข์สุขดิบกันอย่างสนุกสนาน คุณลุงประทีปเล่าว่า “ไทยพวน” เป็นชื่อเรียกคนพวนที่อพยพมาจากเมืองเชียงขวาง ประเทศลาว ที่มาตั้งถิ่นฐานตามจังหวัดต่างๆ ในไทย เช่น ลพบุรี สุพรรณบุรี และสุโขทัย เป็นต้น โดยอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม มีการตั้งชมรมไทยพวนแห่งประเทศไทยเพื่อเป็นศูนย์กลางในการติดต่อระหว่างชาวไทยพวนที่อาศัยอยู่ในไทย มีงานประจำปี 2 งาน คืองานร้อยใจไทยพวน และงานผ้าป่าชมรมไทยพวนแห่งประเทศไทย ซึ่งคุณลุงคุณป้าได้เข้าร่วมกิจกรรมกับชมรมฯ เป็นประจำ สำหรับจังหวัดนครนายก ชาวไทยพวนอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นในตำบลหนองแสง ตำบลเกาะโพธิ์ ตำบลท่าเรือ และตำบลเกาะหวาย […]