อุทยานแห่งชาติ เมื่อครั้งวันวาน - National Geographic Thailand

อุทยานแห่งชาติเมื่อครั้งวันวาน

อุทยานแห่งชาติ เมื่อครั้งวันวาน

เมื่อสภาคองเกรสก่อตั้งอุทยานแห่งชาติขึ้นในปี 1916 ชาวอเมริกันเพิ่งจะเริ่มต้นการผจญภัยตามวลีที่กล่าวโดย วอลเลซ เสต็กเนอร์ นักเขียนนิยายชื่อดังของสหรัฐฯ “อุทยานแห่งชาติคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เรามี มันเป็นอเมริกัน และเป็นประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ทั้งยังสะท้อนด้านที่ดีที่สุดของเราออกมา”

มาชมภาพเก่าหาชมยากของอุทยานหลายแห่งในสหรัฐฯ เมื่อครั้งที่มันยังไม่ถูกบุกเบิกโดยนักท่องเที่ยวมากนักกัน

เยลโลว์สโตน, 1912

อุทยานแห่งชาติ
นักท่องเที่ยวชมการปะทุของน้ำพุ Grand Geyser ในอุทยานเยลโลว์สโตน ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ปี 1872 ครอบคลุมพื้นที่ของรัฐไวโอมิง, ไอดาโฮ และมอนทานา อุทยานแห่งนี้คือสถานที่ที่ดีที่สุดในการชมน้ำพุร้อน ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงไม่กี่แห่งในโลก
ภาพถ่ายโดย Stereo-Travel Co., Library of Congress

แคนยอนโชโชนิ, เยลโลว์สโตน, 1917

อุทยานแห่งชาติ
ผู้เยี่ยมชมขับรถผ่านแคนยอนและน้ำตกโชโชนิของอุทยานเยลโลว์สโตน ในฐานะอุทยานแห่งแรกของโลกและของสหรัฐฯ สถานที่แห่งนี้มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเยี่ยมชมมากถึง 3 ล้านคนต่อปี
ภาพถ่ายโดย Courtesy Library of Congress

ธีโอดอร์ โรสเวลต์, โยเซมิตี, 1903

อุทยานแห่งชาติ
ในภาพถ่ายสามมิตินี้ ธีโอดอร์ โรสเวลต์ อดีตประธานาธิบดียืนอยู่บนธารน้ำแข็งของอุทยานโยเซมิตี ของรัฐแคลิฟอร์เนีย ในฐานะของบุคคลสำคัญที่ก่อตั้งอุทยาน โรสเวลต์ก่อตั้งอุทยานถึง 5 แห่ง ในสมัยที่เขาเป็นประธานาธิบดี
ภาพถ่ายโดย Courtesy Library of Congress

ภาพพาโนรามาของอุทยานโยเซมิตี, 1899

อุทยานแห่งชาติ
ภาพถ่ายจากช่วงปลายศตวรรษที่ 19 บันทึกความงดงามของอุทยานโยเซมิตีในแบบพาโนรามาไว้ อุทยานแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1890 โดย John Muir นักธรรมชาติวิทยาผู้ริเริ่ม “วิหารที่สร้างด้วยมือมนุษย์ ก็ไม่อาจงามเทียบเท่ากับอุทยานโยเซมิตี” คำกล่าวจากเขา
ภาพถ่ายโดย Courtesy Library of Congress

Glacier Point , โยเซมิตี, 1902

อุทยานแห่งชาติ
คู่รักใจกล้าโพสต์ท่าถ่ายภาพ ณ จุดชมวิว Glacier Point ของอุทยานโยเซมิตี ด้วยความสูง 914 เมตรจากพื้นดิน ก้อนหินก้อนนี้เป็นจุดชมวิวและจุดถ่ายภาพยอดนิยม
ภาพถ่ายโดย Geo.W.Griffith, Library of Congress

 

เรื่องแนะนำ

แหล่งน้ำจืด : ชีวิตเปราะบางในแม่น้ำลำธาร และทะเลสาบ

ช่างภาพใต้น้ำจำนวนมากชื่นชอบการถ่ายภาพวาฬ ฉลาม และแนวปะการังอันน่าตื่นตาในท้องทะเลและมหาสมุทร แต่ช่างภาพอย่างเดวิด เฮราซิมต์ชุค กลับเลือกถ่ายภาพชนิดพันธุ์ธรรมดาๆ ในแหล่งน้ำจืดอย่างแม่น้ำลำธาร และทะเลสาบ ด้วยความเชื่อว่า “ชีวิตมากมายเหล่านี้กำลังล้มหายตายจากไป” และเวลาก็เหลือน้อยลงทุกที

หายนะแห่งสงครามซีเรีย

วันที่ 15 มีนาคมนี้ถือเป็นวันครบรอบ 8 ปีของ สงครามซีเรีย แม้ว่าความรุนแรงในสงครามจะลดน้อยลง ทว่าผู้ลี้ภัยก็ยังมีจำนวนมหาศาล

ดาวอังคารในภาพถ่ายน่าทึ่งจากโครงการสำรวจอวกาศ

  ดาวอังคารเผยโฉมอย่างน่าตื่นตาในภาพถ่ายที่รวบรวมจาก 20 ปีที่องค์การนาซาส่งรถสำรวจขึ้นไปปฏิบัติงานบนพื้นผิวดาวอังคาร เรื่อง        แฮนนา แลง ภาพถ่าย   องค์การนาซา ย้อนหลังไปเมื่อปี 1997 ยานมาร์สพาทไฟน์เดอร์ (Mars Pathfinder) ลงจอดบนดาวอังคารและสำรวจพื้นผิวอยู่นานสามเดือน โดยวิเคราะห์บรรยากาศของดาวอังคารและสภาพภูมิอากาศ ตลอดจนประเมินองค์ประกอบของหินและดิน นับตั้งแต่ยานพาทไฟน์เดอร์เป็นต้นมา มียานหรือรถสำรวจของนาซาอีก 8 คัน/ลำ ได้สำรวจดาวอังคาร รถสำรวจสปิริตและออปพอร์ทูนิตีลงจอดบนพื้นผิวดาวอังคารเมื่อปี 2004 โดยมีภารกิจเสาะหาหลักฐานของน้ำ รถสำรวจทั้งสองถ่ายภาพหลายพันภาพของพื้นผิวหินของดาวอังคารและรวบรวมข้อมูลที่ทำให้นักวิจัยเชื่อว่า ครั้งหนึ่งดาวอังคารเคยเป็นดาวเคราะห์ชุ่มชื้น นับจากนั้น รถสำรวจสปิริตก็หยุดทำงาน ขณะที่รถสำรวจออปพอร์ทูนิตียังทำงานต่อไป รถสำรวจคิวริออซิตีซึ่งเป็นรถสำรวจขนาดใหญ่ที่สุดและก้าวหน้าที่สุดที่ส่งขึ้นไปยังดาวอังคารลงจอดเมื่อเดือนสิงหาคม ปี 2012 รถติดตั้งกล้องถ่ายภาพ 17 ตัว เครื่องยิงเลเซอร์ และหัวเจาะที่สามารถเก็บตัวอย่างฝุ่นหิน โดยหวังว่าจะพบหินที่ก่อตัวในน้ำ  เมื่อไม่นานมานี้ คิวริออซิตีได้ส่งรายละเอียดใหม่ๆ กลับมายังนาซาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมทะเลสาบโบราณในบริเวณหุบอุกกาบาตเกล (Gale Crater) ของดาวอังคาร ในฤดูใบไม้ผลิปี 2018 นาซามีกำหนดส่งภารกิจอินไซต์ (Insight Mission) ขึ้นไปศึกษาพื้นที่ชั้นในของดาวอังคารและวางแผนจะส่งรถสำรวจอีกคันในปี 2020 เพื่อศึกษาสภาพแวดล้อมที่ครั้งหนึ่งอาจมีสภาพเอื้อต่อชีวิตขนาดเล็กจิ๋ว

มองโลกผ่านสายตาสตรี: รวมภาพถ่ายสารคดีจากช่างภาพหญิงของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก

“ผู้หญิงมักมองเห็นสิ่งต่างๆ ที่ผู้ชายไม่เห็น” บรรณาธิการคนแรกของนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก กล่าว คลังภาพถ่ายโดยช่างภาพหญิงของเราเผยให้เห็นถึงความกล้าหาญและความเห็นอกเห็นใจในภาพถ่ายสารคดีของพวกเธอ ในอดีต เรื่องราวของช่างภาพหญิงในเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เป็นสิ่งแปลกประหลาด แต่ไม่ใช่กับสมัยนี้ เรามาไกลกว่ายุคที่ผู้หญิงถูกเปรียบเทียบว่าเป็นภาพไม้ประดับท่ามกลางคลื่นผ้าไหมที่ถ่ายโดยช่างภาพชาย ภาพที่ถ่ายเมื่อปี 1967 ภาพนี้มีคำบรรยายว่าเป็น “ทีมช่างภาพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก” ซึ่งเป็นภาพชายใส่เสื้อโค้ต 25 คนยืนล้อมรอบเมลวิลล์ เบลล์ โกรฟเนอร์ บรรณาธิการนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ในขณะนั้น นักประวัติศาสตร์ นาโอมิ โรเซนบลุม กล่าวว่า “ภาพนี้มีความหมายเบื้องหลังว่า สื่อสิ่งพิมพ์นี้ (และสื่อสิ่งพิมพ์อื่น) พึ่งพาเนื้อหาที่มาจากและควบคุมผ่านสายตาและความคิดของผู้ชาย” “เมื่อไหร่ช่างภาพจะมาหรือ” ซิสซี บริมแบร์ก ช่างภาพหญิงของเรา เคยถูกถามคำถามนี้ในช่วงทศวรรษ 1980 ตอนที่เธอขนอุปกรณ์ถ่ายภาพมากมายผ่านประตูพิพิธภัณฑ์เพื่อถ่ายภาพศิลปวัตถุที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ “เธอมาถึงแล้วค่ะ” เธอตอบคำถามไปห้วนๆ ในปี 2000 เมื่อฉันพูดคุยกับทีมงานช่างภาพชายว่าฉันเป็นผู้เขียนหนังสือ ช่างภาพหญิงของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ร่วมกับเคที โมราน ผู้ที่ตอนนี้เป็นรองบรรณาธิการภาพถ่ายของนิตยสาร เขาทำท่าสะบัดปกคอเสื้อแล้วตอบว่า “ช่างภาพหญิงงั้นเหรอ หนังสือคงสั้นน่าดู” แต่คุณผู้อ่านคะ […]