นักบินหญิง เหล่านี้ทลายกำแพงของวงการการบิน - National Geographic

นักบินหญิงเหล่านี้ทลายกำแพงของวงการการบิน

นักบินหญิง เหล่านี้ทลายกำแพงของวงการการบิน

Babs Ambrose ผู้ซึ่งเป็นแม่ของลูก 5 คน และเป็นคุณยายของหลานอีก 8 คน เธอเป็นเจ้าของ Stono Farm Market and Tomato Shed Café ฟาร์มผักออร์แกนิค บนเกาะจอห์น ในรัฐเซาท์แคโรไลนา ทั้งยังเป็นผู้ก่อตั้งองค์กรไม่แสวงผลกำไรที่มุ่งสอนการตลาดให้แก่บรรดาผู้ประกอบการหญิงในรัสเซีย เธอเคยเป็นนายกเทศมนตรีด้วย แต่ความรับผิดชอบสูงสุดในชีวิตคือการที่เธอเป็นนักบิน ซึ่งมีใบอนุญาตการบินที่ถูกต้องตามกฎหมาย

ที่ฟาร์มของเธอมีถนนลูกรังกว้างๆ ซึ่งตั้งอยู่กลางฟาร์ม มันถูกเรียกว่า “รันเวย์” เพราะว่ามันคือรันเวย์จริงๆ ซึ่ง Babs บอกว่าการได้ขึ้นบินทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวา เป็นอิสระ และรู้สึกว่าเป็นความประสบความสำเร็จในฐานะลูกผู้หญิง

ในขณะเดียวกัน Babs ก็ไม่ได้เป็นคนเดียวที่ได้สัมผัสความรู้สึกเช่นนั้น เพราะในวงการนักบินทุกวันนี้มีนักบินเฉลี่ยประมาณ 3 เปอร์เซ็นต์ที่เป็นผู้หญิง ตั้งแต่ Valentina Tereshkova, Bessie Coleman ไปจนถึง Amelia Earhart ดูเหมือนว่านักบินหญิงเหล่านี้สามารถทลายกำแพงของภาพจำเดิมๆ ที่คนส่วนมากมักจำกัดความสามารถของผู้หญิงในหลายๆ เรื่องลงได้

นักบินหญิง
Bessica Raiche กับเครื่องบินของเธอ

นักบินหญิง Bessica Raiche เป็นนักภาษาศาสตร์, ศิลปิน, ทันตแพทย์ และเป็นผู้หญิงอเมริกันคนแรกที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้าน สูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา นอกจากนั้นในปี 1910 เธอยังกลายมาเป็นผู้หญิงอเมริกันคนแรกที่สามารถบินเดี่ยว ด้วยเครื่องบินประดิษฐ์เองในห้องนั่งเล่นที่เธอทำจากผ้าแพร ไม้ไผ่ และลวด

สมญานาม “Speed Queen” หรือ Jacqueline Cochran เธอเกิดเมื่อปี 1906 และเป็นนักบินหญิงคนแรกที่แก้ปัญหาเสียงของอากาศยานได้ ทั้งยังบินได้สูงกว่า 20,000 ฟุต โดยไม่ใช้หน้ากากออกซิเจน และในปี 1980 เธอก็กลายมาเป็นนักบินที่มีสถิติความเร็ว, ระยะทาง และความสูงมากที่สุดเมื่อเทียบกับนักบินคนอื่นๆ ไม่ว่าชายหรือหญิง

Willa Brown เป็นผู้หญิงผิวสีคนแรกที่ได้เป็นนักบินสหรัฐฯ ทั้งยังเป็นเจ้าหน้าที่อเมริกันเชื้อสายแอฟริกันคนแรกในองค์กร Civil Air Patrol ของสหรัฐฯ และที่มากกว่านั้นก็คือ เธอเป็นผู้หญิงผิวสีคนแรกที่ได้นั่งในสภาคองเกรส

ณ สนามบิน Will Rogers World ในโอคลาโฮมาซิตี พิพิธภัณฑ์ 99s Museum of Women Pilots จัดแสดงความเคารพ และรำลึกถึงประวัติศาสตร์แห่งความสำเร็จของนักบินหญิงผู้กล้าหาญ ด้วยเนื้อที่ของสถานที่จัดงานขนาดมากกว่า 5,000 ตารางฟุต  พิพิธภัณฑ์ยังจัดให้มีกิจกรรมเสวนาแลกเปลี่ยนความคิด การจำลองการบิน และบันทึกเหตุการณ์ที่น่าจดจำของ เอมีเลีย เอียร์ฮาร์ต นักบินหญิงคนแรกที่บินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งรวมถึงแว่นที่เธอใส่ขณะบิน และใบอนุญาตการบินของเธอก็ถูกนำมาจัดแสดงด้วย

นักบินหญิง
เอมีเลีย เอียร์ฮาร์ตหายสาบสูญไปอย่างลึกลับเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ปี 1937 เหนือน่านน้ำมหาสมุทรแปซิฟิก ในระหว่างทำการบินรอบโลก

เอียฮาร์ตคือประธานคนแรก และผู้ก่อตั้งสมาคม Ninety-Nines องค์กรนักบินหญิงระหว่างประเทศ ที่เริ่มต้นในปี 1929 ภายใน Curtiss Airport hangar สนามบินเล็กๆ ของหมู่บ้าน Valley Stream นครนิวยอร์ก (ในเวลานั้นชุดน้ำชาต้อนรับสมาชิกของพวกเขาถูกเสิร์ฟจากกล่องใส่อุปกรณ์) ปัจจุบันสมาคม Ninety-Nines ยังคงดำเนินงานอยู่ ซึ่งนับเป็นเวลาเกือบ 90 ปี แล้วตั้งแต่ก่อตั้ง นอกเหนือจากพิพิธภัณฑ์ ภายในมีกิจกรรมสำหรับผู้หญิงที่ไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการบินได้ทดลองบินเป็นครั้งแรก เพื่อเสริมทักษะการสร้าง มีเกมการแข่งขัน ตลอดจนเปิดโอกาสให้ผู้เข้าชมได้ลองขึ้นบินจริงกับ “49 ½’s” (สมาชิกของสมาคม Ninety-Nines)

ในทศวรรษที่ 1970 สมาคมย้ายจากนิวยอร์ก ไปยังโอคลาโฮมา สถานที่ที่เป็นจุดศูนย์กลางของสมาชิกนักบินจาก 50 รัฐ และจากประเทศอื่นมากกว่า 30 ประเทศ โอคลาโฮมาซิตีอยู่ไม่ไกลจากเมืองอัทชิสัน ในรัฐแคนซัส สถานที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เอมีเลีย เอียร์ฮาร์ต ในบ้านเกิดเธอ และยังมีเทศกาลเอมีเลีย เอียร์ฮาร์ตที่ถูกจัดทุกฤดูร้อน ช่วงสัปดาห์ที่สามของเดือนกรกฎาคม ในขณะที่กิจกรรม 99’s First Fundraising Hangar Dance จะถูกจัดในวันที่ 29 กันยายน 2018 ที่ Sundance Airpark ในเมืองยูคอน รัฐโอคลาโฮมา ภายในงานประกอบไปด้วยการแสดงดนตรีสดสไตล์แจ๊ส การแสดงเต้น และการประกวดแต่งตัวสไตล์ แฟชั่นยุค 40 โดยรายได้จะถูกนำไปปรับปรุงพิพิธภัณฑ์ ซ่อมบำรุงนิทรรศการ ตลอดจนเทคโนโลยีต่างๆ นอกจากนั้น Ninety-Nines ยังย้ำเตือนผู้หญิงทั่วโลกที่ถูกกีดกันจากอาชีพการบิน ให้ระลึกไว้เสมอว่าท้องฟ้ามันกว้างใหญ่ และยังมีพื้นที่เหลือสำหรับพวกเธออยู่เสมอ

เรื่อง Caitlin Etherton

 

อ่านเพิ่มเติม

ใครคือผู้หญิงที่มีอำนาจมากที่สุดในประวัติศาสตร์

 

เรื่องแนะนำ

เมืองใต้ดินในปักกิ่ง

ชมบรรยากาศภายในเคหะสถานใต้ดิน อดีตหลุมหลบภัยนิวเคลียร์ที่ปัจจุบันกลายมาเป็นที่พักราคาถูกแก่บรรดานักศึกษาและชนชั้นแรงงาน ในกรุงปักกิ่ง

นักบินหญิงเหล่านี้ทลายกำแพงของวงการการบิน

ทุกวันนี้ในวงการนักบินทั่วโลก มีผู้หญิงเพียงแค่ 3% เท่านั้น และย้อนกลับไปในอดีตนักบินหญิงเหล่านี้คือแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งย้ำให้ทุกคนเห็นว่าท้องฟ้ามีที่กว้างพอสำหรับผู้หญิง

บททดสอบลูกผู้ชาย “หน่วยซีล”

ชมภาพถ่ายแห่งความทรงจำของโปรแกรมฝึกที่ว่ากันว่าโหดที่สุด ก่อนที่ลูกผู้ชายคนหนึ่งจะได้กลายเป็น "หน่วยซีล" หน่วยรบพิเศษของทุกเหล่าทัพเต็มตัว

ภาพความกลัวจากในบ้านผีสิงเหล่านี้ ทำอดขำไม่ได้

เรื่อง เรเชล บราวน์ กล้องดักถ่ายภาพเป็นอุปกรณ์สำคัญสำหรับบรรดานักวิทยาศาสตร์ผู้ทำการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับสัตว์ป่า พวกเขามักจะติดตั้งกล้องเหล่านี้ไว้ตามเส้นทางเดินของสัตว์ เพื่อให้ได้ภาพถ่ายตามธรรมชาติของมัน กล้องเหล่านี้ถูกควบคุมด้วยรีโมทเซ็นเซอร์ระยะไกล จึงใช้ได้ดีกับผู้ล่าอันตรายอย่างเสือจากัวร์ หรือใช้ในการติดตามพฤติกรรมโดยไม่ต้องรบกวนสัตว์ เช่นการรุมกินซากสัตว์ของฝูงอีแร้ง และเช่นเดียวกัน เทคโนโลยีนี้กำลังถูกนำมาใช้จับภาพความหวาดกลัวของผู้คน ที่บ้านผีสิง The Nightmares Fear Factory บ้านผีสิงชื่อดังในเมืองไนแอการาฟอลส์ ของแคนาดา ผู้เปิดให้บริการความขนหัวลุกมานานกว่า 30 ปี ในกลางทศวรรษที่ 20 Frank LaPenna เจ้าของกิจการได้แรงบันดาลใจจากกล้องถ่ายภาพบนรถไฟเหาะ เขาจึงตั้งใจว่าจะนำไอเดียเดียวกันนี้มาบันทึกภาพความหวาดกลัวของบรรดาลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการเอาไว้ “ในตอนแรกผมยืนอยู่ในความมืด มีกล้องดิจิตอลตัวจิ๋วในมือคอยจับภาพผู้คนที่กำลังหวาดกลัว” เขาอธิบาย “จากนั้นผมจะวิ่งลงไปที่ลอบบี้ เอาเมมการ์ดออกจากกล้องเสียงเข้าคอมพิวเตอร์ และโชว์ภาพที่ถ่ายได้ขึ้นจอมอนิเตอร์ให้คนที่เพิ่งออกมาจากบ้านผีสิงได้เห็น” LaPenna ทำแบบนี้จนเมื่อเขาได้รู้จักกับเทคโนโลยีใหม่นั่นคือกล้องดักถ่ายภาพ ซึ่งจะบันทึกภาพอัตโนมัติ ด้วยเซนเซอร์ ยกตัวอย่างเช่น เมื่อสัตว์ตัวนั้นๆ เดินผ่านอินฟาเรดที่ดักไว้ เขาออกแบบในรูปแบบที่คล้ายกันเพียงแต่ว่าเปลี่ยนจากอินฟาเรดเป็นปฏิกิริยาของผู้คนที่ตกใจเป็นสิ่งกระตุ้นให้กล้องทำงานแทน ด้วยวิธีนี้ช่วยให้เขาได้ภาพถ่ายของผู้คนกว่า 550 ภาพต่อวัน และบ้านผีสิงนี้เปิดทุกวันฉะนั้นในแต่ละปีเขาจึงมีภาพถ่ายที่รวบรวมเอาไว้หลายแสนภาพเลยทีเดียว ซึ่งในปี 2011 ภาพถ่ายเหล่านี้ถูกอัพโหลดขึ้นเว็บไซต์ของบ้านผีสิง เพื่อดึงดูดผู้ที่สนใจอยากลิ้มลองความสยองขวัญให้เข้ามาใช้บริการกันมากขึ้น แม้ว่าจะแตกต่างจากกล้องดักถ่ายภาพสัตว์ที่ให้ประโยชน์ทางวิทยาศาสตร์ แต่คิดดูอีกที มองไปที่รูปถ่ายเหล่านี้ เราทุกคนล้วนคือสัตว์ที่เมื่ออะดรีนาลีนพลุ่งพล่านจากความกลัว ปฏิกิริยาที่แสดงออกมาผ่านภาพถ่ายจึงเป็นสัญชาตญาณล้วนๆ […]