ชีวิตเป็นเช่นไร เมื่อต้องอยู่กับหมอกควันในอินเดีย-National Geopraphic Thailand

ชีวิตเป็นเช่นไร เมื่อต้องอยู่กับหมอกควันในอินเดีย

ชีวิตเป็นเช่นไร เมื่อต้องอยู่กับหมอกควันในอินเดีย

ช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน 2018 ปัญหาหมอกควันในอินเดียพุ่งขึ้นสูง ระดับอนุภาคของฝุ่นในอากาศที่เมืองเดลี ซึ่งเครื่องตรวจจับสามารถวัดได้คือ 999 หรือตัวเลขสูงสุดเท่าที่เจ้าเครื่องนี้จะวัดค่าได้ ปัญหาดังกล่าวเกิดขึ้นจากหมอกควันที่มาจากการเผาพื้นที่การเกษตรทางตอนเหนือของอินเดีย รวมไปถึงฝุ่นควันจากโรงงานอุตสาหกรรม, รถยนต์ หรือแม้แต่ประทัดและดอกไม้ไฟจากการเฉลิมฉลองเทศกาลดิวาลีของชาวฮินดู

อย่างไรก็ตามท่ามกลางเสียงคัดค้านจากหลายฝ่าย ทางการของเมืองยังคงยืนยันที่จะจัดงานมาราธอนประจำปีต่อไป

ตัวผมเดินทางไปถึงเมืองเดลีในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ในตอนนั้นคุณภาพของอากาศยังคงอยู่ในระดับ “แย่” และ “แย่มาก” ถึงแม้ว่าหมอกควันจะลดลงแล้วก็ตาม บางครั้งในตอนที่ผมออกไปถ่ายภาพ ผมรู้สึกแน่นหน้าอก และวิงเวียนศีรษะและเมื่อเดินทางกลับมาจากตามสถานที่ก่อสร้างหรือแนวแม่น้ำยมุนา ผมพบว่าเสมหะของตนเองที่ไออกมานั้นเป็นสีดำ

ผู้คนออกมาฝึกโยคะในสวน Lodi คุณภาพของอากาศในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนถือว่าเป็นปัญหารุนแรงจนรัฐบาลต้องออกประกาศว่าการออกกำลังกายกล้างแจ้งเป็นเรื่องอันตราย แม้กระทั่งในวันที่เก็บภาพ คุณภาพของอากาศก็ยังถือว่าไม่ดีนัก
บรรดาแรงงานข้ามชาติที่อาศัยอยู่ใกล้กับเขตก่อสร้างเป็นกลุ่มคนที่มีความเสี่ยงมากที่สุด
ควันถูกปล่อยออกมาจากโรงงาน ในเขตอุตสาหกรรม Sahibadab ชานเมืองเดลี
วิวจากดาดฟ้าขณะพระอาทิตย์ตก
หญิงคนหนึ่งสวมหน้ากากอนามัยขณะกำลังเดินเล่นยามเช้าที่สวน Lodi
ผู้คนเตรียมพร้อมสำหรับการวิ่งมาราธอน พวกเขาจอดรถที่ลานจอดรถใกล้สนามกีฬา Jawaharlal Nehru ในเวลาเช้าตรู่

แต่สิ่งที่ผมเผชิญเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์นั้น เทียบไม่ได้เลยกับผู้คนที่ต้องอาศัยอยู่กับฝุ่นควัน ตั้งแต่อาการคลื่นไส้ไปจนถึงการระคายเคียงดวงตา มีการวิเคราะห์กันว่าปัยหาที่เกิดขึ้นส่งผลให้อายุขัยเฉลี่ยของผู้คนในเมืองเดลีลดลงราว 4 ปี หน้ากากอนามัยกลายเป็นอุปกรณ์จำเป็นที่ช่วยให้อนุภาคของฝุ่นถูกสูดเข้าไปในปอด ซึ่งจะก่อให้เกิดปัญหาในระยะยาวได้

ปัญหาที่น่ากังวลก็คือบรรดาแรงงานข้ามชาติที่ต้องนอนกลางแจ้ง ผู้คนที่พบพูดคุยได้ส่วนใหญ่ไม่สามารถเข้าถึงหน้ากากอนามัยได้ ทุกวันนี้กรุงเดลีกลายเป็นเมืองที่เผชิญกับปัญหาหมอกควันมากที่สุดในอินเดีย

เรื่องและภาพ Arko Datto

คู่สามีภรรยาสวมหน้ากากอนามัยขณะเดินเล่นยามเช้าใกล้วัดดอกบัว
มลพิษทางอากาศเป็นปัญหารุนแรงที่กระทบชีวิตของแรงงานและคนไร้บ้านที่ต้องนอนกลางแจ้ง
คนงานก่อสร้างชุมนุมรอบกองไฟเมื่อสิ้นสุดการทำงานของวันนั้น ทั้งนี้การเผาไหม้และฝุ่นควันจากการก่อสร้างคือหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ทำให้คุณภาพของอากาศแย่ลง
บางส่วนของโรงงานยังคงสามารถสองเห็นได้จากกำแพงป้อมปราการเก่า Purana Qila
หญิงสาวคนหนึ่งกำลังตักน้ำจากแม่น้ำยมุนา

 

ติดตามข้อมูลดีๆที่นี่

 

อ่านเพิ่มเติม

ไม่มีอารยันและดราวิเดียนแท้ในอินเดีย

เรื่องแนะนำ

อากาศหนาว ของไทย ทำไมต้องพัดมาจากจีน

“ขณะนี้มวลอากาศเย็นจากจีนได้แผ่ปกคลุมประเทศไทยตอนบนแล้ว” ทำไมต้องจีน และลมหนาวในจีนมาจากไหน? มาทำความเข้าใจการเดินทางของสายลมให้ลึกซึ้งมากขึ้นกัน

ความรู้ประจำวัน : 20% ของอากาศที่เราหายใจมาจากแบคทีเรีย

เมื่อพูดถึงแบคทีเรียคุณอาจนึงถึงเชื้อโรคและความสกปรกของมัน แต่รู้หรือไม่ว่าแบคทีเรียมีส่วนช่วยผลิตอากาศที่คุณกำลังหายใจอยู่ 1 ใน 5 ของลมหายใจถูกผลิตจากแบคทีเรียที่มีชื่อเรียกว่า Prochlorococcus และพวกมันอาศัยอยู่ในทะเล มันคือสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กจิ๋วที่สามารถสังเคราะห์แสงและคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาเป็นอาหารได้ และคายออกซิเจนออกมา เรียกได้ว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตเดียวบนโลกใบนี้ที่สามารถผลิตอาหารได้เอง ซึ่งในหยดน้ำเล็กๆ จากทะเลเพียงหยดเดียวคุณจะพบพวกมันจำนวนหลายล้านตัวอยู่ในนั้น แบคทีเรียตัวจิ๋วเหล่านี้มีความสำคัญนระบบนิเวศอย่างมาก อาจเปรียบได้ว่าการมีอยู่ของดำรงอยู่ของพวกมันคือการมีอยู่ซึ่งพวกเราเหล่ามนุษย์ก็ว่าได้   อ่านเพิ่มเติม : ช้อนกินได้ ทางเลือกใหม่ลดขยะพลาสติก, จะเป็นอย่างไร ถ้าผึ้งน้ำหวานหายไปหมด?

เหตุใด งูน้ำในโตนเลสาบ จึงมีจำนวนลดลง

งูน้ำในโตนเลสาบ กำลังลดจำนวนลงจนน่าใจหาย ประชากรของ งูน้ำในโตนเลสาบ รวมถึงสัตว์น้ำเศรษฐกิจหลายชนิด ถูกคุกคามอย่างหนักจากธุรกิจการทำประมงน้ำจืดในทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โตนเลสาบ เป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ในประเทศกัมพูชา และมีความหลากหลายทางชีวภาพของชนิดพันธุ์สัตว์น้ำมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เซบ โฮแกน นักชีววิทยาและนักสำรวจของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก กำลังศึกษาผลกระทบจากการทำประมงในโตนเลสาบต่อชนิดพันธุ์สัตว์น้ำ ในช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมาจำนวนปลาในทะเลสาบลดลงอย่างน่าใจหาย กิจกรรมประมงเพื่อการค้าในทะเลสาบ มีการควบคุมโดยตรงจากรัฐบาล แต่ก็ยังไม่สัมฤทธิ์ผล มีชาวประมงกว่าร้อยคนที่เป็นผู้ค้ารายใหญ่คอยจัดการธุรกิจประมงในทะเลาสาบ สัตว์น้ำที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจอย่างปลาบึกถูกคุกคามอย่างหนักจากการประมงเกินขนาดจนกลายเป็นสัตว์หายาก ชาวประมงจึงหันไปจับปลาที่มีขนาดตัวเล็กลง (อ่านเพิ่มเติม: Rare Giant Catfish Signals Hope for Species) จากการสำรวจเมื่อปี 2000 พบว่า งูน้ำในโตนเลสาบ กว่าเจ็ดล้านตัวถูกจับเพราะการประมงในทะเลสาบทุกๆ ปี จำนวนประชากรของงูน้ำ ซึ่งบางชนิดเป็นชนิดพันธุ์ที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ ลดจำนวนลงเรื่อยมาตั้งแต่ปี 1990 งูน้ำที่ไม่มีพิษจะถูกนำไปปรุงเป็นอาหาร หรือใช้หนังเพื่อทำเป็นสินค้า รวมถึงใช้ทำยารักษาโรค งูน้ำเป็นสัตว์ที่มีความสำคัญต่อระบบนิเวศในทะเลสาบ พวกมันเป็นส่วนหนึ่งในห่วงโซ่อาหาร คอยกินปลาและกบ และเป็นอาหารของนก การศึกษาผลกระทบจากการลดจำนวนลงของจำนวนประชากรงูน้ำและสัตว์น้ำอื่นๆ ยังไม่มีรายงานที่ชัดเจน   อ่านสารคดีไทยเกี่ยวกับ โตนเลสาบ เพิ่มได้ที่ โตนเลสาบ ชีวิตลอยน้ำที่กำลังสูญสิ้น

รักษาผืนป่าตะวันตกด้วย ความเข้าใจเรื่องระบบนิเวศ

“ถ้าเรามีพื้นที่ป่าที่ดีที่สุดอย่าง ห้วยขาแข้ง แล้วเรายังไม่รักษา แม้แต่กรมป่าไม้เองก็ยังไม่สนใจรักษา ก็อย่าหวังเลยว่าจะรักษาที่อื่นให้รอดได้” นั่นคือคำกล่าวของสืบ นาคะเสถียร ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ และอาจเป็นเหตุผลสำคัญว่า ทำไมสืบถึงเลือกตัดสินใจทิ้งทุนเรียนต่อระดับปริญญาเอกที่อังกฤษ และเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อพิสูจน์สิ่งที่เขาเชื่อมั่นมาตลอดว่า ถ้าจะอนุรักษ์สัตว์ป่าในเมืองไทยต้องเริ่มที่ห้วยขาแข้ง และถ้าจะรักษาป่า ห้วยขาแข้ง -ทุ่งใหญ่นเรศวรให้ยั่งยืนได้ ต้องรักษาป่าตะวันตกไว้ทั้งผืน ในระดับโลก ผืนป่าตะวันตกของประเทศไทยได้รับการยอมรับว่าเป็นพื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพที่มีความสำคัญที่สุดแห่งหนึ่ง เพราะนอกจากจะเป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ป่าใกล้สูญพันธุ์ระดับโลกหลายชนิดแล้ว ป่าผืนนี้ยังเชื่อมต่อกับป่าผืนใหญ่ทางทิศตะวันตกและทิศเหนือของเมียนมา และทอดตัวยาวลงใต้ผ่านเทือกเขาตะนาวศรีไปถึงป่าแก่งกระจาน-กุยบุรี รวมถึงป่าอนุรักษ์ของชนกลุ่มน้อยในเมียนมา นับเป็นผืนป่าอนุรักษ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครอบคลุมพื้นที่ถึง 12 ล้านไร่ประกอบไปด้วยเขตป่าอนุรักษ์ถึง 17 แห่ง ทั้งอุทยานแห่งชาติและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในหกจังหวัด โดยมีเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง-ทุ่งใหญ่นเรศวร พื้นที่ป่ามรดกโลกอยู่ตรงกลางพอดี ป่าตะวันตกโดดเด่นทั้งในแง่ของขนาดที่กว้างใหญ่ไพศาล ความหลากหลายของระบบนิเวศโดยเฉพาะป่าเต็งรัง ป่าดิบแล้ง ทุ่งหญ้า ป่าริมนํ้า และตำแหน่งที่ตั้งอันเป็นศูนย์รวมความหลากหลายของเขตชีวภูมิศาสตร์หลายแห่ง แนวคิดป่าผืนใหญ่ของสืบ นาคะเสถียร จึงอาจหมายถึงพรมแดนธรรมชาติที่มีพื้นที่ 30 ล้านไร่ ซึ่งครอบคลุมสองประเทศเลยทีเดียว และหากมีปัญหาเกิดขึ้นที่ใดที่หนึ่ง ก็ย่อมส่งผลกระทบไปถึงส่วนอื่น ๆ ด้วย สำหรับสืบ ตั้งแต่เริ่มต้นอาชีพเจ้าหน้าที่ป่าไม้ในฐานะนักวิจัยสัตว์ป่า ก่อนก้าวข้ามไปสู่บทบาทหัวหน้าพื้นที่อนุรักษ์ที่ต้องจัดการกับปัจจัยคุกคามต่าง ๆ นั้น แนวทางการทำงานด้านอนุรักษ์สัตว์ป่าจึงอยู่ที่ความเข้าใจทางนิเวศวิทยา เข้าใจความต้องการของกลุ่มชนิดพันธุ์สัตว์ป่าที่เป็นเป้าหมายการอนุรักษ์ ซึ่งจะช่วยให้กำหนดมาตรการอนุรักษ์ได้อย่างเหมาะสม […]