Gen Love - รักเข้มข้น - National Geographic Thailand

Gen Love – รักเข้มข้น

Gen Love – รักเข้มข้น

วาเลนไทน์เวียนมาบรรจบอีกครั้งพร้อมกับการเปลี่ยนแปลง บางคู่รักกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น ในขณะที่อีกหลายคู่กลับร้างรากันไปด้วยเหตุผลต่างๆ นานา บ้างก็ว่าแค่ความรักนั้นไม่พอ ว่าแต่หากความรักยังไม่เพียงพอ แล้วอะไรเล่าคือสิ่งที่จะช่วยยึดเหนี่ยวคนสองคนไว้ด้วยกัน แล้วหลากหลายคู่ชีวิตที่ผ่านวาเลนไทน์มาแล้วมากพอๆ กับวัยกลางคนพวกเขาทำได้อย่างไร?

ร่วมหาคำตอบไปกับ เอกวัฒน์ ปัญญะธารา ผู้สงสัยว่าทำไมคนรุ่นใหม่จึงรักๆ เลิกๆ กันนัก? และ เอกรัตน์ ปัญญะธารา ผู้ถ่ายทอดความรักอันเข้มข้นจากคู่ต่างๆ เหล่านี้ผ่านภาพถ่าย

หรือบางทีวลีที่ว่า “ยากกว่าการหาคนรักคือการรักษาคนรักไว้” ดูท่าจะจริง เพราะในยุคอินเทอร์เน็ตที่เปิดเชื่อมโลกทั้งใบและผู้คนมากหน้าหลายตาเข้าด้วยกัน ความรักก็มาไวไปไวไม่แพ้แพกเกจไฮสปีดเช่นกัน

 

จุดเริ่มต้นของโปรเจ็กต์ “Gen Love – รักเข้มข้น” เกิดขึ้นได้อย่างไร?

ในฐานะที่ผมกับเอกรัตน์เติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่น เต็มเปี่ยมไปด้วยไปด้วยความรักของพ่อแม่และตายายที่รักกันมายาวนาน ซึ่งดูจะขัดแย้งกับโลกยุคใหม่ที่ความรักเป็นเรื่องไม่ยั่งยืน ผู้คนรักๆ เลิกๆ กันเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ทำให้เราอดสงสัยไม่ได้ว่า คนรุ่นก่อนมีวิธีคิดอย่างไรกับความรักและการใช้ชีวิตคู่ ทำไมความรักของพวกเขาถึงได้ยั่งยืนกว่าคนสมัยนี้ เราจึงตัดสินใจทำโปรเจ็กต์นี้ขึ้นมา โดยตั้งชื่อว่า “Gen Love” เพราะพวกเขาอาจเป็นคนรุ่นสุดท้ายที่สามารถมีความรักที่ยั่งยืนแบบนี้ได้

คู่ชีวิต
เจอกันได้ยังไง? ก่อนนี้ขายก๋วยเตี๋ยวเรือ มีอยู่วันหนึ่งตาพายเรือผ่านมาเจอยายเห็นแล้วก็ชอบ ตาว่ามันถูกสเปคดี! ก็เลยคุยด้วย

เคล็ดลับของความรัก? ต้องซื่อสัตย์ต่อคู่ตนเอง ตรงไปตรงมา ไม่โกหกมดเท็จต่อกัน

ฟังเสียงสัมภาษณ์ได้ที่นี่

คู่ชีวิต
เจอกันได้ยังไง? เจอกันเพราะเรือเนี่ยแหละ ตาเป็นเรือโยงจูงเรือยายละก็มาตีสนิทที่บ้านยาย ไม่ได้จีบอะไรเลยด้วย อยู่ดีๆ วันหนึ่งก็มาบอกว่า “จะมาขอนะจะเอาไหม”

ความรักก็เหมือนขับเรือ ต้องรู้จักหลบหลีกกัน เขาหนักมาเราก็ต้องรู้จักเบา

ฟังเสียงสัมภาษณ์ได้ที่นี่

 

ในมุมมองของตนคิดว่าอะไรคือเคล็ดลับของการมีความรักที่ยืนยาว?

ผมได้สัมผัสและพูดคุยกับคู่รักหลายคู่ถึงวิธีการที่ทำให้ความรักของพวกเขายืนยาว ทำให้ผมได้เรียนรู้แนวคิดและมุมมองของพวกเขาเหล่านั้น ซึ่งถ้าถามมุมมองของผมตอนนี้ ผมก็คงจะตอบว่า เป็นเรื่องของความอดทนของคนสองคนที่มีต่อกัน ซึ่งเด็กสมัยนี้ไม่ค่อยจะมีนัก

คู่ชีวิต
เจอกันได้ยังไง? เป็นครูโรงเรียนเดียวกัน ทำงานด้วยกันมานานแล้ว จนวันหนึ่งก็ขอตามไปเที่ยวบ้านที่ต่างจังหวัด นั่งรถไปลงตัวเมืองเสร็จเดินผ่านไปป่าละเมาะ ไปอีกตั้ง 4 กม. น่ากลัวมาก! ถ้าสะดุดล้มตายแถวนี้ ไม่มีใครหาเจอเลย

เก็บหอมรอมริบ ต้องระวังเรื่องหนี้สิน เมื่อมีหนิ้สินในครอบครัว ความสุขก็ไม่มี อยู่ให้พอดีอย่าเกินตัว

คู่ชีวิต
เจอกันได้ยังไง? ผู้ใหญ่ให้มาดูตัว ตอนแรกก็นึกว่าเขารวย เขาก็นึกว่าเรารวย ผู้ใหญ่เขาก็เอาจริง! ขนาดฉันบอกว่าทำอะไรไม่เป็นเลยนะ เขาก็บอกจะเอาลูกเดียว

พอมีการค้ามันก็ต้องคุยกัน ต่อให้ทะเลาะกันแค่ไหน เพราะมันมีเรื่องผลประโยชน์กันเข้ามาเกี่ยวข้อง (การค้า) ความรักมันก็เรื่องของผลประโยชน์ทั้งสิ้น

ฟังเสียงสัมภาษณ์ได้ที่นี่

 

เรื่องแนะนำ

ภาพวาดอันน่าทึ่งจากศิลปินออทิสติก

สตีเฟน วิลต์เชียร์ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ว่าเป็นออทิสติกตั้งแต่ 3 ขวบ ณ ปัจจบุันเขากลายเป็นศิลปินผู้โด่งดังด้วยการวาดเมืองทั้งเมืองจากความทรงจำ

สุสานหุ่นยนต์สุนัขอันเป็นที่รัก

สุสานหุ่นยนต์สุนัขอันเป็นที่รัก บริษัทโซนี่ของญี่ปุ่นเปิดตัว AIBO หุ่นยนต์สุนัขในปี 1999 เจ้าหุ่นยนต์ตัวนี้สามารถเคลื่อนไหวเลียนแบบสุนัขจริงๆ ได้ประมาณหนึ่ง และกลายเป็นของเล่นยอดนิยมในเวลาต่อมา ปี 2006 บริษัทโซนี่ยุติการผลิตหุ่นยนต์ AIBO และในปี 2014 ทางบริษัทก็หยุดการผลิตอะไหล่และแบตเตอร์รี่สำหรับหุ่นยนต์อย่างสมบูรณ์ สิ่งที่เกิดขึ้นสร้างความเศร้าโศกเสียใจให้แก่เจ้าของที่ผูกพันกับพวกมันมาก และนั่นคือที่มาของสุสานหุ่นยนต์สุนัข ที่สร้างขึ้นโดยบริษัท A-Fun บริษัทซ่อมแซมหุ่นยนต์ สุสานแห่งนี้มีไว้สำหรับบรรดาหุ่นยนต์ที่เสียอย่างถาวร ภายในมีการประกอบพิธีกรรมทางพุทธศาสนาโดยพระสงฆ์ไม่ต่างจากพิธีศพจริงๆ เพื่อให้เกียรติแก่สัตว์เลี้ยงจักรกลเหล่านี้ ทั้งยังช่วยให้บรรดาเจ้าของได้รู้สึกสบายใจขึ้นอีกด้วย   อ่านเพิ่มเติม ชุดภาพถ่ายความละมุนของสุนัขพิทบูล

เหตุใดหุ่นยนต์ยังไม่สามารถแทนที่การทำงานของมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

วิศวกรเครื่องกล Jesse Rochelle ต้องทำงานร่วมกับหุ่นยนต์ที่ชื่อว่า  Baxter ในหน่วยการผลิตแบบอัตโนมัติของโรงงาน Stenner Pumps ในเมือง Jacksonville มลรัฐฟลอริดา ภาพถ่ายโดย  RICK WILSON เป็นความจริงว่าในอนาคต หุ่นยนต์ จะเข้ามามีอิทธิพลในการทำงาน ดังนั้น อาจถึงเวลาที่เราต้องทบทวนทักษะ “ของมนุษย์” ที่จำเป็นต่อการทำงาน สังคมกำลังมาถึงจุดของการเปลี่ยนแปลง เมื่อเข้าสู่ยุคการนำเครื่องจักรมาใช้ทำงานแทนทรัพยากรมนุษย์ คนหนุ่มสาวจำนวนไม่น้อยที่กำลังกระโจนเข้าสู่ตลาดแรงงานต่างกังวลถึงการมาเยือนของเครื่องจักร หุ่นยนต์ และปัญญาประดิษฐ์ ถึงแม้ว่าเครื่องมือและเทคโนโลยีเหล่านี้กำลังค่อยๆ เข้ามาบทบาทในการทำงาน แต่มนุษย์กลับเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เช่นกัน ทุกวันนี้ มีนักธุรกิจจำนวนไม่น้อยที่กำลังประสบภาวะของการขาดแคลนแรงงาน เช่นในประเทศแคนาดาหรือสหรัฐอเมริกา เป็นเพราะว่าเทคโนโลยีในขณะนี้ไม่สามารถแทนที่บรรดาทักษะที่จำเป็นสำหรับการทำงาน เพราะเทคโนโลยีที่พวกเขาใช้นั้นทำหน้าที่เป็นเพียงผู้สนับสนุนและบูรณาการในการทำงานเท่านั้น ดังนั้นในอนาคต การทำงานในระบบดิจิทัลจะราบรื่นไปได้ต้องผ่านการทำงานควบคู่ไปกับทักษะการรู้หนังสือและการคิดคำนวณของมนุษย์ นี่คือสิ่งที่ได้จากการศึกษาในรายงานที่ชื่อว่า Human Wanted (สิ่งที่ต้องการจากมนุษย์) ของศูนย์ศึกษาเศรษฐกิจของ Royal Bank of Canada (RBC) ที่ได้ศึกษาตลาดแรงงานของประเทศแคนาดา อันเป็นรายงานที่ได้ศึกษาอาชีพกว่า 300 อาชีพ เพื่อหาคำตอบว่ามีทักษะใดที่จำเป็นต่อการทำงาน ซึ่งออกมาเป็นข้อสรุปดังนี้ ทักษะ 5 อันดับแรกที่จำเป็นต่องานในอนาคต 1. ทักษะการฟังอย่างกระตือรือร้น (Active […]

กรุงเทพฯ : สัญจรวิถีของคนกรุง

"ความที่อยู่กรุงเทพฯ ทุกคนจึงต้องหาวิธีเดินทางที่มีประสิทธิภาพสูงสุดของตัวเอง ด้วยต้นทุนและรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป" ขณะที่ชนชั้นกลางเลือกที่จะจ่ายเงินเพื่อแลกเวลาและความสะดวกสบาย แต่ชนชั้นแรงงานที่ไม่มีทางเลือกมากนัก ถูกบังคับให้จ่ายด้วยเวลา เพื่อเก็บเงินไว้ในกระเป๋าสตางค์ของตัวเองให้นานขึ้น