บันทึกประวัติศาสตร์และการเปลี่ยนผ่านยุคสมัยผ่านภาพถ่ายสมาชิกราชวงศ์ทั่วโลก

บันทึกประวัติศาสตร์และการเปลี่ยนผ่านยุคสมัยผ่านภาพถ่ายสมาชิกราชวงศ์ทั่วโลก

หลักฐานทางประวัติศาสตร์ของโลก เหล่าสมาชิกราชวงศ์ผู้ปกครองหลากหลายพื้นที่ในอดีต บอกเล่าผ่านภาพถ่าย เมื่อครั้งที่เทคโนโลยีกล้องถ่ายรูปยังไม่ทันสมัยเช่นทุกวันนี้

เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก รวบรวมภาพถ่ายเก่าของบรรดาสมาชิกราชวงศ์จากทั่วโลกมาให้ได้ชมกัน บางภาพเป็นภาพจากพิธีราชาภิเษก ในขณะที่บางภาพก็เป็นภาพถ่ายในชุดประจำชาติ เมื่อครั้งที่เทคโนโลยีกล้องถ่ายรูปยังไม่ทันสมัยเช่นทุกวันนี้ ขอเชิญคุณผู้อ่านย้อนเวลาไปชมภาพประวัติศาสตร์เหล่านี้พร้อมๆ กัน

ราชวงศ์
เจ้าหญิงมองโกเลียในพระมาลาและฉลองพระองค์ประจำชาติ
ภาพถ่ายโดย Adam Warwick
ราชวงศ์
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงเสด็จพระราชดำเนินเปิดสมัยประชุมสภาแคนาดาเคียงคู่กับเจ้าชายฟิลิป นอกจากสถานะกษัตริย์ของอังกฤษแล้วพระองค์ยังทรงเป็นประมุขของแคนาดา และพระองค์ทรงเดินทางไปเยือนแคนาดาบ่อยที่สุดตลอดการครองราชย์
ภาพถ่ายโดย Kathleen Revis
ราชวงศ์
สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ในฉลองพระองค์พระราชพิธีโสกันต์ในฉลองพระองค์เต็มยศ ภาพถ่ายโดย Eliza R. Scidmore
ราชวงศ์
เจ้าหญิงสวาซิแลนด์ในฉลองพระองค์สำหรับพิธีเสกสมรส ภาพถ่ายจากทศวรรษ 1970 สวาซิแลนด์เป็นประเทศเล็กๆ ที่ถูกล้อมรอบด้วยแอฟริกาใต้ ปัจจุบันยังคงปกครองด้วยระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ แต่เปลี่ยนชื่อประเทศเป็นเอสวาตินีแล้ว
ภาพถ่ายโดย Volkmar K. Wentzel
ราชวงศ์
เจ้าชายYang-Chi-ching จากเมือง Liulin มณฑลกานซู่ ประทับอยู่หน้า yamen หรือที่ทำงานส่วนพระองค์ พระมาลาทำจากขนจิ้งจอกส่วนฉลองพระองค์ทำจากขนตัวนาก
ภาพถ่ายโดย Dr. Joseph F. Rock
ราชวงศ์
หญิงชาวอินโดนีเซียแสดงเป็นเจ้าหญิง ในการละเล่น “วายัง” ศิลปะการเชิดหุ่นตามวัฒนธรรมของชาวชวา มีลักษณะคล้ายการเชิดหนังตะลุงในภาคใต้ของไทย
ภาพถ่ายโดย W. Robert Moore
ราชวงศ์
เจ้าหญิงและเจ้าชายแห่งมองโกเลียทรงยืนเคียงข้างกับพระโอรสและพระธิดา ในลานของพระราชวังกรุงปักกิ่ง ฉลองพระองค์ทำจากขนสัตว์เพื่อป้องกันความหนาวเย็น
ภาพถ่ายโดย W. Robert Moore
ราชวงศ์
พระเจ้าธีบอและพระราชินีศุภยาลัต กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งเมียนมา หลังขึ้นครองราชย์ได้เพียง 7 ปี เมียนมาร์ตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ และพระองค์ถูกเนรเทศไปยังอินเดีย
ภาพถ่ายโดย Eliza R. Scidmore
ราชวงศ์
เจ้าชายมองโกเลียทรงสวมพระมาลาที่บ่งบอกถึงลำดับชั้นในราชวงศ์
ภาพถ่ายโดย Adam Warwick
ราชวงศ์
จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี แห่งอิหร่านเสด็จในพระราชวังโกเลสตาน ทรงสวมฉลองพระองค์สำหรับพระราชพิธี หลังเหตุการปฏิวัติอิหร่านพระองค์ทรงลี้ภัยไปอียิปต์ ปัจจุบันประทับอยู่ในฝรั่งเศส และทุกวันนี้อิหร่านปกครองด้วยประมุขสูงสุดที่มีอำนาจกำหนดนโยบายตลอดจนการศาสนา
ภาพถ่ายโดย Jamel L. Stanfield
ราชวงศ์
สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 และพระจักรพรรดินีเมเนน อัสเฟา แห่งเอธิโอเปีย ในฉลองพระองค์เต็มยศ พระองค์เป็นรัชทายาทสืบเชื้อสายมาจากสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึ่งเป็นเชื้อสายที่สืบย้อนไปถึงกษัตริย์โซโลมอนและราชินีชีบา ทั้งยังเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นพระเจ้าในขบวนการราสตาฟารี ที่มีผู้นับถือประมาณ 600,000 คน
ภาพถ่ายโดย W. Robert Moore
ราชวงศ์
เจ้าชาย Chun ทรงอุ้มพระราชบุตร จักรพรรดิผู๋อี๋ หรือปูยี จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งประเทศจีน หลังการสละราชสมบัติของพระองค์ จีนเริ่มต้นการปกครองแบบสาธารณรัฐ เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์หลังปกครองแบบกษัตริย์มานานกว่า 2,000 ปี
ภาพถ่ายโดย National Geographic Creative
ราชวงศ์
เจ้าหญิง Elizabeth Bibesco บุตรสาวของนายกรัฐมนตรีอังกฤษ พระองค์สมรสกับเจ้าชาย Antoine Bibesco แห่งโรมาเนีย และใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในกรุงปารีส
ภาพถ่ายโดย Bruce Dale
ราชวงศ์
เจ้าหญิงแห่งเมืองเว้ ของเวียดนาม ในศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 เมืองเว้เป็นเมืองหลวงปกครองโดยราชวงศ์เหงียน ทุกวันนี้เมืองเว้ได้รับการแต่งตั้งจากยูเนสโกให้เป็นเมืองมรดกโลก
ภาพถ่ายโดย W. Robert Moore
ราชวงศ์
พระฉายาลักษณ์อย่างเป็นทางการของเจ้าชายแห่งตองกา ขณะประทับบนเกาะ Niue ช่วงต้นศตวรรษที่ 19 สมาชิกราชวงศ์ตองกาสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เก่าแก่สามตระกูล และยังคงปกครองประเทศถึงในปัจจุบัน
ภาพถ่ายโดย National Geographic Creative
ราชวงศ์
สมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ขณะดำรงตำแหน่งเจ้าชายแห่งเวลส์ ทรงฉายพระฉายาลักษณ์ร่วมกับนักบินในฝ่ายสัมพันธมิตร ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1
ภาพถ่ายโดย Captain Jean Richard
ราชวงศ์
เจ้าชาย Choni ในฉลองพระองค์ตามวัฒนธรรมจีน
ภาพถ่ายโดย Dr. Joseph F. Rock
ราชวงศ์
Hang Kai Huei ผู้ปกครองศาสนาพุทธนิกายเกลุคปา (Gelugpa) แห่งอาณาจักร Muli ในทิเบต อาณาจักรแห่งนี้ถูกยึดครองโดยรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของจีน ช่วงทศวรรษ 1950 ปัจจุบันเป็นที่รู้จักในชื่อทิเบตกลาง
ภาพถ่ายโดย Dr. Joseph F. Rock
ราชวงศ์
เจ้าหญิงเกรซแห่งโมนาโก อดีตนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน พระองค์ทรงลาออกจากอาชีพนักแสดงเพื่อสมรสกับเจ้าชายเรนิเยที่ 3 แห่งโมนาโก หลังสมรสพระองค์ประทับอยู่ในเฟรนซ์ริเวียร่า เมืองทางตอนใต้ของฝรั่งเศสจนสวรรคตในปี 1982
ภาพถ่ายโดย Gilbert M. Grovesnor
ราชวงศ์
พระราชา Tāufaʻāhau Tupou ที่ 4 แห่งตองกา พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเกาะตองกาทาปูในปี 1968 พระองค์ปกครองอาณาจักรที่ประกอบด้วยหมู่เกาะมากมายถึง 150 เกาะ จนกระทั่งสวรรคตในปี 2006 และพระราชา George Tupou ที่ 5 ผู้เป็นพระโอรสทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา
ภาพถ่ายโดย Luis Marden
ราชวงศ์
ราชินีแห่ง Nyorophu ทรงฉายพระฉายาลักษณ์เคียงคู่กับพระโอรสและพระธิดา เกาะ Nyorophu เป็นเกาะกลางทะเลสาบในมณฑลยูนนานของจีน ปัจจุบันเป็นที่อยู่อาศัยของลามะ นักบวชในศาสนาพุทธแบบทิเบต
ภาพถ่ายโดย Dr. Joseph F. Rock
ราชวงศ์
Salote Tupou ที่ 3 ราชินีองค์แรกของตองกาที่มีอำนาจปกครองสูงสุด มารดาของกษัตริย์ Tāufaʻāhau Tupou ที่ 4 พระองค์ปกครองประเทศจนกระทั่งสวรรคตในปี 1965
ภาพถ่ายโดย Luis Marden
ราชวงศ์
อดีตราชินีแห่งเมืองลาดักห์ ในอินเดีย ประทับเคียงคู่กับพระราชธิดาและสุนัขทรงเลี้ยง ลาดักห์คืออาณาจักรโบราณที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลั ใกล้กับทิเบต ดินแดนนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกลและมีภูมิประเทศทุรกันดารยากต่อการเข้าถึง รัฐบาลอินเดียเพิ่งจะเปิดดินแดนให้ชาวต่างชาติสามารถเข้าไปได้ในทศวรรษ 1970
ภาพถ่ายโดย Volkmar K. Wentzel
ราชวงศ์
สมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก กษัตริย์องค์แรกแห่งภูฏาน พระองค์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์ในปี 1907 หลังเจรจากับอังกฤษเกี่ยวกับการควบคุมพื้นที่ duars ทางตะวันออกของอินเดีย รวมไปถึงมีส่วนช่วยด้านการทูตระหว่างอังกฤษและทิเบต ราชวงศ์วังชุกยังคงปกครองภูฏานมาจนถึงปัจจุบัน
ภาพถ่ายโดย John Claude White
ราชวงศ์
ราชินีเกาะ Nuku Hiva เกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะมาร์เคซัส ในดินแดนเฟรนช์โปลินีเซีย ทรงฉายพระฉายาลักษณ์ในต้นทศวรรษ 1900
ภาพถ่ายโดย John W. Church

เรื่องHeather Brady

เรียบเรียง กองบรรณาธิการเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย


เรื่องอื่น ๆ ที่น่าสนใจ : เรียนรู้ประวัติศาสตร์และอนาคตของราชวงศ์ญี่ปุ่น

ราชวงศ์ญี่ปุ่น

เรื่องแนะนำ

พบเครื่องมือหินเก่าแก่ที่สุดนอกทวีปแอฟริกา

จากหลักฐานที่พบใหม่ในจีนนี้บ่งชี้ว่าบรรพบุรุษญาติห่างๆ ของมนุษย์เดินเท้าอพยพออกจากทวีปแอฟริกาเร็วกว่าที่คาดคิดกันไว้มาก ทว่าพวกเขาคือใครยังคงไม่มีคำตอบที่ชัดเจน

ชาวยุโรป : สืบเสาะย้อนรอยต้นกำเนิดบรรพบุรุษ 

ทวีปยุโรปเป็นเบ้าหลอมทางวัฒนธรรมมาตั้งแต่สมัยน้ำแข็ง ชาวยุโรปในปัจจุบันไม่ว่าจะอยู่ในประเทศไหน ล้วนแล้วแต่เป็นลูกผสมของสายเลือดโบราณจากแอฟริกา ตะวันออกกลาง และทุ่งหญ้าสเตปป์ในรัสเซีย โดยมีหลักฐานจากโบราณวัตถุ ผลการวิเคราะห์ฟันกับกระดูกโบราณ และภาษาศาสตร์ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือหลักฐานที่ได้จากพันธุศาสตร์บรรพกาล

เมืองไทยในอดีต : บอกลาเวนิสตะวันออก

เมืองไทยในอดีต : บอกลาเวนิสตะวันออก เมืองไทยในอดีต ในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ วิถีสัญจรของบางกอกส่วนใหญ่ฝากไว้กับสายน้ำ ภูมิประเทศแบบที่ลุ่มอุดมไปด้วยลำคลองหนองบึงของกรุงเทพฯ หล่อหลอมให้ชีวิตชาวเมืองผูกผสานกลมกลืนไปกับสายน้ำ เรือสารพัดประเภทสะท้อนภาพความหลากหลายและรสนิยมละเมียดละไมแห่งวิถีชโลธร เช่นเดียวกับพัฒนาการของ “เมืองน้ำ” ซึ่งชาวเมืองส่วนใหญ่ลงหลักปักฐานบนเรือแพสองฝากฝั่ง ทั้งแม่น้ำเจ้าพระยาและลำคลองสาขา เนื่องจากใช้เป็นเส้นทางสัญจรและขนส่งสินค้าเกษตรได้สะดวก ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นยังมีการขุดคูคลองขึ้นมากมาย อาทิ คลองคูเมือง (คลองบางลำพูหรือ คลองโอ่งอ่าง ขุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) และคลองผดุงกรุงเกษม (ขุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) อันเป็นผลจากพระบรมราโชบายในการสร้างแนวป้อมปราการป้องกันเมืองและธรรมเนียมการสร้างเมือง คลองหลอดเปรียบเสมือนทางด่วนลัดคลองมหานาคขุดเพื่อเป็นแหล่งบันเทิงยามหน้าน้ำและเชื่อมไปยังปริมณฑล คลองแสนแสบขุดเพื่อเป็นเส้นทางลำเลียงยุทโธปกรณ์ในการศึก คลองภาษีเจริญขุดเพื่อลำเลียงน้ำตาลจากสมุทรสาครเข้ามา นอกจากนี้ยังมีคลองซอยมากมายที่ใช้สัญจรเสมือนถนนในปัจจุบัน แม้ก่อนหน้านั้นจะมีถนนที่สร้างขึ้นในเขตพระบรมมหาราชวัง (ถนนอมรวิถี ถนนจักรีจรัล และถนนเขื่อนขัณฑ์นิเวศน์) แต่ยังไม่มีผลต่อการพัฒนาการของเมืองเนื่องจากใช้สัญจรในพระราชวังเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ถนนซึ่งสร้างล้อมรอบพระราชวังเพื่อเป็นแนวป้องกันพระราชวังกับบ้านเรือนราษฎรจากเพลิงไหม้และเป็นเครื่องประดับพระราชวังตามคติเดิม (ถนนหน้าพระลาน ถนนท้ายวัง ถนนมหาราช และถนนสนามไชยในปัจจุบัน) ก็เป็นปฐมบทแห่งวิถีบก และมีราษฎรนิยมมาเดินเล่นจนพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวต้องสั่งห้าม แล้วใครต้องการถนนกันเล่า ผลของสนธิสัญญาเบาว์ริงระหว่างสยามกับอังกฤษเมื่อปี พ.ศ.2398 เปรียบได้กับการเปิดประเทศครั้งใหญ่ สถานกงสุลผุดขึ้นทางใต้พระนครมากขึ้นเช่นเดียวกับจำนวนชาวตะวันตกในกรุงเทพฯ พวกเขานำวิทยาการและวัฒนธรรมใหม่เข้ามาด้วย หนึ่งในนั้นคือรสนิยมชอบขี่ม้าเพื่อหย่อนใจเช่นเดียวกับวิทยาการใหม่อย่าง “รถม้า” ทว่าในสมัยนั้นถนนยังขรุขระและเหมาะสำหรับย่ำด้วยเท้าเปล่า พวกเขาจึงไม่มีถนนสำหรับห้อม้าหรือแล่นรถ บ่อยครั้งที่พวกเขารุกล้ำลานกว้างหน้าพระที่นั่งสุทไธสวรรย์หรือที่เรียกว่าท้องสนามไชยซึ่งเป็นที่โล่งกว้างสำหรับพระเจ้าลูกยาเธอหัดทรงม้าทรงช้าง สร้างความขุ่นเคืองพระราชหฤทัย จนพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวต้องตรัสปลอบประโลมว่า “เขาเป็นชาวต่างชาติไม่รู้ขนบธรรมเนียมกฏหมายไทย” ด้วยเหตุนี้ […]