“หยุดงาน 1 วันแล้วไปเดินป่า” ใบสั่งยาแบบใหม่จากหมอ - National Geographic Thailand

“หยุดงาน 1 วันแล้วไปเดินป่า” ใบสั่งยาแบบใหม่จากหมอ

“หยุดงาน 1 วันแล้วไปเดินป่า” ใบสั่งยาแบบใหม่จากหมอ

“ParkRx” เป็นใบสั่งยาแบบใหม่จากบรรดาหมอในเซาท์ดาโกตาที่เขียนใบสั่งยาทุกอย่างตั้งแต่ยาแก้ปวดถึงยาทา  มาปีนี้หมอที่นั่นมีทางเลือกจ่ายยาใหม่ที่ดีกว่า นั่นคือ “ใบสั่งไปป่า” (park prescriptions) ที่เขียนลงบนใบสั่งยาอย่างเป็นทางการพร้อมสัญลักษณ์ “Rx” บนมุมกระดาษ สั่งให้คนไข้หยุดงานสักวันเพื่อไป “อุทยานหรือสวนสาธารณะใดก็ได้ในเซาท์ดาโกตา”

หลังโครงการนำร่องตั้งแต่ปี 2558 มาปี 2560 กรมสุขภาพของรัฐเซาต์ดาโกตากับกลุ่ม “สวน-ตกปลา-กีฬาแห่งเซาท์ดาโกตา” ชักชวนบรรดาคุณหมอทั้งรัฐให้จ่ายยาตามโครงการใหม่ให้คนไข้ฟื้นฟูสุขภาพกายใจด้วยการเดินเข้าป่าเพื่อสัมผัสธรรมชาติบ้าง

นักสกีครอสคันทรีเดินฝ่าหิมะในอุทยานแคมอลสฮัมป์ อุทยานใหญ่ที่สุดในรัฐเวอร์มองต์ ซึ่งประกอบด้วยป่า 80 ตารางกิโลเมตรและมียอดเขาสูง 1,243 เมตร

โครงการดังกล่าวเป็นหนึ่งในบรรดาโครงการอื่นอีกหลายสิบโครงการที่คล้ายคลึงกันทั่วสหรัฐอเมริกา เช่น “แพทย์ในอุทยาน” ของบัลติมอร์ ถึง “ใบสั่งยาเส้นทางธรรมชาติ” ที่อาบูเคอคี  เว็บไซต์ ParkRx.org ดำเนินการโดยเครือข่ายเชื่อมโยง “ใบสั่งไปป่า” ในรัฐต่างๆ ที่กำลังโตวันโตคืนตั้งแต่ พ.ศ. 2552  ฤดูใบไม้ผลิปีนี้ ทางโครงการฯ ร่วมกับอุทยานแห่งชาติจัดวัน “ใบสั่งไปป่า” ด้วยการเปิดอุทยานแห่งชาติให้ประชาชนเข้าฟรีมากกว่า 60 แห่ง

เดินป่า ในประเทศไทย กับระดับความยากที่ต่างกัน

อุปกรณ์เดินป่า สำหรับผู้เริ่มต้นกิจกรรมเดินป่า

แม้เซาท์ดาโกตาจะมีคุณหมอผู้สนใจเข้าร่วมสั่งยาเป็นการเดินป่าเป็นร้อยๆ ใบ แต่การประเมินผลโครงการยังอาจเร็วเกินไป  สำหรับรัฐเวอร์มองต์ที่โครงการนี้ดำเนินการมา 3 ปีแล้ว จำนวนคุณหมอที่ต้องการให้ “ใบสั่งยา” เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  สภากีฬาและสุขภาพของเวอร์มอนต์ร่วมกับอุทยานต่างๆ ของรัฐจัดโควต้าใบสั่งยาเข้าป่าฟรีให้คุณหมอสั่งได้ 12,000 ใบ  เจเน็ต ฟรานซ์ ประธานสภาดังกล่าวหวังว่าจะแจกใบสั่งยาเหล่านั้นหมดภายใน 2-3 สัปดาห์  สำหรับหมอรักษาเด็กอย่าง ไมเคิล ซีทัน บอกว่ามันเป็นโครงการที่เจ๋งมาก เพราะทำให้เขามีทางเลือกอีกทางหนึ่งในการคุยเรื่องการออกกำลังกายกับคนไข้  ปัจจุบันซีทันออกใบสั่งเข้าป่าให้คนไข้เป็นประจำ  ถึงเข้าจะไม่แน่ใจว่าคนไข้จะเอาไปใช้จริงหรือไม่ แต่คนไข้ก็มักรับไปเสมอ  จากการเก็บข้อมูลของสภากีฬาและสุขภาพของเวอร์มองต์ปีที่แล้ว มีคนไข้เกือบ 700 คนใช้ใบสั่งไปป่าจริง จากจำนวนทั้งสิ้น 12,000 ใบ

เดินป่า
นักท่องเที่ยวสำรวจภูมิประเทศที่ถูกกัดกร่อนกว้างใหญ่ในอุทยานแห่งชาติแบดแลนส์

จุดเริ่มต้นของโครงการมาจากโครงการใหม่อีกโครงการหนึ่งชื่อ “การออกกำลังกายคือยา(EIM-Exercise is Medicine) ที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 2550 มีเป้าหมายสนับสนุนให้บุคลากรด้านสุขภาพพิจารณารวมการออกกำลงกายเป็นการรักษาด้วย  บ๊อบ แซลลิส แพทย์และหนึ่งในผู้ก่อตั้งกล่าวว่ามันน่าหงุดหงิดที่การรักษาโรคมักมุ่งเน้นไปที่ยาและขั้นตอนอื่นๆ ทั้งๆ ที่การออกกำลังกายช่วยได้  EIM ยังร่วมกับสมาคมกีฬาอื่นๆ ในการเผยแพร่แนวคิดนี้

” ถึงแม้ว่าการเดินป่าไม่ได้เป็นคำตอบทั้งหมดของการรักษาแบบอื่น แต่มันก็ “สนุกกว่า” ฌอน เรนน์ ศัลยแพทย์จากรัฐเวอร์มอนต์กล่าว  ส่วนผู้ก่อตั้งโครงการ ParkRx ก็หวังว่าการเดินป่าจะกลายเป็นกิจกรรมเพื่อสุขภาพตลอดชีพของคนไข้ “

เรื่อง : ทิก รูต

ภาพถ่าย : โครีย์ อาร์โนลด์, เจมส์ พี แบลร์, สตีเฟน เซนต์จอห์น


อ่านเพิ่มเติม

วัฒนธรรมใหม่ของ การเดินป่า ที่ยั่งยืน

รีวิวเต็นท์ ที่มาพร้อมดีไซน์และการใช้งาน

แคนยอนเร้นลึกแห่งออสเตรเลีย

เรื่องแนะนำ

พระร้องไห้ได้ไหม แล้วทำไมเราจึงไม่อยากเห็น?

ข่าวดีคือ “ไทบ้านเดอะซีรีส์ 2.2” ได้ฉายแล้ว โดยมีเงื่อนไขว่าให้ผู้สร้างปรับฉากเจ้าปัญหาให้สั้นลง ทว่าทางกองเซ็นเซอร์ยังไม่ได้ออกมาอธิบายอย่างละเอียดว่าการนำเสนอภาพพระสงฆ์ร้องไห้คร่ำครวญนั้น มันบ่อนทำลายศาสนาอย่างไร?

ตัวตนชีวิตของ เบียร์ สิงห์น้อย ช่างภาพผู้สร้างปรากฏการณ์ให้อาคารยุคโมเดิร์นของไทย

ชายผู้บันทึกประวัติศาสตร์และเรื่องราวของสังคมในแต่ละยุคสมัย ผ่านการถ่ายภาพสถาปัตยกรรม วันนี้เรานัด เบียร์-วีระพล สิงห์น้อย หรือ Beersingnoi ช่างภาพสถาปัตย์ คุยเรื่องการทำงานถ่ายภาพและชีวิตของเขา เบียร์คือเจ้าของไอจีและเฟซบุ๊คเพจ Foto_momo รวมภาพถ่ายตึกและอาคารเก่ายุคโมเดิร์นที่เขาตั้งใจตระเวนถ่ายทั่วไทย นอกจากความหลงใหลในการถ่ายภาพอาคารยุคโมเดิร์น เราค้นพบว่าเบียร์ก็ชอบเรื่องประวัติศาสตร์ไม่แพ้กัน เขาอ่านหนังสือประวัติศาสตร์เยอะมาก และรักในประวัติศาสตร์ไทยมาตั้งแต่สมัยเรียนด้วย ทุกภาพถ่ายของเขาจึงมีเรื่องราวและเรื่องเล่าเบื้องหลัง เขาเคยบอกว่าตึกและอาคารคือหลักฐานของการเปลี่ยนผ่านยุคสมัย แสดงถึงค่านิยมทางสถาปัตยกรรมและเทคโนโลยีการก่อสร้างในยุคนั้น ๆ ด้วย และนี่คือบทสนทนากับ เบียร์ สิงห์น้อย ถึงตัวตนชีวิต ในฐานะช่างภาพสถาปัตยกรรมผู้สร้างปรากฏการณ์ให้อาคารยุคโมเดิร์นของเมืองไทย คุณชอบถ่ายตึกยุคโมเดิร์นหรอ ปัจจุบันก็เรียกว่าหลงใหลดีกว่า เมื่อก่อนก็ไม่ได้ชอบ ก็มองผ่านตลอด ไม่ได้มองตึกยุคนี้มาก แต่ว่าพอยิ่งหลงกับมันยิ่งมองไปทางไหนมันก็ยิ่งเจอ ตึกที่ชอบที่สุดที่เคยไปเจอมาคือตึกไหน ตึกฟักทอง เพราะว่ามันเป็นจุดเริ่มต้นจริง ๆ เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราสนใจงานประเภทนี้ ตอนนั้นมันรู้สึกว่า เฮ้ย ทำไมตึกมันเท่ขนาดนี้ ตึกมันเท่แต่ทำไมไม่มีใครพูดถึง ซึ่งพบคำตอบว่า เพราะคนส่วนมากยังไม่ได้สนใจ จริง ๆ วันนั้นที่เราไปถ่ายตึกฟักทอง ก็คือการไปทำงานนั่นแหละ ไปถ่ายรูปให้สมาคมสถาปนิกสยามซึ่งเค้าจะมอบรางวัลอาคารอนุรักษ์ ให้ทุกปี เราเองก็มีโอกาสได้ไปถ่ายตึกนี้ ตอนถ่ายตึกฟักทองก็รู้สึกว่าเราเรียนสถาปัตย์มาตั้งสี่ห้าปีทำไมไม่รู้จักตึกนี้เลย (หัวเราะ) เราประทับใจตึกนี้มากก็เลยไปหาว่าคนออกแบบตึกนี้คือใคร แล้วเค้าทำงานที่ไหนสร้างตึกที่ไหนอีกบ้าง ก็เริ่มตะเวนถ่ายผลงานของคุณอมร […]

คนรุ่นใหม่ไฮเทคแห่งแอฟริกา

คนรุ่นใหม่ไฮเทคแห่งแอฟริกา วันหนึ่งเมื่อปี 2004 ที่หมู่บ้านเกษตรกรรมเอ็นจิเนียร์ในเคนยา ซึ่งได้ชื่อนี้มาเพราะเคยมีคนอังกฤษเปิดร้านซ่อมเครื่องยนต์กลไกที่นั่น เด็กชายร่างผอมบางผู้มีสายตาสั้นเดินผ่านร้านรับพิมพ์งานแห่งเดียวในหมู่บ้านและเห็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน นั่นคือคอมพิวเตอร์ เด็กชายยืนข้างเครื่องที่ส่งเสียงหึ่งๆ สายตาจับจ้องไปที่คำและตัวเลขบนกระดาษที่ส่งผ่านจากคอมพิวเตอร์ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง ปีเตอร์ คารีอูคี เด็กชายซึ่งเพิ่งย่างเข้าวัยรุ่นได้ค้นพบอนาคตของตนเอง พ่อแม่ของปีเตอร์ซึ่งปลูกกะหล่ำและมันฝรั่งพอยังชีพ  เริ่มกังวลว่าลูกของตนไปขลุกอยู่ที่ร้านพิมพ์งานนานเกินไปไม่มีชาวบ้านเอ็นจิเนียร์คนใดเข้าถึงอินเทอร์เน็ต แม้แต่บ้านที่มีไฟฟ้าใช้ก็มีอยู่ไม่กี่หลัง การเฟื่องฟูของธุรกิจเทคโนโลยีคือแนวคิดอันไกลห่าง  กระนั้น ปีเตอร์ก็ติดใจเสียแล้ว  เมื่อคะแนนสูงลิ่วในระดับประถมศึกษาส่งให้เขาเข้าโรงเรียนมาเซโนอันทรงเกียรติ (ซึ่งมีศิษย์เก่าอย่างบิดาของบารัก โอบามา) ครูให้เขาถือกุญแจห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ ซึ่งปีเตอร์จะเข้าไปนั่งเขียนโปรแกรมทั้งคืน พอถึงปี 2010 พ่อมดคอมพิวเตอร์วัย 18 ปีก็เดินทางไปกรุงคิกาลี เมืองหลวงของรวันดา  เขาได้งานออกแบบระบบออกตั๋วอัตโนมัติให้ระบบรถโดยสารประจำทางของที่นั่น  ถึงแม้คิกาลีจะเป็นหนึ่งในเมืองที่สะอาดและปลอดอาชญากรรมที่สุดในแอฟริกา ทว่าระบบขนส่งมวลชนกลับไม่หนีประเทศอื่นๆ  รถประจำทาง (ที่จริงเป็นเพียงรถตู้) ไม่ตรงเวลา  แน่นเป็นปลากระป๋องและช้ายังกับเต่าคลาน  คนเดินทางส่วนใหญ่พึ่งจักรยานยนต์รับจ้างซึ่งขึ้นชื่อเรื่องขับขี่หวาดเสียว อันที่จริงในภูมิภาคซับสะฮาราของแอฟริกา อุบัติเหตุบนท้องถนนคือสาเหตุการเสียชีวิตอันดับต้นๆ ไล่ตามเอดส์และมาลาเรียมาติดๆ และสถิติของตำรวจที่คาริอูคีเห็นก็บ่งชี้ว่า  อุบัติเหตุบนท้องถนนราวร้อยละ 80 ในคิกาลีเกี่ยวข้องกับจักรยานยนต์ ข้อเท็จจริงเหล่านี้ทำให้  คาริอูคีกับรูมเมตชื่อ บาร์เร็ตต์ แนช เพื่อนร่วมอุดมการณ์สตาร์ท-อัปจากแคนาดา  จับมือกัน หลังปิดคอมพิวเตอร์แล็ปท็อปในตอนเย็น คาริอูคีกับแนชจะเดินผ่านย่านเริงรมย์ของคิกาลีไปยังบาร์กลางแจ้งเพื่อนั่งดื่มเบียร์  พลางครุ่นคิดหาคำตอบของคำถามพื้นฐานว่า พวกเขาจะจัดหาบริการจักรยานยนต์รับจ้างที่ปลอดภัย มีประสิทธิภาพ […]

ไอศกรีมจากขยะพลาสติก

ไอศกรีมจากขยะพลาสติก ใครๆ ก็ชื่นชอบไอศกรีม แต่หากมาได้เห็น ไอศกรีมจากขยะพลาสติก เหล่านี้คงกินไม่ลง อันที่จริงมันกินไม่ได้ด้วย แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อกระตุ้นให้ผู้คนตระหนักถึงปัญหาขยะล้นเมืองในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับปัญหาขยะพลาสติก ผลงานไอศกรีมที่กินไม่ได้เหล่านี้เป็นฝีมือของนักศึกษาศิลปะชาวไต้หวัน พวกเขาตระเวนรวบรวมตัวอย่างของน้ำจากแหล่งน้ำต่างๆ กว่าร้อยแห่งทั่วประเทศ จากนั้นนำมาแช่แข็งเอาไว้ในแม่พิมพ์ และเคลือบด้วยเรซิ่นเพื่อให้คงรูปถาวร แน่นอนว่าดูด้วยตาก็พอจะรู้ว่าของหวานเหล่านี้ไม่น่าลิ้มลอง แต่พึงระวังไว้ให้ดี หากมนุษย์เรายังคงไม่เปลี่ยนพฤติกรรมในการบริโภคที่มากเกินจำเป็นกันตั้งแต่ตอนนี้ นี่อาจเป็นอนาคตของไอศกรีมที่ลูกหลานเราจะได้กินก็เป็นได้ ชมวิดีโอ ไอศกรีมจากขยะพลาสติก ได้ที่นี่   อ่านเพิ่มเติม แพขยะพลาสติกแห่งแปซิฟิกไม่ใช่ในแบบที่คุณคิด