ชีวิตมหัศจรรย์ของครอบครัวคณะละครสัตว์ - National Geographic Thailand

ชีวิตมหัศจรรย์ของครอบครัวคณะละครสัตว์

ชีวิตมหัศจรรย์ของครอบครัว คณะละครสัตว์

เด็กชายร่างเล็กยืนอยู่บนแผ่นไม้ของท่าเรือด้วยท่าทีสงบนิ่ง แสงอาทิตย์ส่องประกายกับผิวน้ำของแม่น้ำ Rhône ด้านหลัง ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ผลส้มจำนวน 3 ผล ที่ลอยละลิ่วอยู่เหนือศีรษะ…

ในภาพถ่ายชุด “Circus Love,” ของ Stephanie Gengotti ช่างภาพหญิงจากอิตาลี เธอตั้งใจบันทึกภาพวิถีชีวิตของคณะละครสัตว์เร่รอนในยุโรป หลังตัดสินใจเข้าร่วมใช้ชีวิตกับพวกเขาเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่ง

Gengotti พบกับโลกของคณะละครสัตว์สมัยใหม่ (Nouveau Cirqu) เป็นครั้งแรกในขณะที่กำลังถ่ายภาพของคณะละครสัตว์ Cirque Bidon เมื่อปี 2016 มันคือคณะละครสัตว์ชาวฝรั่งเศสที่ออกเดินทางเปิดการแสดงไปทั่วด้วยรถคาราวาน ซึ่งประกอบด้วยตัวรถและม้าเทียมลาก นั่นเป็นครั้งแรกที่เธอได้มีโอกาสสัมผัสกับคณะละครสัตว์รูปแบบใหม่ที่ทิ้งเสือและช้างซึ่งเป็นไฮไลท์แบบดั้งเดิมไว้ข้างหลัง แต่ให้ความสำคัญกับการแสดงมากขึ้น ยกตัวอย่างเช่นการแสดงของคณะ Cirque du Soleil ซึ่งโด่งดังที่สุดในยุโรป และโดดเด่นด้วยการแสดงแบบผสมผสานทั้งศาสตร์การละคร, กายกรรม, ศิลปะ และการเต้นรำ

“ฉันคิดมาตลอดว่าคณะละครสัตว์ต้องเต็มไปด้วยสัตว์ ซึ่งเป็นภาพจำมาตั้งแต่เด็ก” Gengotti กล่าว “แต่สำหรับที่นี่ ฉันเหมือนหลุดเข้าไปยังอีกโลกอีกใบเลย” เธอตัดสินใจติดตามครอบครัวคณะละครสัตว์สามครอบครัวจากคนละแหล่งที่มาในยุโรปเป็นเวลา 10 วัน เพื่อซึมซับความรู้สึกของการใช้ชีวิตแบบร่อนเร่พเนจร “ฉันพยายามทำทุกอย่างให้เหมือนเป็นหนึ่งในสมาชิกครอบครัวของพวกเขา”

ที่ว่าพยายามนั่นหมายรวมถึงการช่วยอบคุ้กกี้และทำความสะอาด, แจกใบปลิว ไปจนถึงช่วยเลี้ยงเด็กเล็ก ชุดภาพถ่ายชุดนี้โฟกัสไปที่การแสดงบนเวทีน้อยมาก ทว่ากลับฉายสปอร์ตไลท์ไปที่วิถีชีวิตในแต่ละวันของพวกเขามากกว่า และระหว่างการเดินทาง Gengotti ค้นพบว่าชีวิตเชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด เมื่อปราศจากอิทธิพลจากโลกดิจิตอล

(ทำความรู้จักกับอารอน วอลลิน ชายผู้มีร่างกายแค่ครึ่งเดียว แต่ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้)

คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves ที่ออกเดินทางเปิดการแสดงไปทั่วยุโรป ยืนโพสต์ท่าถ่ายภาพหน้ารถคาราวาน
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: สองพี่น้อง Zoran และ Zia ออกเดินทางไปกับพ่อแม่เพื่อเปิดการแสดงเร่ทั่วยุโรป
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Zoran เมียงมองออกมาจากรถคาราวานของครอบครัว รอดูว่าพ่อกับแม่จะกลับมาเมื่อไหร่
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Zia นอนหลับพักผ่อนภายในรถบ้านที่จอดอยู่ในเมืองอาวีญง ของฝรั่งเศส

เมื่อเดินทางกลับมายังบ้านเกิดในกรุงโรม “ฉันเริ่มวิ่งตั้งแต่เช้าและไม่หยุดจนกว่าพระอาทิตย์จะตกดิน ที่คณะละครสัตว์เวลาผ่านไปช้ามากๆ หนึ่งวันดูนานกว่าปกติ”

ในภาพถ่ายชุด “Circus Love,” Gengotti บันทึกภาพเด็กๆ จากคณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves (ฝันของชาวประมง) ระหว่างกำลังพักผ่อนที่ท่าเรือ พวกเขาเป็นลูกของคู่สามีภรรยาชาวฝรั่งเศส Vincent และ Florence Duschmitt ผู้ใช้ชีวิตแบบร่อนเร่พเนจรมาเป็นเวลา 20 ปีแล้ว

ลูกๆ ของพวกเขา Zoran วัย 10 ขวบ และ Zia วัย 13 ปี ไม่ได้มีส่วนร่วมกับการแสดงบนเวที แต่ร่วมเดินทางพร้อมกับพ่อแม่เป็นบางครั้งคราวเมื่อโรงเรียนอนุญาต เพื่อซึมซับศิลปะการแสดง

สำหรับ Gengotti เอง ผู้วางแผนจะกลับไปเดินทางกับคณะละครสัตว์ Cirque Bidon อีกครั้งในฤดูร้อนหน้าเล่าว่า เธอรู้สึกอยากกลับไปทุกครั้งที่จากพวกเขามาใช้ชีวิตแบบปกติ “ฉันชอบแนวคิดการเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว และที่สำคัญคืออิสรภาพ” เธอกล่าว “พวกเขาไม่จำเป็นต้องตอบสนองเจ้านายที่ไหน ไม่ต้องกล่าวขอบคุณหัวหน้างาน เพราะพวกเขามีชีวิตที่เป็นของพวกเขาเอง”

เรื่อง Abby Sewell

ภาพถ่าย Stephanie Gengotti

คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: เด็กผู้หญิงคนหนึ่งตั้งใจมาเล่นกับ Zia และ Zoran
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Marco และลูกสาวพักผ่อนก่อนออกเดินทางไปยังจุดหมายใหม่ ตัวเขาทำหน้าที่เป็นช่างเทคนิคของคณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: ตัวตลกจากคณะ Brunette Bros ลบเครื่องสำอางออกเมื่อการแสดงสิ้นสุดลง
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: Maria และ Marius สองพี่น้องจากคณะ Brunette Bros กำลังแต่งตัวระหว่างเปิดทำการแสดงในเทศกาลละครสัตว์ของเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: Marius วัย 6 ขวบผล็อยหลับยามบ่าย
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: Maria ลองเสื้อผ้าก่อนที่โชว์จะเริ่มต้นขึ้น
คณะละครสัตว์
ผู้คนมากมายในเมือง Colorno ของอิตาลีกำลังชมการแสดงจากคณะ Brunette Bros
คณะละครสัตว์
สมาชิกคณะ Compagnia Dromosofista กำลังเตรียมอุปกรณ์ระหว่างที่การแสดงกำลังดำเนินไปในกรีซ
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: โรงละคร Teatrobus เต็มไปด้วยผู้ชมก่อนที่การแสดงจะเริ่มต้นขึ้น
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: Tommaso และ Timoteo ทำการแสดงในโรงละคร Teatrobus ของกรีซ ซึ่งผู้ชมจะได้มีส่วนร่วมในการแสดง, เต้นรำ และเล่นดนตรีด้วย
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: วิวข้างทางระหว่างที่คณะละครสัตว์กำลังเดินทางจากหมู่บ้านในกรีซเข้าไปยังเมือง
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: หนึ่งในสมาชิกยืนอยู่ข้างรถระหว่างการเดินทาง
คณะละครสัตว์
คณะ Compagnia Dromosofista: Tommaso พักผ่อนในรถคาราวานก่อนจะเดินทางไปยังอิตาลีด้วยเรือโดยสาร
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Florence และ Vincent จุมพิตกันในห้องแต่งตัวหลังจบการแสดงที่เมือง Avignon ในฝรั่งเศส
คณะละครสัตว์
คณะ Brunette Bros: Marius และ Maria แม่ของเขาเดินทางไปทั่วอิตาลีเพื่อเข้าร่วมกับเทศกาลละครสัตว์
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Florence และ Vincent กำลังแสดงโชว์ “Nez pour s’aimer”
คณะละครสัตว์
คณะละครสัตว์ Les Pêcheurs de Rêves: Zia เหม่อมองออกมานอกรถคาราวานรอคอยพ่อแม่ที่กำลังกลับมาจากทำการแสดงในเมืองอาวีญง

 

อ่านเพิ่มเติม

จำลองการใช้ชีวิตบนดาวอังคาร

เรื่องแนะนำ

นพ. อุกฤษฎ์ อุเทนสุต นักสะสมแสตมป์พระรูป ร.9 ของเมืองไทย

พูดคุยกับนักสะสมแสตมป์พระรูป ร.9 ผู้ที่รวบรวมและศึกษาข้อมูลเรื่องราวเบื้องหลังแสตมป์ และนำไปเผยแพร่สู่สายตาชาวโลก ผม (ผู้เขียนบทความ) อายุ 24 ปี ครั้งสุดท้ายที่ผม “จับแสตมป์” คือเมื่อตอนอายุ 9-10 ขวบ เนื่องจากได้รับมอบหมายให้เขียนจดหมายส่งไปหาเพื่อนร่วมชั้น เป็นกิจกรรมที่ต้องทำในวิชาภาษาไทย หลังจากนั้นไม่นานนัก โลกก็เข้าสู่ยุคสมัยที่บ้านแต่ละหลังเริ่มมีอินเทอร์เน็ตเป็นของตัวเอง ทำให้การสนทนาผ่านโปรแกรม MSN หรืออีเมล์ กลายเป็นที่นิยม เนื่องจากเป็นการติดต่อสื่อสารที่รวดเร็วไม่แพ้โทรศัพท์บ้านซึ่งเป็นที่นิยมอยู่แล้วก่อนหน้านี้ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา การไปที่สำนักงานไปรษณีย์ ร้านของชำ หรือแม้กระทั่งร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อแสตมป์ติดซองจดหมายที่เขียนด้วยลายมือ เพื่อนำส่งไปให้ถึงผู้รับในอีก 2-3 วันข้างหน้า ก็กลายเป็นสิ่งที่ผมไม่คุ้นเคยอีกต่อไป แต่ถึงแม้โลกการสื่อสารจะเปลี่ยนไป จนผู้คนเริ่มห่างเหินจากแสตมป์มากขึ้น แต่ดูเหมือนว่า บรรดานักสะสมแสตมป์มากมายยังคงพึงพอใจในการเก็บรวบรวมสะสมในสิ่งที่พวกเขารัก ***************** โดยปกติ นายแพทย์อุกฤษฎ์ อุเทนสุต หรือ หมอโป้ง ตำแหน่งนายแพทย์เชี่ยวชาญ หัวหน้าฝ่ายวิชาการและแผนงาน ที่โรงพยาบาลเวชการุณย์รัศมิ์ สำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร แต่สำหรับในวงการนักสะสมแสตมป์ไทยแล้ว เขาคือนักสะสมแสตมป์พระรูป พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร หรือ “แสตมป์พระรูป ร. 9” […]

เยือนดินแดนซึ่งคนตายไม่เคยหลับใหลบนเกาะ ซิซิลี

เยือนดินแดนซึ่งคนตายไม่เคยหลับใหลบนเกาะ ซิซิลี ซิซิลี – ณ วัดของบาทหลวงคณะกาปูชินในเมืองปาแลร์โม เมืองหลวงของแคว้น ซิซิลี ซึ่งตั้งอยู่ ณ จัตุรัสอันเงียบสงัดใกล้กับสุสาน หากเดินลงบันไดผ่านรูปสลักไม้ของแม่พระมหาทุกข์ เราจะพบประตูที่นำไปสู่ห้องเก็บศพใต้ดิน ห้องนี้มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร พร้อมเพดานโค้งและทางเดินที่ทอดยาวไปทางมุมด้านขวา อากาศภายในห้องเย็นเยียบ อับชื้น และเหม็นเปรี้ยวจากกลิ่นฝุ่นและเสื้อผ้าที่เปื่อยยุ่ย ตามหิ้งบนผนังมีศพร่วม 2,000 ศพตั้งเรียงรายอยู่ในหีบที่ผุพัง พวกเขาแต่งองค์ทรงเครื่องด้วยเสื้อผ้าที่ดีที่สุดหรือเครื่องแบบชุดเก่งราวกับจะแต่งตัวไปอวดใคร เรื่อง        เอ. เอ. กิลล์ ภาพถ่าย วินเซนต์ เจ. มูซี ในยุโรป การผึ่งศพให้แห้งและการรักษาสภาพศพเป็นธรรมเนียมปฏิบัติอันเป็นเอกลักษณ์ของซิซิลี แม้จะพบในพื้นที่อื่นๆของอิตาลีบ้างก็ตาม แต่ส่วนใหญ่อยู่ในซิซิลีที่ซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างคนเป็นกับคนตายเหนียวแน่นเป็นพิเศษ ปรากฏการณ์นี้ก่อให้เกิดคำถามว่า พวกเขาทำเช่นนี้ไปเพื่ออะไร และเพราะเหตุใดจึงนำซากศพเหล่านี้มาจัดแสดง ร่างไร้วิญญาณเหล่านี้อยู่ในอากัปกิริยาต่างๆที่บ่งบอกถึงบุคลิกและอุปนิสัยใจคอของแต่ละคน ขากรรไกรของพวกเขาอ้าค้างราวกับกำลังกรีดร้องแต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา ฟันที่ผุกร่อนแสยะยิ้มคุกคาม เบ้าตาจ้องมองออกมาอย่างสิ้นหวัง ผิวหนังหยาบกร้านหุ้มกระดูกแก้มที่แห้งตอบและข้อนิ้วที่หลุดลุ่ย ซากศพเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นของคนร่างเล็ก แขนทั้งสองข้างอยู่ในท่ากอดอก ขณะที่ลำตัวถูกรั้งให้ตั้งตรงด้วยลวดและตะปู ศีรษะตกพับอยู่บนไหล่ ร่างกายค่อยๆเสื่อมสภาพลงพร้อมๆกับท่วงท่าฝืนสังขารลอกเลียนคนเป็น คูหาเก็บศพเหล่านี้แบ่งแยกชัดเจนระหว่างนักบวชกับฆราวาส ด้านหนึ่งเราจึงพบบรรดาแพทย์ ทนาย และตำรวจในเครื่องแบบ แล้วยังมีคูหาสำหรับสตรีที่มัคคุเทศก์บอกว่า เราสามารถชื่นชมแฟชั่นของวันวานได้ แต่ซากศพเหล่านั้นสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ขะมุกขะมอม […]