ภาพบุคคลในเปียงยาง

ภาพบุคคลในเปียงยาง

ประชากรราว 25 ล้านคนอาศัยอยู่ในเกาหลีเหนือ แต่ภาพถ่ายบุคคลพวกเดียวที่ปรากฏคือภาพบรรดาท่านผู้นำ ภาพถ่ายบุคคลของคนธรรมดาทั่วไปไม่ค่อยมีให้เห็นนัก เว้นเสียแต่เป็นภาพหมู่หรือถ่ายรวมเป็นกลุ่ม

เมื่อปี 2017 ช่างภาพชาวฝรั่งเศส สเตฟอง กลาดิเยอ เดินทางไปเกาหลีเหนือเพื่อค้นหาตัวตนของพลเมือง ที่โรงงานและเรือกสวนไร่นา คนงานที่แต่งตัวสะอาดสะอ้านที่สุดถูกตามให้มาถ่ายภาพ “ในประเทศที่ ‘ปัจเจกบุคคล’ ไม่มีตัวตน ผมทำบางสิ่งที่ดูเหมือนหลุดโลกด้วยการขอให้พวกเขายืนอยู่เดี่ยวๆ” กลาดิเยอเล่า เขาได้รับการตักเตือนหลายครั้งจากผู้ดูแล ซึ่งเป็นคนเลือกสถานที่ต่างๆ ในการเยี่ยมชม

ภาพบุคคลแต่ละภาพที่ออกมาจึงดูเหมือนภาพโฆษณาชวนเชื่อที่เจือด้วยรอยยิ้ม สะท้อนความเป็นแบบแผนที่ดูไม่มั่นคง ความท้าทายแฝงอยู่ในรูปแบบซ้ำๆ นี้ แม้ว่าจะยืนดูอยู่ใกล้ๆ แต่ผู้ดูแลของเขากลับไม่เข้าใจว่าเขากำลังทำอะไร “พวกเขาไม่มีทางเห็นในสิ่งที่ผมเห็น” กลาดิเยอว่า “พวกเขาอยู่ห่างไกลเหลือเกิน อยู่ในโลกที่แตกต่างออกไป”

เรื่อง นีนา สตรอคลิก

ภาพถ่ายโดย สเตฟอง กลาดิเยอ

เปียงยาง
ที่สวนสนุกซึ่งตั้งอยู่ชั้นบนของโรงงานผลิตอาหาร คนงานสามารถว่ายน้ำ เล่นบาสเกตบอล หรือผ่อนคลายในซาวน่าได้
เปียงยาง
นักเรียนกำลังเล่นโบว์ลิ่งที่โกลเดนเลนโบว์ลิ่งอังเลย์ ศูนย์นันทนาการขนาดใหญ่แห่งนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวที่รัฐบาลเป็นผู้กำหนดเส้นทาง
เปียงยาง
แพทย์กำลังตรวจสุขภาพของคนงานในโรงงานสิ่งทอที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีเหนือ คนงานส่วนใหญ่จากทั้งหมด 10,000 คนเป็นผู้หญิง สิ่งทอเคยเป็นสินค้าส่งออกที่สร้างรายได้มากที่สุดอย่างหนึ่งให้เกาหลีเหนือ
เปียงยาง
พนักงานออฟฟิศสองคนยืนอยู่หน้าอนุสาวรีย์การก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ ในกรุงเปียงยาง ค้อน เคียว(ตรงกลาง) และพู่กันเขียนหนังสือ เป็นตัวแทนของกรรมาชีพ ชาวนา และปัญญาชน
เปียงยาง
สมาชิกครอบครัวหนึ่งโพสท่าถ่ายภาพอยู่หลังฉากโครงการอวกาศเกาหลีเหนือที่สวนน้ำมุนซู ในกรุงเปียงยาง
เปียงยาง
เด็กๆ หยุดโพสท่าให้ช่างภาพเก็บภาพขณะเล่นรถบัมป์ในสวนสนุกมางยงเทฟันแฟร์ นอกกรุงเปียงยาง ในประเทศเผด็จการเบ็ดเสร็จแห่งนี้ พลเมืองน้อยคนนักจะมีประสบการณ์โพสท่าให้ใครสักคนถ่ายภาพ

 

อ่านเพิ่มเติม

ความสะอาดของป้ายรถเมล์ในเกาหลีเหนือ

เรื่องแนะนำ

ภาพถ่ายโบราณเผยความสวยงามของเจ้าสาวจากทั่วโลก

ชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดตาคือสัญลักษณ์สากล แต่ชุดภาพถ่ายเก่าของเจ้าสาวจากหลากหลายวัฒนธรรมทั่วโลกนี้จะแสดงให้เห็นว่าสีขาวไม่จำเป็นเสมอไปในพิธีแต่งงาน

เฉลิมฉลองเทศกาลหน้าร้อนในยาคุสตค์ เมืองที่หนาวที่สุดในโลก

(ภาพปก) The Algyschyt หรือผู้ทำพิธี กำลังวิงวอนต่อดวงอาทิตย์และบรรดาเทพเจ้าในพิธีเปิดเทศกาลฤดูร้อนที่ Us Khatyn ที่ตั้งอยู่นอกเมือง ยาคุสตค์ เทศกาลในวันครีษมายันนี้มีผู้เข้าร่วมราวสองแสนคนจากภูมิภาคไซบีเรียและที่อื่นๆ เมือง ยาคุสตค์ เฉลิมฉลองการมาถึงของหน้าร้อนด้วยการจัดเทศกาลอันยิ่งใหญ่ที่ควรค่าแก่การไปเยือน คนส่วนใหญ่รู้จัก ยาคุสตค์ ในฐานะเมืองที่มีฤดูหนาวอันหฤโหด แต่ทว่า ในเมืองนี้ก็มีฤดูร้อนที่แสงแดดสว่างจ้า และดึงดูดนักท่องเที่ยวนับร้อยนับพัน ยาคุสตค์เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐซาฮา (คนส่วนใหญ่รู้จักกันในชื่อ ยาคุเทีย) ภูมิภาคไซบีเรียตะวันออกไกล พื้นที่เมืองแผ่ขยายตามภูเขา แม่น้ำ และป่าสนไทกาที่มีขนาดเท่าประเทศอินเดีย ในยามหน้าหนาว อุณหภูมิอาจลดลงถึง –57 องศาเซลเซียส แต่ในยามหน้าร้อน อุณหภูมิจะอยู่ที่ราว 21 องศาเซลเซียส ยาคุสตค์เป็นเจ้าของสถิติทั้งเมืองที่หนาวที่สุดในโลก และเมืองที่มีความแตกต่างทางอุณหภูมิมากที่สุดในโลก ความท้าทายนี้ดึงดูดนักท่องเที่ยวผู้กระตือรือร้นที่จะทดสอบตัวเองในความหนาวที่แท้จริง อย่างไรก็ตาม ในยามร้อน ยาคุสคต์ก็เหมาะแก่การมาเยือนในช่วงเทศกาลหน้าร้อนเพื่อให้ได้สัมผัสกับวัฒนธรรมที่มีสีสัน เทศกาลแห่งจิตวิญญาณ ผู้คนในยาคุเทียล้วนมีความคิดว่าธรรมชาติดำรงอยู่พร้อมจิตวิญญาณ ชาวเมืองยาคุตสค์ถือเอาวันครีษมายัน (วันที่มีกลางวันยาวนานที่สุดของปี) เป็นวันจัดเทศกาลฤดูร้อน (Holiday of Ysyakh หรือ Ysyakh Festival) เพื่อเป็นเกียรติกับธรรมชาติและเทพเจ้า และเฉลิมฉลองการเริ่มต้นใหม่และความอุดมสมบูรณ์ โดยเทศกาลฤดูร้อนที่ใหญ่ที่สุดจัดขึ้นที่ Us Khatyn […]

เหตุใดหุ่นยนต์ยังไม่สามารถแทนที่การทำงานของมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

วิศวกรเครื่องกล Jesse Rochelle ต้องทำงานร่วมกับหุ่นยนต์ที่ชื่อว่า  Baxter ในหน่วยการผลิตแบบอัตโนมัติของโรงงาน Stenner Pumps ในเมือง Jacksonville มลรัฐฟลอริดา ภาพถ่ายโดย  RICK WILSON เป็นความจริงว่าในอนาคต หุ่นยนต์ จะเข้ามามีอิทธิพลในการทำงาน ดังนั้น อาจถึงเวลาที่เราต้องทบทวนทักษะ “ของมนุษย์” ที่จำเป็นต่อการทำงาน   สังคมกำลังมาถึงจุดของการเปลี่ยนแปลง เมื่อเข้าสู่ยุคการนำเครื่องจักรมาใช้ทำงานแทนทรัพยากรมนุษย์ คนหนุ่มสาวจำนวนไม่น้อยที่กำลังกระโจนเข้าสู่ตลาดแรงงานต่างกังวลถึงการมาเยือนของเครื่องจักร หุ่นยนต์ และปัญญาประดิษฐ์ ถึงแม้ว่าเครื่องมือและเทคโนโลยีเหล่านี้กำลังค่อยๆ เข้ามาบทบาทในการทำงาน แต่มนุษย์กลับเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เช่นกัน ทุกวันนี้ มีนักธุรกิจจำนวนไม่น้อยที่กำลังประสบภาวะของการขาดแคลนแรงงาน เช่นในประเทศแคนาดาหรือสหรัฐอเมริกา เป็นเพราะว่าเทคโนโลยีในขณะนี้ไม่สามารถแทนที่บรรดาทักษะที่จำเป็นสำหรับการทำงาน เพราะเทคโนโลยีที่พวกเขาใช้นั้นทำหน้าที่เป็นเพียงผู้สนับสนุนและบูรณาการในการทำงานเท่านั้น ดังนั้นในอนาคต การทำงานในระบบดิจิทัลจะราบรื่นไปได้ต้องผ่านการทำงานควบคู่ไปกับทักษะการรู้หนังสือและการคิดคำนวณของมนุษย์ นี่คือสิ่งที่ได้จากการศึกษาในรายงานที่ชื่อว่า Human Wanted (สิ่งที่ต้องการจากมนุษย์) ของศูนย์ศึกษาเศรษฐกิจของ Royal Bank of Canada (RBC) ที่ได้ศึกษาตลาดแรงงานของประเทศแคนาดา อันเป็นรายงานที่ได้ศึกษาอาชีพกว่า 300 อาชีพ เพื่อหาคำตอบว่ามีทักษะใดที่จำเป็นต่อการทำงาน ซึ่งออกมาเป็นข้อสรุปดังนี้ ทักษะ 5 อันดับแรกที่จำเป็นต่องานในอนาคต 1. ทักษะการฟังอย่างกระตือรือร้น […]

พิธีกรรมสวมหน้ากากเชื่อมโลกมนุษย์และจิตวิญญาณอันเก่าแก่ในบัลแกเรีย

ประเพณีพื้นบ้านในบัลแกเรียเชื่อมโลกมนุษย์กับภพจิตวิญญาณ เพื่อกำราบความชั่วร้าย บันดาลความมั่งคั่ง และสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง “พวกเขามากันหลายร้อยคน เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงกระดิ่ง” อีโว ดังเชฟ เท้าความหลัง “บรรยากาศสุดเหวี่ยงและดิบเถื่อนสุดๆ ไปเลยครับ” ลองนึกภาพฝูงชนสวมหน้ากากน่าเกรงขาม ส่งเสียงเอะอะอื้ออึง กระโดดโลดเต้น กวัดแกว่งแขนไปมา เสียงกระดิ่งรัวดัง ป่วนจังหวะชีวิตปกติ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นใกล้ๆ กับกรุงโซเฟีย เมืองหลวงของบัลแกเรีย ในเมืองเปอร์นิก ซึ่งทุกเดือนมกราคม จะเป็นเจ้าภาพจัดงานเทศกาลซูโรวา งานเฉลิมฉลองสวมหน้ากากยิ่งใหญ่อลังการที่สุดงานหนึ่งในยุโรป และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของยูเนสโก งานประเพณีเต้นรำสวมหน้ากากหยั่งรากลึกในบัลแกเรีย แต่เทศกาลฤดูหนาวคล้ายคลึงกันนี้จัดขึ้นอีกหลายแห่งในยุโรป เช่น เทศกาลอูซกาเวเนสในลิทัวเนีย มาโซพุสต์ในเช็กเกีย บูโชยารัสในฮังการี และคาปราในโรมาเนีย แต่ละงานมี กลิ่นอาย เครื่องแต่งกาย และพิธีกรรมเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง นักเต้นสวมหน้ากากของบัลแกเรียอาจสวมบทและมีชื่อแตกต่างกัน แต่รู้จักกันอย่างแพร่หลายว่า คูเคร์ (kuker พหูพจน์ kukeri) ผู้สร้างความตื่นตะลึง และความรื่นเริงแก่ผู้พบเห็น ประเพณีดังกล่าวคือสิ่งล้ำค่าควรเชิดชูสำหรับประกอบพิธีเอง เพราะถือว่าพวกเขากำลังธำรงรักษาพิธีกรรมตามความเชื่อพื้นบ้าน นอกจากนี้ การแปลงกายเชิงสัญลักษณ์และการผัดเปลี่ยนฤดูกาลใหม่ที่เฉลิมฉลองกันทั้งในรูปงานเต้นรำสวมหน้ากากตามหมู่บ้าน ที่ยืนยงมาช้านาน และในรูปเทศกาลสมัยใหม่ ยังดึงดูดการมีส่วนร่วมของชาวเมืองผู้หวนคืนถิ่นบรรพบุรุษปีแล้ว ปีเล่าในฐานะนักเต้นสวมหน้ากากในพิธี ช่างภาพ อีโว ดังเชฟ […]