ยานร้างกลางทะเลทราย - National Geographic Thailand

ยานร้างกลางทะเลทราย

เรื่อง นาเดีย เดรก

ภาพถ่าย เรล์ฟ ไมเรบส์

ที่โรงเก็บยานอวกาศ ณ ศูนย์ปล่อยอากาศยานแห่งแรกของโลก “ไบโคนัวร์” ในทุกหญ้าสเต็ปป์ของคาซักสถาน ยานอวกาศสองลำตั้งแต่สมัยสหภาพโซเวียตยังเกรียงไกรตั้งรอฝุ่น ขี้นก และสนิม และยังดึงดูดบรรดาช่างภาพอย่างอเล็กซานเดอร์ เคานัส ให้แอบดอดเข้าไปและบันทึกภาพการเดินทางสู่อุโมงค์ร้างที่ยานอวกาศต่างถูกทอดทิ้งไว้

ยานลำหนึ่งชื่อ “ปติชกา” ยังไม่เคยจากโลกขึ้นไปที่ไหน ส่วนอีกลำซึ่งเป็นยานทดสอบก็ไม่มีใครตั้งใจจะให้บินจริงๆ

มันออกจะเป็นการทอดทิ้งไอคอนแห่งยุคอย่างไร้พิธีรีตอง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นโครงการที่น่าภาคภูมิใจ  ยานอวกาศถูกออกแบบและสร้างขึ้นระหว่างทศวรรษที่ 70 ถึง 80 ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งในความพยายามของสหภาพโซเวียตที่จะเอาชนะสหรัฐอเมริกาในการสร้างยานอวกาศแบบปีก  และเป็นไปดังคาด ยานอวกาศของโซเวียตไม่เพียงแต่ไม่ได้บิน แต่ยังไม่ได้สร้างสถานีอวกาศและอาวุธในอวกาศเลยด้วย

แม้จะเคยประสบความสำเร็จกับเที่ยวบินของยานอวกาศไร้นักบิน “บูราน” ซึ่งแปลว่าพายุหิมะ ในปี 1988 แต่การสิ้นสุดของสงครามเย็นและการพังทลายของเศรษฐกิจโซเวียต ยานอวกาศที่เหลือก็ไม่เคยถูกปล่อยขึ้นไปอีกเลย  ปี 1993 บอริส เยลซิน ยกเลิกโครงการอวกาศทั้งหมดของรัสเซีย และปล่อยให้ยานที่เหลือกลายเป็นเศษซากอยู่ในโรงเก็บ ในขณะที่ลำอื่นถูกนำไปแสดงที่งานโอลิมปิกฤดูร้อนที่ซิดนีย์และสวนกอร์กีที่มอสโคว์  ยานบูรานที่เคยขึ้นบินก็ถูกทำลายทิ้งในปี 2002 เมื่อโรงเก็บพังทลายลงเพราะแผ่นดินไหว และทำให้มีผู้เสียชีวิต 8 คน  ยานปติชกาและยานทดสอบอีกลำหนึ่งยังคงถูกทิ้งอยู่ทีไบโคนัวร์ เชื้อเชิญให้ผู้รักการเยือนซากผุพังสมัยสงครามเย็นและการส่งมนุษย์ไปอวกาศในยุคนั้นให้เข้ามาหา

ปีที่ผ่านมา อเล็กซานเดอร์ เคานัส ช่างภาพชาวรัสเซียกับเพื่อนอีกคน เดินเท้า 24 ไมล์สู่ทะเลทรายแอบไปยังศูนย์ปล่อยยานอวกาศ และค้างคืนอยู่กลางซากยานที่กำลังผุพัง 3 คืน  ถัดจากโรงเก็บยานอวกาศที่กันระเบิด เป็นอุโมงค์โดดเดี่ยวที่เก็บจรวดเอเนอเจียขนาดใหญ่มหึมาซึ่งสร้างเพื่อส่งยานขึ้นสู่อวกาศ

 

อ่านเพิ่มเติม : ยลโฉมชุดอวกาศแห่งอนาคตบอกลายานกัสซีนี

เรื่องแนะนำ

สุดยอดโรงแรมถ่ายภาพลงอินสตาแกรมสุดเจ๋งในสหรัฐอเมริกา

จากนิวยอร์กไปถึงซานฟรานซิสโก นี่คือภาพถ่ายของที่พักอันสวยงามที่ออกแบบได้อย่างเก๋ไก๋มีสไตล์ ถ่ายภาพได้โดย #ไม่ใส่ฟิลเตอร์ กระแสความนิยมใหม่ของโรงแรมที่เน้นการออกแบบอย่างหรูหรามีสไตล์กำลังเป็นที่นิยมไปทั่วสหรัฐอเมริกา ที่พักเหล่านี้ตั้งใจมอบความรู้สึกเหมือนอยู่บ้านและแสดงถึงการตกแต่งที่อิงไปกับสภาพแวดล้อมรอบโรงแรม คิดถึงการตกแต่งภายในให้เหมือนพักอาศัย ตกแต่งด้วยงานภาพวาดของงานศิลปะท้องถิ่น ชั้นวางหนังสือที่สั่งทำพิเศษ และสระว่ายน้ำที่ขโมยซีนโรงแรม โรงแรมที่มีการออกแบบอันโดดเด่นเหล่านี้ต่างมีเรื่องราวที่อยากเล่าเป็นของตัวเอง “ผู้คนสนใจว่าโรงแรมนั้นมีความเชื่อมโยงกับแกลลอรีท้องถิ่น ร้านอาหาร ร้านเสื้อผ้าแฟชั่น ที่เที่ยวกลางคืน และงานเฉลิมฉลองทางวัฒนธรรมที่ตรงกับรสนิยมของบุคคล ซึ่งพวกเขากำลังจะเดินทางไปต่อได้อย่างไร” ความสนใจในรายละเอียดเหล่านี้ทำให้โรงแรมเหล่านี้ถ่ายภาพออกมาได้อย่างดูดี จึงทำให้เป็นที่นิยมในบรรดาผู้รักการใช้งานโซเชียลมีเดียด้วยเช่นกัน “โรงแรมเหล่านี้ต่างมีความสวยงาม จนผู้คนอยากพูดถึง ถ่ายภาพ แล้วแชร์ไปในโซเชียลมีเดีย” เดเนียล คลอดีลล์ ผู้อำนวยการสร้างสรรค์แห่งโรงแรมชีโนลา กล่าว โรงแรม เพอร์รี เลน (PERRY LANE HOTEL)  นี่เป็นโรงแรมที่มีความทันสมัยภายใต้จิตวิญญาณที่เก่าแก่ โรงแรมเพอร์รี ตกแต่งในสไตล์ซาวานนาห์ เมืองเก่าแก่ที่สุดในรัฐจอร์เจีย เมืองทางใต้ของสหรัฐอเมริกา มีการตกแต่งภายในด้วยงานศิลปะจากท้องถิ่น กระเบื้องสีขาวดำที่ล็อบบี้สะท้อนการตกแต่งสีของสระน้ำบนดาดฟ้า ที่มีการตกแต่งแบบบังกะโลเขตร้อน โรงแรมชิโนลา (SHINOLA HOTEL) โรงแรมซึ่งใช้ชื่อเดียวกันกับผู้ผลิตสินค้าหรูหราแห่งนี้เปิดทำการเมื่อเดือนมกราคม ที่ผ่านมา ที่ใจกลางเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน ตกแต่งโดยใช้ผิวสัมผัสที่น่าดึงดูดโดยการใช้หิน โลหะที่ใช้ตกแต่ง ทองเหลืองขัดน้ำมัน หนังสัตว์ ไม้ ผสานไปกับชุดสีคาราเมล เทา […]

ความงามของโลกใต้ทะเลแอนตาร์กติกา

ใต้พืดน้ำแข็งแอนตาร์กติกา สถานที่ซึ่งอุณหภูมิต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง แต่ภายในนั้นกลับมีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่หลายชนิดราวกับอุทยานพิเศษอันปราศจากการรบกวน

เปลี่ยนห้องขังที่ว่างเปล่าให้เป็นบ้านของผู้อพยพ

เปลี่ยนห้องขังที่ว่างเปล่าให้เป็นบ้านผู้อพยพ เมื่อวิกฤติการณ์ผู้อพยพในยุโรปเริ่มขึ้นเมื่อปี 2015 มุฮัมมัด มุเฮเซน ช่างภาพของสำนักข่าวเอพี ตัดสินใจรอคอยบนชายหาดในประเทศกรีซ เฝ้ามองคลื่นผู้ลี้ภัยหลั่งไหลมาจากซีเรีย ตะวันออกกลาง และบางส่วนของแอฟริกาที่ย่อยยับจากสงคราม “คนส่วนใหญ่คิดว่า เมื่อผู้ลี้ภัยมาถึง เรื่องราวก็จบสิ้นลง แต่สำหรับผม นั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวครับ” เขาบอก มุเฮเซนเน้นการเก็บภาพในเนเธอร์แลนด์ ประเทศที่ทั้งเต็มใจจะรับผู้อพยพและกำลังลดระดับอาชญากรรมลง ห้องขังว่างเปล่าจำนวนมากทำให้รัฐบาลเนเธอร์แลนด์มองหาวิธีใช้ประโยชน์อื่นๆ ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มให้ผู้อพยพเข้าไปอยู่ในนั้น ที่เรือนจำ Bijlmerbajes ในกรุงอัมสเตอร์ดัม เมืองหลวงของเนเธอร์แลนด์ ผู้ลี้ภัยที่เหนื่อยล้ากว่า 600 คนได้รับเตียงนอน อาหารอุ่นๆ และหลังคาคุ้มศีรษะ ทั้งหมดเป็นสิ่งชั่วคราว จนกว่าพวกเขาจะได้ที่อยู่อาศัยในเนเธอร์แลนด์ ได้อยู่ในบ้านที่แท้จริง และมีงานทำ (ผลการศึกษาใหม่ระบุว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศจะยิ่งขับให้วิกฤติผู้อพยพย่ำแย่ลง) ตลอดปีที่ผ่านมา มุเฮเซนกลับไปเรือนจำ Bijlmerbajes เป็นครั้งคราวเพื่อถ่ายภาพชีวิตครอบครัวในนั้น ทั้งช่วงเวลาที่เคร่งเครียด ช่วงเวลาเล่นสนุก และการหมดความอดทนในการรอคอยการตัดสินใจครั้งต่อไปของรัฐบาลที่จะทำให้พวกเขามีชีวิตใหม่ ล้วนเผยให้เห็นเบื้องหน้ากล้องถ่ายภาพของเขา สิ่งเดียวที่ดูเหมือนไม่ได้สร้างปัญหาให้ใครเลยก็คือสถานที่ “เราไม่สนใจหรอกค่ะ” หญิงคนหนึ่งบอกเขาถึงการใช้ชีวิตในที่ซึ่งเคยเป็นเรือนจำ “สิ่งสำคัญก็คือเราปลอดภัย” เรื่อง แดเนียล สโตน ภาพถ่าย มุฮัมมัด มุเฮเซน