มหานคร : "ซ้อนมุมเมือง" เพื่อสร้างมุมมองแปลกใหม่ - National Geographic Thailand

มหานคร : “ซ้อนมุมเมือง” เพื่อสร้างมุมมองแปลกใหม่

มหานคร : “ซ้อนมุมเมือง” เพื่อสร้างมุมมองแปลกใหม่

ช่างภาพ นิโกลา รูเอล มักใช้เวลาแปดวินาทีในการถ่ายภาพแบบเปิดหน้ากล้องเป็นเวลานาน (long-exposure) ทำไมต้องแปดวินาที ไม่มากไม่น้อยกว่านั้น “เลขแปดสื่อถึงความไม่มีที่สิ้นสุดหรืออินฟินิตีครับ” รูเอลกำลังพูดถึงความอัศจรรย์ใจไม่มีที่สิ้นสุดที่ได้จากการมองภาพถ่ายที่ได้จากการถ่ายภาพซ้อนของภูมิทัศน์ มหานคร หรือเมืองใหญ่ต่างๆ ทั่วโลก

รูเอลเริ่มจากมองหาสถานที่ในเมืองหรือมหานครที่เต็มไปด้วยผู้คน พลังงาน และการเคลื่อนไหวหรือพลวัต สถานที่ที่ผู้คนมารวมตัวกันอย่างสถานีรถไฟ โบสถ์ ห้องสมุด และสนามกีฬา   เขาตั้งขาตั้งกล้องแล้วถ่ายภาพจากมุมมองหรือทิศทางหนึ่งโดยเปิดหน้ากล้องไว้สี่วินาที (ส่วนใหญ่ใช้ความไวชัตเตอร์ 1/60 ของวินาทีหรือน้อยกว่า) จากนั้น ขณะที่ชัตเตอร์ยังเปิดอยู่ เขาจะเบนกล้องไปจับภาพอีกมุมมองหนึ่งโดยใช้เวลาอีกสี่วินาที ผลงานที่ได้คือภาพถ่ายสารคดีเฟรมเดียวที่ใช้เวลาแปดวินาที

ปกติแล้วภาพถ่ายแบบเปิดหน้ากล้องนานจะเห็นวัตถุเคลื่อนไหวในลักษณะเบลอ ขณะที่ภาพซ้อน (double-exposure) มักเกิดจากการรวมหรือซ้อนสองภาพ ทว่าการผสมผสานสองเทคนิคจากจุดเดียวกันจะให้มิติความลึก ประหนึ่งผู้มองยืนอยู่ ณ จุดเดียวและมองไปรอบๆ รูเอลสนใจสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์มากกว่าพื้นที่ธรรมชาติ เพราะสถานที่เหล่านั้นเปลี่ยนแปลงไปเกือบจะตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้ ภาพถ่ายไทม์สแควร์ในนิวยอร์กหรือออกซฟอร์ดเซอร์คัสในลอนดอน สองสถานที่ที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุดในโลกจึงดูเหมือนมีชีวิตในภาพถ่ายของรูเอลที่ให้มุมมองแปลกใหม่

รูเอลเริ่มโปรเจคต์ถ่ายภาพนี้จากแปดเมือง ตอนนี้เพิ่มเป็น 68 เมือง เขาตั้งเป้าไว้ที่ 100 เมือง แต่ก็เปิดกว้างเหมือนกับแนวคิดอินฟินีตีที่สะท้อนออกมาในภาพถ่ายชุดนี้ – แดเนียล สโตน

มหานคร
ยอดเขาวิกตอเรียพีคอันเขียวชอุ่มตระหง่านเงื้อมเหนือหมู่ตึกระฟ้าในฮ่องกงที่มีผู้อยู่อาศัยแออัด ช่างภาพ นิโกลา รูเอล เชื่อมสองมุมมองนี้ไว้ในภาพเดียว
มหานคร
จากสองฝั่งคลองในย่านสถานเริงรมย์อันโด่งดังของกรุงอัมสเตอร์ดัม รูเอลใช้เทคนิคซ้อนภาพจัดวางรายละเอียดอื่นๆ ในย่านนี้ทับลงไป  เพื่อสื่อถึงครรลองชีวิตอีกด้านที่ดำเนินควบคู่กันไป
มหานคร
ใต้โดมของอาคารไรช์สทาคในกรุงเบอร์ลิน ซึ่งใช้เป็นที่ประชุมรัฐสภาเยอรมนี ผู้มาเยือนดูเหมือนกำลังเดินสำรวจอยู่ตามชั้นต่างๆ ของอาคาร
มหานคร
ไม่ว่ามองจากมุมไหน ออกซฟอร์ดเซอร์คัสในกรุงลอนดอนก็เต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว พลังงาน และฝูงชน

อ่านสารคดีฉบับเต็มได้ใน นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับเดือนเมษายน 2562

ชีวิตในเมือง


อ่านเพิ่มเติม

ชีวิตในเมือง : อยู่เมืองใหญ่ ได้อะไร เสียอะไร

 

เรื่องแนะนำ

ยินดีต้อนรับสู่โรงพยาบาลตุ๊กตาที่ยังคงเปิดทำการ

ยินดีต้อนรับสู่โรงพยาบาลตุ๊กตาที่ยังคงเปิดทำการ “ทุกๆ วันผู้คนจะถามเราว่าได้เก็บเจ้าสาวของชัคกี้ไว้ไหม” Manuela Cutileiro “ศัลยแพทย์ตุ๊กตา” ประจำโรงพยาบาล de Bonecas ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1830 ในย่าน Praça da Figueira อันแสนจอแจของกรุงลิสบอน เมืองหลวงประเทศโปรตุเกสกล่าว สถานที่แห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็น โรงพยาบาลตุ๊กตา ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงตั้งอยู่ที่เดิมและเปิดทำการ ที่นี่รับรักษาตุ๊กตาทุกประเภทไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาพลาสติก, ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ, ตุ๊กตาโลหะ, ตุ๊กตาไม้, ตุ๊กตาผ้า มั่นใจได้ว่าทุกตุ๊กตาจะมีชีวิตใหม่ที่งดงาม สำหรับกระบวนการคืนชีวิตใหม่ให้ตุ๊กตานั้นใช้เวลาร่วม 4 เดือน หลายครั้งตุ๊กตาเหล่านี้เข้ามายังโรงพยาบาลด้วยสภาพอันน่าสยดสยอง เช่น ใบหน้าแหว่ง, แขนแตกร้าว หรือดวงตาหายไป ตั้งแต่ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบจากเยอรมันที่ตกแต่งอย่างปรานีต ไปจนถึงตุ๊กตาสีดำที่ผลิตขึ้นเมื่อปี 1915 ในแองโกลา Cutileiro อดีตครูโรงเรียนประถมศึกษา หมดความรู้สึกหวาดกลัวบรรดาผู้ป่วยของเธอ  “เราไม่ได้ให้ความสำคัญกับตุ๊กตาตัวไหนเป็นพิเศษค่ะ” เธอกล่าว “ที่นี่ทุกตุ๊กตามีคุณค่าเหมือนกัน” เมื่อเดินทางมาถึงตุ๊กตาจะถูกติดแทกที่ระบุวันที่เข้ารับการรักษาและอาการป่วย พวกมันจะได้นอนพักในกล่องเล็กๆ ที่เจ้าหน้าที่เรียกกันว่าเตียงเพื่อรอรับการรักษา ใกล้ๆ กันนั้นมีตู้ที่เต็มไปด้วยอะไหล่มากมายไม่ว่าจะเป็น แขน ขา ดวงตา หรือแม้แต่เส้นผมที่จะถูกเลือกใช้ การทำงานที่ละเอียดและต้องอาสัยความเพียรพยายามนี้ส่งผลให้พวกเขาได้รับใบรับรองจาก Fundaçao […]

ราชินีนักล่าโบโกฮาราม

Aisha Bakari Gombi คือฮีโร่ที่มีตัวตนอยู่จริง ด้วยความกล้าหาญของเธอในการต่อสู้และช่วยเหลือผู้คนจากกลุ่มก่อการร้ายโบโกฮาราม

พลัดที่นาคาที่อยู่ สูญสิ้นแม้ความหวัง

“เต้น!” เสียงตะโกนจากเจ้าหน้าที่ทหาร ผู้แกว่งปืนในมือไปยังเด็กหญิงที่กำลังหวาดกลัวจนตัวสั่นเทิ้ม อฟีฟาเพิ่งจะอายุได้ 14 ปี เธอถูกจับกุมอยู่ในนาข้าวรวมกับเด็กหญิงและผู้หญิงคนอื่นๆ อีกหลายสิบคน ทั้งหมดเป็นชนกลุ่มน้อยชาติพันธุ์โรฮิงญา บรรดาทหารที่บุกรุกหมู่บ้านของพวกเธอในเช้าวันหนึ่งของเดือนตุลาคมที่ผ่านมา กล่าวว่า พวกเขากำลังตามหาตัวผู้ก่อการร้ายติดอาวุธที่สังหารเจ้าหน้าที่ชายแดนตายไป 9 ราย เด็กผู้ชายและผู้ชายในหมู่บ้านพากันหวาดกลัว ดังนั้นพวกเขาจึงหนีไปซ่อนตัวในป่า และทหารเหล่านี้จึงหันมาข่มขวัญผู้หญิงและเด็กๆ แทน หลังจากถูกค้นตัว อฟีฟาเห็นทหารลากหญิงสาว 2 คนเข้าไปในทุ่งนาลึก ก่อนที่พวกเขาจะมุ่งความสนใจมาที่เธอ “ถ้าแกไม่เต้น” หนึ่งในนั้นกล่าว แล้วเอานิ้วลากไปที่ลำคอของตัวเอง “เราจะฆ่าเธอ” อฟีฟาร้องไห้น้ำตานองหน้า เธอเริ่มแกว่งตัวไปมา พวกทหารปรบมือเป็นจังหวะ บางคนหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายคลิปวิดีโอไว้ ผู้บัญชาการของพวกเขาสอดแขนเข้ามาโอบเอวของเธอ “แบบนี้ดีกว่าใช่ไหม?” เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม เหตุการณ์ทำนองนี้เป็นจุดเริ่มต้นของความรุนแรงล่าสุดที่เกิดขึ้นจากการปราบปรามชาวโรฮิงญาจำนวนกว่า 1.1 ล้านคน ที่อาศัยอยู่ในรัฐยะไข่ ทางตะวันตกของเมียนมา สหประชาชาติออกมากล่าวว่า ชาวโรฮิงญาเหล่านี้เป็นชนกลุ่มน้อยที่ถูกข่มเหงมากที่สุดในโลก พวกเขาเป็นชาวมุสลิมที่อาศัยอยู่ในประเทศที่พุทธศาสนาเป็นใหญ่ ชาวโรฮิงญาอ้างว่าพวกเขาเป็นชนพื้นเมืองของรัฐยะไข่ และหลายคนก็สืบเชื้อสายมาจากบรรพบรุษที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 แม้พวกเขาจะมีรากเหง้าที่ยาวนาน แต่กฏหมายตั้งแต่ปี 1982 ไม่ได้ให้สิทธิชาวโรฮิงญาเป็นพลเมืองของประเทศ ปัจจุบันพวกเขายังคงมีสถานะเป็นผู้อพยพผิดกฎหมาย และในบังกลาเทศเองก็รองรับชาวโรฮิงญากว่าครึ่งล้านคนที่หลบหนีเข้าไปอาศัยอยู่ การปะทะกันระหว่างชาวพุทธและชาวมุสลิม เมื่อ […]

อินเดียจะรณรงค์ให้ประชาชนล้างมือสู้ภัยไวรัสโคโรนา ท่ามกลางการขาดแคลนน้ำได้อย่างไร

ภาพผู้หญิงคนหนึ่งอาบน้ำที่เมือง Bhubaneshwar ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของรัฐโอดิชา แม้กระทั่งในพื้นเมือง หลายครัวเรือนก็ไม่มีน้ำประปา ส่วนในพื้นที่ชนบทที่ไม่มีน้ำประปามีมากถึงร้อยละ 82 ภาพถ่ายโดย ANDREA BRUCE, NAT GEO IMAGE COLLECTION มีเพียง 1 ใน 5 ของครัวเรือนจากประชากร 1.3 ล้านคนที่มีท่อประปา สิ่งนี้ทำให้การล้างมือของชาวบ้านถือเป็นเรื่องท้าทาย เดลี, อินเดีย – ในหมู่บ้านไกธิ เมืองบุนเดลขัณฑ์ (Bundelkhand) ที่ตั้งอยู่ในตอนเหนือของภาคกลางในอินเดีย จะมีก๊อกน้ำสาธารณะ 1 ก๊อก ในทุก 5 ครัวเรือน เมืองบุนเดลขัณฑ์ต้องพบกับทุกข์ทนเนื่องจากภัยแล้งมาแล้วใน 2 ทศวรรษให้หลัง การขาดแคลนน้ำถือเป็นวิถีชีวิตของที่นี่ เนื่องการระบาดอย่างรวดเร็วของไวรัส COVID-19 ชาวบ้านมีตัวเลือกชวนกระอักกระอ่วนใจในการป้องกันตัวเพียง 2 ตัวเลือก คือล้างมือ ไม่ก็ทำระยะห่างทางสังคม (Social Distancing) เพราะเป็นเรื่องยากที่จะทำทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน “เราไม่ได้รับอนุญาตให้มีคนมากๆ รวมตัวกันรอบก๊อกน้ำ และพยายามล้างมือให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้” มันกัล ซิงค์ ชาวบ้านในหมู่บ้านไกธิ […]