เมื่อ สนามกีฬาโอลิมปิก ถูกทอดทิ้ง - National Geographic Thailand

เมื่อ สนามกีฬาโอลิมปิก ถูกทอดทิ้ง

เมื่อสนามกีฬาโอลิมปิกถูกทอดทิ้ง

ในขณะที่กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวปี 2018 ณ พยองชาง ประเทศเกาหลีใต้กำลังดำเนินไป สนามกีฬาโอลิมปิก ที่ถูกใช้งานมาก่อนหน้าในประเทศอื่นๆ กลับถูกทิ้งร้างเมื่อการแข่งขันกีฬาจบลง

สนามกีฬาโอลิมปิก
แท่นรางวัลจากสนามกีฬาหินอ่อน Panathinaikon ในกรุงเอเธนส์ ถ่ายเมื่อ 29 กรกฎาคม 2014 ซึ่งเป็นสนามกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่แห่งแรกตั้งแต่ปี 1896 ภาพถ่าย ยานิส เบห์รากิส, REUTERS

ทุกสองปี เมืองต่างๆ ทั่วโลกแข่งขันกันเสนอชื่อตนกับคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Commission-IOC) สำหรับโอกาสในการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันโอลิมปิก ผู้ชนะจะถูกเลือกด้วยกระบวนการที่เข้มงวด ซึ่งส่วนหนึ่งประกอบด้วยการทำให้ชาวเมืองเชื่อว่าผลประโยชน์จากการเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกจะมีมากกว่าภาษีที่จะเพิ่มสูงขึ้น

สนามกีฬาโอลิมปิก
ภาพมุมกว้างของศูนย์เรือแคนูและคายักสลาลมโอลิมปิก ที่สนามกีฬาโอลิมปิก Helliniko ในเอเธนส์ กรีซ เมื่อ 31 กรกฎาคม 2014 ภาพถ่าย ไมลอส บิแคนสกี, GETTY IMAGES

เมืองที่สมัครอาจมองเห็นการลงทุนที่คุ้มค่ากับความเสี่ยง ด้วยความหวังว่าจะช่วยเพิ่มยอดนักท่องเที่ยว การเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ และการใช้งานสนามกีฬาต่อไปในอนาคต แต่ในขณะที่การถูกเลือกเป็นเจ้าภาพถือว่าเป็นเกียรติอย่างสูง เมืองหลายแห่งก็กำลังตั้งคำถามว่ามันคุ้มค่าหรือไม่กับความเสี่ยง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระยะยาว

สนามกีฬาโอลิมปิก
นักปั่นจักรยานดาวน์ฮิลล์สามคนกำลังฝึกซ้อมบนลู่บ็อบสเลดที่ไม่มีใครใช้แล้วในสนามกีฬาโอลิมปิกซาราเยโว ปี 1984 บนภูเขา Trebevic ใกล้ซาราเยโว บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ภาพถ่าย ดาโด รูวิก, REUTERS

มีผู้ประเมินต้นทุนการจัดงานโอลิมปิกฤดูหนาวปี 2014 ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซียไว้ราว 1.2 หมื่นเหรียญสหรัฐ (ราว 370 ล้านล้านบาท) แต่กลับบานปลายถึง 5 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 1,500 ล้านล้านบาท) ซึ่งรัสเซียจ่ายได้เพียง 53 ล้านเหรียญสหรัฐ (1,600 ล้านบาท) เท่านั้น สนามกีฬาหลายแห่งที่ครั้งหนึ่งเคยยิ่งใหญ่ รวมทั้งลู่สกีกระโดดไกลและบ็อบสเลตถูกทอดทิ้งไว้โดยไม่มีการใช้งานอีกในอดีตเมืองเจ้าภาพหลายแห่ง โครงสร้างที่ถูกทอดทิ้งเหล่านี้ยังคงตั้งอยู่และค่อยๆ ผุกร่อนไป หลายแห่งถูกพ่นภาพกราฟฟิตีเต็มไปหมด

สนามกีฬาโอลิมปิก
แท่นสกีกระโดดไกลที่ไม่มีใครใช้อีกจากโอลิมปิกซาราเยโว 1984 ถ่ายที่ภูเขา Igman ปี 2013 ภาพถ่าย ดาโด รูวิก, REUTERS

กรุงซาราเยโว เมืองหลวงของบอสเนีย ซึ่งเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาวในปี 1984 และเป็นโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกที่มีประเทศคอมมิวนิสต์เป็นเจ้าภาพ ยังไม่ทันถึงทศวรรษหลังจากนั้น ยูโกสลาเวียกลับต้องแตกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยสงครามกลางเมือง สถานที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเฉลิมฉลองความยิ่งใหญ่ของนักกีฬานานาชาติกลายเป็นฐานปฏิบัติการของความขัดแย้งที่โหดร้ายและเป็นลานประหารนักโทษบนแท่นที่นักกีฬาเคยได้รับเหรียญรางวัล ปัจจุบันสนามกีฬาแห่งนี้ยังเหลือร่องรอยกระสุนเตือนความทรงจำอันน่าขนลุกทั้งสองซึ่งขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิงในประวัติศาสตร์ของเมือง

สนามกีฬาโอลิมปิก
ภาพของแท่นรับเหรียญรางวัลที่ผุพังที่ลานแข่งขันสกีกระโดดไกลในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวกรุงซาราเยโว ปี 1984 ถ่ายเมื่อ 19 กันยายา 2013 ภาพถ่าย ดาโด รูวิก, REUTERS

กีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่เกิดขึ้นในกรีซเมื่อปี 1896 จนอีกกว่าศตวรรษถัดมา เอเธนส์ก็กลับมาเป็นเจ้าภาพกีฬาที่ตนสร้างสรรค์ขึ้นอีกครั้ง  ในการเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนเมื่อปี 2004 และใช้งบเกินขนาดไปมากถึง 15,000 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 478,000 ล้านบาท ) สำหรับสนามแข่งระดับโลกสำหรับซอฟต์บอลและวอลเลย์บอลชายหาด ซึ่งปัจจุบันถูกทิ้งร้างและผุพังไปตามกาลเวลา

สนามกีฬาโอลิมปิก
สนามกีฬาทางน้ำโอลิมปิก ในสวนโอลิมปิก รีโอเดอจาเนโร บราซิล เพียง 7 เดือน หลังจากเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก ถ่ายเมื่อ 18 มีนาคม 2017 ภาพถ่าย มาริโอ ทามา, GETTY IMAGES

ในแง่ดี เจ้าภาพโอลิมปิกในอนาคต เช่น ลอสแองเจลิส ปี 2024 และปารีส ปี 2028 กำลังออกแบบเพื่อเพิ่มความยั่งยืนและการใช้งานสถานที่สำหรับจัดงานในอนาคต ลดความฟุ่มเฟือยที่ไม่จำเป็นหรือระบบเสียงชั้นยอดลงไป และมุ่งสนใจพลังของกีฬาที่รวมผู้คนจากทั่วโลกมากกว่า

สนามกีฬาโอลิมปิก
ที่นั่งแตกหักในสนามแข่งเบสบอล ในสนาม Hellenikon เอเธนส์ ถ่ายเมื่อ 16 กรกฎาคม 2014 ภาพถ่าย ยาร์โกส กาลาฮาลิส, REUTERS

เรื่อง อัสตา สมวิเชียร เคลาเซน

 

อ่านเพิ่มเติม

ยานร้างกลางทะเลทราย

เรื่องแนะนำ

งานวิ่งเทรลโคลัมเบีย 2019 : คำบอกเล่าจากสนามจริง

Columbia Trail Masters 2019 พิชิต งานวิ่งเทรลโคลัมเบีย สุดหฤโหดในวันที่อายุสวนทางกับเรี่ยวแรง คำบอกเล่าจากผู้เข้าร่วม งานวิ่งเทรลโคลัมเบีย 2019 เมื่อตัวเลขอายุบ่งบอกถึงการอยู่มานานในระดับหนึ่งบนโลกใบนี้ คุณเคยคิดถึงสิ่งใดบ้างที่อยากทำ และชาตินี้ไม่มีวันทำ ผมเชื่อว่าหลายคนก็คงคิดนะครับ บางคนคิดจะทำแต่อาจไม่ได้ทำเพราะว่ากายสังขาร ไม่เอื้ออำนวยให้ทำได้อย่างเมื่อก่อน ฉะนั้นเมื่อคิดอยากทำอะไรแล้วก็ควรทำเลยครับ อย่าพูดแต่คำว่า “เดี๋ยวก่อน” เพราะถ้าบ่อยเข้ามันก็จะไม่ได้ทำ คุณจะมานั่งเสียใจเสียดายในภายหลัง แล้วผมล่ะอยากทำอะไร ให้บอกตามตรงผมเองก็ยังไม่รู้ว่าจริงๆแล้วอยากทำอะไร แต่มีกิจกรรมหนึ่งที่ผมชอบ นั่นคือการเดินและวิ่ง วันนี้ผมเดินผมวิ่งได้ระยะทางแค่นี้ พรุ่งนี้ผมก็อยากเพิ่มระยะทางให้มากขึ้นกว่าเดิม นี่คือสิ่งที่ผมฝันว่าจะต้องเพิ่มระยะทางให้กิจกรรมของตัวเอง แล้วที่ไม่อยากทำล่ะ มีครับ อะไรก็ได้ที่อยู่ในที่สูงๆ เช่น กระโดดร่ม รถไฟเหาะตีลังกา ผมไม่ได้กลัวความสูงและความเร็วนะครับ แค่ไม่ชอบทำอะไรที่ควบคุมไม่ได้เท่านั้นเอง ผมเริ่มหลงใหลในการเดินและวิ่งมาได้ 5 ปีแล้ว เนื่องจากเห็นกายหยาบของตัวเองแล้วรับไม่ได้ จึงต้องหาทางลดขนาดพุงและแขนขาให้เล็กลง โดยส่วนตัวเป็นคนไม่เล่นกีฬาทุกชนิด ย้ำครับว่าทุกชนิดเลย การต้องมาเริ่มต้นทำในสิ่งที่ไม่เคยอยู่ในหัวเลยตอนอายุสี่สิบกว่ามันก็ยากเหมือนกันนะ จนมาพบแสงสว่างจากการเดินและวิ่ง ครูดิน – สถาวร จันทร์ผ่องศรี อดีตนักวิ่งมาราธอนทีมชาติไทยกล่าวไว้ว่า “คุณเดินได้ คุณก็วิ่งได้” จริงอย่างครูดินว่า เดินได้ก็วิ่งได้ ผมเริ่มจากเดิน […]

Explorer Awards 2018: พิศาล แสงจันทร์ และทายาท เดชเสถียร

พิศาล แสงจันทร์ และทายาท เดชเสถียร หรือ บอล-ยอด สองคู่หูผู้ผลิตรายการ "หนังพาไป" แห่งช่องไทยพีบีเอส รายการสำรวจความแตกต่างของผู้คน สังคมและวัฒนธรรม ในขณะเดียวกันก็ย้อนให้ผู้ชมครุ่นคิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นในบ้านของเราเอง