ภารกิจสื่อสารกับมนุษย์ต่างดาวของยาน Voyager - Page 2 of 2 - National Geographic Thailand

ภารกิจสื่อสารกับมนุษย์ต่างดาวของยาน Voyager

ภาพที่ 6 “บอสตันจากแม่น้ำชาร์ลส์” (Boston from the Charles River) โดย เท็ด สปีเกล 

มนุษย์ต่างดาว

นี่เป็นภาพขอบฟ้าของนครสมัยใหม่ที่มีตึกระฟ้า ภาพหมู่เรือใบในฉากหน้าอาจบ่งบอกว่า เราชอบอาศัยอยู่ตามริมฝั่งแม่น้ำและชายฝั่ง และเราใช้เรือในฐานะการคมนาคมขนส่งรูปแบบหนึ่ง (ตอกย้ำความสำคัญของน้ำที่มีต่อโลกและวัฒนธรรมของเรา)

ภาพที่ 7 “พ่อ-ลูก” (Father and Child)  โดย เดวิด อลัน ฮาร์วีย์  

มนุษย์ต่างดาว

ในมุมมองของมนุษย์ ภาพนี้สื่อถึงความรักและความภาคภูมิของผู้เป็นพ่อแม่  เราเห็นทุกสิ่งทุกอย่างในภาพนี้ ตั้งแต่เครื่องเคราบนใบหน้าของผู้เป็นพ่อ ไปจนถึงสรีระของเด็กน้อย (เด็กหญิง) ผู้เป็นพ่อจ้องมองลูกสาว ขณะที่ลูกสาวมองกล้อง นี่อาจให้เบาะแส (พิจารณาร่วมกับภาพถ่ายอื่นๆ) ว่า ดวงตาคืออวัยวะเพื่อการมองเห็น อากัปกิริยาและท่าทางของคนในภาพก็ชัดเจน อีกทั้งกล้ามเนื้อและผิวพรรณก็เห็นได้อย่างแจ่มชัด

ภาพที่ 8 “กล้องโทรทรรศน์วิทยุ” (Radio Telescope) โดย เจมส์ พี. แบลร์

มนุษย์ต่างดาว

เสาหรือจานส่งวิทยุเหล่านี้ทำงานร่วมกันเป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุ กลุ่มคนขี่จักรยานในภาพกำลังเที่ยวเล่นหรือทัศนศึกษา รูปทรงของจานส่งสัญญาณบ่งบอกถึงหน้าที่และการใช้งาน  ซึ่งน่าจะเป็นที่รับรู้ได้ของนักดาราศาสตร์วิทยุจากอีกโลกหรืออีกเผ่าพันธุ์หนึ่ง

ภาพที่ 9 “เนินทราย” (Sand Dunes) โดย จอร์จ เอฟ. ม็อบลีย์  

มนุษย์ต่างดาว

ภาพนี้ให้ข้อมูลมากมายเกี่ยวกับกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับลม และกลไกในการเคลื่อนย้ายฝุ่นหรือทรายในภูมิภาคร้อนแล้งของโลก ชายบนหลังม้าและสุนัขฝากรอยเท้าไว้บนผืนทราย นี่เป็นหนึ่งในสามภาพที่แสดงให้เห็นสุนัขติดสอยห้อยตามมนุษย์ เราคาดหวังว่ามนุษย์ต่างดาวผู้พบเห็นคงพอจะเดาได้ว่า พวกมันเป็นเพื่อนของเรา

ภาพที่ 10 “อาทิตย์อัสดง” (Sunset) โดย เดวิด อลัน ฮาร์วีย์

มนุษย์ต่างดาว

เรารู้สึกว่าควรจะมีอย่างน้อยสักหนึ่งภาพที่ได้รับการคัดเลือกเพียงเพราะความสวยงาม เพื่อสื่อสารว่าโลกนั้นสวยงามเพียงใด อาทิตย์อัสดงดูจะเป็นทางเลือกที่ดี แต่อย่าเพิ่งคิดว่าภาพนี้มีเพียงแค่ความสวยงาม เพราะแสงที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อนั้นแฝงข้อมูลเกี่ยวกับบรรยากาศของโลก อีกทั้งเงาดำของนกที่โบยบินยังแสดงให้เห็นถึงกลไกการบินของนกอีกด้วย

 

อ่านเพิ่มเติม

พบแหล่งน้ำสำรองบนดาวอังคาร

เรื่องแนะนำ

ค้นพบกบพิษชนิดใหม่ในเปรู

เรื่อง แครรี อาร์โนลด์ ลึกเข้าไปในป่าแอมะซอน เขตประเทศเปรู ภายในเขตสงวนชีวมณฑลมานู ชีร์เลย์ เจนนิเฟอร์ เซร์เรโน โรฆาส หมอบตัวลงใกล้กับลำธารรสายหนึ่ง เธอเงี่ยหูฟังเสียงที่ดังระงมมาจากทุกทิศทาง ในขณะที่เครื่องบันทึกเสียงของเธอก็ทำหน้าที่ของมัน ทันใดนั้น เธอได้ยินเสียงหนึ่งที่แปลกหู เป็นเสียงร้องของกบที่เธอไม่เคยได้ยิน แต่ก่อนที่เธอจะจับทิศทางของต้นเสียงได้ เสียงที่ฟังไม่คุ้นนี้ก็อันตรธานไปเสียก่อน มันเป็นช่วงฤดูร้อนในปี 2013 เซร์เรโน โรฆาส หัวหน้าทีมนักวิทยาศาสตร์ภาคสนามแห่งมูลนิธิครีส์ กำลังสำรวจสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในภูมิภาคนี้ของเปรู เธอเคยได้ยินมาทั้งหมดแล้วว่าแต่ละชนิดมีเสียงร้องอย่างไร แต่เสียงนี้เธอไม่คุ้นเลยจริง ๆ หลังจากการสำรวจในวันนั้น แอนดรูว์ วิทเวิร์ธ ที่ปรึกษาของเธอ ได้ฟังเสียงจากเครื่องบันทึกและยืนยันกับเธอว่า เหมือนเธอจะพบชนิดพันธุ์ใหม่ การสำรวจเกิดขึ้นอีกหลายครั้งในลำธารสายเดิม กระทั่งพวกเขาได้ตัวเจ้าของเสียงปริศนาตัวนั้น มันคือกบพิษลำตัวสีดำขลับและมีแถบสีส้มพาดที่ด้านข้าง การศึกษาเจ้ากบชนิดนี้เป็นเวลาแรมปี ทั้งการตรวจสอบทางพันธุกรรมและการวิเคราะห์สายวิวัฒนาการ ในที่สุด กบตัวนี้ได้รับการยืนยันว่าเป็นน้องใหม่แห่งวงการวิทยาศาสตร์ด้วยชื่อ Ameerega shihuemoy งานวิจัยที่พรรณาเจ้ากบชนิดใหม่นี้ตีพิมพ์ลงในวารสาร Zootaxa และเผยแพร่เมื่อวันที่ 16 มกราคม ที่ผ่านมา กบเจ้าเสน่ห์ กบพิษหรือที่รู้จักในชื่อกบลูกดอก เป็นสมาชิกในกลุ่มสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่มีความหลากหลายมาก โดยส่วนมากกบพิษจะขับยางหรือพิษจากผิวหนังได้ ชนพื้นเมืองจึงใช้ประโยชน์จากพิษของมันในสร้างลูกดอกล่าสัตว์ แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลานสนใจพวกมันมากกว่าแค่เรื่องความมีพิษ ไคล์ […]

ไขปริศนาเบื้องหลังภูเขาน้ำแข็งรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าน่าอัศจรรย์

คงไม่มีใครนึกภาพภูเขาน้ำแข็งเช่นนี้เป็นแน่ แต่ผู้เชี่ยวชาญยืนยันว่าภาพที่เห็นไม่เพียงเป็นเรื่องจริง แต่ยังมีคำอธิบายที่ไม่ซับซ้อนอะไร

ชีวิตตกค้างระหว่างอดีตกับปัจจุบันบนเกาะในสก็อตแลนด์

เรื่อง : เย หมิง ภาพถ่าย : เลติเชีย วองกง ถ้าลองเสิร์ชชื่อ “Western Isles” หรือที่รู้จักกันว่า “Outer Hebrides” จะพบภาพชวนฝันเต็มไปหมด เขตดังกล่าวถูกเอเจนซีท่องเที่ยวแปะยี่ห้อให้เป็นสวรรค์ด้วยชายฝั่งทะเลห่างไกลใต้ฟ้ากว้าง ที่นี่ยังเป็นเพียงสถานที่ไม่กี่แห่งที่คนยังพูดภาษาเกลิกเป็นหลัก  เมื่อได้ยินกิตติศัพท์ดังกล่าว เลติเชีย วองกง ช่างภาพฝรั่งเศสต้องแปลกใจเมื่อเธออ่านหนังสืออัตชีวประวัติของนักเขียนชาวสก็อต เควิน แมคนีล เรื่อง The Stornoway Way ที่ผู้เขียนวาดภาพ “เกาะตะวันตก” ว่าเป็นสถานที่โดดเดี่ยวที่ผู้คนต้องดิ้นรนกับโรคพิษสุราเรื้อรังและความอลหม่าน  ความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงที่บรรยายไว้ในหนังสือเล่มดังกล่าวกับในแผ่นพับท่องเที่ยวที่พาให้วองกงเดินทางไปยังเกาะเหล่านั้นหลายครั้งหลายครา วองกงพยายามทิ้งภาพในใจเกี่ยวกับเกาะเหล่านี้และพยายามเข้าใจความเป็นไปของชุมชนให้ได้มากที่สุด  การเดินทางด้วยการพักฟรีตามบ้านแบบ couch-surfing ทำให้เธอได้พบกับหนุ่มสาวชาวสก็อตรุ่นใหม่อายุ 18-35 และชวนพวกเขามาถ่ายภาพ  สำหรับวองกงการฟังเสียงสะท้อนจากบุคคลที่เธอถ่ายภาพเป็นเรื่องสำคัญ  “สิ่งสำคัญคือพวกเขารู้สึกภาพพอร์เทรตเหล่านี้สื่อความหมายแทนชีวิตของชีวิตบนเกาะได้” วองกงกล่าว เจ้าบ้านที่เธอไปพำนักคนหนึ่งสร้างแรงบันดาลใจให้เธอทำโปรเจ็กต์ “At the End of the Day” ซึ่งมาจากวลีภาษาเกลิก “Aig deireadh an latha”  ซึ่งคนท้องถิ่นใช้เพื่อสะท้อนถึงวันที่ผ่านมาและมองไปข้างหน้าในขณะเดียวกัน  วองกงพบว่าหลังจากใช้เวลา 2 […]