ชีวิตมหัศจรรย์ของครอบครัวคณะละครสัตว์ - National Geographic Thailand

ชีวิตมหัศจรรย์ของครอบครัวคณะละครสัตว์

ชีวิตมหัศจรรย์ของครอบครัว คณะละครสัตว์

เด็กชายร่างเล็กยืนอยู่บนแผ่นไม้ของท่าเรือด้วยท่าทีสงบนิ่ง แสงอาทิตย์ส่องประกายกับผิวน้ำของแม่น้ำ Rhône ด้านหลัง ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ผลส้มจำนวน 3 ผล ที่ลอยละลิ่วอยู่เหนือศีรษะ…

ในภาพถ่ายชุด “Circus Love,” ของ Stephanie Gengotti ช่างภาพหญิงจากอิตาลี เธอตั้งใจบันทึกภาพวิถีชีวิตของคณะละครสัตว์เร่รอนในยุโรป หลังตัดสินใจเข้าร่วมใช้ชีวิตกับพวกเขาเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่ง

Gengotti พบกับโลกของคณะละครสัตว์สมัยใหม่ (Nouveau Cirqu) เป็นครั้งแรกในขณะที่กำลังถ่ายภาพของคณะละครสัตว์ Cirque Bidon เมื่อปี 2016 มันคือคณะละครสัตว์ชาวฝรั่งเศสที่ออกเดินทางเปิดการแสดงไปทั่วด้วยรถคาราวาน ซึ่งประกอบด้วยตัวรถและม้าเทียมลาก นั่นเป็นครั้งแรกที่เธอได้มีโอกาสสัมผัสกับคณะละครสัตว์รูปแบบใหม่ที่ทิ้งเสือและช้างซึ่งเป็นไฮไลท์แบบดั้งเดิมไว้ข้างหลัง แต่ให้ความสำคัญกับการแสดงมากขึ้น ยกตัวอย่างเช่นการแสดงของคณะ Cirque du Soleil ซึ่งโด่งดังที่สุดในยุโรป และโดดเด่นด้วยการแสดงแบบผสมผสานทั้งศาสตร์การละคร, กายกรรม, ศิลปะ และการเต้นรำ

“ฉันคิดมาตลอดว่าคณะละครสัตว์ต้องเต็มไปด้วยสัตว์ ซึ่งเป็นภาพจำมาตั้งแต่เด็ก” Gengotti กล่าว “แต่สำหรับที่นี่ ฉันเหมือนหลุดเข้าไปยังอีกโลกอีกใบเลย” เธอตัดสินใจติดตามครอบครัวคณะละครสัตว์สามครอบครัวจากคนละแหล่งที่มาในยุโรปเป็นเวลา 10 วัน เพื่อซึมซับความรู้สึกของการใช้ชีวิตแบบร่อนเร่พเนจร “ฉันพยายามทำทุกอย่างให้เหมือนเป็นหนึ่งในสมาชิกครอบครัวของพวกเขา”

ที่ว่าพยายามนั่นหมายรวมถึงการช่วยอบคุ้กกี้และทำความสะอาด, แจกใบปลิว ไปจนถึงช่วยเลี้ยงเด็กเล็ก ชุดภาพถ่ายชุดนี้โฟกัสไปที่การแสดงบนเวทีน้อยมาก ทว่ากลับฉายสปอร์ตไลท์ไปที่วิถีชีวิตในแต่ละวันของพวกเขามากกว่า และระหว่างการเดินทาง Gengotti ค้นพบว่าชีวิตเชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด เมื่อปราศจากอิทธิพลจากโลกดิจิตอล

(ทำความรู้จักกับอารอน วอลลิน ชายผู้มีร่างกายแค่ครึ่งเดียว แต่ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้)

คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves ที่ออกเดินทางเปิดการแสดงไปทั่วยุโรป ยืนโพสต์ท่าถ่ายภาพหน้ารถคาราวาน
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: สองพี่น้อง Zoran และ Zia ออกเดินทางไปกับพ่อแม่เพื่อเปิดการแสดงเร่ทั่วยุโรป
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Zoran เมียงมองออกมาจากรถคาราวานของครอบครัว รอดูว่าพ่อกับแม่จะกลับมาเมื่อไหร่
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Zia นอนหลับพักผ่อนภายในรถบ้านที่จอดอยู่ในเมืองอาวีญง ของฝรั่งเศส

เมื่อเดินทางกลับมายังบ้านเกิดในกรุงโรม “ฉันเริ่มวิ่งตั้งแต่เช้าและไม่หยุดจนกว่าพระอาทิตย์จะตกดิน ที่คณะละครสัตว์เวลาผ่านไปช้ามากๆ หนึ่งวันดูนานกว่าปกติ”

ในภาพถ่ายชุด “Circus Love,” Gengotti บันทึกภาพเด็กๆ จากคณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves (ฝันของชาวประมง) ระหว่างกำลังพักผ่อนที่ท่าเรือ พวกเขาเป็นลูกของคู่สามีภรรยาชาวฝรั่งเศส Vincent และ Florence Duschmitt ผู้ใช้ชีวิตแบบร่อนเร่พเนจรมาเป็นเวลา 20 ปีแล้ว

ลูกๆ ของพวกเขา Zoran วัย 10 ขวบ และ Zia วัย 13 ปี ไม่ได้มีส่วนร่วมกับการแสดงบนเวที แต่ร่วมเดินทางพร้อมกับพ่อแม่เป็นบางครั้งคราวเมื่อโรงเรียนอนุญาต เพื่อซึมซับศิลปะการแสดง

สำหรับ Gengotti เอง ผู้วางแผนจะกลับไปเดินทางกับคณะละครสัตว์ Cirque Bidon อีกครั้งในฤดูร้อนหน้าเล่าว่า เธอรู้สึกอยากกลับไปทุกครั้งที่จากพวกเขามาใช้ชีวิตแบบปกติ “ฉันชอบแนวคิดการเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว และที่สำคัญคืออิสรภาพ” เธอกล่าว “พวกเขาไม่จำเป็นต้องตอบสนองเจ้านายที่ไหน ไม่ต้องกล่าวขอบคุณหัวหน้างาน เพราะพวกเขามีชีวิตที่เป็นของพวกเขาเอง”

เรื่อง Abby Sewell

ภาพถ่าย Stephanie Gengotti

คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: เด็กผู้หญิงคนหนึ่งตั้งใจมาเล่นกับ Zia และ Zoran
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Marco และลูกสาวพักผ่อนก่อนออกเดินทางไปยังจุดหมายใหม่ ตัวเขาทำหน้าที่เป็นช่างเทคนิคของคณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: ตัวตลกจากคณะ Brunette Bros ลบเครื่องสำอางออกเมื่อการแสดงสิ้นสุดลง
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: Maria และ Marius สองพี่น้องจากคณะ Brunette Bros กำลังแต่งตัวระหว่างเปิดทำการแสดงในเทศกาลละครสัตว์ของเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: Marius วัย 6 ขวบผล็อยหลับยามบ่าย
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: Maria ลองเสื้อผ้าก่อนที่โชว์จะเริ่มต้นขึ้น
คณะละครสัตว์
ผู้คนมากมายในเมือง Colorno ของอิตาลีกำลังชมการแสดงจากคณะ Brunette Bros
คณะละครสัตว์
สมาชิกคณะ Compagnia Dromosofista กำลังเตรียมอุปกรณ์ระหว่างที่การแสดงกำลังดำเนินไปในกรีซ
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: โรงละคร Teatrobus เต็มไปด้วยผู้ชมก่อนที่การแสดงจะเริ่มต้นขึ้น
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: Tommaso และ Timoteo ทำการแสดงในโรงละคร Teatrobus ของกรีซ ซึ่งผู้ชมจะได้มีส่วนร่วมในการแสดง, เต้นรำ และเล่นดนตรีด้วย
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: วิวข้างทางระหว่างที่คณะละครสัตว์กำลังเดินทางจากหมู่บ้านในกรีซเข้าไปยังเมือง
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: หนึ่งในสมาชิกยืนอยู่ข้างรถระหว่างการเดินทาง
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: Tommaso พักผ่อนในรถคาราวานก่อนจะเดินทางไปยังอิตาลีด้วยเรือโดยสาร
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Florence และ Vincent จุมพิตกันในห้องแต่งตัวหลังจบการแสดงที่เมือง Avignon ในฝรั่งเศส
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: Marius และ Maria แม่ของเขาเดินทางไปทั่วอิตาลีเพื่อเข้าร่วมกับเทศกาลละครสัตว์
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Florence และ Vincent กำลังแสดงโชว์ “Nez pour s’aimer”
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Zia เหม่อมองออกมานอกรถคาราวานรอคอยพ่อแม่ที่กำลังกลับมาจากทำการแสดงในเมืองอาวีญง

 

อ่านเพิ่มเติม

จำลองการใช้ชีวิตบนดาวอังคาร

เรื่องแนะนำ

ไอศกรีมจากขยะพลาสติก

ไอศกรีมจากขยะพลาสติก ใครๆ ก็ชื่นชอบไอศกรีม แต่หากมาได้เห็น ไอศกรีมจากขยะพลาสติก เหล่านี้คงกินไม่ลง อันที่จริงมันกินไม่ได้ด้วย แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อกระตุ้นให้ผู้คนตระหนักถึงปัญหาขยะล้นเมืองในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับปัญหาขยะพลาสติก ผลงานไอศกรีมที่กินไม่ได้เหล่านี้เป็นฝีมือของนักศึกษาศิลปะชาวไต้หวัน พวกเขาตระเวนรวบรวมตัวอย่างของน้ำจากแหล่งน้ำต่างๆ กว่าร้อยแห่งทั่วประเทศ จากนั้นนำมาแช่แข็งเอาไว้ในแม่พิมพ์ และเคลือบด้วยเรซิ่นเพื่อให้คงรูปถาวร แน่นอนว่าดูด้วยตาก็พอจะรู้ว่าของหวานเหล่านี้ไม่น่าลิ้มลอง แต่พึงระวังไว้ให้ดี หากมนุษย์เรายังคงไม่เปลี่ยนพฤติกรรมในการบริโภคที่มากเกินจำเป็นกันตั้งแต่ตอนนี้ นี่อาจเป็นอนาคตของไอศกรีมที่ลูกหลานเราจะได้กินก็เป็นได้ ชมวิดีโอ ไอศกรีมจากขยะพลาสติก ได้ที่นี่   อ่านเพิ่มเติม แพขยะพลาสติกแห่งแปซิฟิกไม่ใช่ในแบบที่คุณคิด

กล้าร่วมไหม? เทศกาลกลิ้งชีสในอังกฤษ

กล้าร่วมไหม? เทศกาลกลิ้งชีสในอังกฤษ อันที่จริงมันเป็นเทศกาลที่ตลกมากในฐานะคนดู แต่หากคุณเป็นคนแข่งแล้วล่ะก็ ไม่ขอรับประกันความปลอดภัย ที่เนินเขาคูเปอร์ บริเวณชานเมืองใกล้ๆ กับเมืองกลูเชสเตอร์ในประเทศอังกฤษ ในหนึ่งวันของช่วงฤดูใบไม้ผลิ จะมีผู้คนมากมายเข้าร่วมเทศกาล “กลิ้งชีส” กติกาก็เรียบง่ายสมชื่อ คือจะมีการกลิ้งชีสก้อนกลมโต (Double Gloucester Cheese) ลงมาจากบนเนินเขาด้วยความเร็วประมาณ 70 ไมล์ต่อชั่วโมง ผู้แข่งขันจะต้องวิ่งตามลงมาเก็บก้อนชีส ตลอดเวลาที่ผ่านมาเทศกาลกลิ้งชีสที่เนินเขาคูเปอร์นี้ดึงดูดความสนใจผู้คนทั่วโลกให้มาดูหรือเข้าร่วมการแข่งขันการกลิ้งชีสที่เสี่ยงอันตรายนี้ด้วย ในเทศกาลกลิ้งชีสในเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา คริส แอนเดอร์สัน หรือ “เจ้าแห่งเนินเขาคูเปอร์” ได้สร้างสถิติใหม่ที่ยังไม่เคยมีใครทำได้ ด้วยการวิ่งลงมาเก็บก้อนชีสได้รวมทั้งหมด 22 ก้อน ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีที่การแข่งขันกลิ้งชีสครั้งนี้ดำเนินไปจนจบวันได้โดยไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเลย เพราะว่าในปีก่อนๆ มีผู้แข่งขันกลิ้งชีสได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่ตลอด ยกตัวอย่างเช่น โฟล เออร์ลี่ ผู้ชนะการแข่งขันการกลิ้งชีสประจำปี 2018 ประเภทหญิงได้รับบาดเจ็บไหล่เคลื่อน ทั้งนี้เทศกาลการกลิ้งชีสไม่ได้รับการสนับสนุนให้มีการจัดขึ้นอย่างเป็นทางการ แต่ยังคงมีการจัดการแข่งขันต่อไปตามกระแสความสนใจของผู้คนทั่วโลก   อ่านเพิ่มเติม โฮลี: เทศกาลแห่งสีสันแดนภารตะ

ชีวิตที่จำจากจรของแรงงานอพยพ

ในโลกที่เชื่อมถึงกันมากกว่าที่เคย ประเทศกำลังพัฒนาหลายประเทศพบว่า สินค้าส่งออกที่ทำกำไรงามที่สุดคือพลเมืองของตน ทว่า แรงงานข้ามชาติ และครอบครัวจำต้องยอมรับผลกระทบที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง นั่นคือการสูญเสียทางด้านจิตใจเพื่อแลกกับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ เรื่อง ซินเทีย กอร์นีย์ ภาพถ่าย โจนัส เบนดิกเซน เที่ยงวันในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ คือเวลาสี่โมงเย็นในฟิลิปปินส์ ซึ่งหมายความว่า ลูกคนโตสองคนของเทเรซา ครูซ ควรจะกลับจากโรงเรียนมาถึงอพาร์ตเมนต์ของน้าสาวที่ช่วยดูแลพวกแกแทนพี่สาวซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในดูไบ นครที่มีประชากรมากที่สุดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ อยู่ห่างจากฟิลิปปินส์ 6,900 กิโลเมตร เทเรซาเป็นพนักงานขายวัย 39 ปีอยู่ที่ร้านขายเสื้อผ้าในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งของดูไบ เธอยืนทำงานสัปดาห์ละหกวัน และหยุดทุกวันศุกร์ เที่ยงวันศุกร์จึงเป็นเวลานัดหมายประจำที่เทเรซาจะพบกับลูกสาวและลูกชายวัย 11 และ 8 ขวบของเธอ และเนื่องจากเธอเป็น แรงงานข้ามชาติ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ใหญ่หลายล้านคนที่ต้องจากบ้านเกิดไปไกลหลายพันกิโลเมตรเพื่อทำงานและส่งเงินกลับไปให้ครอบครัว เธอเจอกับลูกๆ ด้วยวิธีสมัยใหม่ซึ่งเป็นที่นิยมใน หมู่แรงงานข้ามชาติ นั่นคือการนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ในห้องนอนที่เธออาศัยอยู่ร่วมกับคนอื่นๆอีกสี่ชีวิต ลงชื่อเข้าใช้เฟซบุ๊ก คลิกปุ่มวิดีโอแช็ต โน้มตัวเข้าไปใกล้ๆ แล้วอดใจรอ เทเรซาอาศัยอยู่ในห้องนอนร่วมกับสามีชื่อลูอิสซึ่งจากฟิลิปปินส์มาหลายปีแล้วเช่นกัน ลูกคนเล็กสองคนของทั้งคู่ คนหนึ่งยังแบเบาะ ส่วนอีกคนอายุ 3 ขวบ และใครก็ตามที่สองสามีภรรยาสามารถชวนให้มาเป็นพี่เลี้ยงได้ระหว่างที่ทั้งคู่ไปทำงาน (เราจำเป็นต้องเปลี่ยนชื่อของทุกคนเพื่อปกป้องครอบครัวนี้จากผลกระทบใดๆ ที่อาจเกิดขึ้น) ในช่วงหลายสัปดาห์ที่เราทำความรู้จักคุ้นเคยกันในดูไบ ฉันเห็นเทเรซาควบคุมอารมณ์ไม่อยู่เพียงครั้งเดียว เป็นตอนที่เธอเล่าถึงคํ่าวันหนึ่งในฟิลิปปินส์เมื่อสิบกว่าปีก่อน ตอนนั้นเธอยืนอยู่หน้าบ้านของครอบครัวและมองไปเห็นบ้านทุกหลังบนถนนประดับประดาไปด้วยไฟคริสต์มาส ยกเว้นบ้านของเธอ “บ้านเราไม่มีไฟเลยสักดวง” เธอบอกและเริ่มร้องไห้ “ฉันได้ยินคนพูดถึงเรื่อง ‘เมืองนอก’ เขาพูดกันว่าคุณสามารถซื้อทุกสิ่งที่ต้องการได้ถ้าอยู่เมืองนอก” เทเรซาบอก […]

ของเล่นทำมือ สมบัติเดียวที่เด็กผู้ลี้ภัยในยูกันดามี

ณ ค่ายผู้ลี้ภัยอันห่างไกลในยูกันดา เด็กๆ ชาวเซาท์ซูดานเหล่านี้สร้างความบันเทิงให้แก่ชีวิตตนเอง ด้วยของเล่นที่ประดิษฐ์จากโคลน, กระดาษ และพลาสติก