NGT x SaySci Ep.7 “พลาสติก 101” - National Geographic Thailand

NGT x SaySci Ep.7 “พลาสติก 101”

NGT x SaySci Ep.7 “พลาสติก 101”

พลาสติกที่เราใช้กันอยู่ทุกวันนี้คือพอลิเมอร์ชนิดหนึ่งที่ได้จากการมนุษย์แยกสารประกอบต่างๆ ออกจากวัตถุดิบธรรมชาติแล้วนำไปทำให้เกิดปฏิกิริยากลายเป็นปฏิกิริยาเคมีสายยาวๆ จนได้เป็นวัสดุที่เป็นพลาสติก ซึ่งสารประกอบของวัตถุดิบที่แตกต่างกันเมื่อนำมาทำปฏิกิริยาสังเคราะห์แล้ว จะได้พลาสติกที่มีคุณสมบัติแตกต่างกัน โดยพลาสติกจะแบ่งออกเป็น 2 ประเภท

 

ประเภทแรก คือเทอร์โมพลาสติก (Thermoplastics) เมื่อได้รับความร้อนจะอ่อนตัวลง แต่เมื่อได้รับความเย็นจะกลับมาแข็งตัวเหมือนเดิม สามารถหลอมเหลวได้ และเมื่อได้รับแรงดันสูงๆ ก็ยังคงโครงสร้างเดิม โดยพลาสติกตระกูลเทอร์โมพลาสติกสามารถแบ่งออกได้หลายประเภท เช่น พอลิเอทิลีน (Polyethylene) จะนิยมใช้กันมากในอุตสาหกรรม อย่างเช่น ท่อน้ำ หรือขวดน้ำ และพอลิไวนิลคลอไรด์ (Polyvinylchloride) หรือพีวีซีที่เรารู้จักกัน

 

ประเภทที่สอง คือเทอร์โมเซตติงพลาสติก (Thermo-setting plastic) มีคุณสมบัติพิเศษที่สามารถทนความร้อนสูง ไม่หลอมเหลวและไม่อ่อนตัวลงเมื่อได้รับความร้อน โดยมีโครงสร้างร่างแหของโมเลกุลที่จับกันแน่นมาก จึงทำให้ทนทานต่อความร้อน และปฎิกิริยาเคมีได้ นิยมนำมาใช้เป็นภาชนะบรรจุอาหารมากมายหลายชนิด โดยพลาสติกในตระกูลนี้สามารถแบ่งออกได้อีกหลายประเภท เช่น พอลิเอสเทอร์ (Polyester) ที่จะนำมาใช้เป็นวัสดุเคลือบผิวด หรือนำมาใช้เป็นเส้นใย และโพลียูรีเทน (Polyurethane) ที่นำมาผลิตน้ำมันขัดเงา หรือเป็นกาวก็ได้

 

ในปัจจุบัน พวกเราใช้พลาสติกในชีวิตประจำวันกันอย่างมากมาย แต่พลาสติกใช้เวลาย่อยสลายนานหลายร้อยปี เพราะฉะนั้นการใช้พลาสติกที่เกินความจำเป็น จะทำให้เกิดปัญหาขยะล้นโลกได้ และทำให้เกิดปัญหากับสิ่งแวดล้อม รวมถึงสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ทั้งบนบกและในทะเลอีกด้วย ดังนั้นพวกเราจึงควรลดปริมาณการใช้พลาสติกและใช้พลาสติกเท่าที่จำเป็นเพื่อโลกอันสวยงามของเรา

 

อ่านเพิ่มเติม

NGT x SaySci Ep.6 “มหัศจรรย์ของความหนาแน่น”

เรื่องแนะนำ

ศึกษาภาพสามมิติของถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน โดยจิสด้า

ชมภาพสามมิติของถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน ที่เกิดขึ้นจากการประมวลภาพถ่ายดาวเทียมเข้ากับข้อมูลทางภูมิศาสตร์สารสนเทศ เพื่อเห็นภาพรวมของสถานที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้น

เมื่อ หุ่นยนต์ แทนที่มนุษย์

ถ้าคุณเป็นเหมือนคนส่วนใหญ่ คุณอาจไม่มีวันได้เจอ หุ่นยนต์ แต่คุณจะได้เจอ ผมเจอ หุ่นยนต์ ตัวหนึ่งในวันฟ้าใสและลมแรงเมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา บนทุ่งหญ้าแพรรีต้นสั้นๆ ใกล้พรมแดนรัฐโคโลราโดกับรัฐแคนซัส ที่บริษัทของโนอาห์ เรดดี-แคมป์เบลล์ ชายร่างผอมเพรียว วัย 31 ปีจากแซนแฟรนซิสโก เมื่อมองไปทางใต้ เราเห็นกังหันลมทอประกายวาววับเป็นทิวแถว ทอดไกลสุดสายตา เบื้องหน้าผมคือหลุมที่กำลังจะเป็นฐานของกังหันลมอีกตัว เรื่อง เดวิด แบร์เรบี ภาพถ่าย สเปนเซอร์ โลวล์ รถแบ็กโฮกำลังขุดหลุมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 19 เมตร ซึ่งมีผนังลาดขึ้นทำมุม 34 องศา และมีก้นลึกสามเมตรที่เกือบเรียบสนิท มันตักดินขึ้นมากองไว้ตรงจุดที่ไม่เกะกะ และจะเริ่มกองใหม่  เมื่อจำเป็น ทุกครั้งที่กดหัวตักลง ขุด ยก หมุน และเท เครื่องจักรหนัก 37 ตันต้องใช้การควบคุมที่มั่นคงและการตัดสินใจที่ดี ในอเมริกาเหนือ คนบังคับรถขุดเก่งๆมีรายได้สูงถึงปีละ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ที่นั่งในรถขุดคันนี้กลับว่างเปล่า “คนสั่งการ” อยู่บนหลังคาห้องควบคุม มันไม่มีแขน แต่มีสายเคเบิลสีดำคดเคี้ยวสามสายเชื่อมต่อกับระบบควบคุมรถโดยตรง หูหรือตาก็ไม่มีเช่นกัน เพราะใช้ระบบเลเซอร์ จีพีเอส […]