วงล้อ สีผิวมนุษย์ - National Geographic Thailand

วงล้อสีผิวมนุษย์

วงล้อ สีผิวมนุษย์

“ฉันมั่นใจว่าผิวดำและผิวขาวไม่มีอยู่จริง” ช่างภาพ แองเจลิกา ดาส กล่าว เธอใช้เวลาหกปีจับคู่สีผิวของคนเป็นพัน ๆ คนกับเฉดสีมาตรฐานเพื่อแสดงให้เห็นว่าการจำแนกคนด้วยเผ่าพันธุ์นั้นเป็นไปอย่างไร้หลักการเพียงใด

ในปี 2012 เธอถ่ายภาพตัวเอง สามีในขณะนั้น และครอบครัวของทั้งสองฝ่ายเพื่อแสดงให้เห็นถึงการผสมผสาน เธอจับคู่แถบพิกเซลของจมูกพวกเขากับแถบสีของแพนโทนซึ่งกำหนดมาตรฐานสีมาอย่างยาวนาน แล้วโครงการ “ฮิวแมนเน” (Humanae – แห่งมนุษย์) โครงการที่รวบรวมภาพถ่ายบุคคล 4,000 ภาพและสีผิวอันหลากหลายใน 18 ประเทศก็เริ่มต้นขึ้น

สีผิวยังกำหนดการปฏิบัติต่อกันในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดอยู่ “การลดทอนความเป็นมนุษย์กำลังเกิดขึ้นอยู่เดี๋ยวนี้แหละค่ะ” ดาสเอ่ย “ที่ชายแดนของลิเบีย และในชีวิตประจำวันของเรา เมื่อใครก็ตามไม่อาจได้รับอิสรภาพอย่างที่คุณได้ เพราะคุณทำกับเขาเหมือนไม่ได้เป็นคนเท่าคุณ”

เมื่อเธออายุ 6 ขวบ คุณครูบอกเธอให้ใช้สีเทียนระบาย “สีผิว” “ฉันมองดูสีชมพูนั่นแล้วคิดว่า ฉันจะบอกครูได้อย่างไรว่านี่ไม่ใช่สีของผิวฉัน” คืนนั้นเธออธิษฐานให้ตื่นมามีผิวขาว เธอเล่าเรื่องนี้ให้เด็กนักเรียนฟังเมื่อนำเอาโครงการของเธอเข้าสู่โรงเรียนต่าง ๆ “เด็ก ๆ ไม่พูดถึงตัวเองว่าเป็นคนผิวดำและผิวขาว เราต่างหากที่สอนพวกเขาเรื่องผิวดำและผิวขาว” ดาสว่า และก็เป็นเด็ก ๆ นั่นเองที่ประดิษฐ์ชื่อสีอย่างสีถั่ว สีช็อกโกแลตที่ดาสใช้กับครอบครัวของเธอเองการสร้างสรรค์โครงการ “ฮิวแมนเน” ขึ้นมานี้ พาให้ดาส ซึ่งมาจากรัฐเทนเนสซี ที่ที่อดีตคนคลั่งผิวขาวร้องไห้ในอ้อมแขนของเธอ ไปถึงสวิตเซอร์แลนด์ที่ซึ่งบรรดาผู้สูงวัยกับผู้อพยพที่พวกเขาต่อต้านการลงหลักปักฐานได้มาพบกัน

“ในสถานที่ที่คุณไม่คาดคิดว่าจะพบความเห็นอกเห็นใจอาจเป็นที่ที่เมล็ดพันธุ์เล็ก ๆ เริ่มงอกงามก็ได้นะคะ” เธอกล่าว

เรื่อง นีนา สตรอคอลิก

สีผิวมนุษย์

 

อ่านเพิ่มเติม

สีผิวที่แตกต่าง

เรื่องแนะนำ

ไอศกรีมจากขยะพลาสติก

ไอศกรีมจากขยะพลาสติก ใครๆ ก็ชื่นชอบไอศกรีม แต่หากมาได้เห็น ไอศกรีมจากขยะพลาสติก เหล่านี้คงกินไม่ลง อันที่จริงมันกินไม่ได้ด้วย แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อกระตุ้นให้ผู้คนตระหนักถึงปัญหาขยะล้นเมืองในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับปัญหาขยะพลาสติก ผลงานไอศกรีมที่กินไม่ได้เหล่านี้เป็นฝีมือของนักศึกษาศิลปะชาวไต้หวัน พวกเขาตระเวนรวบรวมตัวอย่างของน้ำจากแหล่งน้ำต่างๆ กว่าร้อยแห่งทั่วประเทศ จากนั้นนำมาแช่แข็งเอาไว้ในแม่พิมพ์ และเคลือบด้วยเรซิ่นเพื่อให้คงรูปถาวร แน่นอนว่าดูด้วยตาก็พอจะรู้ว่าของหวานเหล่านี้ไม่น่าลิ้มลอง แต่พึงระวังไว้ให้ดี หากมนุษย์เรายังคงไม่เปลี่ยนพฤติกรรมในการบริโภคที่มากเกินจำเป็นกันตั้งแต่ตอนนี้ นี่อาจเป็นอนาคตของไอศกรีมที่ลูกหลานเราจะได้กินก็เป็นได้ ชมวิดีโอ ไอศกรีมจากขยะพลาสติก ได้ที่นี่   อ่านเพิ่มเติม แพขยะพลาสติกแห่งแปซิฟิกไม่ใช่ในแบบที่คุณคิด

แผนที่แห่งความสุข

อะไรทำให้คุณมีความสุข แล้วผู้คนจากชาติไหนที่มีความสุขที่สุด ลองชมข้อมูลแผนที่ความสุขที่จัดทำขึ้นโดย มานูเอล กานาเลส และทีโอดอร์ เอ. ซิกลีย์ เชลลีย์ สเปอร์รี แผนที่ดังกล่าวถูกตีพิมพ์ลงในนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ภาษาไทย ฉบับเดือนพฤศจิกายน ที่ว่าด้วยการสำรวจความสุขของผู้คนจากประเทศต่างๆ ใบหน้ายิ้มเหล่านี้แสดงออกซึ่งปริมาณของความสุขในชีวิตประจำวันของผู้คนที่แตกต่างกันในแต่ละประเทศตั้งแต่ 1 – 100 โดยแบ่งเป็น 4 ระดับ ผู้คนที่เข้ารับการสำรวจจะได้รับคำถามห้าข้อเพื่อระบุว่าพวกเขามีความสุขหรือไม่ในขณะนั้น เช่น วันนี้ได้หัวเราะไหม ส่วนเฉดสีเหลืองที่แสดงออกมานั้นหมายถึงอัตราร้อยละที่ถือว่ามีความสุข หรือสุขภาวะทางกาย ผู้คนจะถูกถามถึงสุขภาพ และข้อมูลเหล่านี้จะถูกแปลงเป็นระดับคะแนนไล่จาก “ทุกข์” ไปถึง “สุข” ตามเฉดสี ทั้งนี้ในแผนที่ดังกล่าวไม่มีข้อมูลของทุกประเทศ มีเพียงแค่ข้อมูลจากประเทศที่ได้รับการสำรวจเท่านั้น สามารถชมแบบขยายขนาดใหญ่ได้ ที่นี่     อ่านเพิ่มเติม : ความลับของดินแดนแห่งความสุข, 9 วิธีที่ช่วยให้คุณมีความสุขในทุกวันของชีวิต

ภาพความสนิทสนมของคนรักงูกับสัตว์เลี้ยงแสนรัก

โดย อเล็กซานดรา เกโนวา ภาพถ่าย จาน่า โรมาโนว่า งูเป็นที่น่าหลงใหลและน่ารังเกียจผ่านสายตามนุษย์มานานนับสหัสวรรษ ในอารยธรรมกรีกโบราณ งูคือสัญญาณแห่งความอุดมสมบูรณ์และการเกิดใหม่ ในขณะที่บรรดาชาวคริสต์มองว่างูคือสัญลักษณ์ของการหลุดพ้น ทุกวันนี้งูไม่ใช่แค่อยู่ในวัฒนธรรมป๊อป แต่พวกมันคือสัตว์เลี้ยงประจำบ้าน จาน่า โรมาโนว่า ช่างสาวภาพชาวรัสเซียผู้เป็นโรคกลัวงู เริ่มต้นโปรเจคเก็บภาพระยะยาวของงูและเจ้าของตามบ้าน ซึ่งการเลี้ยงงูกลายมาเป็นเรื่องปกติธรรมดา เมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลายลง “ฉันต้องการสำรวจความหวาดกลัวของตนเองและหาคำตอบว่าทำไมผู้คนถึงเก็บสิ่งมีชีวิตนี้ไว้เป็นสัตว์เลี้ยง” เธอกล่าว แต่ภาพถ่ายของโรมาโนว่าไม่ใช่ภาพถ่ายของงูแบบทั่วๆ ไป “ภาพถ่ายของงูในสิ่งแวดล้อมต่างๆ” ผลักการมีส่วนร่วมของผู้ชมออกไป เธอกล่าว ในบรรดารูปที่น่าสนใจของเธอ งูโบอาตัวอ้วนเลื้อยไปมารอบๆ ตู้ไม้, งูเหลือมเลื้อยพันเตารีดที่ตั้งเอาไว้ และงูข้าวโพดเลื้อยไปมาระหว่างแม่เหล็กที่ติดบนตู้เย็นลายเสือดาว   แก้ปัญหาความกลัวงู การถ่ายภาพให้งูกลมกลืนไปกับลวดลายและพื้นหลังไม่ได้แค่เป็นเรื่องน่าสนใจ แต่ยังเป็นการท้าทายตัวเธอเองอีกด้วย “ในตอนแรกเริ่ม ฉันไม่แม้แต่จะมองภาพของพวกมันด้วยซ้ำ” เธอกล่าว “ทุกวันนี้ถ้าให้เลี้ยงสักตัวเป็นสัตว์เลี้ยง ก็โอเคนะ” จากการสำรวจผ่านโปรเจคดังกล่าว เธอสามารถวิเคราะห์จุดเริ่มต้นของความกลัวงูออกมาได้ “ความกลัวงูส่วนใหญ่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ผ่านวัฒนธรรม” เธอกล่าว “เช่นในหนังสยองขวัญ, พ่อแม่ที่เตือนลูกๆ ว่างูเป็นสัตว์อันตรายหรือแม้กระทั่งข่าวปลอมๆ ที่ว่างูกลืนเจ้าของลงท้องไป” โรมาโนว่ายังประหลาดใจมากที่พบว่าผู้ชายจำนวนมากเลี้ยงงูเป็นสัตว์เลี้ยง “ฉันคิดมาตลอดว่าผู้หญิงน่าจะเลี้ยงงูเยอะกว่า เพราะภาพถ่ายจำนวนมากของงูที่กำลังพันรอบตัวพวกเธอ”   สเตอริโอไทป์แบบโซเวียต อีกหนึ่งความท้าทายของเธอในการทำโปรเจคนี้คือ “การแสวงหาความงดงามของยุคหลังโซเวียต” “มันมีความเชื่อหรือภาพลักษณ์ที่มองว่าชาวรัสเซียและบรรดาอดีตประเทศโซเวียตเป็นคนยังไง” […]

ถอดรหัส แพทย์แผนจีน : ตำรายาหลวงจักรพรรดิมังกร

วิทยาศาสตร์และการแพทย์แผนปัจจุบันกำลังพยายามถอดรหัสเพื่อเรียนรู้ศาสตร์เก่าแก่โบราณอย่าง แพทย์แผนจีน ที่ช่วยชีวิตผู้คนมานานนับพันปี สิ่งที่พวกเขาค้นพบอาจช่วยหลอมรวมศาสตร์การแพทย์จากตะวันตกและตะวันออกเข้าด้วยกัน เพื่อช่วยชีวิตผู้คนในยุคศตวรรษที่ 21