อุทยานแห่งชาติ เมื่อครั้งวันวาน - National Geographic Thailand

อุทยานแห่งชาติเมื่อครั้งวันวาน

อุทยานแห่งชาติ เมื่อครั้งวันวาน

เมื่อสภาคองเกรสก่อตั้งอุทยานแห่งชาติขึ้นในปี 1916 ชาวอเมริกันเพิ่งจะเริ่มต้นการผจญภัยตามวลีที่กล่าวโดย วอลเลซ เสต็กเนอร์ นักเขียนนิยายชื่อดังของสหรัฐฯ “อุทยานแห่งชาติคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เรามี มันเป็นอเมริกัน และเป็นประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ทั้งยังสะท้อนด้านที่ดีที่สุดของเราออกมา”

มาชมภาพเก่าหาชมยากของอุทยานหลายแห่งในสหรัฐฯ เมื่อครั้งที่มันยังไม่ถูกบุกเบิกโดยนักท่องเที่ยวมากนักกัน

เยลโลว์สโตน, 1912

อุทยานแห่งชาติ
นักท่องเที่ยวชมการปะทุของน้ำพุ Grand Geyser ในอุทยานเยลโลว์สโตน ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ปี 1872 ครอบคลุมพื้นที่ของรัฐไวโอมิง, ไอดาโฮ และมอนทานา อุทยานแห่งนี้คือสถานที่ที่ดีที่สุดในการชมน้ำพุร้อน ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงไม่กี่แห่งในโลก
ภาพถ่ายโดย Stereo-Travel Co., Library of Congress

แคนยอนโชโชนิ, เยลโลว์สโตน, 1917

อุทยานแห่งชาติ
ผู้เยี่ยมชมขับรถผ่านแคนยอนและน้ำตกโชโชนิของอุทยานเยลโลว์สโตน ในฐานะอุทยานแห่งแรกของโลกและของสหรัฐฯ สถานที่แห่งนี้มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเยี่ยมชมมากถึง 3 ล้านคนต่อปี
ภาพถ่ายโดย Courtesy Library of Congress

ธีโอดอร์ โรสเวลต์, โยเซมิตี, 1903

อุทยานแห่งชาติ
ในภาพถ่ายสามมิตินี้ ธีโอดอร์ โรสเวลต์ อดีตประธานาธิบดียืนอยู่บนธารน้ำแข็งของอุทยานโยเซมิตี ของรัฐแคลิฟอร์เนีย ในฐานะของบุคคลสำคัญที่ก่อตั้งอุทยาน โรสเวลต์ก่อตั้งอุทยานถึง 5 แห่ง ในสมัยที่เขาเป็นประธานาธิบดี
ภาพถ่ายโดย Courtesy Library of Congress

ภาพพาโนรามาของอุทยานโยเซมิตี, 1899

อุทยานแห่งชาติ
ภาพถ่ายจากช่วงปลายศตวรรษที่ 19 บันทึกความงดงามของอุทยานโยเซมิตีในแบบพาโนรามาไว้ อุทยานแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1890 โดย John Muir นักธรรมชาติวิทยาผู้ริเริ่ม “วิหารที่สร้างด้วยมือมนุษย์ ก็ไม่อาจงามเทียบเท่ากับอุทยานโยเซมิตี” คำกล่าวจากเขา
ภาพถ่ายโดย Courtesy Library of Congress

Glacier Point , โยเซมิตี, 1902

อุทยานแห่งชาติ
คู่รักใจกล้าโพสต์ท่าถ่ายภาพ ณ จุดชมวิว Glacier Point ของอุทยานโยเซมิตี ด้วยความสูง 914 เมตรจากพื้นดิน ก้อนหินก้อนนี้เป็นจุดชมวิวและจุดถ่ายภาพยอดนิยม
ภาพถ่ายโดย Geo.W.Griffith, Library of Congress

 

เรื่องแนะนำ

ความประทับใจไม่รู้ลืมจากช่างภาพหมีแพนด้า

Ami Vitale ใช้เวลาสามปีติดตามชีวิตของหมีแพนด้าในประเทศจีน ประสบการณ์ที่เธอได้รับนั้นเต็มไปด้วยความประทับใจ และใครจะคิดว่าการถ่ายภาพแพนด้านั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

ภาพถ่ายทางอากาศที่ฉายให้เห็นถึงความไม่เท่าเทียม

พื้นที่ชุมชนที่มีสนามหญ้าเขียวขจีและสระว่ายน้ำสะอาดใสตั้งติดอยู่กับเขตพื้นที่โล่งซึ่งเป็นชุมชนเพิงสังกะสีในเมือง Boubosrand พื้นที่ชานเมืองฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของนครโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ ภาพถ่ายทางอากาศของพื้นทื่เพื่อนบ้านที่ติดกันแสดงให้เห็นว่าบรรดาเมืองต่าง ๆ รอบโลกพัฒนาจนเกิด ความไม่เท่าเทียม ได้อย่างไร ภาพถ่ายทางอากาศจากโดรนเปิดเผยการแบ่งแยกทางเศรษฐกิจภายในเมือง ถนน คลอง รั้ว กลายเป็นเครื่องกีดขวางแบ่งแยกพื้นที่ซึ่งแบ่งแยกคนรวย คนจน และ ความไม่เท่าเทียม ชุดภาพถ่ายที่ชื่อว่า “ฉากแห่งความไม่เท่าเทียม” (Unequal Scenes) โดยจอห์นนี มิลเลอร์ ได้เล่าเรื่องเน้นไปยังการพัฒนาเมืองที่เกิด ความไม่เท่าเทียม ทั้งเพิงชั่วคราวในชุมชนแออัดที่ตั้งชนกับพื้นที่ความเจริญในนครมุมไบ ประเทศอินเดีย การมีพื้นที่ว่างเปล่ามากมายในเมืองหนึ่งของดีทรอยต์ซึ่งมีสภาพตรงกันข้ามกับพื้นที่บ้านใกล้เรือนเคียงซึ่งมีความเจริญกว่า รั้วไฟฟ้าส่งเสียงหึ่งบริเวณรอบๆ ชุมชนที่ของคนมีอันจะกินในประเทศแอฟริกาใต้ ภูมิทัศน์เหล่านี้แสดงให้เห็นถึงบรรดาเครื่องขีดขวาง ทั้งจากที่มนุษย์ทำขึ้นและสิ่งอื่นๆ ที่ส่งเสริมความไม่เท่าเทียมกันในแต่ละเมือง อ่านเพิ่มเติม ‘ป่าโบสถ์’ โอเอซิสอันเขียวชอุ่มของเอธิโอเปีย

สุดยอดภาพถ่ายยามค่ำคืนอันสว่างไสว

แต่ละสถานที่ดูแตกต่างกันในเวลากลางคืน ทันทีที่อาทิตย์อัสดง สิ่งมหัศจรรย์ที่ซ่อนตัวไว้ในเวลากลางวันก็เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นแสงสีของเมืองที่จอแจหรือดวงดาราเหนือภูมิทัศน์อันห่างไกล ก็มักจะมีภาพใหม่ๆให้สำรวจเสมอ ช่างภาพมุ่งหน้าออกไปในยามค่ำคืนเพื่อมองดูสถานที่เดิมจากมุมมองที่ต่างออกไป   อ่านเพิ่มเติม : เหินฟ้าาา! ชมสุดยอดภาพถ่ายการกระโดดของเหล่าสรรพสัตว์, โลกของคาวบอยเป็นอย่างไร? ชมภาพเก่าอายุเกือบ 100 ปี

การเดินทางแสนทรมานของคุณแม่ผู้ลี้ภัย

เรื่อง เมโลดี ราวเวลล์ ภาพถ่าย เมอร์โต ปาปาโดปูลอส เมื่อคุณได้ยินเรื่อง “วิกฤติการณ์ผู้ลี้ภัย” คุณอาจนึกถึงภาพถ่ายเรือลำน้อยล่องลอยอยู่บนน่านน้ำมืดมิดและแออัดไปด้วยผู้คนที่สวมเสื้อชูชีพสีส้มสะท้อนแสง คุณอาจคิดถึงภาพมือที่ยื่นออกมาหาบุคคลอันเป็นที่รัก ภาพชายแดนที่มีผู้ชายถือปืนกลเฝ้ารักษาการณ์ หรือภาพเต็นท์ชั่วคราวในค่ายผู้ลี้ภัยที่ครอบครัวคนไร้บ้านอยู่กันอย่างเบียดเสียดยัดเยียด ภาพที่เรานึกถึงเหล่านี้มีพลัง วุ่นวายสับสน และเปี่ยมชีวิตชีวา ภาพถ่ายของช่างภาพข่าวชาวกรีก เมอร์โต ปาปาโดปูลอส กลับต่างออกไป ภาพถ่ายเหล่านี้ดูเงียบงัน นิ่งสงบ และลึกซึ้ง ผู้หญิงเหล่านี้แต่ละคนเป็นแม่ บางคนกำลังตั้งครรภ์ บางคนกำลังอุ้มลูก ปาปาโดปูลอสบันทึกภาพวิกฤติการณ์ผู้ลี้ภัยมาตั้งแต่ปี 2010 ตอนที่ใช้เวลาอยู่ที่ค่ายผู้ลี้ภัยในประเทศกรีซ เธอสังเกตเห็นว่า พวกผู้หญิงมักจะถูกทิ้งไว้ข้างหลังพร้อมกับลูกๆ ขณะที่สามีของพวกเธอออกไปค้นหาชีวิตใหม่ในยุโรป “ฉันรู้สึกว่าพวกผู้หญิงถูกทิ้งไว้ข้างหลัง และเป็นคนที่ทนทุกข์ทรมานอย่างแท้จริงค่ะ” ปาปาโดปูลอสบอก “และในทางกลับกัน ฉันรู้สึกว่าพวกเธอทำให้ผู้คนเหล่านี้ยังคงมุ่งหน้าต่อไป พวกเธอและลูกๆคือเหตุผลที่ทำให้การเดินทางยังดำเนินต่อไปค่ะ” และสำหรับผู้หญิงเหล่านี้ การเดินทางเป็นเรื่องยากลำบากอย่างเหลือเชื่อ บางคนคลอดบุตรระหว่างการเดินทาง ปาปาโดปูลอสเล่าว่า เธอเห็นพวกผู้หญิงกำลังเดินเท้าขณะอุ้มลูกที่เพิ่งเกิดได้แค่สิบวัน แม่บางคนแท้งลูกเองเนื่องจากสภาพธรรมชาติที่ทารุณ บางคนต้องทำแท้ง และอีกหลายคนต้องทนทุกข์จากความตายของลูกน้อย มีองค์กรพัฒนาเอกชนในค่ายผู้ลี้ภัยบางแห่งที่ช่วยพยาบาลทั้งก่อนและหลังคลอด และจัดการคุมกำเนิดแบบต่างๆเมื่อทำได้ แต่โดยรวมแล้ว การตั้งครรภ์หรือการเป็นแม่ที่มีลูกเยาว์วัยทำให้ความยากลำบากที่ผู้ลี้ภัยทุกคนต้องเผชิญเพิ่มมากขึ้น เธอขอให้ผู้หญิงเหล่านี้แต่ละคนแบ่งปันประสบการณ์ของตนเอง เรื่องราวของพวกเธอ  มาพร้อมกับภาพถ่ายบุคคลด้านล่าง ปาปาโดปูลอสบอกว่า ยิ่งสถานการณ์ยากลำบากเท่าไร แม่หลายคนก็มองลูกๆของตนเป็นดังแรงจูงใจสำคัญมากเท่านั้น […]