อุปกรณ์เดินป่า มีอะไรบ้าง และการเลือกใช้อุปกรณ์แต่ละอย่างควรเลือกอย่างไร

อุปกรณ์เดินป่า สำหรับผู้เริ่มต้นกิจกรรมเดินป่า

รองเท้าเดินป่า

นอกจากการเลือกรองเท้าที่มีคุณภาพแล้ว การเลือกรองเท้าให้เหมาะสมกับเส้นทางเป็นสิ่งที่สำคัญมากเช่นกัน ในระดับสากล รองเท้าเดินป่าแบ่งออกได้เป็น 3 ระดับด้วยกัน โดยความแตกต่างคือ ความแข็งของโครงรองเท้า และลักษณะของพื้นรองเท้า ซึ่งทำให้รองเท้าแต่ละแบบเหมาะกับการใช้งานที่ไม่เหมือนกัน

Backpacking เป็นรองเท้าที่มีพื้นหนาและแข็ง ออกแบบมาสำหรับการเดินระยะไกล ที่ต้องแบกสัมภาระมากๆ มีระบบการรองรับแรงกระแทกที่ดี มีความทนทานสูง มีโครงสร้างที่แข็งแรง สามารถปกป้องเท้าเราได้รอบด้าน เรียกได้ว่าเป็นรองเท้าแบบ Heavy Duty และด้วยโครงและพื้นรองเท้าที่แข็งนี้ ทำให้ช่วยล็อคเท้าเราให้อยู่กับที่ และกระจายแรงกดไปทั่วฝ่าเท้า ลดการปวดเท้าเวลาที่เราต้องเดินระยะไกลๆ

Hiking คือรองเท้าที่ออกแบบมาสำหรับการเดินป่าอย่างจริงจัง สามารถรับน้ำหนักได้ดี ใช้ลุยในเส้นทางต่างๆ ได้อย่างไม่ต้องกังวล รองเท้าในกลุ่มนี้จะมีพื้นนิ่มกว่ารองเท้า Backpacking เล็กน้อย แต่ยังมีโครงที่แข็ง ช่วยปกป้องเท้าเวลาเดินเตะก้อนหินหรือรากไม้ เป็นกลุ่มที่เหมาะมากสำหรับการเดินป่าเมืองไทย

Light Hiking เป็นรองเท้าเดินป่าระดับที่คนส่วนใหญ่คุ้นเคยมากที่สุด รองเท้าแบบนี้ออกแบบให้มีน้ำหนักเบา ใส่เดินได้สบายกว่ารองเท้าสองกลุ่มข้างบน เหมาะสำหรับการเดินป่าระยะสั้นที่ไม่ได้แบกเป้หนัก พื้นรองเท้ายังคงมีความหนาอยู่ แต่ยืดหยุ่นและยึดเกาะพื้นได้ดีมาก สำหรับการเดินป่าทั่วๆ ไป รองเท้ากลุ่มนี้ก็จะเหมาะสมที่สุด

อาหารและน้ำดื่มที่เพียงพอ

การเตรียมอาหารสำหรับการเดินป่าเป็นเรื่องที่ควรคำนึงถึงปริมาณที่เพียงพอต่อจำนวนวัน และจำนวนผู้บริโภค โดยส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวจะรับผิดชอบอาหารขอตัวเอง และบรรจุใส่เป้สะพายหลัง อีกหนึ่งปัจจัยที่ควรคำนึงถึงคือระยะทางในการเดินป่า หากระยะทางค่อนข้างไกล เส้นทางลำบากมาก ประเภทอาหารที่ควรเตรียมไปส่วนใหญ่ควรเป็นอาหารแห้งที่มีน้ำหนักเบา เช่น ปลาตากแห้ง หมูแดดเดียว มากกว่าอาหารสด

นอกจากนั้น การเตรียมน้ำดื่มสำหรับบริโภคก็นับเป็นหนึ่งเรื่องที่จำเป็นอย่างยิ่ง ควรศึกษาข้อมูลเส้นทางก่อนเดินป่า เพื่อให้เราทราบว่าเราควรเตรียมน้ำไปเท่าไหร่ และมีแม่น้ำหรือลำธารในเส้นทางหรือไม่

เครื่องมือนำทาง เช่น แผนที่ เข็มทิศ และเครื่องระบุพิกัด

หากเส้นทางนั้นไม่มีผู้นำทางที่เชี่ยวชาญหรือคนท้องถิ่นนำทาง ควรมีอุปกรณ์นำทางติดตัวไปด้วยเพื่อให้เราไม่หลงออกจากเส้นทาง และสามารถวางแผนการเดินทางในแต่ละวันได้

ชุดปฐมพยาบาลเบื้องต้น
ในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุระหว่างการเดินทาง การปฐมพยาบาลเบื้องต้นจะช่วยลดอาการบาดเจ็บของร่างกายก่อนจะไปถึงสถานพยาลบาลใกล้เคียง สำหรับผู้ที่มีโรคประจำตัว ควรนำยาที่ใช้เป็นประจำติดตัวไปด้วย

มีดพกและอุปกรณ์ก่อไฟ

เป็นหนึ่งในอุปกรณ์ที่ช่วยในการประกอบอาหาร และเป็นเชื้อเพลงสำหรับใช้จุดไฟให้แสงสว่างยามค่ำคืน สิ่งที่ควรคำนึงถึงในการเลือกมีดพกสำหรับเดินป่าคือ ขนาดและน้ำหนักของ วัสดุที่ใช้ผลิต และรูปทรงที่ออกแบบมาให้ใช้งานได้อย่างเอนกประสงค์

นอกจากอุปกรณ์ที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว สำหรับบางท่านอาจจะมีการเตรียอุปกรณ์เสริมอื่นๆ ติดไปด้วย เช่น ไม้ค้ำยัน เก้าอี้พับ เบาะรองนอน หมอน และอื่นๆ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเรื่องของจำนวนวันที่เดินป่า ระยะทาง และสภาพของเส้นทาง ความใกล้ไกลจากแหล่งชุมชน หรือในการเดินป่าครั้งนั้น คุณต้องแบกของเองมากน้อยแค่ไหน

ขอบคุณข้อมูลจาก ดีแคธลอน สาขาบางพลัด และ Thailand outdoor shop

ตัวอย่างกิจกรรมการเดินป่าที่ เส้นทางเดินป่าระยะไกลชุมชนขุนน้ำเงา ระยะทางโดยประมาณ 50 กิโลเมตร 

เรื่องแนะนำ

อเล็กซ์ ฮอนโนลด์ : ปีนมือเปล่าโลกตะลึง

นี่คือเรื่องราวเบื้องหลังภาพยนตร์สารคดีเรื่อง FREE SOLO ที่เพิ่งคว้ารางวัลภาพยนต์สารคดียอดเยี่ยมจากเวทีออสการ์ล่าสุด... อเล็กซ์ ฮอนโนลด์ ชายผู้สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการปีนหน้าผาขนาดมหึมาด้วยสองมือเปล่า ปราศจากเชือก และยังคงมีชีวิตรอดมาเล่าถึงประสบการณ์ในครั้งนั้น

หมออีม หญิงไทยคนแรกผู้ขึ้นสู่ยอดเขาทั้งเจ็ดทวีป

“การก้าวไปถึงจุดสูงสุดอาจไม่ใช่ความสุขที่ยิ่งใหญ่ แต่การกลับลงมาอย่างปลอดภัย คือสิ่งที่สำคัญกว่า” – หมออีม  นภัสพร ชำนาญสิทธิ์ บ่ายวันหนึ่ง ขณะนั่งทำงานตามปกติอยู่ในออฟฟิศ นิ้วมือพลันเลื่อนเมาส์ไปเจอข้อความที่ปรากฏในแถบแจ้งเตือนบนเฟซบุ๊ก ฉันอ่านข้อความจนจบอย่างถี่ถ้วนสองสามรอบ ความปลื้มปริ่มเกิดขึ้นในใจเมื่อทราบถึงจุดประสงค์ของผู้ส่งสาร ที่ต้องการให้เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย นำเสนอเรื่องราวของ หมออีม ทันตแพทย์หญิง นภัสพร ชำนาญสิทธิ์ จากจุดเริ่มต้นจนถึงความสำเร็จ เมื่อปี 2016 หมออีม คือผู้หญิงไทยคนแรกที่พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์อันเลื่องชื่อได้สำเร็จ และชื่อของเธอกลับมาปรากฏบนหน้าสื่ออีกครั้งหลังจากเธอพิชิตยอดเขา 7 แห่ง จาก 7 ผืนทวีป ช่วงสองสามปีที่ผ่านมา หมออีมกลายเป็นผู้หญิงที่คนไทยจับตามอง เธอคือคนไทยคนแรกที่ใช้ความพยายามและความร่วมมือจากหลายฝ่ายเดินทางไปสู่ยอดเขาทั้ง 7 แห่งได้สำเร็จ การเดินทาของหมออีมเริ่มต้นจากการไปร่วมปีนเขากับคุณคมรัตน์ พิชิตเดช หรือที่คนในวงการปีนเขามักเรียกในนาม ป๋าคมรัตน์ ครั้งนั้น ป๋ามองเห็นความพิเศษในตัวหมออีมจากครั้งที่ไปร่วมปีนเขาบนเส้นทางคีนาบาลูบนเกาะบอร์เนียวด้วยกัน เขาจึงผลักดันให้เธอลองพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ และเธอตอบตกลง “เธอเป็นผู้หญิงที่เดินขึ้นเขาอย่างไม่รู้จักเหนื่อย ร่างกายฟื้นตัวได้เร็ว และเดินเร็ว” คุณธำรงค์ ปิยนราภร ผู้จัดการส่วนตัวของหมออีม เล่าให้เราฟัง “ปกติป๋าคมรัตน์มีประสบการณ์ปีนเขาร่วมกับคนไทยมาหลายคน และป๋าพอจะมองออกว่าใครสามารถขึ้นไปบนเอเวอเรสต์ได้ ซึ่งป๋ามองเห็นความพิเศษในตัวหมออีม” หลังจากนั้น […]

เมื่อวันหนึ่ง… ฉันออกไป เดินป่าที่ออสเตรเลีย

Time Flies… คำ ๆ นี้จริงเสียยิ่งกว่าจริง ตุลาคม 2563 แล้วนี่คือเรื่องจริงใช่มั้ยทำไมเร็วจัง ปีแห่งเทศกาลเก็บตัว ปีแห่งมหกรรมเก็บตุน บันทึกการ เดินป่าที่ออสเตรเลีย สถานการณ์แพร่ระบาดโควิด-19 ดึงเวลาของเราให้ผ่านไปไวเหมือนโกหก เร็วจนต้องหันกลับมาถามตัวเองว่า ปีนี้เราเติมความสุขให้ตัวเองแล้วหรือยัง? คำถามนี้ติดตรึงอยู่ในสมองของ “สตางค์” เด็กไทยในต่างแดนใต้ผืนฟ้านครซิดนีย์ (ออสเตรเลีย) เธอคืออีกหนึ่งคนที่เชื่อ ว่า “ความสุขหาได้ไม่ยาก หากเรากล้าที่จะก้าวเข้าไปหามัน” แม้มีเวลาเพียงเล็กน้อย เธอก็พร้อมที่จะกระโดดใส่อย่างไม่ เกรงกลัว มันจะยากอะไร วันนี้ว่างนี่คะ เธอจึงไม่รอช้า “One Day Trip” ก็ไป อะไรก็ได้ อย่าไปคิดเยอะ หันหน้าเข้าป่า เดินออกกำลังกาย สลายเซลลูไลท์ สูดอากาศบริสุทธิ์ท่าจะดี แนวร่วมนั้นมีไม่มาก เพราะสถานที่ที่เธอและเพื่อนได้เสิร์ชหา ชื่อเสียงอาจดูไม่หวือหวามากสำหรับคนที่ใช้ชีวิตอยู่ที่ออสเตรเลีย นั่นคือ “Blue Mountains” โดยมีจุดท่องเที่ยวสำคัญที่คนส่วนใหญ่รู้จักคือ Three Sisters แต่วันนี้การนัดหมายกับเพื่อน ๆ ของสตางค์และทางกลุ่ม พวกเขากลับขอมุ่งหน้าไปยังอีกจุดหมายหนึ่งที่น่าสนใจกว่า โดยมีชื่อเรียกว่า “Hanging Rock” จุดเริ่มต้นกิจรรม เดินป่าที่ออสเตรเลีย จึงเริ่มขึ้น ผู้ร่วมเดินครั้งนี้มีทั้งหมด 5 ชีวิต คือ สตางค์ (เธอขอเรียกตัวเองว่าตังค์) กับเพื่อน 2 คน และเพื่อนใหม่ผู้รักการกดชัตเตอร์ อีก […]

รินด์จานี : ความฝัน ความทรงจำ และคราบน้ำตา

การเดินทางที่เคล้าด้วยการผจญภัย และคราบน้ำตา บนภูเขาไฟ รินด์จานี สวัสดี รินด์จานี ปี 2015 ข่าวการระเบิดครั้งใหญ่ทำให้เรารู้จักกับภูเขาไฟลูกหนึ่ง ปี 2017 เราเดินทางไปพิชิตภูเขาไฟลูกนั้น และนี่คือเรื่องราวทั้งหมด ยินดีที่ได้รู้จัก กุหนุงรินด์จานี คือภูเขาไฟที่ยังปะทุอยู่ และสูงที่สุดในเกาะลอมบอก ประเทศอินโดนิเซีย เมื่อปี 2015 เรารู้จักกันผ่านข่าวการระเบิดของเธอที่เผยแพร่ผ่านทางจอโทรทัศน์ แม้เป็นการรู้จักที่ไม่น่ายินดีสักเท่าไร แต่ก็คงต้องกล่าวว่า ยินดีที่ได้รู้จักต่อกันจริงๆ การเดินทางตลอดสิบหกชั่วโมง จากดอนเมืองถึงมาตารัม เราหวังใจไว้ว่า อยากยลโฉมรินด์จานีในทันทีที่เดินทางไปถึง แต่กลับกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน ราตรีกาลบดบังนางเอาไว้จนเรามองไม่เห็น และนางยังคงหลับไหลซ่อนตัวอยู่ในนั้น 6 นาฬิกา 30 นาทีของวันถัดมา คือเวลาที่เรามองเห็น รินด์จานี จากหน้าห้องพักด้วยตาของตัวเองเป็นครั้งแรก เราผินมองยอดสูงสุดพร้อมคิดว่า เราต้องไปถึงตรงนั้นในอีก 24 ชั่วโมงต่อจากนี้ ความประหม่ากลับเกิดขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ จากจุดที่ตั้งของร้านจอห์นส์แอดเวนเจอร์ (John’s Adventure) เราต้องนั่งรถต่อไปอีกราวหนึ่งชั่วโมงจนถึงเซมบาลุน ซึ่งเราเริ่มเดินเท้าจากตรงนั้น สิ่งที่น่าอัศจรรย์คือความแข็งแรงของพอร์เตอร์ (porter) หรือลูกหาบ ที่ฉีกทุกทฤษฎีของกระเป๋าเดินเขาไปอย่างสิ้นเชิง ไม้ไผ่ถูกสานขัดกันเพื่อใช้ในการแบกของ และเท้าเปล่าก็เพียงพอสำหรับการขึ้นให้ถึงเบสแคมป์   […]