ภาพบุคคลในเปียงยาง - National Geographic Thailand

ภาพบุคคลในเปียงยาง

ภาพบุคคลในเปียงยาง

ประชากรราว 25 ล้านคนอาศัยอยู่ในเกาหลีเหนือ แต่ภาพถ่ายบุคคลพวกเดียวที่ปรากฏคือภาพบรรดาท่านผู้นำ ภาพถ่ายบุคคลของคนธรรมดาทั่วไปไม่ค่อยมีให้เห็นนัก เว้นเสียแต่เป็นภาพหมู่หรือถ่ายรวมเป็นกลุ่ม

เมื่อปี 2017 ช่างภาพชาวฝรั่งเศส สเตฟอง กลาดิเยอ เดินทางไปเกาหลีเหนือเพื่อค้นหาตัวตนของพลเมือง ที่โรงงานและเรือกสวนไร่นา คนงานที่แต่งตัวสะอาดสะอ้านที่สุดถูกตามให้มาถ่ายภาพ “ในประเทศที่ ‘ปัจเจกบุคคล’ ไม่มีตัวตน ผมทำบางสิ่งที่ดูเหมือนหลุดโลกด้วยการขอให้พวกเขายืนอยู่เดี่ยวๆ” กลาดิเยอเล่า เขาได้รับการตักเตือนหลายครั้งจากผู้ดูแล ซึ่งเป็นคนเลือกสถานที่ต่างๆ ในการเยี่ยมชม

ภาพบุคคลแต่ละภาพที่ออกมาจึงดูเหมือนภาพโฆษณาชวนเชื่อที่เจือด้วยรอยยิ้ม สะท้อนความเป็นแบบแผนที่ดูไม่มั่นคง ความท้าทายแฝงอยู่ในรูปแบบซ้ำๆ นี้ แม้ว่าจะยืนดูอยู่ใกล้ๆ แต่ผู้ดูแลของเขากลับไม่เข้าใจว่าเขากำลังทำอะไร “พวกเขาไม่มีทางเห็นในสิ่งที่ผมเห็น” กลาดิเยอว่า “พวกเขาอยู่ห่างไกลเหลือเกิน อยู่ในโลกที่แตกต่างออกไป”

เรื่อง นีนา สตรอคลิก

ภาพถ่ายโดย สเตฟอง กลาดิเยอ

เปียงยาง
ที่สวนสนุกซึ่งตั้งอยู่ชั้นบนของโรงงานผลิตอาหาร คนงานสามารถว่ายน้ำ เล่นบาสเกตบอล หรือผ่อนคลายในซาวน่าได้
เปียงยาง
นักเรียนกำลังเล่นโบว์ลิ่งที่โกลเดนเลนโบว์ลิ่งอังเลย์ ศูนย์นันทนาการขนาดใหญ่แห่งนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวที่รัฐบาลเป็นผู้กำหนดเส้นทาง
เปียงยาง
แพทย์กำลังตรวจสุขภาพของคนงานในโรงงานสิ่งทอที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีเหนือ คนงานส่วนใหญ่จากทั้งหมด 10,000 คนเป็นผู้หญิง สิ่งทอเคยเป็นสินค้าส่งออกที่สร้างรายได้มากที่สุดอย่างหนึ่งให้เกาหลีเหนือ
เปียงยาง
พนักงานออฟฟิศสองคนยืนอยู่หน้าอนุสาวรีย์การก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ ในกรุงเปียงยาง ค้อน เคียว(ตรงกลาง) และพู่กันเขียนหนังสือ เป็นตัวแทนของกรรมาชีพ ชาวนา และปัญญาชน
เปียงยาง
สมาชิกครอบครัวหนึ่งโพสท่าถ่ายภาพอยู่หลังฉากโครงการอวกาศเกาหลีเหนือที่สวนน้ำมุนซู ในกรุงเปียงยาง
เปียงยาง
เด็กๆ หยุดโพสท่าให้ช่างภาพเก็บภาพขณะเล่นรถบัมป์ในสวนสนุกมางยงเทฟันแฟร์ นอกกรุงเปียงยาง ในประเทศเผด็จการเบ็ดเสร็จแห่งนี้ พลเมืองน้อยคนนักจะมีประสบการณ์โพสท่าให้ใครสักคนถ่ายภาพ

 

อ่านเพิ่มเติม

ความสะอาดของป้ายรถเมล์ในเกาหลีเหนือ

เรื่องแนะนำ

ชมภาพมวยปล้ำโบราณของปากีสถาน

แม้ปัจจุบันกีฬาประจำชาตินี้จะได้รับความนิยมลดลงอย่างมาก แต่ยังมีชาวอินเดียและปากีสถานบางส่วนยึดถือมวยปล้ำลักษณะนี้เป็นวิถีชีวิตลูกผู้ชาย

วันที่ท้องฟ้ามืดมิด

เรื่องและภาพถ่าย  เอกรัตน์ ปัญญะธารา “Black Day” เป็นโปรเจ็กต์ถ่ายภาพที่ใช้เวลาตลอดหนึ่งปีของเอกรัตน์ ปัญญะธารา บรรณาธิการภาพและช่างภาพประจำนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย นับตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม 2559  อันเป็นวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร “เป็นช่วงเวลาที่ความเงียบกลับมีเสียงดังก้อง เป็นช่วงเวลาที่คนไทยทั้งประเทศรู้สึกร่วมกันต่อเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ครั้งนี้ ผมจึงเลือกเล่าเรื่องด้วยการบันทึกอารมณ์แทนการบันทึกเหตุการณ์อย่างตรงไปตรงมา ถือเป็นบันทึกหนึ่งของตัวเองและเป็นบันทึกหนึ่งของเหตุการณ์ซึ่งยาวนานตลอดหนึ่งปีเต็มของการไว้ทุกข์” เอกรัตน์กล่าว “สิ่งที่ยากที่สุดคือการถ่ายสิ่งที่มองไม่เห็นเพราะเป็นอารมณ์  เป็นการถ่ายภาพที่ใช้จินตนาการมากกว่าถ่ายสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า หรือการถ่ายสัญลักษณ์ที่นำไปสู่ความรู้สึกนี้ เป็นสิ่งที่ยากมากและไม่เคยทำมาก่อน” ที่ผ่านมา การถ่ายภาพเพื่อตีพิมพ์ลงใน เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย ใช้วิธีบอกเล่าเรื่องราวที่ร้อยเรียงจากภาพถ่ายชุดหนึ่ง แต่สำหรับ “Black Day” เอกรัตน์ไม่กำหนดกฎเกณฑ์การถ่ายภาพของเขา “แต่มีเกณฑ์ในการเลือกภาพว่า ดูแล้วเกิดความเชื่อมโยงถึงความรู้สึกนั้นไหม ผมถ่ายภาพไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้เรื่องที่ดี ทุกขั้นตอนเป็นการทดลอง ตั้งแต่การลงพื้นที่เพื่อถ่ายภาพให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะเราเองก็ไม่รู้ว่า ภาพไหนจะใช่หรือไม่ใช่โดยกำหนดโทนสีของภาพให้เป็นโทนสีที่ใกล้เคียงกับอารมณ์ของคนไทยในวันที่ได้ยินข่าวสวรรคตของในหลวง รัชกาลที่ 9”   อ่านเพิ่มเติม : ๙ ช่างภาพสารคดีกับในหลวงรัชกาลที่ ๙, ประพาสต้นบนดอย สี่ทศวรรษโครงการหลวง

คุณปู่นักสโนว์บอร์ดวัย 62 ปี ผู้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่

เป็นคุณผู้อ่านจะทำอะไรอยู่เมื่ออายุได้ 62 ปี คุณอาจพักผ่อนอยู่บ้าน ทำสวน หรืออ่านหนังสือเช่นเดียวกับวัยเกษียณทั่วไป แต่ไม่ใช่สำหรับ Milos Kmetlko คุณปู่ชาวสโลวาเกีย อายุเป็นเพียงแค่ตัวเลขเท่านั้น ในวัย 62 ปี เขาพร้อมเต็มที่สำหรับการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือการเล่นสโนว์บอร์ด “ผมไม่สามารถจินตนาการเห็นตัวเองนั่งอยู่บ้านหรือทำสวนเหมือนคนอื่นๆ ได้” เขากล่าว “ผมบอกกับตัวเองก่อนหน้านี้ เมื่ออายุได้ 60 ชีวิตของคุณไม่ได้กำลังจะสิ้นสุด แต่มันเพิ่งเริ่มขึ้นต่างหาก”   อ่านเพิ่มเติม : กล้าเดินไหม? สะพานแขวนยาวที่สุดในโลก, ไปเที่ยวเกาหลีเหนือกัน! พักในโรงแรมสุดหรูพร้อมเล่นสกีหิมะ

ชาวญี่ปุ่นใช้นกกาน้ำช่วยจับปลา

ชาวญี่ปุ่นใช้นกกาน้ำช่วยจับปลา Ukai คือชื่อเรียกของวัฒนธรรมดั้งเดิมของชาวประมงญี่ปุ่นที่ใช้นกกาน้ำช่วยจับปลา พวกเขาจะคล้องเชือกไว้กับตัวนก และปล่อยให้พวกมันดำน้ำลงไปจับปลาตามธรรมชาติ เมื่อได้ปลาแล้วตามพฤติกรรมของนกกาน้ำ พวกมันจะเก็บสะสมปลาที่จับได้ไว้ในคอ ชาวประมงจะใช้มือดันให้พวกมันยอมคายออกมา ทุกวันนี้ธรรมเนียมดังกล่าวกลายมาเป็นการแสดงโชว์ประจำท้องถิ่น เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว อย่างไรก็ดีมีหลายคนที่ไม่เห็นด้วยและมองว่าวัฒนธรรมเช่นนี้เป็นการทรมานสัตว์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง   อ่านเพิ่มเติม ลิงกังญี่ปุ่นแช่น้ำร้อนเพื่อคลายเครียด