ชีวิตเป็นอย่างไรในวอร์ด ผู้ป่วยอัลไซเมอร์ - National Geographic Thailand

ชีวิตเป็นอย่างไรในวอร์ดผู้ป่วยอัลไซเมอร์

ผู้ป่วยมองออกไปยังนอกหน้าต่างที่ปิดตายของวอร์ด

ชีวิตเป็นอย่างไรในวอร์ด ผู้ป่วยอัลไซเมอร์

ขณะกำลังอยู่ระหว่างการเยี่ยมชมโรงพยาบาลผู้สูงอายุในฝรั่งเศส มาจา เดเนียลส์ ช่างภาพมองผ่านประตูซึ่งมีช่องหน้าต่างวงกลมเข้าไปข้างใน หลังประตูบานนั้นบางคนเรียกร้องความสนใจจากเธอ เมื่อเธอถามคำถามบางอย่างกับพวกเขา แดเนียลส์จึงได้รู้ว่าพวกเขาคือ ผู้ป่วยอัลไซเมอร์ และประตูบานนี้มีขึ้นเพื่อปกป้องพวกเขาจากการเดินไปมาและหลงทางในที่สุด

“ภาพของประตูบานนั้นมันติดอยู่ในใจฉันมาก” แดเนียลส์กล่าว

นั่นจึงเป็นที่มาของโปรเจคสารคดี “Into Oblivion” สารคดีที่ถ่ายทอดเรื่องราวรอบตัวของผู้ป่วยอัลไซเมอร์ ในขณะเดียวกันก็เน้นย้ำให้เห็นถึงการตัดขาดกลุ่มผู้สูงอายุออกจากสังคม ใช้ระยะเวลาในการทำงานนาน 3 ปี โดยสารคดีชุดนี้ชนะเลิศกองทุน Bob and Diane ทุนที่สนับสนุนให้แก่ภาพถ่ายที่บอกเล่าเรื่องราวของผู้ป่วยอัลไซเมอร์และโรคสมองเสื่อม

ในขณะที่กองทุนส่งผลให้สารคดีเป็นที่รู้จักมากขึ้น มันยังสร้างความเปลี่ยนแปลงอีกด้วย เมื่อแดเนียลส์แสดงภาพถ่ายเหล่านี้ให้เจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลดู พวกเขาพากันตกใจกับภาพถ่ายของผู้คนที่ยืนอยู่ที่ประตู จากนั้นแดเนียลส์เล่าว่าต่อมาเจ้าหน้าที่นำวอลเปเปอร์มาติดทั่วประตู เพื่อให้บานประตูดูกลมกลืนกับสิ่งแวดล้อมรอบๆ และป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยเดินออกไป

ทั้งนี้กองทุน Bob and Diane เกิดขึ้นจาก Gina Martin ครีเอทีฟของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิกเพื่อระลึกถึง Diane แม่ของเธอที่เสียชีวิตจากโรคอัลไซเมอร์ในปี 2011 และ Bob พ่อของเธอ ผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 5,000 ดอลล่าร์สหรัฐสำหรับสนับสนุนงานของพวกเขา

เรื่อง อเล็กซานดร้า อี.เพททรี

ภาพถ่าย มาจา แดเนียลส์

ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
ห้องพักของผู้ป่วยในวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
หนึ่งในผู้ป่วยของวอร์ดแสดงออกถึงความสับสนและความวิตกกังวล
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
ซุปและน้ำแอปเปิล อาหารภายในวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
รูปปั้นพระเยซูขนาดเล็กๆ ตั้งอยู่ริมขอบหน้าต่างของวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
หนึ่งในผู้ป่วยของวอร์ดแสดงออกถึงความสับสนและความวิตกกังวล
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
หนึ่งในผู้ป่วยถกกระโปรงขึ้นโชว์ขาให้เธอดู ขณะกำลังเดินอยู่ในวอร์ด
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์
เวลา 7 โมงเช้าภาพจากห้องพักในวอร์ด

 

อ่านเพิ่มเติม

ใบหน้าใหม่ สำคัญแค่ไหนต่อชีวิต

 

เรื่องแนะนำ

‘ป่าโบสถ์’ โอเอซิสอันเขียวชอุ่มของเอธิโอเปีย

ในเอธิโอเปีย โบสถ์เป็นมากกว่าสถานที่ทางศาสนาแต่เป็นศูนย์รวมจิตใจและความหวังในการอนุรักษ์ป่า ที่ปัจจุบันกำลังลดน้อยลงเรื่อยๆ จากการรุกคืบของเกษตรกรรม

วิสกี้ : ดวงดาราจากก้นแก้วสุรา

วิสกี้จะเกี่ยวข้องกับงานศิลปะได้อย่างไร... ช่างภาพเจ้าของไอเดียบรรเจิดคนหนึ่งมีคำตอบ และคุณจะต้องทึ่งเมื่อพบว่า สิ่งที่หลงเหลืออยู่ในแก้ววิสกี้ที่ดื่มหมดแล้ว สามารถสร้างทัศนียภาพเหนือโลกและดวงดาราอันน่าอัศจรรย์ได้

ของเล่นทำมือ สมบัติเดียวที่เด็กผู้ลี้ภัยในยูกันดามี

ณ ค่ายผู้ลี้ภัยอันห่างไกลในยูกันดา เด็กๆ ชาวเซาท์ซูดานเหล่านี้สร้างความบันเทิงให้แก่ชีวิตตนเอง ด้วยของเล่นที่ประดิษฐ์จากโคลน, กระดาษ และพลาสติก

เบื้องหลังการตามหาหญิงสาวชาวอัฟกานิสถาน เจ้าของดวงตาอันเปี่ยมมนตร์สะกด

แคร์รี รีแกน ผู้ช่วยผู้กำกับรายการ Explorer ของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เป็นหัวหน้าคณะนำทีมค้นหาเด็กสาวอัฟกันในตำนาน ตอนที่สตีฟ แมกเคอร์รี ถ่ายภาพเด็กสาวผู้นี้เมื่อปี 1984  เป็นช่วงเวลาเพียงสั้นๆ จากนั้นเรื่องราวและความเป็นไปของเธอก็กลายเป็นปริศนาลี้ลับยาวนาน สตีฟ แมกเคอร์รี เล่าว่า ตอนนั้นเขาไปเยือนค่ายผู้ลี้ภัยชาวอัฟกานิสถานแห่งหนึ่งนอกเมืองเปชาวาร์ในปากีสถาน “ผมบังเอิญเดินผ่านโรงเรียนแห่งหนึ่ง  ตรงมุมห้อง ผมสะดุดตากับเด็กหญิงคนหนึ่ง  แววตาของเธอช่างทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ ผมน่าจะถ่ายภาพเธอไว้ไม่เกิน 5-10 ภาพ หลังจากภาพของเธอได้รับการคัดเลือกให้เป็นปกนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับเดือนมิถุนายน 1985 ผมได้รับการสอบถามจากผู้อ่านหลายพันคนประมาณว่า เราจะช่วยเหลือเธอได้อย่างไรบ้าง เธอเป็นใครกันนะ” “หลังเหตุโศกนาฏกรรม 9/11 อัฟกานิสถานกลับมาเป็นข่าวดังอีกครั้ง  นั่นนำไปสู่ความสนใจในตัวเด็กหญิงอัฟกันคนนั้นอีกครั้ง หลายคนสงสัยว่า เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง เธอไปอยู่ที่ไหน และเราจะช่วยเธอได้อย่างไร ตอนนั้นเองที่เราคิดว่า น่าจะคุ้มค่าถ้าจะลองตามหาตัวเธอ ทั้งๆที่คิดในใจว่า คงต้องอาศัยปาฏิหาริย์” “เราไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามของเธอ ไม่รู้ว่าเธอเป็นคนเผ่าไหน ไม่รู้ว่าเธออาศัยอยู่ที่ไหน” แคร์รียอมรับว่า “เราไม่คิดว่าจะพบตัวเธอ เวลาล่วงเลยมา 17 ปีแล้ว และผู้คนก็หายสาบสูญจนเป็นเรื่องปกติในอัฟกานิสถาน โอกาสที่จะเจอตัวเธอยากแสนยาก เรามีเพียงภาพถ่ายของเธอเท่านั้น” […]