อลังการงานสร้าง ความงามของ สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก - NGThai.com

อลังการงานสร้าง ความงามของสถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก

อลังการงานสร้าง ความงามของ ” สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก “

ทุกๆ วันในเมืองหลวงของรัสเซีย ผู้คนเดินทางด้วยเครื่องจักรที่พาพวกเขาลัดเลาะผ่านใต้ดินไปยังจุดหมายปลายทาง  สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก แห่งนี้ตกแต่งด้วยผนังหินอ่อนอย่างดี รายล้อมด้วยรูปปั้นของอดีตผู้นำ และตกแต่งด้วยภาพเขียนอันวิจิตรตระการตาบอกเล่าประวัติศาสตร์ของรัสเซีย ใต้แสงไฟจากโคมแชนเดอเลีย นี่ไม่ใช่พระราชวัง และแตกต่างจากสถานที่เดียวกันในอีกหลายประเทศ สถานีรถไฟใต้ดินในกรุงมอสโก ได้ชื่อว่าสะอาด และสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในโลก

ระบบรถไฟใต้ดินของกรุงมอสโกเริ่มต้นเปิดใช้งานเป็นครั้งแรกเมื่อปี 1935 ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการโฆษณาชวนเชื่อโดยสหภาพโซเวียต ภาพของฝูงชนเดินขบวนพาเหรดและร้องรำทำเพลงเฉลิมฉลองให้แก่สถานี 13 แห่งแรกมีขึ้นเพื่อแสดงแสนยานุภาพทางเทคโนโลยีของประเทศสังคมนิยมแห่งนี้ว่าเหนือชั้นแค่ไหน

กาลเวลาล่วงเลยผ่านไป มาวันนี้เครือข่ายสถานีรถไฟใต้ดินของกรุงมอสโกแตกแขนงทอดยาวออกไปถึง 354 กิโลเมตร ผ่าน 212 สถานี ส่งผลให้ระบบรถไฟใต้ดินของรัสเซียเป็นระบบรถไฟใต้ดินที่ยาวที่สุดในโลกลำดับที่หก ทั้งยังสะอาดสะอ้านปราศจากร่องรอยของกราฟฟิตี้เช่นสถานีรถไฟในประเทศอื่นๆ หากเต็มเปี่ยมไปด้วยศิลปะความงามและอารยธรรม นี่คือความภาคภูมิใจของชาวรัสเซีย และหมุดหมายปลายทางของบรรดานักท่องเที่ยวทั่วโลกที่ต้องการมายลความสวยงามโอ่อ่าของสถานีรถไฟด้วยตา และพร้อมที่จะหลงทางไปในเขาวงกตอันวิจิตรตระการตานี้ เพราะไม่ว่ารถไฟจะหยุดที่สถานีใดประวัติศาสตร์ของประเทศนี้ก็ควรค่าแก่การรับชม

เรื่อง Christine Blau

ภาพถ่าย Jeff Heimsath

สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก
สถานี Komsomolskaya: เสาหินอ่อนจำนวน 68 ต้น ประดับประดาด้วยโคมไฟระย้าขนาดใหญ่ นี่คือหนึ่งในสถานีที่มีผู้โดยสารพลุกพล่านที่สุดของกรุงมอสโก
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath
สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก
สถานี Elektrozavodskaya: สถาปัตยกรรมแบบสตาลินสไตล์ Art Deco โดยใช้ธีมการต่อสู้ในสงครามโลกครั้งที่สองเป็นตัวบอกเล่าเรื่องราว
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath
สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก
สถานี Novoslobodskaya: สถานีแห่งนี้เป็นที่รู้จักดีจากแผ่นกระจกสีจำนวน 32 แผ่น ออกแบบโดยศิลปินชาวลัตเวีย
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath
สถานีรถไฟใต้ดิน
สถานี Belorusskaya: ขบวนรถไฟขบวนนี้ตกแต่งด้วยสไตล์แบบเบราลุสดั้งเดิม
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath
สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก
สถานี Kiyeskaya: แผ่นกระเบื้องโมเสกบนเพดานเล่าเรื่องราวความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของรัสเซียและยูเครน และในส่วนท้ายของสถานีปรากฏรูปของวลาดิมีร์ เลนิน อดีตผู้นำ
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath
สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก
สถานี Barrikadnaya: สถานีแห่งนี้เปิดให้บริการในปี 1972 หินอ่อนสีชมพูและแดงตกแต่งในสไตล์ล้ำสมัยของทศวรรษ 1960
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath
สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก
สถานี Arbatskaya: นักท่องเที่ยวสามารถสัมผัสวิถีชีวิตของชาวมอสโกผ่านชั่วโมงเร่งด่วนในสถานีรถไฟ หรือชมความงามของหลายสถานีด้วยตนเอง
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath
สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก
สถานี Ploshchad RevolutysII: สถานีแห่งนี้ตกแต่งด้วยรูปปั้นหินอ่อนสีดำที่แกะสลักเป็นภาพของชาวสหภาพโซเวียต
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath
สถานีรถไฟใต้ดินในมอสโก
สถานี Komsomolskaya: ณ จัตุรัส Komsomolskaya สถานีที่ใช้ในการเปลี่ยนหรือต่อเส้นทางที่ใหญ่ที่สุด วลาดีมีร์ เลนิน กำลังจับจ้องคุณอยู่
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath
สถานีรถไฟใต้ดิน
สถานี Prospekt Mira: ผนังหินอ่อนสีขาวที่ประดับประดาไปด้วยลวดลายดอกไม้ สถานีแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับสวนพฤกษศาสตร์ของมหาวิทยาลัยมอสโก
ภาพถ่ายโดย Jeff Heimsath

 

อ่านเพิ่มเติม : ภาพถ่ายชีวิตบนรถไฟอินเดียเส้นทางยาวที่สุด

เรื่องแนะนำ

ปีนเขา เดินป่า ชมปักษาแห่งอินโดนีเซีย

บันทึกการเดินทาง ดูนกที่เกาะชวา หากกล่าวถึงการท่องเที่ยวธรรมชาติบนเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย หลายคนอาจนึกถึงภูเขาไฟโบรโม หรือคาวาอีเจน รวมถึงทะเลแสนงามตามแบบฉบับหมู่เกาะในซีกโลกใต้ แต่การเดินทางของพวกเราครั้งนี้ ผมและเพื่อนผู้นิยมธรรมชาติผ่านกิจกรรมดูนก เดินทางไปยังด้านตะวันตกของเกาะซึ่งนักท่องเที่ยวชาวไทยไปเยือนน้อยมาก โดยการเดินทางครั้งนี้ เราตั้งเป้าเพื่อ ดูนกที่เกาะชวา จุดหมายปลายทางหลักอยู่ที่อุทยานแห่งชาติกุหนุงเกเดปารังโง ในเมืองซีโบดาส นอกจากนกแล้ว ในฐานะผู้สนใจด้านธรรมชาติวิทยา เรายังพบเจอสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่น่าสนใจอีกมากมาย หลังใช้เวลาบนเครื่องบินไป 3 ชั่วโมง จากดอนเมืองถึงจาการ์ตา ขณะนั้นเวลา 2 นาฬิกาโดยประมาณ พวกเราค่อนข้างง่วง อ่อนล้า และหิว บวกกับบรรยากาศที่แสนอึดอัด เพราะอาคารผู้โดยสารอยู่ระหว่างการปรับปรุง เครื่องปรับอากาศทำงานได้ไม่ดี และยังมีกลิ่นสีอาคารอบอวลในบางบริเวณ ระหว่างรอรถที่เช่าไว้ เราทำได้เพียงแยกย้ายกันไปจัดการธุระส่วนตัว เมื่อเวลานัดมาถึง เราตั้งเป้าหมายแรกของวันไว้ที่ป่าชายเลนใกล้สนามบิน ซึ่งไม่คาดคิดว่า เราต้องพบกับความผิดพลาดตั้งแต่จุดแรก เนื่องจากเป็นสถานที่ที่ไม่ระบุเวลาเข้าออกชัดเจน และไม่สามารถเดินเข้าได้ตามอำเภอใจ เราค่อนข้างเสียดายโอกาสการตามหานก Javan Coucal ที่มีลักษณะคล้ายนกกระปูดใหญ่บ้านเรา แต่ทั่วทั้งหัวและลำตัวนั้นเป็นสีดำสนิท เว้นแต่ปีกสีน้ำตาลแดง นกชนิดนี้เป็นนกเฉพาะถิ่น หรือ endemic species พบได้บนเกาะชวาเท่านั้น นอกจากนี้ยังมี Cerulean Kingfisher […]

ลับแล … ปิดตำนานเมืองเร้นลับ

ลับแล … ปิดตำนานเมืองเร้นลับ เปิดประตูเมืองท่องเที่ยวเลิศล้ำ สายหมอกบางเบา…ขาวขุ่น ค่อยๆโปรยตัวเองลงจากแผ่นนภา คลี่ห่มคลุมครอบไปทั่วทั้งหุบเขาตั้งแต่เมื่อดื่นดึก…เมืองทั้งเมือง อยู่ในความสลัวลาง แลเหน็บหนาว ราวกับภาพวาดอันวิจิตรจากปลายพู่กันของจิตรกร มากฝีมือ ถึงเวลาตีนฟ้าเปิด ดวงตะวันสาดแสงทอง สายหมอกก็ยังมิเจือจาง  เสมือนอยากจะโอบกอดเมืองนี้ไว้อย่างทะนุถนอม ด้วยความรักอันเลอค่าดุจนิรันดร์ สายหมอกยัง โลมไล้อยู่บนยอดรวงข้าวสีทองอย่างอ้อยอิ่ง ชีวิตเรียบง่ายในอ้อมกอดของหุบเขาอันพิสุทธิ์ เริ่มต้นวันใหม่ ตามครรลองของสารบาญแห่งชีวิตและจิตวิญญาณ จนละอองหมอกค่อยๆ เลือนสลาย เมื่อสายแดดใสสกาว ซุ้มประตูเมืองค่อยๆปรากฏ ตัวอักษรเริ่มกระจ่างชัด ในสายตา ทำให้ทุกคนได้รู้ว่าที่นี่คือ  “เมืองลับแล” ……………………. ดินแดนแห่งนี้คือแผ่นดินอันสงบเงียบ ที่ถูกโอบกอดด้วยธรรมชาติบริสุทธิ์ หมดจดงดงาม วิถีชีวิตชาวบ้านเรียบง่าย  ชุมชนที่มีประเพณี วัฒนธรรมมั่นคงยืนยงยาวนาน วัดวาอารามเก่ากาลตระการตามากมี พรั่งพร้อมด้วยตำรับอาหารโอชารส ผลหมากรากไม้อุดมสมบูรณ์ตลอดทั้งปี  ผู้เฒ่าผู้แก่ใจอารี ยิ้มแย้มแจ่มใส ลูกหลานรักถิ่นฐานบ้านเกิด ในหัวใจเปี่ยมล้นพุทธศรัทธา ตระหนักในคุณค่าแห่งภูมิปัญญาที่บรรพชนถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น ลับแล เป็นที่รู้จักมาเนิ่นนานหลายร้อยปี แต่น้อยคน จะได้มาสัมผัสถึงแก่นแท้แห่งจิตวิญญาณของแผ่นดิน ตำนานเล่าขานเกี่ยวกับเมืองลับแล ปรากฏมากมายหลากหลายเรื่องราว…ทั้งลี้ลับ ลึกเร้น อัศจรรย์ ถ่ายทอดกันมาแบบปากต่อปาก  แต่วันนี้ “ลับแล”หาเป็นเช่นนั้นอีกต่อไปแล้ว […]

สวนสวรรค์เหนือ แมนแฮตตัน

ทางฝั่งตะวันตกตอนล่างของเกาะ แมนแฮตตัน ภาพที่คุณเห็นเป็นอันดับแรกกลับเป็นสิ่งที่สวนสาธารณะในเมืองพยายามหลีกเลี่ยงมาตั้งแต่ต้น นั่นคือโครงสร้างเหล็กกล้าสีดำหนัก และแข็งทื่อที่รองรับทางรถไฟลอยฟ้า สวนสาธารณะตามเมืองใหญ่ๆ มักถูกมองว่าเป็นแหล่งพักพิง เป็นดั่งเกาะเขียวชอุ่ม ท่ามกลางทะเลคอนกรีตและเหล็กกล้า ทว่าเมืองเมื่อเข้าใกล้สวนสาธารณะไฮไลน์ (High Line) ในย่านเชลชี ทางฝั่งตะวันตกตอนล่างของเกาะ แมนแฮตตัน ภาพที่คุณเห็นเป็นอันดับแรกกลับเป็นสิ่งที่สวนสาธารณะในเมืองพยายามหลีกเลี่ยงมาตั้งแต่ต้น นั่นคือโครงสร้างเหล็กกล้าสีดำหนัก และแข็งทื่อที่รองรับทางรถไฟลอยฟ้า ซึ่งครั้งหนึ่งเคยใช้ในการขนส่งขบวนตู้สินค้าไปยังโรงงานและโกดังต่างๆ และอย่างน้อยที่สุด เมื่อมองจากระยะไกล สิ่งนี้ก็ดูคล้ายเศษซากที่ถูกทิ้งร้างมากกว่าจะเป็นโอเอซิสกลางใจเมือง กระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ไฮไลน์ยังเป็นเพียงเศษซากกลางเมืองที่กำลังผุพังไปตามกาลเวลา ผู้คนส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในละแวกใกล้เคียง รวมถึงรูดอล์ฟ จูลีอานี นายกเทศมนตรีนครนิวยอร์กระหว่างปี 1994-2001 ต่างรอวันที่จะรื้อทางรถไฟสายนี้แทบไม่ไหว คณะบริหารของจูลีอานีซึ่งตระหนักดีว่า สำหรับย่านเชลซีที่กำลังได้รับการแปลงโฉมเป็นหอศิลป์ ร้านอาหาร และเขตที่พักอาศัยหรูหราแล้วเศษซากที่หลงเหลืออยู่ของไฮไลน์ซึ่งทอดตัวคดเคี้ยวเป็นระยะทางราว 2.4 กิโลเมตรจากถนนแกนส์โวร์ตจนถึงถนนสายที่ 34 คือภาระอัปลักษณ์อันหนักอึ้ง พวกเขามั่นใจว่าเศษซากอันแปลกแยกของเมืองต้องถูกขจัดออกไปเพื่อให้ย่านโดยรอบได้พัฒนาอย่างเต็มที่ เจ้าหน้าที่ทางการไม่เคยทำพลาดขนาดนี้มาก่อน เพราะเป็นเวลาเกือบสิบปีหลังจากคณะบริหารของจูลีอานีพยายามรื้อถอนไฮไลน์ แต่มันกลับกลายเป็นหนึ่งในพื้นที่สาธารณะที่สร้างสรรค์และดึงดูดผู้คนได้ดีที่สุดในมหานครนิวยอร์กและอาจดีที่สุดในประเทศด้วยซ้ำ เสาเหล็กกล้าสีดำที่ครั้งหนึ่งเคยรองรับทางรถไฟร้าง ปัจจุบันกำลังโอบอุ้มสวนสาธารณะลอยฟ้า ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นทางเดิน ส่วนหนึ่งเป็นจัตุรัสกลางเมือง และอีกส่วนเป็นสวนพฤกษศาสตร์ เส้นทางหนึ่งในสามซึ่งอยู่ทางด้านใต้เริ่มตั้งแต่ถนนแกนส์โวร์ตยาวไปจนถึงถนนสายที่ 20 ตะวันตกตัดผ่านถนนเทนท์อเวนิว เปิดใช้งานเมื่อฤดูร้อนปี 2009 เส้นทางช่วงที่สองจะเปิดในฤดูใบไม้ผลิปีนี้ โดยขยายสวนสาธารณะออกไปอีกสิบช่วงตึก หรือเป็นระยะทางราว 0.8 กิโลเมตรไปจนถึงถนนสายที่ 30  ผู้สนับสนุนต่างหวังว่า ในที่สุด สวนสาธารณะจะครอบคลุมส่วนที่เหลือทั้งหมดของไฮไลน์ อ่านต่อหน้า 2 

สิ่งที่ควรทำเมื่อมา อุทยานแห่งชาติแกรนด์แคนยอน

ฉลองครบรอบ 100 ปี ของอุทยานอันเป็นที่รักด้วยกิจกรรมที่ไม่สิ้นสุด อุทยานแห่งชาติแกรนด์แคนยอน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ปี 1919 ซึ่งเป็นอุทยานแห่งชาติขนาดใหญ่ ที่มีมาอย่างยาวนาน และยังถือเป็นหนึ่งในอุทยานแห่งชาติ อันเป็นที่รักของสหรัฐอเมริกา ลองอ่านเคล็ดลับจากผู้มีประสบการณ์ทั้งเจ็ดที่นี่ เพื่อให้การเดินทางของคุณไม่น่าเบื่ออีกต่อไป Do the classics ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย วิธีดั้งเดิมในการหาเส้นทางลาดชันของหุบเขาคือ การขี่ล่อ การเดินทางหนึ่งวันในฝั่งทางใต้ควรเริ่มเดินทางออกจาก Stone Corral เพื่อมุ่งไปทาง Bright Angel Trail ที่แฟนทอมแรนช์ คุณจะพบที่พักเพียงแห่งเดียวในอุทยานแห่งชาติแกรนด์แคนยอน ที่ไม่ใช่การตั้งแคมป์ (วิธีที่ดีที่สุดคือการจองทัวร์และที่พักของคุณล่วงหน้าหกเดือน) การล่องแพในแม่น้ำโคโลราโด การผจญภัยนี้จะทำให้คุณมองเห็นเรื่องราวประวัติศาสตร์ของอุทยานฯ เส้นทางของแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวและคดเคี้ยวที่สุดในโลก มากกว่า 160 เส้นทาง และใช้ระยะเวลาในการเดินทางสามารถอยู่ได้เป็นเวลาหนึ่งถึง 25 วัน เพลิดเพลินกับการขับรถชมวิวทิวทัศน์ สำหรับการเยี่ยมชมภายในหนึ่งวัน บนถนน เฮอร์มีส ตามแนวชายฝั่งทางใต้เป็นเส้นทางยาว 11 กิโลเมตร ที่ล้อมรอบหุบเขาแกรนด์แคนยอนและทัศนียภาพอันยอดเยี่ยมของแม่น้ำโคโลราโดที่คดเคี้ยวสลับกับเขาวงกตของหุบเขา นอกจากนี้ยังมีบริการรถบัสรับส่งไปตามเส้นทาง โดยไม่มีค่าใช้จ่าย เมื่อคราวที่มีการยุติห้ามใช้รถยนต์ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤศจิกายน ถนนเคปรอยัล ริมฝั่งทางเหนือ […]