ชีวิตเป็นอย่างไรในวอร์ด ผู้ป่วยอัลไซเมอร์ - National Geographic Thailand

ชีวิตเป็นอย่างไรในวอร์ดผู้ป่วยอัลไซเมอร์

ผู้ป่วยมองออกไปยังนอกหน้าต่างที่ปิดตายของวอร์ด

ชีวิตเป็นอย่างไรในวอร์ด ผู้ป่วยอัลไซเมอร์

ขณะกำลังอยู่ระหว่างการเยี่ยมชมโรงพยาบาลผู้สูงอายุในฝรั่งเศส มาจา เดเนียลส์ ช่างภาพมองผ่านประตูซึ่งมีช่องหน้าต่างวงกลมเข้าไปข้างใน หลังประตูบานนั้นบางคนเรียกร้องความสนใจจากเธอ เมื่อเธอถามคำถามบางอย่างกับพวกเขา แดเนียลส์จึงได้รู้ว่าพวกเขาคือ ผู้ป่วยอัลไซเมอร์ และประตูบานนี้มีขึ้นเพื่อปกป้องพวกเขาจากการเดินไปมาและหลงทางในที่สุด

“ภาพของประตูบานนั้นมันติดอยู่ในใจฉันมาก” แดเนียลส์กล่าว

นั่นจึงเป็นที่มาของโปรเจคสารคดี “Into Oblivion” สารคดีที่ถ่ายทอดเรื่องราวรอบตัวของผู้ป่วยอัลไซเมอร์ ในขณะเดียวกันก็เน้นย้ำให้เห็นถึงการตัดขาดกลุ่มผู้สูงอายุออกจากสังคม ใช้ระยะเวลาในการทำงานนาน 3 ปี โดยสารคดีชุดนี้ชนะเลิศกองทุน Bob and Diane ทุนที่สนับสนุนให้แก่ภาพถ่ายที่บอกเล่าเรื่องราวของผู้ป่วยอัลไซเมอร์และโรคสมองเสื่อม

ในขณะที่กองทุนส่งผลให้สารคดีเป็นที่รู้จักมากขึ้น มันยังสร้างความเปลี่ยนแปลงอีกด้วย เมื่อแดเนียลส์แสดงภาพถ่ายเหล่านี้ให้เจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลดู พวกเขาพากันตกใจกับภาพถ่ายของผู้คนที่ยืนอยู่ที่ประตู จากนั้นแดเนียลส์เล่าว่าต่อมาเจ้าหน้าที่นำวอลเปเปอร์มาติดทั่วประตู เพื่อให้บานประตูดูกลมกลืนกับสิ่งแวดล้อมรอบๆ และป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยเดินออกไป

ทั้งนี้กองทุน Bob and Diane เกิดขึ้นจาก Gina Martin ครีเอทีฟของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิกเพื่อระลึกถึง Diane แม่ของเธอที่เสียชีวิตจากโรคอัลไซเมอร์ในปี 2011 และ Bob พ่อของเธอ ผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 5,000 ดอลล่าร์สหรัฐสำหรับสนับสนุนงานของพวกเขา

เรื่อง อเล็กซานดร้า อี.เพททรี

ภาพถ่าย มาจา แดเนียลส์

ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
ห้องพักของผู้ป่วยในวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
หนึ่งในผู้ป่วยของวอร์ดแสดงออกถึงความสับสนและความวิตกกังวล
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
ซุปและน้ำแอปเปิล อาหารภายในวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
รูปปั้นพระเยซูขนาดเล็กๆ ตั้งอยู่ริมขอบหน้าต่างของวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
หนึ่งในผู้ป่วยของวอร์ดแสดงออกถึงความสับสนและความวิตกกังวล
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
หนึ่งในผู้ป่วยถกกระโปรงขึ้นโชว์ขาให้เธอดู ขณะกำลังเดินอยู่ในวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
เวลา 7 โมงเช้าภาพจากห้องพักในวอร์ด

 

อ่านเพิ่มเติม

ใบหน้าใหม่ สำคัญแค่ไหนต่อชีวิต

 

เรื่องแนะนำ

“The Dogist” หนึ่งวันชีวิตอัศจรรย์ของช่างภาพหมาเดินถนน

“ขอผมถ่ายรูปหมาคุณได้ไหม” เอไลอัส ไวสส์ ฟรีดมัน พูดซ้ำๆ กับเจ้าของหมาบนถนนในนิวยอร์ก  เขาหมอบลง บีบลูกบอลในมือ ทำเสียงเห่าปลอมๆ เจ้าหมาหันมามองอย่างฉงน โพสต์ท่าเหมือนหมามืออาชีพ และเขากดชัตเตอร์รัวๆ  ฟรีดมันต่างจากช่างภาพคนอื่นที่เดินเร่ไปตามถนนเพื่อถ่ายคน  เขาไม่เหมือน สก็อต ชูมันน์ ช่างภาพสตรีตแฟชั่นชื่อดังเจ้าของเว็บ The Sartorialist ที่คอยจับภาพคนแต่งตัวเก๋ๆ บนถนน และไม่สนใจชีวิตของผู้คนสามัญในนิวยอร์กอย่าง แบรนดอน สแตนตัน แห่ง Humans of New York เขาสนใจหมามากกว่าเจ้าของที่จูงมัน (ยกเว้นถ้าเห็นความพิเศษบางอย่าง)  ฟรีดมันอัปรูปบรรดาหมาๆ ที่เขาถ่ายมาลงเพจ The Dogist ที่มียอดผู้ติดตาม 1.7 ล้านไลก์  แต่ละโพสต์ เขาได้ 500 ไลก์ต่อนาที  และไม่เคยจ่ายเงินบูสต์โพสต์เลย  เขาบอกว่าไม่ต้องรอให้มีเงินเหลือเฟือก่อนค่อยออกเดินทางถ่ายภาพกับหมาๆ เพราะตอนนี้เขาทำมันอยู่  เมื่อสองปีก่อนตอนตกงาน เขาเริ่มออกถ่ายภาพหมาตามถนน ตอนที่ยังไม่มีใครรู้จักเขา แล้ววันหนึ่งเขาก็กลายมาเป็น The Dogist ที่ใครๆ ทักทาย นอกจากกล้องตัวใหญ่ ฟรีดมันสวมสนับเข่าทั้งสองข้างและพกลูกบอลกับขนมหมาก่อนออกจากบ้าน  […]

ภาพการผจญภัยของนักสำรวจเหล่านี้คือแรงบันดาลใจ

ตั้งแต่บนยอดเขาเอเวอเรสต์ ไปจนถึงกลางทะเล และถ้ำหินปูนใต้ดิน บนเส้นทางของการสำรวจไม่มีที่ใดโรยด้วยกลีบกุหลาบ แม้รู้ว่าเสี่ยงอันตราย แต่สำหรับนักสำรวจเหล่านี้ทุกการผจญภัยคือความคุ้มค่า