ชีวิตเป็นอย่างไรในวอร์ด ผู้ป่วยอัลไซเมอร์ - National Geographic Thailand

ชีวิตเป็นอย่างไรในวอร์ดผู้ป่วยอัลไซเมอร์

ผู้ป่วยมองออกไปยังนอกหน้าต่างที่ปิดตายของวอร์ด

ชีวิตเป็นอย่างไรในวอร์ด ผู้ป่วยอัลไซเมอร์

ขณะกำลังอยู่ระหว่างการเยี่ยมชมโรงพยาบาลผู้สูงอายุในฝรั่งเศส มาจา เดเนียลส์ ช่างภาพมองผ่านประตูซึ่งมีช่องหน้าต่างวงกลมเข้าไปข้างใน หลังประตูบานนั้นบางคนเรียกร้องความสนใจจากเธอ เมื่อเธอถามคำถามบางอย่างกับพวกเขา แดเนียลส์จึงได้รู้ว่าพวกเขาคือ ผู้ป่วยอัลไซเมอร์ และประตูบานนี้มีขึ้นเพื่อปกป้องพวกเขาจากการเดินไปมาและหลงทางในที่สุด

“ภาพของประตูบานนั้นมันติดอยู่ในใจฉันมาก” แดเนียลส์กล่าว

นั่นจึงเป็นที่มาของโปรเจคสารคดี “Into Oblivion” สารคดีที่ถ่ายทอดเรื่องราวรอบตัวของผู้ป่วยอัลไซเมอร์ ในขณะเดียวกันก็เน้นย้ำให้เห็นถึงการตัดขาดกลุ่มผู้สูงอายุออกจากสังคม ใช้ระยะเวลาในการทำงานนาน 3 ปี โดยสารคดีชุดนี้ชนะเลิศกองทุน Bob and Diane ทุนที่สนับสนุนให้แก่ภาพถ่ายที่บอกเล่าเรื่องราวของผู้ป่วยอัลไซเมอร์และโรคสมองเสื่อม

ในขณะที่กองทุนส่งผลให้สารคดีเป็นที่รู้จักมากขึ้น มันยังสร้างความเปลี่ยนแปลงอีกด้วย เมื่อแดเนียลส์แสดงภาพถ่ายเหล่านี้ให้เจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลดู พวกเขาพากันตกใจกับภาพถ่ายของผู้คนที่ยืนอยู่ที่ประตู จากนั้นแดเนียลส์เล่าว่าต่อมาเจ้าหน้าที่นำวอลเปเปอร์มาติดทั่วประตู เพื่อให้บานประตูดูกลมกลืนกับสิ่งแวดล้อมรอบๆ และป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยเดินออกไป

ทั้งนี้กองทุน Bob and Diane เกิดขึ้นจาก Gina Martin ครีเอทีฟของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิกเพื่อระลึกถึง Diane แม่ของเธอที่เสียชีวิตจากโรคอัลไซเมอร์ในปี 2011 และ Bob พ่อของเธอ ผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 5,000 ดอลล่าร์สหรัฐสำหรับสนับสนุนงานของพวกเขา

เรื่อง อเล็กซานดร้า อี.เพททรี

ภาพถ่าย มาจา แดเนียลส์

ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
ห้องพักของผู้ป่วยในวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
หนึ่งในผู้ป่วยของวอร์ดแสดงออกถึงความสับสนและความวิตกกังวล
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
ซุปและน้ำแอปเปิล อาหารภายในวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
รูปปั้นพระเยซูขนาดเล็กๆ ตั้งอยู่ริมขอบหน้าต่างของวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
หนึ่งในผู้ป่วยของวอร์ดแสดงออกถึงความสับสนและความวิตกกังวล
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
หนึ่งในผู้ป่วยถกกระโปรงขึ้นโชว์ขาให้เธอดู ขณะกำลังเดินอยู่ในวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
เวลา 7 โมงเช้าภาพจากห้องพักในวอร์ด

 

อ่านเพิ่มเติม

ใบหน้าใหม่ สำคัญแค่ไหนต่อชีวิต

 

เรื่องแนะนำ

ภาพถ่ายที่เผยให้เห็นชีวิตภายในห้องพักทรงลูกบาศก์ขนาดจิ๋วแห่งอนาคต

ภาพถ่ายที่เผยให้เห็นชีวิตภายในห้องพักทรงลูกบาศก์ขนาดจิ๋วแห่งอนาคต [ ตึกแคปซูลนะกะงิน ] นอกเขตย่านกินซาอันหรูหราของกรุงโตเกียวเป็นที่ตั้งของ ตึกแคปซูลนะกะงิน (Nakagin Capsule Tower) สิ่งก่อสร้างแปลกตาซึ่งเคยเป็นวิสัยทัศน์แห่งอนาคตของญี่ปุ่น ตึกนี้ออกแบบโดยคิโช คุโระกะวะ ผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมแนว “metabolist” ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวในช่วงทศวรรษ 1960 ที่เน้นแนวคิดเรื่องอาคารแบบพลวัตและสามารถปรับให้เหมาะกับอนาคตที่ก้าวย่างอย่างรวดเร็วและค่อยๆพัฒนากลายเป็นเมืองอย่างต่อเนื่อง เมื่อมองจากด้านนอก ตึกนี้ดูเหมือนเครื่องซักผ้าที่กองซ้อนกัน โดยประกอบด้วยแกนคอนกรีตสองแกน สูง 11 และ 13 ชั้น ยึดติดกับลูกบาศก์ที่ “สามารถเคลื่อนย้ายได้” ห้องทรงลูกบาศก์แต่ละห้องมีพื้นที่ราว 10 ตารางเมตร ซึ่งสร้างสำเร็จรูปมาจากโรงงาน จากนั้นนำมาติดกับแกนโดยใช้สลักเกลียวแรงดันสูง 4 ตัว ห้องที่เรียกว่าห้องแคปซูลเหล่านี้ตกแต่งด้วยข้าวของเครื่องใช้พื้นฐานที่จำเป็นและห้องน้ำขนาดเท่ากับห้องน้ำบนเครื่องบิน ตึกแคปซูลนะกะงินก่อสร้างขึ้นเมื่อปี 1972 และวางแผนว่าจะมีอายุการใช้งาน 25 ปี เมื่อคุโระกะวะเสียชีวิตในปี 2007 ผู้อยู่อาศัยในตึกนี้ที่รู้สึกเหนื่อยหน่ายกับการที่คอนกรีตกะเทาะและท่อน้ำรั่ว จึงลงคะแนนให้รื้อตึกทิ้ง แล้วสร้างอพาร์ตเมนต์แบบดั้งเดิมขึ้นแทน แต่พอถึงปี 2008 แผนการต้องหยุดชะงักเพราะตลาดหลักทรัพย์ล่ม ช่างภาพ โนะริตะกะ มินะมิ เริ่มบันทึกเรื่องราวชีวิตและชะตากรรมของตึกนะกะงินในปี 2010 ในช่วงเจ็ดปีต่อมา เขากลับไปที่ตึกนี้เกือบ […]

วิวาทะว่าด้วยกำแพงแบ่งพรมแดนสหรัฐฯ-เม็กซิโก

คนอเมริกันคิดว่ากำแพงจะสามารถแก้ปัญหาได้ ทั้งที่ความจริงแล้วไม่ใช่ ชมผลงานชุดภาพถ่ายของ ริชาร์ด มิสรัก ที่สะท้อนถึงแนวคิดชาตินิยมผ่านพรมแดน

สำรวจความสุข : ผู้ลี้ภัย

จินตนาการว่าคุณต้องเดินทางออกจากบ้านเกิดเพื่อความปลอดภัยมาอาศัยอยู่ยังประเทศใหม่ที่แตกต่าง อะไรจะยังคงเป็นความสุขในชีวิต?