เปิดภาพเก่าของหลากหลายห้องเรียนทั่วโลก - National Geographic Thailand

เปิดภาพเก่าของหลากหลายห้องเรียนทั่วโลก

เปิดภาพเก่าของหลากหลายห้องเรียนทั่วโลก

ช่วงนี้เด็กนักเรียนในทวีปอเมริกาเหนือ, ยุโรป และเอเชียเปิดเทอมกันแล้ว สำหรับบางครอบครัวคำว่า “ปีการศึกษาใหม่” หมายถึงรายจ่ายมากมายที่ต้องหมดไปกับอุปกรณ์การเรียน บ้างหมายถึงความคิดถึง หากลูกๆ ของพวกเขาเข้าโรงเรียนประจำที่ตั้งอยู่ห่างไกล

ปัจจุบันทุกประเทศในโลก เด็กๆ ส่วนใหญ่มีโอกาสเข้าถึงการศึกษาขั้นพื้นฐาน แต่กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ ในอดีตที่ผ่านมา การศึกษาถูกกีดกัน และมีเงื่อนไขมากมายที่ทำให้ผู้คนหลายล้านคนไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ ไม่ว่าจะเป็นเพศ, ชาติพันธุ์, เศรษฐกิจ ไปจนถึงภูมิศาสตร์อันห่างไกล

ร่วมย้อนชมภาพห้องเรียนในวันวาน จากคลังภาพของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เพื่อเฉลิมฉลองให้แก่ปีการศึกษาใหม่อันสดใส และเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้ของเด็กนักเรียนทั่วโลกกัน

เรื่อง Heather Brady

ห้องเรียน
เด็กนักเรียนในโรงเรียนอันห่างไกลของหมู่บ้าน Kampanzan ที่ตั้งอยู่บนภูเขาในไต้หวัน ภาพถ่ายนี้บันทึกเมื่อปี 1920 ในตอนนั้นเกาะไต้หวันยังถูกเรียกด้วยชื่อเดิมว่า เกาฟอร์โมซา
ภาพถ่ายโดย สำนักข้อมูลรัฐบาลไต้หวัน
ห้องเรียน
เด็กๆ ฝึกเขียนอักษรลงบนผืนทรายของทะเลทรายซาฮารา ในตูนิเซีย เผยแพร่ลงในสารคดีของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เมื่อปี 1914
ภาพถ่ายโดย Lehnert และ Landrock
ห้องเรียน
ห้องเรียนบนเกาะ Walcheren ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ส่วนหนึ่งของสารคดีที่เผยแพร่ลงในเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ปี 1910
ภาพถ่ายโดย Hugh M. Smith
ห้องเรียน
ห้องเรียนในโรงเรียนประถม Charles Barrett เมืองอเล็กซานเดรีย รัฐเวอร์จิเนีย เริ่มต้นชั้นเรียนด้วยการยกมือทำความเคารพธงชาติ ภาพถ่ายจากปี 1948 ทุกวันนี้ชาวอเมริกันไม่มีใครเคารพธงชาติด้วยวิธีนี้ แต่จะวางมือบนตำแหน่งหัวใจแทน
ภาพถ่ายโดย B. Anthony Stewart
ห้องเรียน
นักเรียนนั่งอ่านหนังสืออยู่หน้าโรงเรียนสอนศาสนา ในเมือง Bukhara ประเทศอุซเบกิสถาน
ภาพถ่ายโดย Maynard Owen Williams
ห้องเรียน
บรรยากาศของห้องเรียนในโรงเรียนสอนตัดเย็บเสื้อผ้าที่สอนโดยนักบวช ในรัสเซีย เผยแพร่ในปี 1919 ส่วนหนึ่งของสารคดีเกี่ยวกับอ่าว Murman
ภาพถ่ายโดย Nathalie Loubovitsky
ห้องเรียน
ชั้นเรียนเย็บปักถักร้อย ในโรงเรียนหญิงล้วน
ภาพถ่ายโดย Eliza R. Scidmore
ห้องเรียน
เด็กนักเรียนในชั้นเรียนคณิตศาสตร์ถูกจับมานั่งด้วยกันเพื่อถ่ายภาพ
ภาพถ่ายโดย Donald Mcleish
ห้องเรียน
คุณครูให้นักเรียนอ่านหนังสือร่วมกันระหว่างยืนอยู่ด้านนอก
ภาพถ่ายโดย B. W. Kilburn
ห้องเรียน
นักเรียนเตรียมทหารเรืออเมริกันเรียนรู้เกี่ยวกับการเดินเรือ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1
ภาพถ่ายโดย กรมทหารเรือสหรัฐฯ
ห้องเรียน
เด็กนักเรียนยืนทำความเคารพธงชาติ
ภาพถ่ายโดย กรมทหารเรือสหรัฐฯ
ห้องเรียน
ชั้นเรียนว่ายน้ำคือหนึ่งในหลักสูตรของนักศึกษาปริญญาตรี
ภาพถ่ายโดย Edwin L. Wisherd
ห้องเรียน
ที่โรงเรียนมัธยม Gordon Junior ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เด็กๆ กำลังฝึกทักษะการดูแผนที่
ภาพถ่ายโดย B. Anthony Stewart
ห้องเรียน
นักเรียนหญิงฝึกฝนทักษะการวาดภาพที่โรงเรียนศิลปะ ในนครเยรูซาเลม
ภาพถ่ายโดย Maynard Owen Williams
ห้องเรียน
บรรยากาศชั้นเรียนวาดภาพในโรงเรียนของสาธารณรัฐโดมินิกัน
ภาพถ่ายโดย กรมทหารเรือสหรัฐฯ
ห้องเรียน
เด็กๆ ชาวอาหรับกำลังศึกษาคัมภีร์อัลกุรอ่านในมัสยิด
ภาพถ่ายโดย Russell Hastings Millward
ห้องเรียน
ในห้องสมุดแห่งหนึ่ง จะเห็นว่ามีเด็กกำลังอ่านนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิกด้วย
ภาพถ่ายโดย Clifton R. Adams
ห้องเรียน
นักเรียนชายมุงดูนโยบายหาเสียงสำหรับการเลือกตั้งประธานนักเรียน
ภาพถ่ายโดย B. Anthony Stewart
ห้องเรียน
เด็กๆ กำลังศึกษาโมเดลจำลองของเหมืองถ่านหินที่ตั้งอยู่ในเมือง Scranton รัฐเพนซิลเวเนีย
ภาพถ่ายโดย Clifton R. Adams
ห้องเรียน
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 นักเรียนเตรียมทหารเรือ โรงเรียน Newport รัฐโรดไอแลนด์ ออกกำลังกายพร้อมกัน “เมื่อคนรุ่นใหม่แข็งแกร่งเช่นนี้ สหรัฐอเมริกาก็มั่นใจในการต่อสู้กับเรือดำน้ำที่น่ากลัวของเยอรมัน” คำบรรยายภาพที่เผยแพร่ลงในนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ปี 1917
ภาพถ่ายโดย กรมทหารเรือสหรัฐฯ
ห้องเรียน
เด็กนักเรียนกำลังพิจารณารูปภาพบางอย่าง
ภาพถ่ายโดย Leonard A. Williams
ห้องเรียน
เด็กนักเรียนนั่งเบียดกันอยู่บนม้านั่งยาวพร้อมกระดานชอล์กในมือ
ภาพถ่ายโดย Russell Hastings Millward
ห้องเรียน
เด็กนักเรียนญี่ปุ่นเล่นชักกะเย่อ
ภาพถ่ายโดย Underwood and Underwood
ห้องเรียน
บรรยากาศของโรงเรียนเล็กๆ ในเปอร์โตริโก
ภาพถ่ายโดย Charles Martin
ห้องเรียน
เด็กๆ เรียนรู้วิธีการเขียนอักษรจีนลงบนกล่องทราย
ภาพถ่ายโดย David E. Hahn
ห้องเรียน
บรรยากาศการฝึกซ้อมของโรงเรียนทหารตุรกี ที่ตั้งอยู่ในกรุงแบกแดด
ภาพถ่ายโดย Frederick Simpich
ห้องเรียน
โรงเรียนลึกลับของชาวยิวที่ตั้งอยู่ในถ้ำ
ภาพถ่ายโดย Frank Edward Johnson
ห้องเรียน
ส่วนหนึ่งของการฝึกฝนร่างกาย ทหารชาวฝรั่งเศสเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ด้วยการเรียนปีนกำแพง
ภาพถ่ายโดย Paul Thompson
ห้องเรียน
ครูกำลังสอนเกี่ยวกับแผนที่ของยุโรป
ภาพถ่ายโดย Clifton R. Adams
ห้องเรียน
เด็กหญิงจากโรงเรียนในเปอร์โตริโกกำลังเรียนเย็บปักถักร้อย
ภาพถ่ายโดย Charles Martin
ห้องเรียน
เด็กหญิงชั้นประถมกำลังบริหารร่างกาย
ภาพถ่ายโดย Eliza R. Scidmore
ห้องเรียน
นักเรียนชาวเปอร์เซียแทบทุกคนพากันหันมามองกล้อง
ภาพถ่ายโดย Faye Fisher
ห้องเรียน
บรรยากาศของโรงเรียนบ้านนา ใกล้กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก
ภาพถ่ายโดย Orren R. Louden

 

อ่านเพิ่มเติม

แฟชั่นหมวกวินเทจจากทั่วโลก

เรื่องแนะนำ

สำรวจอาชีพแปลก : คนเล่นงิ้ว

สำรวจอาชีพแปลก : คนเล่นงิ้ว ที่ไหนมีศาลเจ้า ที่นั่นมีงิ้ว อุปรากรนี้เป็นมรดกทางศิลปะและวัฒนธรรมของชาวจีนที่สืบทอดกันมานานหลายพันปี  มีจุดเริ่มต้นจากการแสดงในราชสำนักของจีนที่ต่อยอดพัฒนาเรื่อยมาจนกลายเป็นหนึ่งในภาพแทนวัฒนธรรมหลัก ปัจจุบันงิ้วไม่ได้เล่นให้คนในราชสำนักดูอีกต่อไป หากเป็นการแสดง การละเล่นสำคัญที่เชื่อกันว่าจะทำให้เทพเจ้าที่สถิติอยู่ในศาลเจ้านั้นๆ ได้รับความเพลิดเพลิน พร้อมคาดหวังว่าเทพเจ้าจะนำพาซึ่งความสุขความเจริญกลับมาให้ การแสดงงิ้วเข้ามาสู่ประเทศไทยพร้อมๆ กับการหลั่งไหลเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวจีน งิ้วกลายเป็นเครื่องแสดงถึงซึ่งการเฉลิมฉลองในงานเทศกาลตามศาลเจ้าต่างๆ  ย้อนกลับไปในสมัยรัชกาลที่ 5 ถือได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่เฟื่องฟูที่สุดของงิ้ว มีนักแสดงงิ้วชาวจีนเดินทางเข้ามาเปิดการแสดงในไทยจำนวนมาก ธัชชัย อบทอง ผู้จัดการและนักแสดงจากคณะงิ้วไซ้ ย่ง ฮง เล่าให้ฟังว่า ในสมัยก่อนจะมี “เด็กงิ้ว” คือเด็กที่พ่อแม่นำมาฝากไว้กับโรงงิ้วด้วยเหตุผลหลายประการ เช่น ฐานะยากจน  เด็กๆ เหล่านี้จะกินอยู่หลับนอนที่โรงงิ้ว พร้อมฝึกฝนวิชาไปในตัวจากบรรดาอาจารย์ และเมื่อมีความสามารถพอที่จะแสดงหน้าโรงได้แล้วก็จะได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือน  ปัจจุบันในประเทศไทยไม่มีอาจารย์สอนงิ้วรุ่นใหม่ๆ แล้ว สร้างความกังวลว่าศิลปะการแสดงงิ้วอันเป็นมรดกตกทอดของชาวจีนนี้กำลังเสี่ยงต่อการเลือนหายไปด้วยหลายปัจจัย ทั้งการขาดนักแสดงและผู้ชมรุ่นใหม่ๆ ไปจนถึงการไม่มีโรงเรียนสอนศาสตร์วิชางิ้วอย่างเป็นทางการอย่างที่นาฏศิลป์ไทยมีหลักสูตรการเรียนรู้ระบุไว้ให้เด็กๆ ได้เรียนในโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัย  ปัญหาดังกล่าวเกิดจากการที่คนไทยมองว่าการแสดงงิ้วนั้นไม่ใช่มรดกทางวัฒนธรรมของไทยเอง คนเล่นงิ้วรุ่นเก่าหวังอยากให้คนไทยเชื้อสายจีนรุ่นใหม่ๆ ช่วยกันสืบทอดวัฒนธรรมนี้ให้ยังคงอยู่ต่อไป ในขณะเดียวกันคณะงิ้วเองก็จำต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบไปตามกาลเวลาด้วยเช่นกัน มองไปที่เวที ผู้ชมจะเห็นท่าทางอันแสนพลิ้วไหว ได้ยินเสียงก้องดังกังวานไพเราะ  แต่กว่าจะมาเป็นนักแสดงงิ้วไม่ใช่เรื่องง่าย  ศาสตร์การเล่นงิ้วจำต้องใช้พลังในร่างกายอย่างมหาศาล ทั้งยังต้องฝึกร้อง ฝึกพูดและฝึกท่าทางอยู่หลายปีกว่าจะได้โอกาสแสดงจริง แต่ในมุมของนักแสดงแล้วสิ่งเหล่านี้คุ้มค่าเมื่อแลกกับการมีสถานะเป็นดั่งดาราโทรทัศน์ในสายตาของแฟนๆ งิ้ว และยังได้เดินทางไปท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ–หากคณะที่เขาหรือเธออยู่นั้นโด่งดังและมีงานทั้งปี นักแสดงงิ้วเหล่านี้เป็นใคร? มีจุดเริ่มต้นอย่างไรจึงมาทำอาชีพคนเล่นงิ้วได้? […]

วาดมังกรด้วยการลงแปรงเพียงครั้งเดียว

วาดมังกรด้วยการลงแปรงเพียงครั้งเดียว ศิลปะอันงดงามน่าทึ่งที่ต้องอาศัยความฝึกฝนจนชำนาญนี้มีชื่อเรียกว่า “Hitofude-ryu” เกิดขึ้นครั้งแรกในสมัยเอโดะ (ปีคริสต์ศักราช 1603 – 1867) โดยชาวญี่ปุ่นมีความเชื่อกันว่าการสร้างงานศิลปะลักษณะนี้จะช่วยบันดาลโชคด้านทรัพย์สินเงินทองและความรักให้แก่ตัวศิลปิน ความโดดเด่นของงานศิลปะแขนงนี้ก็คือ การวาดภาพของลำตัวมังกรด้วยการลงพู่กันหรือแปรงเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ลวดลายและเกล็ดอันละเอียดอ่อของมังกรที่เกิดขึ้นบนภาพนั้นต้องอาศัยประสบการณ์สั่งสมนานนับปี จากนั้นศิลปินจะเพิ่มรายละเอียดอื่นๆ ตลอดจนถ้อยคำอวยพรลงไปในชิ้นงาน ซึ่งขึ้นอยู่กับลูกค้ากำหนด มาชมฝีมือของศิลปินด้าน Hitofude-ryu กันว่าจะงดงามเพียงใด ทั้งนี้การสร้างชิ้นงานต้องใช้สมาธิ และความตั้งใจอย่างมาก นั่นทำให้ปกติแล้วศิลปินจะผลิตผลงานได้เพียง 3 – 5 ภาพต่อวันเท่านั้น   อ่านเพิ่มเติม ภาพวาดอันน่าทึ่งจากศิลปินออทิสติก

โบราณวัตถุเปิดเผยถึง “การดำเนินการทูตด้วย เบียร์” ในวันท้ายๆ ของอาณาจักรโบราณ

ชาววารีโบราณดื่มเบียร์ชิชาจากภาชนะที่มีการตกแต่งอย่างประณีต ในงานเลี้ยงพิธีการ ภาพถ่ายโดย KENNETH GARRETT, NAT GEO IMAGE COLLECTION การวิจัยเกี่ยวกับแก้ว เบียร์ ที่ถูกทำลายหลังงานเฉลิมฉลองครั้งใหญ่เมื่อเกือบ 1,000 ปีก่อน แสดงให้เห็นว่าอาณาจักรวารีในเปรูจัดงานฉลองครั้งสำคัญในบริเวณชายขอบของอาณาจักรที่กำลังล่มสลายได้อย่างไร ในราวคริสต์ศักราชที่ 1050 เหล่าชนชั้นนำที่อาศัยอยู่ใน Cerro Baúl ได้จัดงานฉลองเพื่อยุติงานฉลองทั้งมวล Cerro Baúl เป็นเมืองอาณานิคมหน้าด่านซึ่งตั้งอยู่ ณ ชายขอบด้านใต้สุดของอาณาจักรวารี (Wari) ในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศเปรู ตำแหน่งที่ตั้งบนที่ราบสูงชันและไม่มีแหล่งน้ำธรรมชาตินับว่าไร้ประสิทธิภาพอย่างสิ้นเชิง โดยเฉพาะเมื่อเมืองนี้เป็นจุดหมายของงานเฉลิมฉลองอย่างสุรุ่ยสุร่าย และการหมัก เบียร์ เป็นเวลากว่าสี่ศตวรรษที่ผู้นำวารีที่อาศัยอยู่ในเมือง Cerro Baúl ได้จัดงานฉลองร่วมกับทั้งคู่อริของพวกเขาจากอาณาจักร Tiwanaku และผู้นำท้องถิ่นที่อยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรสำคัญทั้งสอง โดยในงานฉลองที่ว่านี้ พวกเขาชื่นชมภาพทิวทัศน์เหนือหุบเขา Moquegua พร้อมกับเอร็ดอร่อยกับอาหารอย่างหนูตะเภา ตัวลามะ และปลา และแน่นอน งานเฉลิมฉลองย่อมต้องมีน้ำเมา พวกเขาดื่มเครื่องดื่มลักษณะคล้ายเบียร์ที่เรียกว่าชิชา (Chicha) กันอย่างหัวราน้ำ ซึ่งเครื่องดื่มดังกล่าวหมักจากข้าวโพดและเม็ดพริกไทย แต่ในงานเฉลิมฉลองครั้งหนึ่งเมื่อ 950 ปีก่อน ซึ่งเป็นช่วงที่อาณาจักรวารีกำลังล่มสลาย เหล่าผู้ร่วมงานได้ปิดการเฉลิมฉลองด้วยการทำลายโรงหมักเบียร์ในสถานที่แห่งนี้ […]

สุขาอยู่หนใด

เปลี่ยนคนอินเดียให้เลิกขับถ่ายกลางแจ้งนั้น ยากจนเป็นปัญหาระดับชาติ!