ภาพบุคคลในเปียงยาง - National Geographic Thailand

ภาพบุคคลในเปียงยาง

ภาพบุคคลในเปียงยาง

ประชากรราว 25 ล้านคนอาศัยอยู่ในเกาหลีเหนือ แต่ภาพถ่ายบุคคลพวกเดียวที่ปรากฏคือภาพบรรดาท่านผู้นำ ภาพถ่ายบุคคลของคนธรรมดาทั่วไปไม่ค่อยมีให้เห็นนัก เว้นเสียแต่เป็นภาพหมู่หรือถ่ายรวมเป็นกลุ่ม

เมื่อปี 2017 ช่างภาพชาวฝรั่งเศส สเตฟอง กลาดิเยอ เดินทางไปเกาหลีเหนือเพื่อค้นหาตัวตนของพลเมือง ที่โรงงานและเรือกสวนไร่นา คนงานที่แต่งตัวสะอาดสะอ้านที่สุดถูกตามให้มาถ่ายภาพ “ในประเทศที่ ‘ปัจเจกบุคคล’ ไม่มีตัวตน ผมทำบางสิ่งที่ดูเหมือนหลุดโลกด้วยการขอให้พวกเขายืนอยู่เดี่ยวๆ” กลาดิเยอเล่า เขาได้รับการตักเตือนหลายครั้งจากผู้ดูแล ซึ่งเป็นคนเลือกสถานที่ต่างๆ ในการเยี่ยมชม

ภาพบุคคลแต่ละภาพที่ออกมาจึงดูเหมือนภาพโฆษณาชวนเชื่อที่เจือด้วยรอยยิ้ม สะท้อนความเป็นแบบแผนที่ดูไม่มั่นคง ความท้าทายแฝงอยู่ในรูปแบบซ้ำๆ นี้ แม้ว่าจะยืนดูอยู่ใกล้ๆ แต่ผู้ดูแลของเขากลับไม่เข้าใจว่าเขากำลังทำอะไร “พวกเขาไม่มีทางเห็นในสิ่งที่ผมเห็น” กลาดิเยอว่า “พวกเขาอยู่ห่างไกลเหลือเกิน อยู่ในโลกที่แตกต่างออกไป”

เรื่อง นีนา สตรอคลิก

ภาพถ่ายโดย สเตฟอง กลาดิเยอ

เปียงยาง
ที่สวนสนุกซึ่งตั้งอยู่ชั้นบนของโรงงานผลิตอาหาร คนงานสามารถว่ายน้ำ เล่นบาสเกตบอล หรือผ่อนคลายในซาวน่าได้
เปียงยาง
นักเรียนกำลังเล่นโบว์ลิ่งที่โกลเดนเลนโบว์ลิ่งอังเลย์ ศูนย์นันทนาการขนาดใหญ่แห่งนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวที่รัฐบาลเป็นผู้กำหนดเส้นทาง
เปียงยาง
แพทย์กำลังตรวจสุขภาพของคนงานในโรงงานสิ่งทอที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีเหนือ คนงานส่วนใหญ่จากทั้งหมด 10,000 คนเป็นผู้หญิง สิ่งทอเคยเป็นสินค้าส่งออกที่สร้างรายได้มากที่สุดอย่างหนึ่งให้เกาหลีเหนือ
เปียงยาง
พนักงานออฟฟิศสองคนยืนอยู่หน้าอนุสาวรีย์การก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ ในกรุงเปียงยาง ค้อน เคียว(ตรงกลาง) และพู่กันเขียนหนังสือ เป็นตัวแทนของกรรมาชีพ ชาวนา และปัญญาชน
เปียงยาง
สมาชิกครอบครัวหนึ่งโพสท่าถ่ายภาพอยู่หลังฉากโครงการอวกาศเกาหลีเหนือที่สวนน้ำมุนซู ในกรุงเปียงยาง
เปียงยาง
เด็กๆ หยุดโพสท่าให้ช่างภาพเก็บภาพขณะเล่นรถบัมป์ในสวนสนุกมางยงเทฟันแฟร์ นอกกรุงเปียงยาง ในประเทศเผด็จการเบ็ดเสร็จแห่งนี้ พลเมืองน้อยคนนักจะมีประสบการณ์โพสท่าให้ใครสักคนถ่ายภาพ

 

อ่านเพิ่มเติม

ความสะอาดของป้ายรถเมล์ในเกาหลีเหนือ

เรื่องแนะนำ

บำบัดด้วยเขาควาย

ภาพที่เห็นอยู่นี้ ชายคนดังกล่าวไม่ได้กำลังแต่งตัวเตรียมไปงานปาร์ตี้ไดโนเสาร์แต่อย่างใด นี่คือการบำบัดโรคด้วยวิธีการครอบแก้ว เช่นเดียวกับแพทย์แผนจีนเทคนิคการครอบแก้วนี้มีอายุเก่าแก่ถึง 3,000 ปี โดย ใช้ความร้อนขับไล่อากาศภายในถ้วยออกจนเกิดสูญญากาศขึ้น และรีบวางบริเวณจุดเส้นลมปราณบนร่างกาย ถ้วยแก้วจะดูดกล้ามเนื้อขึ้นเพื่อกระตุ้นเลือดลมบริเวณตำแหน่งที่ถูกครอบ โดยการช่วยเพิ่มการไหลเวียนของเลือดไปยังบริเวณนั้น จะช่วยให้ร่างกายขับของเสียออกมา และมีสุขภาพที่ดีขึ้น ในอินโดนีเซียไม่ได้ใช้ถ้วยแก้ว แต่พวกเขาใช้เขาของควายน้ำแทน นั่นทำให้ภาพที่ออกมาดูเหมือนว่าชายคนนี้กำลังมีเขางอกออกมาจากลำตัวมากมาย แม้แต่นักกีฬาโอลิมปิกเองก็ใช้วิธีนี้ในการรักษาสุขภาพ อย่างไรก็ตามมีรายงานทางวิทยาศาสตร์เพียงเล็กน้อยที่กล่าวถึงข้อดีของการบำบัดด้วยวิธีนี้   อ่านเพิ่มเติม : กล้าทดสอบความกล้ากับฝูงมดกระสุนนี้ไหม?, มหัศจรรย์แห่งอาหาร ชมกระบวนการทำ “ซุปหิน” ในเม็กซิโก

โฮลี: เทศกาลแห่งสีสันแดนภารตะ

ทำความรู้จักกับประวัติความเป็นมาของเทศกาลในศาสนาฮินดูที่โด่งดังที่สุด และเป็นหมุดหมายของบรรดานักท่องเที่ยวจากทั่วโลกที่เดินทางไปร่วมสาดสีสันใส่กันอย่างสนุกสนาน

ในอาคารสงเคราะห์เหล่านี้ ทุกพื้นที่คือเวทีสร้างสรรค์

เรื่อง เจเรมี เบอร์ลิน ภาพถ่าย มาริอุช ยานิสเซฟสกี สีที่ผนังหลุดลอก พื้นเต็มไปด้วยคราบสกปรก ตาข่ายห่วงบาสเกตบอลขาดรุ่ย และดูเหมือนว่าไม่มีใครสนใจ เด็กๆ ยังคงหัวเราะสนุกสนานระหว่างเล่นเกม พวกผู้ชายงีบกลางวัน ส่วนบางคนส่งเสียงเจื้อยแจ้วอยู่ที่ห้องโถง ในเมืองที่มีขึ้นชื่อว่ามีประชากรหนาแน่นที่สุดเมืองหนึ่ง ทุกชั้นของอาคารสงเคราะห์แห่งนี้เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา นี่คือสิ่งที่ มาริอุช ยานิสเซฟสกี ช่างภาพชาวโปแลนด์ค้นพบเมื่อเขาเดินทางมาเยี่ยมชมโครงการอาคารสงเคราะห์ของรัฐบาล ใน Barangay 128 ของเขตทอนโด ในกรุงมะนิลา เมื่อปีที่ผ่านมา โครงการดังกล่าวก่อสร้างขึ้นในปี ช่วงทศวรรษ 1990 ใกล้กับภูเขาสโมกกี้ ที่ซึ่งครั้งหนึ่งสถานที่แห่งนี้เคยเป็นแหล่งทิ้งขยะปริมาณมากกว่า 2 ล้านตัน ปัจจุบันอาคารสงเคราะห์เหล่านี้ยังคงเป็นบ้านของบรรดาอดีตคนงาน ยานิสเซฟสกีเคยถ่ายสารคดีทั่วๆ ไป ในฟิลิปปินส์มาก่อน แต่คราวนี้เขามีเรื่องบางอย่างที่ค้างอยู่ในใจ “ผมอยากจะแสดงให้เห็นว่าชีวิตประจำวันในเมืองที่มีประชากรมหาศาลอย่างกรุงมะนิลา มันเป็นอย่างไร” เขากล่าว “และพวกเขาอยู่อาศัยกันอย่างไรในพื้นที่เปิดและตามบันได” ดังนั้นช่างภาพจึงไม่เลือกที่จะถ่ายภาพในหลากหลายมุม แต่เขากลับใช้วิธีการเฝ้ารออยู่ในมุมเดียวแทน เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นเบื้องหน้า แต่ละชั้นเหมือน “เวทีที่ถูกออกแบบมาเหมือนกัน” เขากล่าว แต่เพียงไม่นานแต่ละเวทีก็เปิดเผยเรื่องราวที่แตกต่างกันออกไป : ผู้หญิงลุกขึ้นมาทำอาหาร, ผู้ชายเล่นพนัน, เด็กๆ เล่นการ์ดเกม ยานิสเซฟสกีเดินทางไปยังสถานที่แห่งนี้ในแต่ละสัปดาห์เพื่อบันทึกฉากของครอบครัว, เพื่อนฝูง […]

วันศักดิ์สิทธิ์

เรื่อง นีนา สตรอคลิก ณ ที่แห่งใดแห่งหนึ่งในโลก อาหาร พิธีกรรม หรือเครื่องสังเวย กำลังได้รับการจัดเตรียม เพื่อใช้ประกอบพิธีทางศาสนา ซึ่งเป็นไปได้มากว่าน่าจะเป็นของชาวคาทอลิกหรือไม่ก็ ชาวฮินดู หากชาวคาทอลิกเฉลิมฉลองวัน นักบุญทุกองค์ หรือชาวฮินดูประกอบพิธีบูชา ในวันประสูติของเทพเจ้าทุกองค์ เกือบทั้งปีอาจไม่มีวันว่างเลยก็เป็นได้ ปฏิทินในศาสนายิวมีวันหยุดนับสิบวัน แต่พระคัมภีร์โตราห์หรือชุดพระบัญญัติ (Torah) ระบุถึงวันที่ต้องปฏิบัติศาสนกิจอย่างเคร่งครัดเพียงห้าวัน ชาวมุสลิมได้ชื่อว่าเป็นศาสนิกชน ผู้ประหยัดวันหยุดเช่นกัน ในศาสนาอิสลาม การเฉลิมฉลองที่ใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นเพียงปีละสอง ครั้ง นั่นคือ อีดิ้ลฟิตรีหลังการถือศีลอด ในเดือนเราะมะฎอน และอีดิ้ลอัฎฮาหลัง การประกอบพิธีฮัจญ์ การกำหนดเส้นแบ่งเขตวันสากล (inter- national date line) เมื่อปี 1884 ทำให้วัน หยุดทางศาสนาในหลายประเทศที่เคยเริ่มต้นหลังพระอาทิตย์ตกดินถูกเลื่อนออกไปเป็น วันรุ่งขึ้น ปัจจุบัน วันหยุดทางศาสนาจำนวน ไม่น้อยได้รับอิทธิพลจากปัจจัยต่าง ๆ อาทิ ผลิตภาพ (productivity) ทางเศรษฐกิจ นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้การเฉลิมฉลองทางศาสนาบางเทศกาลหมุนเวียนเปลี่ยนไปทุกปีเพื่อให้ตรงกับวันหยุดสุดสัปดาห์ ในอินเดียที่มีผู้นับถือศาสนาหลากหลาย พลเมืองสามารถเลือกวันหยุดเพิ่มเติมจากรายการวันหยุดทางศาสนาของชาวคริสต์ มุสลิม ซิกข์ และพุทธ […]