มาริเอะ คนโดะ กูรูการจัดระเบียบ การจัดบ้านแบบครั้งเดียว และการรับมือปัญหาขยะในบ้าน

มาริเอะ คนโดะ กับเคล็ดลับจัดบ้านสุดเจ๋ง และขยะพลาสติกทำอะไรได้บ้าง?

ขณะที่ครอบครัวหนึ่งกำลัง “จัดระเบียบ” ภายในบ้าน พวกเขาพบว่ามีพลาสติกเหลือใช้จำนวนมาก ที่ถูกสะสมมาเป็นเวลานาน ซึ่งจริงๆ แล้วกองพลาสติกเหล่านี้สามารถตีมูลค่าเป็นเงินได้

Rachel Friend และครอบครัวของเธอ พบกับปัญหาในการจัดสิ่งของระเกะระกะในบ้าน ทั้งสามีและลูกทั้งสองถือเป็นสิ่งวิเศษในชีวิตของเธอ มีเพียงบางครั้งที่เธอรู้สึกว่ามันช่างดูวุ่นวายและหยุ่งเหยิงไปหมด เธอมองหาคนที่จะช่วยจัดการกับเรื่องการจัดระเบียบ ดูแลเด็กและทำงานบ้าน ดังนั้นพวกเขาจึงเรียกผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงระดับโลกอย่าง มาริเอะ คนโดะ ซึ่งเรื่องราวชีวิตของเธอได้ถูกหยิบยกมาทำซีรีย์สารคดีการเดินทางของเธอ ที่ฉายบนรายการโทรทัศน์ ชื่อว่า “จัดบ้านเปลี่ยนชีวิตกับ มาริเอะ คนโดะ(Tidying Up with Marie Kondo) ที่เผยแพร่ทางช่องทางอินเทอร์เน็ตเมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา

สาวชาวญี่ปุ่น มาริเอะ คนโดะ ได้ช่วยคนทั่วโลกในเรื่องการกำจัดสิ่งของไม่จำเป็นออกจากบ้านและชีวิตของพวกเขา เมื่อปี 2014 หนังสือ ชีวิตดีขึ้นทุกๆ ด้านด้วยการจัดบ้านเพียงครั้งเดียว (The life-changing magic of tidying up) ของเธอมียอดขายมากกว่า 1.5 ล้านเล่ม และรายการทีวีของเธอมีจำนวนผู้ชมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ครอบครัวและเพื่อนของเธอที่อาศัยอยู่ในลอสแองเจลิส ได้เล่าเรื่องราวมากมายในชีวิตของพวกเขา

“นี่คือประสบการณ์ของการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง สิ่งนี้ทำให้พวกเรามีสติมากขึ้นเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ในชีวิต” เธอกล่าว

วิธีการจัดระเบียบของ คนโดะ คือการคัดสิ่งของที่ไม่จำเป็นออกจากบ้านและชีวิตของคุณ ปกติคนมักจะปล่อยปะละเลยทิ้งของไม่จำเป็น หรือไม่ได้ใช้ไว้ตามแนวหลังตู้เสื้อผ้าเพื่อเก็บให้เป็นที่เป็นทาง นอกจากนี้มันอาจทำให้เกิดการสะสมของกองขยะได้เช่นเดียวกัน

สิ่งของบางอย่างถูกส่งต่อให้กับเพื่อน ครอบครัว หรือบ้านหลังใหม่ที่ต้องการรับบริจาค ซึ่งของบางอย่างก็มักจะถูกโยนทิ้งอย่างไม่แยแส เพื่อให้ไกลหูไกลตาและคอยย้ำเตือนความรู้สึกของจิตใจเมื่อต้องบอกลาของชิ้นนั้น แต่ก็ยังห่างไกลจากความรู้สึกของดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ที่มนุษย์ต่างละเลยที่จะดูแลรักษาไว้อย่างโลกของเรา นับเป็นโชคไม่ดีนักที่โลกไม่มีถังขยะหรือสถานที่สำหรับเก็บของ

คนโดะ
สาวชาวญี่ปุ่น มาริเอะ คนโดะ กูรูเรื่องการจัดระเบียบสิ่งของ ซึ่งซีรีย์สารคดีการเดินทางของเธอ ฉายบนรายการโทรทัศน์ชื่อว่า “จัดบ้านเปลี่ยนชีวิตกับมาริเอะ คนโดะ” (Tidying Up with Marie Kondo) ขอบคุณภาพ: https://www.broadvarieties.com/home/2019/1/25/kondo-is-a-verb

“ฉันมีข้อกังขาสำหรับประเด็นที่ว่า เราจะทำอย่างไรกับของเหลือใช้เหล่านี้” Kate O’Neill ผู้เชี่ยวชาญด้านนโยบายสิ่งแวดล้อมแห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ กล่าวว่า “ความคิดที่ว่าหากนำสิ่งของในบ้านออกไปทิ้งและคิดว่าเดี๋ยวก็มีคนมาจัดการกับของเหล่านี้เองแหละ นั่นเป็นความคิดที่ผิดอย่างมหันต์เลย”

แต่บางคนก็มักจะพ่ายแพ้ให้กับของลดราคา ซึ่งคนที่มีนิสัยเจ้าระเบียบบางคนอาจเคยประสบกับปัญหานี้ แน่นอนว่ามันทำให้เขามีความรอบคอบมากขึ้น และจะตระหนักเสมอว่าเรามีของเหล่านี้เยอะเกินความจำเป็นไหม

ขั้นตอนการจัดระเบียบ

วิธีการจัดระเบียบแบบคนโดะ มีขั้นตอนง่ายๆ เพียงไม่กี่ขั้น ก่อนอื่นคุณจะต้องเก็บของทุกอย่างที่มี รวมถึงเสื้อผ้าทั้งหมด ทั้งเสื้อยืดในฤดูร้อน  และเสื้อคลุมสำหรับฤดูหนาวออกมาทันที เริ่มจากหยิบสิ่งของขึ้นมาทีละชิ้นเพื่อตัดสินใจว่าสิ่งนั้นควรเก็บไว้หรือทิ้งไป อย่างเสื้อกล้ามตัวนี้ “จุดประกายความสุขในตัวคุณหรือเปล่า?” ทำให้คุณเกิดความรู้สึกหรือไม่? ถ้าไม่ คุณแค่คัดมันออกและบอกขอบคุณมันในใจเพราะอย่างน้อยครั้งหนึ่งคุณเคยสวมใส่มัน

คุณควรเริ่มจากเสื้อผ้าเป็นอันดับแรก จากนั้นตามด้วยหนังสือ และกองเอกสาร เช่น แบบฟอร์มภาษี สัญญาเช่า และแฟ้มจัดเก็บอีเมล และสุดท้าย คือ “โคโมโนะ” หรือของจิปาถะต่างๆ ตั้งแต่เครื่องใช้ในครัวไปจนถึงของใช้ส่วนตัวอื่นๆ รวมถึงสิ่งของที่มีคุณค่าทางใจอย่างภาพถ่ายและของที่ระลึก บางคนอาจจะเก็บแม้กระทั่งใบสั่งซื้อสินค้าที่ไม่ได้รับการแก้ไข ในขั้นตอนสุดท้ายของการดำเนินการจนกว่าจะมีคนตรวจสอบจากสิ่งที่ใช้ยืนยันว่าพวกเขาเป็นเจ้าของสินค้าเหล่านี้

คนโดะ
การจัดระเบียบบ้าน คนโดะ บอกว่าคุณควรเริ่มจากการนำเสื้อผ้าทั้งหมดมากองรวมกัน และหยิบขึ้นมาทีละหนึ่งชิ้น เพื่อถามตัวเองว่า “สิ่งนี้จุดประกายอะไรในตัวคุณหรือไม่?” เป็นการตัดสินใจว่าจะเก็บหรือทิ้งมันไป ขอบคุณภาพ: https://www.thisisinsider.com/marie-kondo-tidying-up-does-it-work-mental-health-2019-1

สิ่งของที่มีอยู่เหล่านี้จุดประกายความสุขในตัวคุณหรือไม่ เมื่อสิ่งของอื่นๆ หายไป

แต่มันจะ “หายไปไหน” และจะเกิดอะไรขึ้นที่นั่นล่ะ? เมื่อปรากฏว่ามีสิ่งของเป็นจำนวนมากที่ทำจากพลาสติก

อย่างเช่นครอบครัวของ Friend ที่กำจัดถุงขยะขนาด 30 แกลลอน ได้อย่างน้อย 13 ถุง ในการจัดระเบียบบ้านครั้งใหญ่นี้ ประมาณครึ่งหนึ่ง คือเสื้อผ้า รองเท้า และอุปกรณ์เสริมอื่นๆ ที่ไม่ใช่พลาสติกทั้งหมด ของที่เหลือส่วนมากเต็มไปด้วยของเล่นพลาสติก ภาชนะบรรจุผลิตภัณฑ์ที่หมดอายุแล้ว และของจิปาถะต่างๆ นอกจากนี้ผู้ให้คำปรึกษาชี้แนะว่าสิ่งของที่ไม่ได้ใช้หรือชำรุดแล้ว เช่น ไม้แขวนเสื้อพลาสติก เครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็ก เครื่องใช้ที่แตกหัก และกองขยะอีกล้นหลาม คุณสามารถบริจาคให้กับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับหน่วยบริหารจัดการขยะ ซึ่งขยะสามารถตีมูลค่าเป็นตัวเงินได้

แน่นอนว่าคนรับบริจาคสิ่งของบางคนจะนำมันกลับมาใช้ใหม่ แต่ของที่ชำรุด หรือมีคุณภาพต่ำ มักจะถูกโยนทิ้งอย่างไม่แยแส

บริษัท จัดการขยะมูลฝอย ไม่มีข้อมูลสรุปที่ละเอียดพอสำหรับติดตามผลของปริมาณขยะที่อาจเพิ่มขึ้น หลังจากซีรี่ย์สารคดีของคนโดะ เริ่มฉายออกไป ทั้งนี้องค์กรการกุศลและร้านขายของมือสองจากทั่วโลก รายงานถึงยอดการบริจาคสิ่งของที่เพิ่มขึ้น ตั้งแต่เริ่มมีการฉายรายการทีวี ทั้งนี้ศูนย์กลางรับบริจาคบางแห่งในสหรัฐฯ พบอัตราการเพิ่มขึ้นของยอดบริจาค ในเดือนมกราคม แสดงว่าผู้คนให้ความสนใจกับผลลัพธ์ของการแสดงนี้ถึง 22 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งสูงกว่าปีที่ผ่านมาในฮิวสตัน อีก 20% โรอาโนก และอีก 16 เปอร์เซ็นต์ ในแกรนด์ แรพิดส์ ของออสเตรเลีย องค์กรการกุศลบางแห่งรายงานว่ามีอัตราการเพิ่มขึ้นเกือบ 40% เมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา

หลุดพ้นจากวงจรการซื้อของที่ไม่จำเป็นและไม่เกิดประโยชน์

คนโดะ กล่าวก่อนหน้านี้ว่า เธอหวังว่าวิธีการของเธอจะช่วยให้การจัดบ้านไม่ใช่แค่การจัดบ้าน แต่มันคือการจัดวางความสัมพันธ์ระหว่างตัวเรากับข้าวของที่เรามี เธอบอกว่าหลังจากผ่านขั้นตอนนี้ไปแล้ว คุณจะพบว่าตนเองมีการคิดที่รอบคอบและระมัดระวังมากขึ้น โดยถามตัวเองว่า ตัวเราในปัจจุบันต้องการอะไร  ในที่สุดแล้วคุณจะพบว่าคุณสามารถ ลดการซื้อสิ่งไม่จำเป็นและทิ้งมันน้อยลง

หากพูดถึงปัญหาพื้นฐาน มีคนจำนวนมากในประเทศที่พัฒนาแล้ว ได้รวบรวมสิ่งที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์มากมาย ซึ่งส่วนใหญ่มักถูกออกแบบมาสำหรับการใช้งานเพียงครั้งเดียว หรือเรียกว่าอายุสั้นนั่นแหละ สุดท้ายไม่ช้าหรือเร็วมันก็ถูกทิ้งร้างไปอย่างเปล่าประโยชน์ ในความเป็นจริงแล้ว นักเศรษฐศาสตร์ เล็งเห็นถึงความสัมพันธ์คู่ขนานระหว่างความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจของประเทศ และปริมาณขยะที่เพิ่มขึ้น

คนโดะ
วิธีการซื้อของ มาริเอะ บอกว่า คุณควรตระหนักว่า “คุณมีสิ่งของพวกนี้มากพอหรือยัง?” ซึ่งหากคุณไม่ทำเช่นนั้น อาจทำให้สิ่งของบางอย่างเสียไปอย่างไม่เกิดประโยชน์ ขอบคุณภาพ: https://www.seattletimes.com/life/food-drink/marie-kondoing-my-kitchen-what-a-food-writer-learned-from-a-total-pantry-re-org-with-a-food-waste-expert/

“ปัญหาพื้นฐาน คือเราไม่สามารถลดอัตราการเติบโตของขยะมูลฝอยได้ ซึ่งตัวการสำคัญอาจเกิดจากการอุปโภคบริโภค” Stan Krpan ประธานบริหารของ Sustainability Victoria องค์กรด้านสิ่งแวดล้อมของออสเตรเลียกล่าว “หลายคนบอกว่าการอุปโภคบริโภคเป็นสิ่งที่ดี แต่ถึงกระนั้นเราควรตระหนักถึงค่าใช้จ่าย ซึ่งค่าใช้จ่ายนี้อาจอยู่ในกรณีความเสียหายของสิ่งแวดล้อม”

Jenny Albertini ผู้ก่อตั้งบริษัท Declutter DC และมาริเอะ คนโดะ กูรูเรื่องการจัดบ้าน (หรือที่เรียกว่าคอนมาริ) ที่ผ่านการรับรองพื้นฐาน ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ได้เฝ้ามองลูกค้าของเธอ และตระหนักว่า พวกเขามักจะซื้อ หรือเก็บสะสมสิ่งของต่างๆ มากเกินความจำเป็น “บางทีกระบวนการบางอย่างอาจทำให้พวกเขาเข้าใจมันมากขึ้น โดยถามตัวเองว่า “ทำไมคุณถึงซื้อสิ่งเหล่านี้ตั้งแต่แรก” หรือ “คุณซื้อครีมทาผิวนั่นเพราะคุณต้องการมัน หรือคุณต้องการเพียงของบางสิ่งที่จับต้องได้”

Jessica Louie กูรูด้านการจัดบ้านแบบคอนมาริ ที่ได้รับการรับรองจากแพซาดีนา แคลิฟอร์เนีย ซึ่งเธอมักจะชอบรวบรวมผลการอภิปรายความยั่งยืนของกระบวนการที่เธอทำให้ลูกค้า แทนการเลือกซื้อกล่องใส่ข้อมูลใหม่เพื่อจัดเก็บผลการอภิปรายที่เธอเคยทำไว้ ซึ่งแน่นอนว่าเธอไม่ทำอย่างนั้น ตัวอย่างของกระบวนการนี้ คือเธอจะคอยเตือนถึงสิ่งที่พวกเขามีอยู่แล้ว และบ่อยครั้งที่วิธีนี้ช่วยลดการใช้พลาสติกของพวกเขา

“เรามีปัญหามลพิษพลาสติกอย่างเห็นได้ชัด” เธอกล่าว “ด้วยเหตุนี้เราจึงปรึกษาหารือเกี่ยวกับการเปลี่ยนนิสัยของคน อาทิเช่น การเปลี่ยนนิสัย เมื่อคุณไปร้านขายของชำคุณต้องแน่ใจว่าคุณมีของเหล่านี้มากเพียงพอหรือยัง เพื่อทำให้คุณตระหนักถึงสิ่งที่กำลังจะซื้อ ซึ่งความจริงแล้วมันเป็นวิธีคิดอย่างรอบคอบสำหรับเลือกซื้อของอื่นๆ โดยเฉพาะพลาสติก”

หากสิ่งเหล่านี้อยู่ในชีวิตและการทำงานของเธอแล้ว เธอคงไม่อยากกำจัดมันออกไป จึงเป็นสาเหตุก่อให้เกิดขยะ เธอพยายามทำให้ลูกค้าของเธอตระหนักถึงการนำพลาสติกชนิดใหม่เข้ามาในชีวิต

สำหรับ Rachel Friend กระบวนการเหล่านี้เปลี่ยนมุมมองของเธอในหลายๆ ด้าน ทั้งความสัมพันธ์ของตัวเรากับวัตถุและขยะ “การจัดบ้านมันง่ายมาก เมื่อบ้านของคุณเป็นระเบียบดูสะอาดสะอ้านมันจะทำให้คุณมีความสุข ซึ่งคุณจะค่อยๆ ซึมซับสิ่งเหล่านี้ลงไปจนกลายเป็นนิสัย คุณอาจเริ่มสังเกตพฤติกรรมการตอบสนองของคุณที่มีต่อสภาพแวดล้อม”

เธอกล่าวในตอนท้ายว่า โลกเป็นดาวเคราะห์ที่ต้องมีการจัดระเบียบ และมันสามารถเริ่มได้จากขั้นตอนที่เล็กที่สุด

***แปลและเรียบเรียงโดย ปุณยวีร์ เฉลียววงศ์เจริญ
โครงการนักศึกษาฝึกงาน กองบรรณาธิการ นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย


อ่านเพิ่มเติม: การเผาขยะพลาสติกเป็นความคิดที่ดีหรือไม่?

การเผาขยะ

 

เรื่องแนะนำ

การปกป้องป่า คือสิ่งจำเป็นเพื่อโลกที่ยั่งยืนในอนาคต

หมู่บ้าน Mian Gu ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำ Nu ของประเทศจีน เป็นโครงการสร้างบ้านของรัฐบาลที่ออกแบบเพื่อจูงใจประชาชนที่อาศัยอยู่บนภูเขาให้ย้ายลงมาที่แม่น้ำเพื่อลดการตัดไม้ทำลายป่า ภาพถ่ายโดย ADAM DEAN, NAT GEO IMAGE COLLECTION เมื่อปีที่แล้ว ยูเอ็นได้เตือนให้ระวังวิกฤตภูมิอากาศที่ใกล้เข้ามา ในปีนี้ ยูเอ็นวิงวอนให้ อนุรักษ์ป่า ไว้ก่อนจะสายเกินไป รายงานจาก คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศขององค์การสหประชาชาติ (The United Nation’s Intergovernmental Panel on Climate Change – IPCC) ซึ่งเผยแพร่เมื่อต้นเดือนสิงหาคมได้เน้นย้ำถึงความจำเป็นของการเปลี่ยนวิธีการจัดการที่ดินของโลกอย่างรวดเร็วและเร่งด่วน เดบราห์ ลอว์เรนซ์ (Deborah Lawrence) นักวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมแห่งมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย กล่าวว่า เพื่อจัดการกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ ต้องมีการใช้กลยุทธ์ที่ยั่งยืนซึ่งจัดการปัญหาได้ตรงเป้าและส่งผลกระทบได้อย่างกว้างขวาง “การเปลี่ยนแปลงของสภาวะภูมิอากาศเป็นภัยคุกคาม เราต้องหาหนทางที่เป็นไปได้ในทุกแง่มุมเพื่อจัดการกับมัน” เดบราห์ กล่าว ในรายงานของ IPCC มีเนื้อหาเกี่ยวกับคำแนะนำว่าทั้งประชาชน นักวิทยาศาสตร์ และผู้กำหนดนโยบาย ควรกำหนดความสำคัญอย่างไร และนี่คือหัวข้อสำคัญในคำแนะนำดังกล่าว การปรับปรุงยกเครื่องระบบการผลิตอาหารครั้งใหญ่ของมนุษย์เป็นเรื่องที่จำเป็น โดยในรายงานกล่าวว่า ปัญหาสภาวะภูมิอากาศสุดขั้วเช่น […]

เขตรักษาพันธุ์ปลาในแม่น้ำช่วยฟื้นฟูปลาขนาดใหญ่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ชาวประมงจำนวนมากพึ่งพาปลาจำนวนมหาศาลในระบบลำน้ำโขงมายาวนาน รวมทั้งชาวบ้านจากหมู่บ้าน Chnok Tru บนทะเลสาบโตนเลสาบ และในปัจจุบัน มีความพยายามหลายประการเพื่ออนุรักษ์สัตว์น้ำไว้สำหรับอนาคต ภาพถ่ายโดย DAVID GUTTENFELDER, AP/NAT GEO IMAGE COLLECTION เครือข่ายเขตอนุรักษ์กำลังช่วยให้ปลาบึกและ ปลา ชนิดอื่นๆ ในแม่น้ำโขงรอดจากการทำประมงเข้มข้น และภัยคุกคามทางสิ่งแวดล้อมอื่นๆ แม้แม่น้ำเงาอยู่ใกล้กับชายแดนพม่า ซึ่งเป็นบริเวณที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง มันกลับเป็นสถานที่หลบภัยอันสงบสุขสำหรับ ปลา กว่า 50 สายพันธุ์ โดยในปัจจุบัน พื้นที่แห่งนี้มีแหล่งสงวนพันธุ์ปลาของเอกชนกว่า 52 แห่ง เมื่อ 5 ปีก่อน อารอน โคนิง (Aaron Koning) นักนิเวศวิทยาทางน้ำจากศูนย์แอตคินสันเพื่ออนาคตที่ยั่งยืนแห่งมหาวิทยาลัยคอร์เนล (Cornell University’s Atkinson Center for a Sustainable Future) ได้เริ่มวิจัยว่าเขตรักษาพันธุ์ซึ่งครอบคลุมพื้นที่เพียงส่วนน้อยของแม่น้ำเหล่านี้ส่งผลอย่างไรต่อปลา เขาค้นพบว่า ที่จริงแล้ว ปลาทุกชนิดรู้เป็นอย่างดีว่าจะพึ่งพาเขตอนุรักษ์เหล่านี้ได้อย่างไร ซึ่งอาจทำให้พวกมันเพิ่มจำนวนขึ้นมาก จากผลการสำรวจเขตอนุรักษ์ราว 24 แห่งในแม่น้ำเงาระบุว่า ความหนาแน่นโดยเฉลี่ยของประชากรปลาภายในเขตอนุรักษ์เหล่านี้สูงกว่านอกเขตหลายเท่าตัว […]

เศรษฐกิจหมุนเวียน : ขยะจะกลายเป็นศูนย์ได้จริงหรือ

โลกไร้ขยะฟังดูไม่น่าเป็นไปได้ แต่แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) ที่มนุษย์ใช้ทรัพยากรอย่างประหยัดและนำวัสดุต่างๆ กลับมาใช้ซ้ำอย่างไม่สิ้นสุด เป็นความหวังของธุรกิจและนักสิ่งแวดล้อม แต่เราจะทำให้เกิดขึ้นจริงได้ไหม หรืออันที่จริงต้องบอกว่า เราไม่ทำได้ด้วยหรือ

คนในเมืองสามารถช่วยลดโลกร้อนได้ – แค่ซื้อของให้น้อยลง

(ภาพปก) นักปั่นจักรยานเหล่ากำลังปั่นจักรยานผ่าน แบตเตอรรี พาร์ค (Battery Park) ที่นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ภาพถ่ายโดย SERGI REBOREDO, REDUX สิ่งที่เราซื้อ รับประทาน และใช้งาน ล้วนมีผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อสภาพอากาศ ดังนั้น ถึงเวลาแล้วที่เราจะบริโภคสิ่งต่างๆ ให้น้อยลง มีรายงานการศึกษาล่าสุดระบุว่า บรรดาเมืองใหญ่ มีบทบาทสำคัญระดับโลกในเรื่องของการยับยั้งการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ และสามารถมีบทบาทสำคัญในการช่วยประชากรในเมืองลดการบริโภคและการใช้สิ่งของให้น้อยลงได้ เมืองที่มีแนวคิดพัฒนาต่างหาวิธีการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนได้ออกไซด์ในเมือง แต่วิธีการเหล่านั้นอาจเป็นการประเมินปัญหาที่ผิด เช่น นโยบายการเก็บค่าปล่อยคาร์บอนกับการใช้รถหรือโรงงานที่มีอัตราการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เกินมาตรฐาน เป็นต้น ทั้งที่ความจริงแล้ว สิ่งที่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสภาพภูมิอากาศ มักมาจากสิ่งที่ชาวเมืองส่วนใหญ่รับประทาน ใช้งาน หรือซื้อมาจากแหล่งผลิตที่ไกลจากเมืองออกไป นับตั้งแต่อาหาร เสื้อผ้า เครื่องใช้ไฟฟ้า และอื่นๆ เพื่อให้การปล่อยก๊าซเรือนกระจกเป็นไปในทางที่ถูกต้อง บรรดาเมืองทั้งหลายควรพุ่งเป้าหมายไปที่การลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ให้ได้ร้อยละ 50 ภายใน 11 ปีข้างหน้า และร้อยละ 80 ในปี 2050 ซึ่งบรรดานักวิจัยต่างพบว่า จำนวนการปล่อยก๊าซส่วนใหญ่นั้นมาจากการบริโภคสินค้า อาหาร และพลังงานที่ผลิตจากนอกเมือง และสิ่งที่เมืองควรทำอย่างมากที่สุดคือ หาวิธีการช่วยประชากรในเมืองลดการบริโภคสินค้าเหล่านี้ มูลค่าที่แท้จริงจากการบริโภค ในทุกวันนี้ ประชากรโลกกว่าร้อยละ […]