สเก็ตบอร์ด กีฬาที่ถือกำเนิดในเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียมีอิทธิพลไปทั่วโลกได้อย่างไร

สเก็ตบอร์ด: กีฬาเหินหาว

การเล่น สเก็ตบอร์ด ที่ถือกำเนิดในเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียยกระดับจากกีฬาชายขอบ

ขึ้นมามีอิทธิพลต่อภูมิทัศน์เมืองและวัฒนธรรมทั่วโลกได้อย่างไร

บ่ายวันจันทร์แดดสดใสที่เวนิสบีชในแคลิฟอร์เนีย หนุ่มร่างสูงสวมเสื้อยืด กางเกงทรงหลวม กระโดดข้ามราวของสนามสเก็ตแล้วปล่อย สเก็ตบอร์ด ของเขาตกกระทบผิวคอนกรีต  ก่อนใช้เท้าซ้ายเหยียบขึ้นแผ่นกระดานไม้ที่ว่าแล้วไถไปตามขอบนอกของสนามพร้อมเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ เขารูดลงไปในโบวล์ลาดลึกหนึ่งในสองแอ่งของสนามแล้วพุ่งกลับขึ้นไปยังขอบอีกฟากเมื่อใกล้จะถึงแพลตฟอร์มเขากระโดดลอยตัวขึ้นไปใช้ส้นเท้าข้างที่วางด้านหลังหมุนบอร์ด 360 องศา ก่อนจะลงถึงพื้นแพลตฟอร์มเป็นท่าพลิกแพลงที่เขาทำซ้ำอีกครั้ง ตอนเหินจากปลายแพลตฟอร์มฝั่งนั้นลงมาบนทางเท้า

เขาชื่อชอน เดวิส และตั้งแต่อายุแปดขวบ เขาคิดว่าตัวเองเป็นนักสเก็ตบอร์ดเหนือสิ่งอื่นใด จากเนเพอร์วิลล์ รัฐอิลลินอยส์ เขาย้ายมาอยู่ลอสแอนเจลิสเมื่อปีที่แล้ว อาศัยนอนตามโซฟาบ้านคนรู้จัก บางช่วงนอนในรถตัวเอง ทั้งหมดนี้ก็เพื่อจะได้มาอยู่ที่นี่ในเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ถิ่นกำเนิดของกีฬาชนิดนี้

สเก็ตบอร์ด, กีฬากลางแจ้ง, เอาต์ดอร์, เด็กบอร์ด, เล่นบอร์ด
ผู้คนมาชุมนุมที่สนามสเก็ตเวนิสบีชเพื่อชมลีลาผาดโผนของนักสเก็ตบอร์ดอย่างชอน เดวิส ที่เห็นในภาพ ชายหนุ่มวัย 22 ปีผู้นี้ย้ายจากอิลลินอยส์มาอยู่แคลิฟอร์เนียเมื่อปีที่แล้ว เพื่อเดินตามเส้นทางฝันที่จะเป็นนักสเก็ตมือโปรในถิ่นกำเนิดและเมืองหลวงของกีฬาชนิดนี้

จากกิจกรรมอดิเรกในย่านท้องถิ่นกลายมาเป็นกีฬาที่ได้แรงส่งขึ้นมาท่ามกลางภาพโต้คลื่นของแคลิฟอร์เนียในทศวรรษ 1950 ปัจจุบัน การเล่นสเก็ตบอร์ดเป็นกีฬากระแสหลักและแพร่หลายไปทั่วโลกคติที่ว่าใครๆ ก็เล่นกีฬาชนิดนี้ได้ทำให้มันได้รับความนิยมล้นหลาม ในเซี่ยงไฮ้ไปจนถึงเซาเปาลูและเฮลซิงกิ หรือแม้แต่กรุงคาบูล กีฬาสเก็ตบอร์ดมีภาษาของตัวเองไว้ใช้เรียกท่าต่างๆ (เฟกกี, เวิร์ต, คิกฟลิป, ออลลี) มีเหล่าบิดาผู้ก่อตั้ง (ซึ่งรวมถึงโทนี อัลวา, สตีฟ คาแบลเลโร และโทนี ฮอว์ก) มีวารสารบันทึกสถิติ (Thrasher ซึ่งตั้งอยู่ในแซนแฟรนซิสโก) มีภาพยนตร์ประวัติความเป็นมาฉบับสมบูรณ์ที่สุด (สารคดีปี 2001 เรื่อง Dogtown and Z-Boys กำกับโดยตำนานของวงการสเก็ตบอร์ด สเตซี เพราลทา บรรยายโดยชอน เพนน์) และมีคนดังๆ เล่นเป็นกีฬาอดิเรก (จัสติน บีเบอร์, รีฮ์อานนา, ลิลเวยน์, ไมลีย์ไซรัส)

โอเชียน ฮาวล์ อดีตนักสเก็ตบอร์ดระดับมือโปร และปัจจุบันเป็นรองศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์เล่าว่า จากที่เคยถูกมองว่าเป็น “ปัญหาเรื้อรังสำหรับเหล่าภูมิสถาปนิก นักวางผังเมือง และเจ้าของตึกต่างๆ” ปัจจุบันนักสเก็ตบอร์ดกลายเป็นผู้สนับสนุนอย่างไม่เป็นทางการของการวางผังและออกแบบเมือง

กีฬากลางแจ้ง, เอาต์ดอร์, เด็กบอร์ด, เล่นบอร์ด
โฮเซ เอ. เรนดอน รูดสเก็ตขึ้นทางลาดที่เวนิสบีช ที่ซึ่งความใฝ่ฝันถึงความรุ่งโรจน์อาจนำไปสู่การแข่งขันระดับโปรและการสนับสนุนเชิงธุรกิจ แต่ตามคำบอกเล่าของแม็กดาวล์ เจ้าของร้านริปซิตีสเก็ตส์ เด็กสเก็ตตัวจริงไม่สนใจไล่ตามเกียรติยศรางวัลพรรค์นี้ “พวกเขาแค่อยากเล่นสเก็ต” เขาว่า

ความสำคัญของกีฬาสเก็ตบอร์ดได้รับการยืนยันอย่างสิ้นข้อสงสัย และเท่ากับเป็นการยอมรับโดยปริยายว่าต้องการดึงดูดผู้ชมวัยหนุ่มสาว เมื่อการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จะมาถึงมีแผนเพิ่มกีฬาใหม่ไว้ในรายการด้วย นั่นคือ การแข่งขันสเก็ตบอร์ดชายและหญิง ประเภทสตรีตและประเภทลาน ประเภทแรกจะแข่งในสนามที่ประกอบด้วยขั้นบันได ราวจับ ขอบฟุตบาท และองค์ประกอบตามลักษณะเมืองแบบอื่นๆ ส่วนประเภทหลังสนามจะเป็นพื้นที่ลดเลี้ยวประกอบด้วยโพรงหลุมและแอ่งโบวล์

เรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจ : เชนที่เห็นไม่เป็นอย่างที่คิด

ห่างจากเวนิสบีชลงไปทางใต้สองชั่วโมงทางรถยนต์ ในเมืองชายทะเลชื่อเอนซินีทัส ผมได้เจอกับไบรซ์ เวตสทีน เด็กสาววัย 16 ปี ในสนามหลังบ้านของเธอ เธอกำลังสเก็ตเลี้ยงตัวไปบนทางลาดส่วนตัวของเธอ

ในฐานะวัยรุ่นคนหนึ่ง เวตสทีนดูเหมือนเพื่อนร่วมรุ่นอื่นๆ ทั่วไป เธอหัวเราะคิกคักแก้ขวยเป็นช่วงๆ พูดติดๆ ขัดๆ และเงอะงะเล็กน้อย แต่เธอจะกลายเป็นจอมพลังทันทีเมื่อเหยียบบนบอร์ด ไม่ว่าจะในมหาสมุทรแปซิฟิก หรือบนพื้นคอนกรีต ตั้งแต่อายุห้าขวบ เธอเล่นทั้งกระดานโต้คลื่นและสเก็ตบอร์ด จนอายุแปดขวบเธอก็เล่นทั้งอย่างในระดับแข่งขัน เพราะเลือกไม่ได้ว่าชอบอย่างไหนมากกว่า จนกระทั่งเมื่อสามปีที่แล้ว เธอจึงรู้ตัวว่า การโต้ตอบกับธรรมชาติบนเกลียวคลื่นไม่สามารถเติมเต็มความต้องการสร้างสรรค์ในตัวเธออย่างที่การเล่นสเก็ตบอร์ดสนองตอบได้

สเก็ตบอร์ด, กีฬากลางแจ้ง, เอาต์ดอร์, เด็กบอร์ด, เล่นบอร์ด
ริปซิตีสเก็ตส์ในแซนตามอนิกาเป็นร้านที่วงการสเก็ตบอร์ดทั่วโลกยกย่อง เปิดจำหน่ายอุปกรณ์กีฬาสเก็ตบอร์ดมาตั้งแต่ปี 1978 “บ่อยเลยครับที่พวกเด็กๆลงจากเครื่องบินมา ต้องแวะมาที่นี่ก่อนจะไปโรงแรมด้วยซ้ำ” จิม แม็กดาวล์ (ในภาพ) หนึ่งในเจ้าของร้านกล่าว

นอกจากนี้ เวตสทีนอธิบายว่า “สำหรับการโต้คลื่น เราต้องพึ่งโชคหรือปล่อยชะตาให้อยู่ในกำมือของธรรมชาติเป็นอย่างมาก” ในปี 2019 เธอโด่งดังเป็นจุดสนใจเมื่อคว้าตำแหน่งแชมป์แห่งชาติในสหรัฐอเมริกา ในการแข่งขันสเก็ตบอร์ดหญิงประเภทลานมาได้ เวตสทีนเป็นนักสเก็ตบอร์ดหญิงที่โดดเด่นในวงการกีฬาซึ่งขับเคลื่อนโดยพวกผู้ชายจอมวางก้ามมาตั้งแต่แรกเริ่ม ข้อเท็จจริงนี้เผยถึงโอกาสสำหรับผู้หญิง รวมทั้งความท้าทายต่างๆ ที่จะตามมาด้วย

เวตสทีนเองยังเรียนหนังสืออยู่ ความกังวลอันดับแรกของเธอไม่ใช่ความอยู่รอดทางการเงิน แต่เป็นเรื่องที่อาจถูกไล่ออกเพราะขาดเรียนมากเกินไประหว่างเดินทางไปแข่งขันที่บราซิล สวีเดน เปรู และจีน

สเก็ตบอร์ด, กีฬากลางแจ้ง, เอาต์ดอร์, เด็กบอร์ด, เล่นบอร์ด
วีนัสของบอตติเชลลีถูกเปลี่ยนบทเป็นเทพธิดานักสเก็ต ใน “เวนิสไคเนซิส” (Venice Kinesis) ภาพเขียนบนกำแพงวาดโดยริปครงก์ ในปี 2010 เป็นหนึ่งในงานศิลปะสาธารณะที่เพิ่มความสดใสให้ทางเดินไม้ริมเวนิสบีช ตลอดแนวถนนติดทะเลอันโด่งดังทอดยาวราว 1.5 กิโลเมตรนี้ ผู้มาเยือนซื้อหาสินค้าที่ระลึก เช่ากระดานสเก็ต และดื่มโปรตีนเชค

นักสเก็ตบอร์ดในเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียเป็นสถาปนิกติดล้อ ผู้สร้างนิยามใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าให้แก่ภูมิทัศน์เมืองของตนที่ซีดจางเพราะแดดเลีย การได้เห็นชาวสเก็ตบอร์ดเล่นกีฬาที่ตอนนี้เป็นกีฬาโอลิมปิกแล้วบนเวนิสบีชไปตามเส้นทางของพวกเขาเอง เท่ากับได้เป็นประจักษ์พยานรู้เห็นบางสิ่งที่ไร้กาลเวลาพอๆ กับเกลียวคลื่นมหาสมุทรแปซิฟิก  เป็นแรงขับของมนุษย์ที่จะท้าทายกฎธรรมชาติแห่งจักรวาล และแน่นอน ต้องดูเท่ตอนที่เล่นด้วย

เรื่อง: โรบิตร์ เดรเพอร์
ภาพถ่าย: ดินา ลิทอฟสกี


สามารถอ่านเนื้อหาแบบสมบูรณ์ได้ในนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย เดือนมิถุนายน 2563 สามารถสั่งซื้อได้ทาง https://www.naiin.com/product/detail/505767

เรื่องแนะนำ

สถานที่รับทำ มัมมี่ – เพราะคนตายนั้นเป็นเงินเป็นทอง

สถานประกอบพิธีศพและเตรียมศพทำ มัมมี่ แห่งหนึ่งที่ขุดพบใกล้กับกรุงไคโร มีนักบวชเป็นผู้ประกอบการที่ช่ำชอง โดยเสนอขายแพ็กเกจพิธีฝังศพหลากหลายแบบให้ลูกค้าเลือกตามงบประมาณที่มี เดือนกรกฎาคม ปี 2018 ทีมนักโบราณคดีขุดพบสถานประกอบพิธีศพและเตรียมศพทำ มัมมี่ ของอียิปต์โบราณ ลึกลงไปใต้ผืนทรายของเมืองซักการา นครป่าช้า (necropolis) หรือเมืองคนตาย ที่แผ่กว้างบนฝั่งแม่น้ำไนล์ ห่างจากกรุงไคโรไปทางใต้ราว 20 กิโลเมตร การค้นพบครั้งนี้กลายเป็นข่าวพาดหัวไปทั่วโลก ในช่วงสองปีหลังจากนั้น การวิเคราะห์สิ่งที่ค้นพบและการค้นพบใหม่ๆ ในปล่องใกล้เคียงอีกแห่งที่ทอดลง สู่คูหาฝังศพจำนวนมาก เผยขุมทรัพย์ข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจจัดพิธีศพในอียิปต์โบราณ เป็นเวลาหลายศตวรรษมาแล้ว ที่วงการโบราณคดีในดินแดนแห่งฟาโรห์มุ่งเน้นไปที่การค้นพบจารึกและศิลปวัตถุจากสุสานหลวงมากกว่า มองหารายละเอียดชีวิตประจำวันทั่วไป สถานประกอบพิธีศพและเตรียมศพทำมัมมี่น่าจะมีอยู่ในนครป่าช้าต่างๆ ทั่วอียิปต์ แต่หลายแห่งถูกมองข้ามโดยนักขุดค้นหลายชั่วรุ่นที่ต่างเร่งขุดให้ถึงคูหาฝังศพเบื้องล่าง ปัจจุบัน การค้นพบที่ซักการาทำให้เป้าหมายของนักขุดค้นเปลี่ยนไป เมื่อหลักฐานทางโบราณคดีที่บอกเล่าถึงอุตสาหกรรมจัดพิธีศพอย่างเป็นล่ำเป็นสันได้รับการเปิดเผยและบันทึกไว้อย่างละเอียดเป็นครั้งแรก “หลักฐานที่เราค้นพบเผยว่า ผู้ประกอบพิธีศพมีหัวคิดหลักแหลมทางธุรกิจมากครับ” รามาดาน ฮุสเซน นักไอยคุปต์วิทยาที่มหาวิทยาลัยทือบิงเงินในเยอรมนี กล่าวและเสริมว่า “พวกเขาฉลาดมากในเรื่องเสนอทางเลือก” ถ้าหน้ากากฝังศพหรูหราทำจากทองคำและโลหะเงินฟังดูแพงไป คุณอาจได้รับข้อเสนอให้เลือกแบบ “ปูนพลาสเตอร์สีขาวปิดทอง” แทน ฮุสเซนกล่าว มีเงินไม่พอจะเก็บรักษาเครื่องในของคุณในโถหินอะลาบาสเตอร์แวววาวใช่ไหม ไม่เป็นปัญหา เรามีโถดินเผาลงสีงามๆ ให้เลือก “ที่ผ่านมาเราได้แต่อ่านเรื่องนี้จากบันทึก [โบราณ]” ฮุสเซนกล่าว “แต่ตอนนี้ เรามีบริบทจริงๆ […]

ทำความรู้จักกับพยาบาลหุ่นยนต์แห่งรพ.มงกุฎวัฒนะ

ทำความรู้จักกับ พยาบาลหุ่นยนต์ แห่งรพ.มงกุฎวัฒนะ R1, R2 และ R3 คือชื่อของพยาบาลสามสาวที่ทำงานอย่างขยันขันแข็งและเป็นที่สนใจแก่บรรดาผู้มาใช้บริการยังโรงพยาบาลมงกุฎวัฒนะในช่วงเดือนที่ผ่านมา พวกเธอทำงานวันละ 12 ชั่วโมงโดยไม่มีวันหยุด เธอทำได้อย่างไร? เหตุผลที่อยู่เบื้องหลังหาใช่เงินเดือนสูงหรือความมุ่งมั่นเกินร้อยในอาชีพ แต่เพราะว่าพวกเธอเป็นหุ่นยนต์ เรียกได้ว่าโรงพยาบาลมงกุฏวัฒนะเป็นโรงพยาบาลแรกที่มีพยาบาลเป็นหุ่นยนต์ พวกเธอเป็นหุ่นยนต์นำร่องในโครงการใหญ่ของโรงพยาบาลที่ต้องการนำเอาระบบอัตโนมัติเข้ามาช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่ของบุคลากรตลอดจนเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานให้ดียิ่งขึ้น เพราะเจ้าหน้าที่จะไม่ต้องเสียเวลางานไปกับงานที่ไม่ได้ใช้ความคิดมากนักอีกต่อไป ตัวอย่างเช่น งานล้างหรือฆ่าเชื้ออุปกรณ์ผ่าตัด หรืองานขนส่งข้าวของต่างๆ ในอนาคตทางโรงพยาบาลมีแผนที่จะใช้หุ่นยนต์เข้ามาทำงานในส่วนต่างๆ มากยิ่งขึ้น หากคุณผู้อ่านท่านใดมีโอกาสแวะเวียนไปใช้บริการก็อย่าลืมเข้าไปทักทายและฟังเสียงหวานๆ จากพวกเธอกัน   อ่านเพิ่มเติม โลกอนาคต : หรือนี่คือโฉมหน้าของเมืองในอีกร้อยปีข้างหน้า

แอนน์ บุญช่วย ตัวละครใหม่ เชื้อสายไทย ในโลกแห่งดิสนีย์

(ภาพปก) แอนน์ บุญช่วย ตัวละครใน แอมฟิเบีย (Amphibia) แอนิเมชันเรื่องใหม่ของดิสนีย์ มีเชื้อสายไทย ในภาพเธอกำลังต้อนรับเหล่าผองเพื่อนสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่เข้ามาใช้บริการร้านอาหารไทยของเธอ ขอบคุณภาพจาก https://www.youtube.com/watch?v=iC71sCG52H8 หลังจากที่แอนิเมชันดิสนีย์ได้สร้างตัวละครหญิงที่มีหลากหลายเชื้อชาติเข้าไปอยู่ในใจผู้ชมตลอดมา ในปี 2019 ก็ถึงเวลาของตัวละครหญิงเชื้อสายไทยแล้ว เมื่อตอนที่ดิสนีย์ ค่ายภาพยนตร์แอนิเมชันชื่อดังที่เป็นขวัญใจผู้ชมทั้งเด็กและผู้ใหญ่ทั่วโลก ได้เปิดตัวการ์ตูนแอนิเมชันเรื่อง แอมฟิเบีย (Amphibia) ซึ่งมีตัวละครหลักเป็นเด็กสาวลูกครึ่ง ไทย-อเมริกัน นามว่า แอนน์ บุญช่วย (Anne Boonchuay) ทำให้แฟนแอนิเมชันจากค่ายนี้ โดยเฉพาะจากประเทศไทยต่างรู้สึกตื่นเต้นที่กำลังจะมีตัวละครเชื้อชาติใหม่ปรากฏในโลกของดิสนีย์ อาจเป็นไปได้ว่า นี่เป็นความต้องการของทางดิสนีย์ ที่พยายามขยายการนำเสนอเชื้อชาติที่หลากหลายบนโลกใบนี้ เพื่อให้ผู้ชมได้ตระหนักว่า โลกของเราไม่ได้มีเชื้อชาติเพียงแค่ชาวอเมริกันผิวขาว ชาวแอฟริกัน-อเมริกันผิวสี หรือคนจีน ที่มักถูกนำเสนอเป็นภาพตัวแทนของคนเอเชียเท่านั้น พัฒนาการของตัวละคร “ทางเชื้อชาติ” ของดิสนีย์ เมื่อครั้งที่ดิสนีย์เริ่มสร้างตัวละคร สโนว์ไวท์ เจ้าหญิงคนแรกของค่ายขึ้นมาเมื่อช่วงทศวรรษที่ 1930 มาจนถึงช่วงราวทศวรรษ 1980 ผู้ชมดิสนีย์ต่างติดภาพเจ้าหญิงในแบบคนอเมริกันผิวขาวที่ต้องคอยพึ่งพาผู้ชาย หรือเจ้าชายเพื่อให้บรรลุถึงความสุข-ความปรารถนาในชีวิต แม้ว่าจะมีเนื้อเรื่องที่ให้ผู้ชมตราตรึงให้โลกแห่งความฝัน ความรัก และเทพนิยาย แต่ในอีกด้านหนึ่ง ดิสนีย์เองก็ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ว่าสร้างเรื่องราวให้ตัวละครผู้หญิงพึ่งพาเพศชายมากเกินไป และไม่มีความหลากหลายของบุคลิกลักษณะตัวละครมากเท่าที่ควร ดังนั้น ในช่วงทศวรรษที่ […]

สำรวจอาชีพแปลก : คนเล่นงิ้ว

สำรวจอาชีพแปลก : คนเล่นงิ้ว ที่ไหนมีศาลเจ้า ที่นั่นมีงิ้ว อุปรากรนี้เป็นมรดกทางศิลปะและวัฒนธรรมของชาวจีนที่สืบทอดกันมานานหลายพันปี  มีจุดเริ่มต้นจากการแสดงในราชสำนักของจีนที่ต่อยอดพัฒนาเรื่อยมาจนกลายเป็นหนึ่งในภาพแทนวัฒนธรรมหลัก ปัจจุบันงิ้วไม่ได้เล่นให้คนในราชสำนักดูอีกต่อไป หากเป็นการแสดง การละเล่นสำคัญที่เชื่อกันว่าจะทำให้เทพเจ้าที่สถิติอยู่ในศาลเจ้านั้นๆ ได้รับความเพลิดเพลิน พร้อมคาดหวังว่าเทพเจ้าจะนำพาซึ่งความสุขความเจริญกลับมาให้ การแสดงงิ้วเข้ามาสู่ประเทศไทยพร้อมๆ กับการหลั่งไหลเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวจีน งิ้วกลายเป็นเครื่องแสดงถึงซึ่งการเฉลิมฉลองในงานเทศกาลตามศาลเจ้าต่างๆ  ย้อนกลับไปในสมัยรัชกาลที่ 5 ถือได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่เฟื่องฟูที่สุดของงิ้ว มีนักแสดงงิ้วชาวจีนเดินทางเข้ามาเปิดการแสดงในไทยจำนวนมาก ธัชชัย อบทอง ผู้จัดการและนักแสดงจากคณะงิ้วไซ้ ย่ง ฮง เล่าให้ฟังว่า ในสมัยก่อนจะมี “เด็กงิ้ว” คือเด็กที่พ่อแม่นำมาฝากไว้กับโรงงิ้วด้วยเหตุผลหลายประการ เช่น ฐานะยากจน  เด็กๆ เหล่านี้จะกินอยู่หลับนอนที่โรงงิ้ว พร้อมฝึกฝนวิชาไปในตัวจากบรรดาอาจารย์ และเมื่อมีความสามารถพอที่จะแสดงหน้าโรงได้แล้วก็จะได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือน  ปัจจุบันในประเทศไทยไม่มีอาจารย์สอนงิ้วรุ่นใหม่ๆ แล้ว สร้างความกังวลว่าศิลปะการแสดงงิ้วอันเป็นมรดกตกทอดของชาวจีนนี้กำลังเสี่ยงต่อการเลือนหายไปด้วยหลายปัจจัย ทั้งการขาดนักแสดงและผู้ชมรุ่นใหม่ๆ ไปจนถึงการไม่มีโรงเรียนสอนศาสตร์วิชางิ้วอย่างเป็นทางการอย่างที่นาฏศิลป์ไทยมีหลักสูตรการเรียนรู้ระบุไว้ให้เด็กๆ ได้เรียนในโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัย  ปัญหาดังกล่าวเกิดจากการที่คนไทยมองว่าการแสดงงิ้วนั้นไม่ใช่มรดกทางวัฒนธรรมของไทยเอง คนเล่นงิ้วรุ่นเก่าหวังอยากให้คนไทยเชื้อสายจีนรุ่นใหม่ๆ ช่วยกันสืบทอดวัฒนธรรมนี้ให้ยังคงอยู่ต่อไป ในขณะเดียวกันคณะงิ้วเองก็จำต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบไปตามกาลเวลาด้วยเช่นกัน มองไปที่เวที ผู้ชมจะเห็นท่าทางอันแสนพลิ้วไหว ได้ยินเสียงก้องดังกังวานไพเราะ  แต่กว่าจะมาเป็นนักแสดงงิ้วไม่ใช่เรื่องง่าย  ศาสตร์การเล่นงิ้วจำต้องใช้พลังในร่างกายอย่างมหาศาล ทั้งยังต้องฝึกร้อง ฝึกพูดและฝึกท่าทางอยู่หลายปีกว่าจะได้โอกาสแสดงจริง แต่ในมุมของนักแสดงแล้วสิ่งเหล่านี้คุ้มค่าเมื่อแลกกับการมีสถานะเป็นดั่งดาราโทรทัศน์ในสายตาของแฟนๆ งิ้ว และยังได้เดินทางไปท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ–หากคณะที่เขาหรือเธออยู่นั้นโด่งดังและมีงานทั้งปี นักแสดงงิ้วเหล่านี้เป็นใคร? มีจุดเริ่มต้นอย่างไรจึงมาทำอาชีพคนเล่นงิ้วได้? […]