สีสันฤดูร้อน ณ ทะเลสาบบอลอโตนอันเป็นที่รักของฮังการี - National Geographic Thailand

สีสันฤดูร้อน ณ ทะเลสาบบอลอโตนอันเป็นที่รักของฮังการี

สีสันฤดูร้อน ณ ทะเลสาบบอลอโตน อันเป็นที่รักของฮังการี

ถ้าพูดถึงหนึ่งในความทรงจำวัยเด็กที่มีชาวฮังกาเรียนมีร่วมกัน ซึ่งเกี่ยวข้องกับยุคสมัยและภูมิศาสตร์แล้วล่ะก็ มันคือวันหยุดพักผ่อนในฤดูร้อนที่ ทะเลสาบบอลอโตน การว่ายน้ำในทะเลสาบน้ำจืด พร้อมกินของว่างเป็นข้าวโพดต้ม หรือ lángos (แป้งทอดโรยด้วยครีมเปรี้ยวและชีส) คือจุดเด่นของประสบการณ์ฤดูร้อนสุดคลาสสิคในความทรงจำของชาวฮังกาเรียนแทบทุกคน

และ Zsófia Pályi ช่างภาพหญิงได้บันทึกภาพความทรงจำอันงดงามของทะเลสาบบอลอโตนแห่งนี้ ลงในชุดภาพถ่าย “บอลอโตน: ทะเลของชาวฮังกาเรียน”

ทะเลสาบบอลอโตน
เด็กผู้ชายดำน้ำในทะเลสาบบอลอโตน สถานที่ซึ่งชาวฮังการีเรียกว่าทะเลฮังกาเรียน
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi
ทะเลสาบบอลอโตน
ชายคนหนึ่งลอยตัวอยู่ในทะเลสาบบอลอโตน ตัวเขาสะพายกระเป๋าสตางค์พลาสติกแบบรุ่นเก่า
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi

“ชาวฮังกาเรียนหลายคนมีความทรงจำวัยเด็กในช่วงวันหยุดที่เหมือนกัน ฉันมักจะมีความรู้สึกต่อบอลอโตนในเชิงบวก” Pályi กล่าว ครั้นเมื่อฮังการีเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ประชาชนเข้าถึงชายฝั่งแห่งนี้ได้อย่างเสรี ทว่าปัจจุบันพื้นที่แห่งนี้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของโครเอเชีย และสโลเวเนียไปแล้ว “ตอนนี้ฮังการีเป็นประเทศที่ไม่ติดชายฝั่งทะเลไปแล้ว และเราถวิลหาทะเลสาบนี้จริงๆ”

ในฐานะที่เป็นทะเลสาบใหญ่ที่สุดในภูมิภาคยุโรปกลาง ทะเลสาบบอลอโตนครอบคลุมสถานที่สำคัญๆ ในความเป็นฮังกาเรียนเอาไว้  ช่วงระหว่างทศวรรษ 1960 และ 1970 ชายฝั่งอันเขียวขจีความยาวมากกว่า 100 ไมล์จะเนืองแน่นไปด้วยชาวเยอรมันตะวันตกและตะวันออก ครอบครัวเหล่านี้พรากจากกันด้วยม่านเหล็กของสงครามเย็น ซึ่งแบ่งแยกยุโรปออกเป็นสอง และสถานที่แห่งนี้คือโอกาสที่พวกเขาจะได้พบกันอีกครั้งในช่วงวันหยุดยาว

มันเคยเป็นช่วงไฮซีซั่นของทะเลสาบเลยทีเดียว Pályi กล่าวถึงอดีต  ถึงแม้ว่าตอนนี้บอลอโตนจะตกอันดับกลายมาเป็นจุดหมายปลายทางอันดับ 2 ของชาวฮังกาเรียนแทน (รองจากบูดาเปสต์) หลังสไตล์การท่องเที่ยวเปลี่ยนแปลงไปมากกว่าทศวรรษ เมื่อสถานที่แห่งนี้สูญเสียสถานะของความเป็นสถานที่พักผ่อนแห่งโปรดของชาวเยอรมันไป

ทะเลสาบบอลอโตน
ช่วงระหว่างทศวรรษ 1960 – 1970 ทะเลสาบบอลอโตนเป็นจุดหมายยอดนิยมของชนชั้นแรงงานชาวฮังกาเรียน ต่อมาหลังปี 1989 ครอบครัวชาวเยอรมันใช้เป็นสถานที่พบเจอ หลังพวกเขาถูกพรากจากกันด้วยกำแพงเบอร์ลิน
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi
ทะเลสาบบอลอโตน
เรือบังคับเด็กเล่นแล่นข้ามทะเลสาบด้วยความเร็ว
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi

ทว่าปัจจุบันทะเลสาบยังคงให้ความรู้สึกเหมือนหยุดเอาไว้ แต่ไม่ได้หมายถึงการย้อนเวลา ต้องขอบคุณอาหาร ไวน์ และ งานศิลปะ รวมไปถึงร้านอาหารรูปแบบใหม่ที่เน้นส่วนผสมแบบพื้นเมือง (และการปรุงอาหารที่ยอดเยี่ยม) ซึ่งพบได้ที่แหล่งท่องเที่ยวในภูมิภาค Káli Basin บนเขา Badacsony หรือในคาบสมุทรทิฮานี่ และในเมือง Balatonfüred และ Keszthely ทางชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบ สถานที่ดังกล่าวคือหนึ่งในเมืองรีสอร์ทที่สวยที่สุดของบอลอโตน โดยขับรถมาจากกรุงบูดาเปสต์แค่ 90 นาทีเท่านั้น (เว้นแต่คุณจะไปในวันศุกร์ตอนเย็น ซึ่งเป็นเวลาที่ชาวเมืองออกเที่ยวกัน)

เนินเขาและไร่องุ่นยาว 50 ไมล์ล้อมรอบทะเลสาบ คนทำไวน์ผลิตไวน์หลากหลายรสชาติจากองุ่น 5 สายพันธุ์  ไวน์เหล่านี้ได้รับการรับรองจากเขต และมีความพิเศษตรงที่ต้องใช้สภาพอากาศของทะเลสาบในการหมักโดยเฉพาะ นอกจากนั้นยังมีไวน์ขาว หรือ kéknyelű (ไวน์ฮังการี) ที่โดดเด่นและหายากซึ่งพบได้ใกล้กับโรงผลิตไวน์ Figula และ Jásdi หากคุณผู้อ่านมีโอกาสได้เดินทางไปยังสถานที่แห่งนี้ ขอเชิญชวนให้ดื่มด่ำกับบรรยากาศพระอาทิตย์ตกที่ไร่องุ่นเหนือทะเลสาบ พร้อมกับไวน์ที่อยู่ในมือ ซึ่งเป็นประสบการณ์สุดคลาสสิคที่พลาดไม่ได้ในบอลอโตน

งานศิลปะแบบพื้นเมืองคืออีกหนึ่งไฮไลท์ที่น่าสนใจมาก ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคมของทุกๆ ปี จะมีเทศกาล “Valley of Arts” ที่เปลี่ยนหมู่บ้านของ Kapolcs เป็นสถานที่จัดแสดงงานสำหรับผลงานศิลปินท้องถิ่น รวมถึงศิลปินชาวฮังกาเรียนที่มีชื่อเสียง เช่น István Csók และ Károly Ferenczy

ทะเลสาบบอลอโตน
น้ำตื้นในทะเลสาบ และผิวน้ำที่เงียบสงบ ทำให้มันดูราวกับเป็นกระจกบานใหญ่
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi
ทะเลสาบบอลอโตน
เงาสลัวๆ สีฟ้าใต้ผิวน้ำของทะเลสาบ
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi

แต่ในชุดภาพถ่ายดังกล่าวนี้ ทะเลสาบต่างหากคือสิ่งที่ Pályi มุ่งให้ความสนใจ

“ในช่วงเริ่มต้นของโปรเจค ฉันไม่รู้เลยว่ามันจะออกมาเป็นอย่างไร” Pályi อธิบาย “แต่ผืนน้ำกลายมาเป็นสิ่งที่ฉันสนใจ เพราะว่ามันคือตัวเชื่อมให้ฉันได้รู้จักกับคนอื่น ฉันแค่เดินไปหาพวกเขา และถามพวกเขาดูว่าสนใจอยากจะเป็นส่วนหนึ่งของภาพถ่ายไหม และพวกเขาก็ให้ความร่วมมืออย่างดี”

อย่างไรก็ตาม บอลอโตนไม่มีทางที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก ภาพถ่ายของ Pályi แสดงให้เห็นถึงทะเลสาบที่เคยเฟื่องฟู ทว่ายังได้รับความสนใจจากชาวฮังกาเรียนยุคใหม่ พวกเขายังคงกลับมายังทะเลสาบแห่งนี้ในช่วงวันหยุดฤดูร้อน สถานที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็น “ทะเล” ของพวกเขา

เรื่อง Carolyn Banfalvi

ทะเลสาบบอลอโตน
เบาะลมที่ใช้ในสระว่ายน้ำ
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi
ทะเลสาบบอลอโตน
ทะเลสาบบอลอโตนมีความลึกเฉลี่ยแค่ 10 ฟุต
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi
ทะเลสาบบอลอโตน
นักท่องเที่ยวนอนพักบนชายฝั่ง
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi
ทะเลสาบบอลอโตน
ทะเลสาบบอลอโตนคือทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคยุโรปกลาง ด้วยพื้นที่มากกว่า 200 ตารางไมล์
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi
ทะเลสาบบอลอโตน
เด็กผู้ชายมองพายุที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามา
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi
ทะเลสาบบอลอโตน
ช่วงไฮซีซั่นของงทะเลสาบคือเดือนมิถุนายน ถึงปลายเดือนสิงหาคม
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi
ทะเลสาบบอลอโตน
ทะเลสาบบอลอโตนเป็นจุดหมายปลายทางช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ยอดนิยมของชาวฮังกาเรียน ซึ่งสามารถเพลิดเพลินกับไวน์ท้องถิ่น พื้นที่คุ้มครองตามธรรมชาติ และประวัติศาสตร์ของเมือง
ภาพถ่ายโดย Zsófia Pályi

 

อ่านเพิ่มเติม

ชีวิต ณ ชายแดนจีน-เกาหลีเหนือ

เรื่องแนะนำ

ผู้คนที่ตกค้างอยู่ในโรงแรมหรูสมัยสหภาพโซเวียต

ในใจกลางกรุงทบิลิซี ประเทศจอร์เจีย มีโรงแรมโอ่อ่าแห่งหนึ่งตั้งอยู่ โรงแรมนี้เคยเป็นโรงแรมหรูหราที่สุดแห่งหนึ่งในเมือง แต่ปัจจุบัน โรงแรมจอร์เจียเป็นสัญลักษณ์อันน่าหดหู่ของความจริงยุคหลังโซเวียต

ธรรมชาติกลางความขัดแย้งของสองเกาหลี

ระยะเวลากว่า 60 ปีของความขัดแย้งระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ได้ก่อให้เกิดประโยชน์ทางสิ่งแวดล้อมขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ชมธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ภายในเขตปลอดทหารกึ่งกลางระหว่างสองประเทศ

เมื่อรักไร้พรมแดน

หากย้อนเวลากลับไปสักห้าศตวรรษก่อน การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันของคนต่างเชื้อชาติและวัฒนธรรมทั้งห้าคู่นี้ไม่อาจเป็นไปได้

ชีวิตตกค้างระหว่างอดีตกับปัจจุบันบนเกาะในสก็อตแลนด์

เรื่อง : เย หมิง ภาพถ่าย : เลติเชีย วองกง ถ้าลองเสิร์ชชื่อ “Western Isles” หรือที่รู้จักกันว่า “Outer Hebrides” จะพบภาพชวนฝันเต็มไปหมด เขตดังกล่าวถูกเอเจนซีท่องเที่ยวแปะยี่ห้อให้เป็นสวรรค์ด้วยชายฝั่งทะเลห่างไกลใต้ฟ้ากว้าง ที่นี่ยังเป็นเพียงสถานที่ไม่กี่แห่งที่คนยังพูดภาษาเกลิกเป็นหลัก  เมื่อได้ยินกิตติศัพท์ดังกล่าว เลติเชีย วองกง ช่างภาพฝรั่งเศสต้องแปลกใจเมื่อเธออ่านหนังสืออัตชีวประวัติของนักเขียนชาวสก็อต เควิน แมคนีล เรื่อง The Stornoway Way ที่ผู้เขียนวาดภาพ “เกาะตะวันตก” ว่าเป็นสถานที่โดดเดี่ยวที่ผู้คนต้องดิ้นรนกับโรคพิษสุราเรื้อรังและความอลหม่าน  ความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงที่บรรยายไว้ในหนังสือเล่มดังกล่าวกับในแผ่นพับท่องเที่ยวที่พาให้วองกงเดินทางไปยังเกาะเหล่านั้นหลายครั้งหลายครา วองกงพยายามทิ้งภาพในใจเกี่ยวกับเกาะเหล่านี้และพยายามเข้าใจความเป็นไปของชุมชนให้ได้มากที่สุด  การเดินทางด้วยการพักฟรีตามบ้านแบบ couch-surfing ทำให้เธอได้พบกับหนุ่มสาวชาวสก็อตรุ่นใหม่อายุ 18-35 และชวนพวกเขามาถ่ายภาพ  สำหรับวองกงการฟังเสียงสะท้อนจากบุคคลที่เธอถ่ายภาพเป็นเรื่องสำคัญ  “สิ่งสำคัญคือพวกเขารู้สึกภาพพอร์เทรตเหล่านี้สื่อความหมายแทนชีวิตของชีวิตบนเกาะได้” วองกงกล่าว เจ้าบ้านที่เธอไปพำนักคนหนึ่งสร้างแรงบันดาลใจให้เธอทำโปรเจ็กต์ “At the End of the Day” ซึ่งมาจากวลีภาษาเกลิก “Aig deireadh an latha”  ซึ่งคนท้องถิ่นใช้เพื่อสะท้อนถึงวันที่ผ่านมาและมองไปข้างหน้าในขณะเดียวกัน  วองกงพบว่าหลังจากใช้เวลา 2 […]