ทำไม การเดินทาง ท่องเที่ยวจึงควรพิจารณาให้เป็นกิจกรรมสำคัญในชีวิตมนุษย์

การเดินทาง และท่องเที่ยว เป็นสิ่งจำเป็น

ทำไม การเดินทาง ท่องเที่ยวจึงควรพิจารณาให้เป็นกิจกรรมสำคัญในชีวิตมนุษย์

การเดินทาง ไม่ใช่เรื่องของเหตุและผล แต่มันอยู่ในพันธุกรรมของเรา นี่คือเหตุผลที่คุณควรเริ่มวางแผนการเดินทางตั้งแต่ตอนนี้

เรื่อง ERIC WEINER

เมื่อเร็วๆ นี้ ผมเพิ่งนำหนังสือเดินทางไปใช้งานจริง ผมใช้มันเป็นที่รองแก้ว และปรับระดับขาโต๊ะที่โคลงเคลง และยังเป็นของเล่นชิ้นเยี่ยมของแมว

ยินดีต้อนรับสู่การระบาดของความผิดหวัง แผนการเดินทางทั้งหมดถูกยกเลิก หรือที่ยังไม่ได้วางแผนก็ถูกยกเลิก การรวมตัวของครอบครัว การศึกษาในต่างประเทศ การพักผ่อนที่ชายหาด ทั้งหมดอันตรธาน

มันไม่ใช่เรื่องธรรมชาติของมนุษย์ที่ต้องอยู่ในภาวะเช่นนี้ การเดินทางอยู่ในยีนของเรา เกือบตลอดเวลาที่สายพันธุ์ของเราดำรงอยู่ “เราอาศัยอยู่ในฐานะนักล่าสัตว์เร่ร่อนที่ เคลื่อนย้ายที่อยู่อาศัยไปเป็นกลุ่มเล็กๆ ประมาณ 150 คนหรือน้อยกว่านั้น” คริสโตเฟอร์ ไรอัน เขียนไว้ในหนังสือ Civilized to Death ว่า เพราะมันมีประโยชน์ “การย้ายถิ่นไปยังดินแดนใกล้เคียงเป็นทางเลือกหนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง หรือการเปลี่ยนแปลงในสังคม” ไรอันกล่าว

โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเฟนสัน กล่าวอย่างกระชับว่า: “เรื่องสำคัญคือการย้ายถิ่น”

จะเป็นอย่างไรหากเราไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไม่สามารถล่าหรือรวบรวมทรัพยากรได้  นักท่องเที่ยวต้องทำอะไร มีหลายวิธีที่จะตอบคำถามนั้น แต่ “ความสิ้นหวัง” ไม่ใช่หนึ่งในนั้น

เราเป็นสายพันธุ์ที่สามารถปรับตัวได้ เราอดทนต่อช่วงเวลาสั้นๆ เมื่อเราถูกบังคับให้อยู่กับที่ เพราะความหลงตัวเองช่วยเราในเรื่องนี้ เราไม่มีเหตุผล เราคอยพร่ำบอกตัวเองว่า เราแค่อยู่ในช่วงพักการเดินทาง เหมือนกับพนักงานขายของที่ว่างงานและกำลังรองานใหม่ เราผ่านหนึ่งวันไปด้วยการอ่านนิตยสารท่องเที่ยวเล่มเก่า และการเลื่อนฟีดในอินสตาแกรม เราหยิบของที่ระลึกจากที่ต่างๆ ขึ้นมาดู ทั้งหมดนี้ช่วยได้เป็นเวลาหนึ่ง หรือสักพักหนึ่ง

อุตสาหกรรมท่องเที่ยวกำลังเจ็บปวด นักเดินทางก็เช่นกัน “ฉันจมอยู่กับความผิดหวังมากจนเกือบทำร้ายร่างกาย” โจเอล ดีเดอริช นักข่าวจากปารีส บอกกับผมเมื่อเร็วๆ นี้ หลังจากยกเลิกการเดินทาง 5 ครั้งในฤดูใบไม้ผลิของปีนี้

เพื่อนของผม เจมส์ ฮอปกินส์ เป็นชาวพุทธ ผู้อาศัยอยู่ในกาฐมาณฑุ คุณอาจคิดว่าเขาประสบความสำเร็จในช่วงล็อกดาวน์ ซึ่งเขาใช้วิธีการทำสมาธิมาช่วยให้ผ่านช่วงเวลานี้ไปได้

แต่ระหว่างการสนทนาผ่านแอปพลิเคชัน Skype ครั้งล่าสุด เจมส์แลดูซีดเซียวและหดหู่ เขาเริ่มกระสับกระส่ายขึ้นเรื่อยๆ เขาสารภาพ “และโหยหาตารางงานที่ต้องเดินทางไปใน 10 ประเทศต่อปี” ดูเหมือนไม่มีอะไรจะช่วยได้ เขาบอกผม “ไม่ว่าผมจะจุดเทียนกี่เล่ม หรือจุดธูปมากแค่ไหน และแม้ว่าผมจะอยู่ในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียใต้ ผมก็ไม่สามารถเปลี่ยนความเศร้านี้ได้” เจมส์กล่าว

เมื่อเราจบบทสนทนา ผมรู้สึกโล่งใจ ความไม่พอใจของผมได้รับการยืนยันแล้ว มันไม่ใช่ผมเพียงคนเดียวที่รู้สึก; มันคือการแพร่ระบาด แต่ผมก็กังวลเช่นกัน หากชาวพุทธในกาฐมาณฑุกำลังขาดจิตวิญญาณ แล้วพวกเราที่เหลืออยู่จะมีความหวังอะไร

ผมคิดว่า ความหวังอยู่ที่ธรรมชาติของการเดินทาง การเดินทางทำให้เกิดความคิดปรารถนา ต้องใช้ความศรัทธาและจินตนาการ เพื่อก้าวขึ้นเครื่องบินไปยังดินแดนอันห่างไกล โดยคุณหวังว่าจะได้ลิ้มรสของสิ่งที่ไม่อาจเข้าใจได้ การเดินทางเป็นหนึ่งในกิจกรรมไม่กี่อย่างที่เรามีส่วนร่วมโดยไม่รู้ผลลัพธ์ ไม่มีอะไรน่าจดจำไปกว่าการเดินทางที่เป็นไปตามแผนที่วางไว้

การท่องเที่ยว, ทำไมเราชอบการท่องเที่ยว, การท่องเที่ยวดีอย่างไร, ประโยชน์ของการเดินทาง
เหล่าสตรีในชุดย้อนยุคทักทายกลุ่มผู้โดยสารที่เดินทางมากับเที่ยวบิน Pan Am เมืองบราวน์วิลล์ รัฐเมกซัส ปี 1938
ภาพถ่าย B. ANTHONY STEWART, NAT GEO IMAGE COLLECTION

การเดินทางไม่ใช่กิจกรรมที่มีเหตุผล ไม่มีเหตุผลที่เราเบียดตัวเองเข้าไปในที่นั่งแคบๆ แล้วถูกเหวี่ยงด้วยความเร็วที่น่ากลัวไปยังสถานอันห่างไกล ซึ่งคุณไม่ได้พูดภาษาหรือรู้ธรรมเนียมของที่นั่น แต่พวกเราทำ

นั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผมมีความมั่นใจในอนาคตของการเดินทาง อันที่จริง ผมขอยืนยันว่าการท่องเที่ยวเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญ และเป็นกิจกรรมที่จำเป็น เช่นเดียวกับโรงพยาบาลและร้านขายของชำ การเดินทางเป็นเหมือนหนังสือและการโอบกอด เป็นอาหารสำหรับจิตวิญญาณ ตอนนี้ เราอยู่ระหว่างการเลือกเส้นทางว่า เราจะไปที่ไหน บางทีอาจเป็นแซนซิบาร์ (หมู่เกาะชื่อดังในประเทศแทนซาเนีย) หรือออกไปตั้งแคมป์ริมถนนที่คุณอยากไปมาตลอด

เจมส์ โอเกลทรอป นักเดินทางผู้ช่ำชอง ยินดีนั่งนิ่งๆ สักพักและจ้องมอง “การเปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆ ของแสงและเมฆบนสันเขาที่ตัดกับท้องฟ้า” ที่ซึ่งเขาอาศัยอยู่ “จิตใจของผมสามารถพาผมไปยังส่วนที่เหลือของโลกนี้ และพาไปได้ไกลกว่านั้น”

ไม่ใช่สถานที่ที่พิเศษ แต่เป็นสิ่งที่เรานำมา และที่สำคัญคือเราตอบสนองกับมันอย่างไร การเดินทางไม่ใช่เรื่องของจุดหมายปลายทางหรือระหว่างทาง มันเกี่ยวกับ “ทัศนคติใหม่ๆ ที่เกิดขึ้น” ตามที่นักเขียน เฮนรี มิลเลอร์ ตั้งข้อสังเกต เราไม่จำเป็นต้องเดินทางไกลเพื่อรับมุมมองใหม่ๆ

ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ดีไปกว่าเฮนรี เดวิด ธอโร ผู้ซึ่งใช้ชีวิตเกือบทั้งหมดในคองคอร์ด แมสซาชูเซตส์ ที่นั่น เขาออกสำรวจหนองน้ำวอลเดน (Walden Pond) จากทุกมุมมองที่เป็นไปได้: จากยอดเขา บนชายฝั่งทางใต้ บางครั้งเขาก็ก้มลงมองลอดหว่างขา และประหลาดใจกับโลกที่กลับหัว “จากมุมมองที่ถูกต้อง พายุทุกลูก และน้ำทุกหยดในนั้น คือสายรุ้ง” เขาเขียน

ธอโรไม่เคยเบื่อที่จะจ้องมองไปยังสระน้ำอันเป็นที่รักของเขา และเราก็ไม่ได้เจริญเติบโตเกินกว่าความงามอันเงียบสงบของโลกอนาล็อกที่น่าเบื่อหน่าย หากมีอะไรเกิดขึ้น การระบาดใหญ่ได้กระตุ้นความรักของเราที่มีต่อมัน เราได้เห็นแล้วว่าสิ่งมีชีวิตดิจิทัลนั้นมีลักษณะอย่างไร และเรา (ส่วนใหญ่แล้ว) ไม่สนใจมัน อัฒจันทร์ที่ Wrigley Field ของชิคาโก วงออเคสตราที่ Lincoln Center ในนครนิวยอร์ก ตรอกซอกซอยของโตเกียว เราคิดถึงสถานที่เหล่านี้ เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องพึ่งพาสถานที่ และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

หลังจากเหตุการณ์วันที่ 11 กันยายน (9/11) หลายคนคาดว่า การเดินทางด้วยอากาศยานอากาศอาจลดลง แต่สายการบินกลับฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว และในปี 2017 มีผู้โดยสารมากกว่า 4 พันล้านคน

ดังนั้นไปวางแผนการเดินทางกันเลยดีกว่า มันดีสำหรับคุณ นักวิทยาศาสตร์กล่าว การวางแผนทริปเกือบจะสนุกพอๆ กับการไปเที่ยว เพียงแค่คิดถึงประสบการณ์ที่น่าพึงพอใจก็เป็นสิ่งที่ช่วยให้เราเกิดความปลาบปลื้มใจแล้ว ความคาดหวังคือรางวัลของตัวมันเอง

ผมเป็นประจักษ์พยานได้กับความสนุกสนานของการเดินทางที่คาดไม่ถึง ภรรยาของผมไม่ได้เป็นแฟนตัวยงเรื่องการถ่ายภาพท่องเที่ยว ตอนนี้ เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงบนอินสตาแกรมจ้องดูภาพถ่ายของบ้านพักบนเทือกเขาแอลป์ และทุ่งนาในบาหลีเป็นเวลานาน “เกิดอะไรขึ้น?” ผมถามเธอ “พวกเขาน่ารักจริงๆ” เธอตอบ “พวกเขาทำให้ฉันจำได้ว่ามีโลกใบใหญ่ที่สวยงามอยู่ที่นั่น”

พวกเราหลายคน รวมถึงตัวผมด้วย กำลังมองข้ามเรื่องการท่องเที่ยว เราขี้เกียจขึ้นเรื่อยๆ และนั่นไม่ดีเลย ทอม สวิกก์ เพื่อนและนักเขียนด้านการเดินทาง บอกว่า เขาเคยมองว่าการเดินทางเป็นการให้ แต่ตอนนี้เขากล่าวว่า “ผมหวังว่าจะได้รับมันเป็นของขวัญ”


เรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจ : เคล็ดลับการเที่ยวคนเดียวให้สนุกจากนักเดินทางหญิงลุยเดี่ยว

เที่ยวคนเดียว, นักท่องเที่ยว, อยุธยา, วัดพระศรีสรรเพชญ์

เรื่องแนะนำ

สถานที่ยอดเยี่ยมสำหรับเยี่ยมชม ซากุระ ในสหรัฐอเมริกา

นี่คือเวลาและสถานที่สำหรับชมดอก ซากุระ สีชมพูและขาวอันแสนละเอียดอ่อนในสหรัฐฯ ตั้งแต่เริ่มมีการปลูกซากุระในช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบ ทำให้เห็นว่าต้นซากุระปรับตัวตามฤดูกาลในสหรัฐอเมริกา เช่น Yoshino Kwanzan และ Akebono ถือเป็นปรากฏการณ์อันน่าทึ่งของซากุระสีชมพูและสีขาว ซึ่งจะมีให้เห็นเพียงสองสัปดาห์ในแต่ละปี เมื่อซากุระที่ร่วงโรยลงคลุมพื้นล่างจนดูคล้ายหิมะปกคลุมตามพิ้นที่อุทยานฯ สวนสาธารณะ และเมืองต่างๆ เมื่อช่วงเทศกาลชมซากุระผ่านไป ความหนาวเย็นในฤดูหนาวจะค่อยๆ จางลง เพื่อต้อนรับเข้าสู่ฤดูร้อนอันแสนยาวนาน เทศกาลซากุระนานาชาติในสหรัฐอเมริกา เริ่มต้นอย่างจริงจังในปี 1935 เพื่อแสดงถึงการให้เกียรติแก่ญี่ปุ่นที่ส่งต้นซากุระมาเป็นของขวัญเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีถึง 3,000 ต้น ในปี 1912 นอกจากนี้ การเฉลิมฉลองในประเพณีชมซากุระของสหรัฐอเมริกายังเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงสันติภาพและมิตรภาพระหว่างสองประเทศ ทั้งนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงต้นกำเนิดของการชมดอกซากุระ หรือที่เรียกว่าฮานามิ คือการเฉลิมฉลองภายใต้ต้นซากุระ เพื่อชมดอกซากุระบานสะพรั่ง โดยญี่ปุ่นได้จัดเทศกาลนี้ขึ้นตั้งแต่ปลายศตวรรษที่แปด ซึ่งซากุระจะบานในระยะเวลาอันแสนสั้น การชมดอกซากุระยังสื่อให้เห็นถึงการอุปมาอุปไมยทางจิตวิญญาณเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจให้ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันอย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ค่า การทำนายช่วงเวลาการผลิบานของดอกซากุระ ภายในหนึ่งสัปดาห์ ซากุระ จะบานสะพรั่งอย่างเต็มที่ ในขณะเดียวกัน ช่วงระยะเวลาสองวันสุดท้ายของสัปดาห์ซากุระจะค่อยๆ โรยรา การทำความเข้าใจกับการคาดการณ์ถือเป็นเรื่องที่ดี เพราะคุณสามารถเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับเข้าร่วมงานเทศกาลชมความงามของธรรมชาติในวันหยุดสุดสัปดาห์ได้ เมืองหลวงอย่างวอชิงตัน ดี.ซี. ซากุระจะผลิบานในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของเดือนมีนาคมและสัปดาห์แรกของเดือนเมษายน ในนิวอิงแลนด์ ต้นซากุระจะบานสะพรั่งอีกครั้งใน 20 วันต่อมา ในส่วนของรัฐทางตอนใต้ เช่น จอร์เจีย […]

อลหม่านแมนต้าเรย์ในทะเลมัลดีฟส์

ผมจำได้แม่นว่า ภาพที่จุดประกายให้รู้สึกอยากไปอ่าวฮานิฟารู (Hanifaru Bay) ในมัลดีฟส์คือภาพถ่ายของ โทมัส พีแช็ก ช่างภาพ เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ที่บันทึกปรากฏการณ์ feeding frenzy หรือภาพฝูงปลากระเบนราหู หรือ แมนต้าเรย์ (manta ray) แห่มากินแพลงก์ตอนในอ่าวแบบมืดฟ้ามัวดิน ในภาพผมแทบมองไม่เห็นผืนน้ำสีฟ้า เพราะแน่นขนัดไปด้วยกระเบนราหูลำตัวสีดำ และสีขาวโพลนบริเวณท้อง หลังจากนั้นไม่นาน ในปี 2011 พวกเราพากันไปมัลดีฟส์ด้วยความหวังที่อยากเห็นภาพเดียวกัน แต่ครั้งนั้น เจอกระเบนราหูเพียง 10 ถึง 20 ตัว แม้เป็นช่วงเวลาที่สนุกมากที่ได้ว่ายน้ำกับปลากระเบน เราต่างรู้สึกว่า ยังไม่สมใจและต้องกลับไปซ้ำอีกรอบแบบเต็มๆ แต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น นักดำน้ำแห่แหนกันไปฮานิฟารูจนกระทั่งฝูงกระเบนราหูหายไปจากบริเวณอ่าวเป็นเวลาหลายปี และเพิ่งจะกลับมาหากินเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ส่วนพวกเราที่ตารางดำน้ำแน่นเกือบทุกปี ทุกสิ่งอย่างเพิ่งจึงมาลงตัวช่วงสิ้นเดือนกรกฎาคมปี 2019 หลังจากรอคอยอย่างยาวนาน จึงต้องวางแผนกันอย่างดีเพื่อให้ตรงกับช่วงที่มีโอกาสเจอฝูงกระเบนราหูได้ดีที่สุด โดยเฉพาะการกางปฏิทินดูข้างขึ้นข้างแรม ผมขอแนะนำเกี่ยวกับกระเบนราหูสักเล็กน้อย ถึงแม้ชื่อและลักษณะภายนอกอาจดูน่ากลัว อีกทั้งลำตัวขนาดใหญ่ แต่ความจริงแล้ว กระเบนราหูไม่มีพิษมีภัยแต่อย่างใด เนื่องจากไม่มีเงี่ยงที่หาง ในประเทศไทย กระเบนราหูหรือที่นักดำน้ำเรียกสั้นๆ ว่า แมนต้าเรย์ พบเห็นได้บ่อยครั้งที่หินม่วง […]

ไปเที่ยวเกาหลีเหนือกัน! พักในโรงแรมสุดหรูพร้อมเล่นสกีหิมะ

เจมี่ บาร์โรว์ (Jamie Barrow) นักเล่นสโนว์บอร์ดชาวสหราชอาณาจักร อาสาเป็นไกด์พาคุณผู้อ่านเดินทางท่องเที่ยวไปยังมหานครที่ลึกลับที่สุด กรุงเปียงยาง เมืองหลวงของเกาหลีเหนือ มาชมกันว่าชีวิตของชาวเกาหลีเหนือภายใต้ระบอบการปกครองของ คิม จองอึน ผู้นำประเทศ จะเป็นอย่างไร จากนั้นเดินทางขึ้นเหนือไปยังภูเขา Masikryong เข้าพักในรีสอร์ทสุดหรู ใครจะเชื่อว่าประเทศนี้มีสกีหิมะให้บริการแก่นักท่องเที่ยวด้วย!   อ่านเพิ่มเติม : สุดยอดภาพถ่ายท่องเที่ยวแห่งปี 2017, 5 แหล่งผจญภัยตามสไตล์ Game of Thrones