ชมภาพถ่ายใต้น้ำที่ชนะการประกวดจากทั่วโลก - National Geographic Thailand

ชมภาพถ่ายใต้น้ำที่ชนะการประกวดจากทั่วโลก

เรื่อง ซาราห์ กิบเบนส์

ภาพถ่ายในระยะประชิดของหมึกสายที่กำลังแหวกว่ายผ่านน่านน้ำตื้น ๆ ถูกถ่ายทอดโดย Grabriel Barathieu นักถ่ายภาพผู้คว้ารางวัลช่างภาพใต้น้ำยอดเยี่ยมแห่งปี จากภาพชื่อ “Dancing Octopus” ภาพของเขาบันทึกได้ที่ชายฝั่งแห่งหนึ่งบนเกาะมายอต ในมหาสทุรอินเดีย

“วิธีการเคลื่อนที่ของมันดูช่างแตกต่างจากนักล่าชนิดที่หากินบนบกมากเลยครับ” Alex Mustard คณะกรรมการติดสิน กล่าว “นี่มันสามารถเป็นสิ่งมีชีวิตต่างถิ่นจากดาวอื่นได้เลย”

หลุมยุบ Kukulkan ตั้งอยู่บนคาบสมุทรยูคาตัน ในเม็กซิโก เป็นหนึ่งในแนวหลุมยุบ Chac Mool เมื่อแสงอาทิตย์ส่องผ่านน้ำสีทะมึนด้านล่างจะทำให้เกิดการกระเจิงแสงเป็นเส้นตรง ผมเคลื่อนตัวเข้าไปอยู่ภายในถ้ำใต้น้ำและสอดส่องสายตาหาจุดสมมาตรระหว่างลำแสงและโขดหิน ผมรอจังหวะที่ผู้ช่วยของผมเคลื่อนที่ผ่านลำแสงเพื่อให้องค์ประกอบของภาพสมบูรณ์ การเดินทางในฐานะช่างภาพใต้น้ำของผม ทำให้ผมมีโอกาสได้พบภาพอันน่าอัศจรรย์มากมาย ผมรู้สึกขอบคุณและเป็นเกียรติที่ภาพนี้ได้รับรางวัล” – Nick Blake

Barathieu ต้องใช้ความอดทนสูงมากในการถ่ายภาพออกมาได้อย่างถูกที่ถูกเวลา “ผมต้องรอจนถึงช่วงน้ำลงของฤดูใบไม้ผลิ เมื่อระดับน้ำทะเลมีความลึกเพียง 30 เซนติเมตร เพื่อจะให้ตัวของหมึกสายอาบไล้ไปด้วยแสงที่ทะลุผ่านผิวน้ำ ผมเข้าใกล้มันมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ผมเลือกใช้เลนส์มุมกว้างเพื่อถ่ายภาพชุดนี้ จึงทำให้เจ้าหมึกสายดูมีขนาดใหญ่ขึ้น

“ภาพปลาแมงป่องชนิดหนึ่งถูกพบที่จุดดำน้ำ Sereya ในหมู่เกาะบาหลี ผมออกดำน้ำกับไกด์ของผม ผู้ซึ่งเป็นเหมือนจมูกของผม ผมพยายามจะถ่ายภาพปลาแมงป่องให้ได้แสงส่องผ่านมาอีกด้านหนึ่งและให้พ้นหลังเป็นสีดำ ผมกดชัตเตอร์ประมาณ 30 – 40 ภาพ เพื่อให้ได้ภาพที่ใช่ ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องยากมากในที่ที่แสงแดดส่องถึงและมีความลึกเพียง 12 เมตร ผมใช้ไฟฉายใต้น้ำสองดวงเพื่อถ่ายภาพครั้งนี้ ดวงหนึ่งเพื่อทำให้เกิดแสงจากฝั่งตรงข้ามของปลา และอีกดวงติดอยู่กับหน้ากากดำน้ำของผม ผมขอบคุณที่การถ่ายภาพปลาแมงป่องสีม่วงตัวหนึ่งเมื่อวันก่อนหน้าล้มเหลว ทำให้ผมรู้ว่าเวลาที่มีตอนนี้ผมต้องทำอะไร” John Parker

ในปีนี้ มีภาพส่งเข้าประกวดกว่า 4,500 ภาพ จาก 67 ประเทศทั่วโลก การแข่งขันจัดขึ้นโดย UPY ลอนดอน ซึ่งประกอบไปด้วยคณะกรรมการผู้มีประสบการณ์ด้านการถ่ายภาพใต้น้ำในสาขานั้น ๆ โดยในปีนี้คณะกรรมการประกอบด้วย Martin Edge, Alex Mustard, and Peter Rowlands ซึ่งเป็นผู้ที่ถ่ายภาพประกอบสารคดีในนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก การประกวดครั้งนี้จัดขึ้นภายใต้สมาคมช่างภาพใต้น้ำชาวอังกฤษ ดังนั้น จึงมีรางวัลพิเศษที่มอบให้เฉพาะช่างภาพชาวอังกฤษด้วย

“เมื่อปี 1944 ปืนต้านอากาศยานยิงเครื่องบิน USAAF G-17G ตกพุ่งชนกับพื้นดินระหว่างการปฏิบัติภารกิจทิ้งระเบิดที่เมืองวิส ประเทศโครเอเชีย ทำให้ผู้ช่วยนักบิน Earnst Vienneau เสียชีวิต ซากอับปางนี้เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ซากเครื่องบินจมลึกอยู่ก้นทะเลราว 72 เมตร ผมมีโอกาสเพียงครั้งเดียวในการเข้าไปเก็บภาพในพื้นที่ ผมจึงทำการสรุปให้คู่หูนักดำน้ำของผมรับทราบถึงสิ่งที่ผมมองหา ผมต้องการแสดงภาพให้เห็นขนาดจริงของเครื่องบินลำนี้ ผมจึงเลือกใช้แสงธรรมชาติ และทำการปรับสมดุลสีของภาพในภายหลัง” Steve Jones

ช่างภาพ Nick Blake เป็นผู้คว้ารางวัลนี้ไปครองด้วยภาพ “Out of the Blue” เป็นภาพที่บันทึกได้จากแนวหลุมยุบ Chac Mool ในเม็กซิโกชื่อ ภายในหลุมนี้ เขาเห็นลำแสงจากดวงอาทิตย์ส่องผ่านลงมาที่ผิวน้ำแล้วเกิดการกระเจิงแสงภายในมวลน้ำสีดำมืดก่อนเกิดการสะท้อนกลับ

Blake กล่าวถึงการทำงานของเขาว่า “นักถ่ายภาพใต้น้ำสามารถเคลื่อนที่ได้ทั้งสามมิติ ดังนั้นผมจึงสามารถปรับมุมมองในการถ่ายภาพเพื่อให้เกิดภาพที่สมมาตรระหว่างแสงอาทิตย์กับก้อนหินได้”

“ในบรรดาหมู่เกาะทั้งหลายของเม็กซิโก มีเกาะแห่งหนึ่งเป็นบ้านของสิงโตทะเล ผมไปที่นั่นเพื่อจะได้ภาพของเหล่าสิงโตทะเลกำลังล่าปลาซาร์ดีน แต่โชคไม่ดีเพราะฝูงปลาซาร์ดีนไม่ผ่านเข้ามาในน่านน้ำแถบนี้ แต่ผมกลับพบเจอสิ่งที่น่าสนใจมากมาย อย่างเช่นภาพนี้ สิงโตทะเลวัยเยาว์กำลังเล่นกับดาวทะเล พวกมันคาบดาวทะเลขึ้นมาแล้วปล่อย และคาบกลับขึ้นมาอีก ผมใช้เวลาอยู่ใต้น้ำ 4 ชั่วโมง ค่อย ๆ เคลื่อนเข้าใกล้พวกมันทีละนิด และด้วยความเคารพ ในที่สุดผมก็ถ่ายภาพนี้ได้” Francis Pérez

“ผมหลงรักแสงที่สาดส่องอยู่ภายในหลุมครับ” Martin Edge หนึ่งในคณะกรรมการ กล่าว “การจัดวางองค์ประกอบภาพเต็มไปด้วยแสงอาทิตย์ ดังนั้นผู้ชมจึงไม่สามารถละสายตาจากภาพไปได้เลย”

ช่างภาพจากประเทศอื่นได้ร่วมส่งผลงานเข้าประกวดในสาขาอื่น ๆ ได้แก่ ภาพมุมกว้าง ภาพมาโคร ภาพซากอับปาง ภาพแนวพฤติกรรม ภาพบุคคล ภาพจากกล้องคอมแพคท์ และภาพมุมกว้างเฉพาะช่างภาพชาวอังกฤษ ภาพที่ชนะเลิศการแข่งขันได้ถ่ายทอดมุมมองออกมาอย่างหลากหลายตั้งแต่ภาพถ่ายระยะประชิดของแม่วาฬพร้อมลูกน้อย ไปจนถึงซากปรักหักพังของเครื่องบินที่จมทะเลตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2

เรื่องแนะนำ

เซเชลส์ หมู่เกาะแดนสวรรค์

รู้จักประเทศเซเชลส์ที่ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดียกันไหม? นี่คือหนึ่งในสถานที่ที่มีธรรมชาติงดงามที่สุดแห่งหนึ่งของโลกเลยทีเดียว

สงครามพิทักษ์วีรุงกา

ไม่มีอุทยานที่ใดเผชิญปัญหามากมายดังเช่นเขตสงวนวีรุงกา ในคองโก สถานที่แห่งนี้ต้องต่อสู้กับนักรบจากสงครามกลางเมือง, บริษัทขุดหาแหล่งน้ำมัน ตลอดจนพวกลักลอบตัดไม้ทำลายป่า มาร่วมติดตามกันว่าเจ้าหน้าที่กลุ่มเล็กๆ จะทำให้แหล่งธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์แห่งนี้อยู่รอดต่อไปได้อย่างไร

หนึ่งศตวรรษแห่งการอนุรักษ์

เรื่อง เดวิด ควาเมน ภาพถ่าย สตีเฟน วิลก์ส ในช่วงต้นปี 1916 สหรัฐฯมีแนวคิดอันบรรเจิดและเปี่ยมวิสัยทัศน์ แม้จะยังมีความสับสนและไม่เป็นรูปเป็นร่างนักก็ตาม นั่นคือการก่อตั้งอุทยานแห่งชาติ (National Park) ซึ่งจะเป็นอุทยานสำหรับชาวอเมริกันทุกคน เป็นอุทยานที่ใช้ร่วมกัน แม้กระทั่งกับผู้มาเยือนจากทั่วทุกมุมโลก เวลานั้นมีอุทยานแห่งชาติเกิดขึ้นแล้ว 14 แห่งทั่วสหรัฐฯ อุทยานเก่าแก่ที่สุดคือเยลโลว์สโตน ซึ่งได้รับการสงวนไว้ภายใต้กฎหมายของรัฐบาลกลางเมื่อปี 1872 ให้เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของโลก ส่วนอุทยานแห่งอื่นๆของสหรัฐฯซึ่งเป็นตัวอย่างอันหลากหลายของภูมิทัศน์ที่ยิ่งใหญ่ ล้วนตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี เช่น โยเซมิทีในรัฐแคลิฟอร์เนีย วินด์เคฟในรัฐเซาท์ดาโคตา เกลเชียร์ในรัฐมอนแทนา และร็อกกีเมาน์เทนในรัฐโคโลราโด  นอกจากนี้ยังมีอนุสรณ์สถานแห่งชาติ (National Monument) อีก 21 แห่ง ซึ่งเป็นรูปแบบการคุ้มครองที่เกิดขึ้นได้ง่ายกว่า เพราะสามารถกำหนดโดยกฤษฎีกาที่ประธานาธิบดีเป็นผู้ลงนามภายใต้รัฐบัญญัติว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินทางโบราณคดี (กฎหมายฉบับนี้ผ่านรัฐสภาเมื่อปี 1906) ซึ่งประธานาธิบดีทีโอดอร์ โรสเวลต์ นำมาใช้อย่างแข็งขันในช่วงสามปีสุดท้ายของการดำรงตำแหน่ง รายชื่ออนุสรณ์สถานแห่งชาติรุ่นแรก ได้แก่ เดวิลส์ทาวเวอร์ ชาโกแคนยอน มิวเออร์วูดส์ และแกรนด์แคนยอน สิ่งที่ประเทศนี้ยังไม่มีเมื่อปี 1916 แต่ตระหนักดีว่าเป็นสิ่งจำเป็นในเวลานั้นก็คือ นิยามที่เห็นพ้องต้องกันของคำว่าอุทยานแห่งชาติ ภายใต้การกำกับดูแลของหน่วยงานเพียงหนึ่งเดียว ในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน […]

จับชีพจรแห่งปฐพี

เรื่อง ปีเตอร์ มิลเลอร์ แค่ภาพจากหน้าต่างก็แย่พอแล้ว ขณะเครื่องบินวิจัยของเขาบินผ่านแนวป่าสนซีคัวยายักษ์ในแคลิฟอร์เนีย เกรก แอสเนอร์ มองเห็นความเสียหายที่เกิดจากภัยแล้งยาวนานสี่ปี แต่เมื่อผละจากหน้าต่างไปดูจอภาพในห้องปฏิบัติการลอยฟ้า สิ่งที่เห็นยิ่งน่าตกใจกว่า หลายจุดในป่าเป็นสีแดง “แสดงถึงความเครียดขั้นรุนแรงครับ” เขาว่า ภาพดิจิทัลเหล่านี้มาจากระบบกราดตรวจสามมิติ (3-D Scanning System) ที่แอสเนอร์ นักนิเวศวิทยาสังกัดสถาบันคาร์เนกีเพื่อวิทยาศาสตร์ (Carnegie Institution for Science) เพิ่งติดตั้งในเครื่องบินใบพัดของเขา  ระบบจะกราดแสงเลเซอร์สองลำไปยังหมู่ไม้ ขณะที่กล้องสเปกโทรมิเตอร์คู่สร้างโดยห้องปฏิบัติการไอพ่นหรือเจพีแอล (Jet Propulsion Laboratory: JPL) ขององค์การนาซา ซึ่งคอยบันทึกแสงแดดหลายร้อยความยาวคลื่น ตั้งแต่ย่านที่ตาเห็นถึงแสงอินฟราเรดที่สะท้อนขึ้นมาจะเผยรายละเอียดองค์ประกอบทางเคมีของต้นไม้ถึงขนาดที่สามารถระบุชนิดของต้นไม้แต่ละต้น และแม้กระทั่งบอกได้ว่าไม้ต้นไหนดูดซึมน้ำไว้เท่าใด อันเป็นเครื่องบ่งชี้ถึงสุขภาพ จากแผนสีที่เขาเลือกใช้วันนั้นแสดงว่า ต้นไม้ที่ขาดน้ำจะเห็นเป็นสีแดงสด ภาพอาจดูน่ากลัว แต่นี่คือแนวทางใหม่สำหรับการมองโลก “ระบบนี้ผลิตแผนที่ซึ่งบอกเราเกี่ยวกับระบบนิเวศได้ภายในการบินผ่านเที่ยวเดียว มากกว่าที่การทำงานภาคพื้นดินทั้งชีวิตอาจจะสร้างได้นะครับ” แอสเนอร์เขียนในภายหลัง และหอสังเกตการณ์ลอยฟ้าคาร์เนกีของเขาก็เป็นเพียงแนวหน้าของกระแสที่กำลังมาแรงเท่านั้น เทคโนโลยีเซนเซอร์ที่ล้ำยุคเป็นเครื่องมือที่ดีขึ้นเรื่อยๆในการติดตามสัญญาณชีพของโลก เมื่อปี 2014 ต่อต้นปี 2015 องค์การนาซาส่งภารกิจสำคัญห้าภารกิจขึ้นสู่อวกาศเพื่อเฝ้าติดตามและสังเกตการณ์โลก (สองภารกิจคือการติดตั้งอุปกรณ์ใหม่บนสถานีอวกาศ) ทำให้จำนวนรวมกลายเป็น 19 ภารกิจ  องค์การอวกาศจากบราซิล จีน […]