ฟูจิซัง ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ กับประสบการณ์ชมแสงแรกบนยอดเขาอันเลื่องชื่อ

แสงแรกในแดนอาทิตย์อุทัยบนยอดภูเขาไฟฟูจิ

การอุปกรณ์ และเส้นทางขึ้นภูเขาไฟฟูจิ

ชนะเลิศประเภทอุปกรณ์ดีเด่น

เนื่องจากที่เชิงเขาอุณหภูมิต่างจากยอดสูงสุดมาก การเตรียมอุปกรณ์จึงเป็นเรื่องสำคัญ ที่สถานีคาวากูจิโกะ อากาศในช่วงปลายเดือนสิงหาคม อุณหภูมิอยู่ที่ 23-25 องศาเซลเซียส แต่เมื่อความสูงเพิ่มขึ้น อากาศข้างบนจะเย็นลงและลมแรง จากสถิติ อุณหภูมิบริเวณยอดเขาอาจอยู่ที่ 5 องศาเซลเซียส หรือบางครั้งแตะ 0 องศาเซลเซียส เพราะฉะนั้น การแต่งตัวที่ดีที่สุดคือการค่อยๆเพิ่มเครื่องกันหนาวทีละชิ้น

เพื่อเป็นแนวทางสำหรับวันที่เดินขึ้นเขา ควรมีอุปกรณ์พื้นฐานดังนี้

– หมวกปีกกว้างสำหรับเดินป่าหรือปีนเขา ชนิดกันรังสียูวี

– แว่นกันแดด

– เสื้อแขนยาวหรือแขนสั้นที่ระบายอากาศได้ดี

– ปลอกแขนกันรังสียูวี (กรณีที่ใส่เสื้อแขนสั้น)

– กางเกงประเภทลองจอห์นหรือ HEATTECH ไว้สวมด้านใน

– กางเกงเดินป่าหรือปีนเขา อาจเป็นชนิด Zip-off ที่สามารถดัดแปลงเป็นขาสั้นและขายาวได้

– ถุงเท้าหนาสำหรับเดินป่าหรือปีนเขา

– รองเท้าสำหรับเดินป่าหรือปีนเขา ถ้าเป็นชนิดกันน้ำจะดีมาก ไม่แนะนำให้ใส่รองเท้าผ้าใบธรรมดา

– เสื้อกันลมหรือกันฝน

– ถุงมือกันลมหรือกันฝน

– Trekking pole ถ้าไม่มีติดตัวมา สามารถซื้อไม้ค้ำที่สถานีต่างๆได้ ซึ่งทุกสถานีมีจุดประทับตราเป็นสัญลักษณ์ว่าเราขึ้นไปถึงจุดใดบ้าง สนนราคาไม้ค้ำอยู่ที่ประมาณ 1,000 เยน และตราประทับราคา 300 -500 เยน ซึ่งถือเป็นรายได้หลักอย่างหนึ่งของแต่ละจุดพัก

ร้านขายของ, ฟูจิซัง, ฟูจิ, ภูเขาไฟฟูจิ
ร้านขายของชำตามจุดพัก

นอกจากนี้ เมื่อถึงยอดเขาแล้วควรเพิ่มเสื้อฟลีซ หมวกไหมพรม ไฟฉายแบบคาดหัว และอุปกรณ์กันหนาวอื่นๆ ขึ้นอยู่กับว่าร่างกายของคุณทนหนาวได้มากแค่ไหน

ปรับตัวกับความสูง

ฟูจิซูบารุไลน์ หรือสถานีที่ 5 (5th Station) สูงประมาณ 2,305 เมตรเหนือระดับทะเล เมื่อเราเดินมาถึงจุดนี้ ควรให้ร่างกายได้ปรับตัวกับความสูง โดยการเดินไปมาสักหนึ่งชั่วโมงก่อนออกเดินขึ้นเขาตามเส้นทางโยชิดะ อย่าเร่งรีบจนเกินไป เพราะเรื่องของการเมาความสูงอันตรายมาก แม้เป็นคนที่ร่างกายแข็งแรงก็อาจมีอาการได้ เทคนิคการเดินควรรักษาระยะก้าวให้สม่ำเสมอ และควบคุมจังหวะหายใจให้ดี

ช่วงสถานีที่ 5 ถึงสถานีที่ 6 ระยะทางไม่ไกลมาก แต่จากสถานีที่ 6 ถึง 7 และจากสถานีที่ 7 ถึง 8 เป็นระยะทางไกลและชันมากขึ้น บางช่วงทางเป็นหินชัน จึงต้องใช้ไม้ค้ำ (หรือมือทั้งสองข้าง) ช่วยรักษาสมดุลไม่ให้ล้ม จริงๆแล้วเส้นทางไม่ได้ยากลำบากมาก แต่ความกดดันคือ เมื่อมีคนกลุ่มใหญ่ตามหลังมา เราจะรู้สึกเกรงใจอยากให้เขาแซงไปก่อน ซึ่งบางจุดอาจจะมีที่ให้หลบกันได้ แต่บางจุดไม่มีเลย โชคดีสำหรับเราที่ทางขึ้นเป็นวันเวย์ จึงไม่มีคนเดินสวนลงมา (ช่วงที่เป็นทางให้ทั้งขึ้น-ลงได้มีระหว่างสถานีที่ 5 และ 6 เท่านั้น)

ปีนเขา, ฟูจิ, ฟูจิซัง, ปีนเขาภูเขาไฟฟูจิ
สีสันของนักเดินเขาจากสถานีที่9ไปสู่ยอด

แปดชั่วโมงกับการเดิน

เราออกเดินทางสิบโมงเช้าและถึงที่พักเวลาหกโมงเย็น ขณะนั้นแสงแดดจวนจะลับไปแล้ว และอากาศหนาวเย็นมาก โชคดีที่เราไม่เจอฝนระหว่างทาง ไม่อย่างนั้นคงใช้เวลามากกว่านี้

โกไรโกะคังมีความสูง 3,450 เมตรเหนือระดับทะเล อากาศเบาบางทำให้หายใจลำบาก เมื่อเรามาถึง นักเดินทางหลายคนเข้านอนแล้ว เพราะส่วนใหญ่ตื่นนอนช่วงตีหนึ่งตีสอง เพื่อเดินขึ้นยอดเขาไปจับจองทำเลทองสำหรับชมพระอาทิตย์ขึ้น แต่เราดูพยากรณ์อากาศแล้ว เห็นว่าจะมีพายุฝนฟ้าคะนอง ซึ่งนอกจากเราเดินขึ้นยอดสูงสุดไม่ได้แล้ว ยังหมายถึงเราอาจต้องติดอยู่ในที่พักจนกว่าฝนฟ้าจะหยุด คืนนั้นเราเข้านอนด้วยความกระวนกระวายใจ แต่ธรรมชาติเป็นอะไรที่เราควบคุมไม่ได้เลย

ภูเขาไฟฟูจิ, ฟูจิซัง
นักเดินเขาชมพระอาทิตย์ขึ้นช่วงขาลง

แสงแรกแห่งฟูจิ

เนื่องจากมีคำเตือนว่า ช่วงตีสามถึงหกโมงเช้าเป็นช่วงที่เส้นทางขึ้นฟูจิซังหนาแน่นเป็นพิเศษ อีกทั้งบนยอดอาจเนืองแน่นจนไม่มีที่ยืน เราจึงตัดสินใจชมพระอาทิตย์ขึ้นจากหน้าบ้านพักที่สถานี 8.5

เราคงพกดวงมาเต็มกระเป๋า เพราะฝนหยุดตกและฟ้าเปิด ณ เวลา 04:48 น. เราจึงเห็นแสงแรกแห่งฟูจิจากระเบียงของโกไรโกะคัง (ซึ่งโกไรโกะแปลว่า การมาถึงของแสงแรก) ในขณะที่ผู้คนที่อยู่บนยอดไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นเพราะเมฆบัง จากนั้นเราจึงค่อยๆเดินขึ้นไปจนถึงสถานีที่ 10 ซึ่งเป็นยอดฟูจิซัง แต่เนื่องจากลมแรงถึง 50 นอต จึงได้เพียงเฉียดเข้าไปดูปากปล่องภูเขาไฟและไม่สามารถเดินโดยรอบได้

วิวฟูจิ, ภูเขาไฟฟูจิ, ฟูจิงซัง
พระอาทิตย์ขึ้นและทะเลสาบยามานากะ

ทางลงท้าทายเท่าทางขึ้น

แม้ขาลงเราเคลื่อนที่ตามแรงโน้มถ่วงของโลก แต่เส้นทางชันพอสมควร อุปกรณ์ที่ควรมีอย่างยิ่งคือ ปลอกขากันทรายเข้ารองเท้า (hiking gaiters) และเนื่องจากทางลงเป็นคนละทางกับทางขึ้น จึงไม่มีจุดพักหรือร้านขายของชำเลย เพราะฉะนั้น ควรบริหารจัดการน้ำและเสบียงให้ดี trekking pole จำเป็นมากสำหรับการรักษาสมดุลเมื่อเดินลง เพราะพื้นผิวภูเขาไฟลื่นได้ง่าย สำหรับเราใช้เวลาเดินลงทั้งหมด 5 ชั่วโมงครึ่ง และเมื่อมาถึงฟูจิซูบารุไลน์ หรือสถานีที่ 5 เราก็ได้แต่โล่งอกที่ไม่เจอฝนระหว่างเส้นทาง และไม่มีใครป่วยหรือประสบอุบัติเหตุใดๆ ทริปที่ประสบความสำเร็จนั้นเราต้องลงมาถึงอย่างปลอดภัยด้วย ไม่ใช่เพียงแค่ขึ้นถึงยอด

เส้นทางปีนภูเขาไฟฟูจิ, ฟูจิ, ภูเขาไฟฟูจิ, ฟูจิซัง
ป้ายเตือนหินร่วงหล่นซึ่งอันตรายถึงแก่ชีวิต

ตัวช่วยในการเลือกเส้นทาง

สำหรับคนที่อยากสัมผัสประสบการณ์แปลกใหม่และชอบการผจญภัย ลองศึกษาหาข้อมูลเพิ่มเติมและตัดสินใจเลือกเส้นทางได้ตามนี้

  1. โยชิดะ (Yoshida Trail) เส้นทางที่นิยมที่สุดเนื่องจากมีสิ่งอำนวยความสะดวก (ห้องน้ำ จุดพัก และจุดปฐมพยาบาล) มากที่สุด ช่วงแรกเป็นทางคดเคี้ยวไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ แต่จากสถานีที่ 7-8 มีทางเป็นหินชัน ทางขึ้นและลงคนละเส้นทาง
  2. ซูบาชิริ (Subashiri Trail) เส้นทางร่มรื่นปกคลุมด้วยต้นไม้ ข้อเสียคือหากมีหมอกหรือทัศนวิสัยไม่ดีอาจหลงทางได้ ทางลงเป็นคนละทางกับทางขึ้น และหลายคนนิยมวิ่งลงเพราะทางเป็นทรายภูเขาไฟ
  3. โกเต็มบะ (Gotemba Trail) เหมาะสำหรับนักปีนเขาที่มีประสบการณ์มาก เพราะเส้นทางยาวที่สุด จุดพักน้อยและไม่ค่อยมีจุดสังเกตจึงอาจหลงทางได้ง่าย แต่ข้อดีคือคนใช้เส้นทางนี้น้อยและสามารถเห็นพระอาทิตย์ขึ้นได้ตลอดเส้นทาง
  4. ฟูจิโนมิยะ (Fujinomiya Trail) ทางขึ้นและลงเป็นเส้นทางเดียวกัน ค่อนช้างชัน พื้นดินส่วนใหญ่เป็นกรวดหิน แต่ระยะทางสั้นที่สุดเพราะเริ่มจากจุดที่ค่อนข้างสูง

เรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจ : 5 ธีมเที่ยวญี่ปุ่นโดยรถไฟที่คุณจะไม่มีวันลืม

เที่ยวญี่ปุ่น

เรื่องแนะนำ

เอเวอเรสต์มาราธอน รายการวิ่งบนเส้นทางที่สูงที่สุดในโลก

ก่อนหน้านี้ คุณพิพัฒน์ประสบปัญหาด้านสุขภาพในด้านต่างๆ จนถึงจุดเปลี่ยนที่ต้องลุกขึ้นมารักษาสุขภาพ เพราะอยากเห็นโลกให้มากกว่านี้ จึงเริ่มมาให้ความสนใจกับการดูแลสุขภาพด้วยการออกกำลังกาย ในช่วงแรก คุณพิพัฒน์เลือกการออกกำลังกายด้วยการปั่นจักรยาน และหันมาสนใจการวิ่งอย่างจริงจัง จนกระทั่งตอนนี้ปัญหาด้านสุขภาพไม่ใช่อุปสรรคอีกต่อไป “ในช่วงแรก ก็เริ่มจากการวิ่งระยะใกล้ๆ แล้วก็กำหนดเป้าหมายเพิ่มระยะขึ้นเรื่อยๆ ” คุณพิพัฒน์เล่าและเสริมว่า “รายการแรกที่ลองวิ่งคือ สิงคโปร์ฮาล์ฟมาราธอน ตอนนั้นคิดแค่ว่าได้ไปเที่ยวพร้อมกับไปวิ่ง หลังจากนั้น เขาคือหนึ่งในคนไทยที่ร่วมรายการ โตเกียวมาราธอน ก่อนการวิ่งในสนามจริง คุณพิพัฒน์วางแผนซ้อมอย่างเป็นระบบ กำหนดเป้าหมายในการซ้อมแต่ละวัน เพราะถือเป็นการวิ่งมาราธอนครั้งแรก หลังจากจบการแข่งขัน เขาก็พบว่าตัวเองทำได้ และได้พบกับความสนุกในการร่วมรายการวิ่ง จนกระทั่งวันหนึ่งที่คุณพิพัฒน์จำเป็นต้องวิ่งร่วมวิ่งเทรลที่จังหวัดเชียงใหม่ เพราะเพื่อนที่สมัครรายการวิ่งเกิดอาการบาดเจ็บที่ขา ซึ่งครั้งนั้นนับเป็นครั้งแรกที่คุณพิพัฒน์ได้พบกับประสบการณ์ในการวิ่งเทรลเป็นครั้งแรก และครั้งต่อๆ มา คุณพิพัฒน์จึงมองหาสนามใหม่ๆ ที่จะพาตัวเองออกไปวิ่ง และพบกันเรื่องราวที่รอเขาอยู่ระหว่างทาง “ถ้าเรามีเป้าหมาย เราจะมองหาวิธีการ” คุณพิพัฒน์บอกกับเราและยกตัวอย่างว่า “ถ้าคุณอยากวิ่งให้ได้ 10 กิโลเมตร คุณก็จะไปหาว่า วิธีการวิ่งให้ได้ 10 กิโลเมตร ต้องทำอย่างไร ต้องซ้อมอย่างไร” ความสำคัญในการออกกำลังกายทุกชนิดคือ “ความสม่ำเสมอ” ต้องดูความเหมาะสมและความพร้อมของร่างกาย ทุกคนสามารถออกไปวิ่งได้ การออกกำลังกายได้มากกว่าแค่ร่างกายแข็งแรง แต่ยังเป็นการใช้เวลากับตัวเอง และหยุดพักความคิดจากสิ่งอื่นๆ ที่เราพบเจอมาตลอดทั้งวัน […]

ดอยหลวง และดอยหนอก จังหวัดพะเยา

ทริปเดินป่าปีนเขา 3 วัน 2 คืน เดือนธันวาคมของทุกปีเป็นช่วงเวลาดีๆ แห่งการเฉลิมฉลอง เพราะใกล้ปีใหม่เข้ามาทุกขณะจิต หลายคนเลือกอยู่บ้าน บางคนเดินทางกลับภูมิลำเนา ส่วนตัวผมเลือกปิดภารกิจสุดท้ายของปีด้วยการพาตัวเองไปพิชิต ดอยหนอก คราวก่อนผมนั่งรถไฟไปเดินป่าที่อุทยานแห่งชาติขุนตาล ครั้งนี้ผมเลยขอเลือกเดินทางด้วยรถทัวร์ของบขส. บ้าง เพราะห่างหายจากการนั่งรถสาธารณะประเภทนี้ไปนานมากทีเดียว โจทย์การท่องเที่ยวของเราครั้งนี้คือการไปเยือนเมืองรอง ผมและทีมเลือกไปจังหวัดพะเยา ซึ่งเป็นจังหวัดที่ผมเคยไปแบบผ่านๆนานๆ ที ครั้งนี้จึงตั้งใจเต็มที่ไปตามความปรารถนาของตัวเองที่ชื่นชอบการเดินป่าและปีนเขา หลายคนอาจสงสัยว่าจังหวัดพะเยามีอะไรน่าสนใจบ้าง จริงๆ แล้วจังหวัดนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานมากนะครับ เป็นแหล่งที่พบพระพุทธรูปหินทรายและหลักศิลาจารึกมากมาย แสดงให้เห็นถึงความเป็นชุมชนเก่าแก่ที่มีอารยธรรมและมีเรื่องราวน่าสนใจไม่แพ้จังหวัดอื่นเลย ว่ากันว่าพะเยายังเป็นหนึ่งในเส้นทางแห่งความรักของพระลอ พระเพื่อน และพระแพง ตัวเอกจากในวรรณคดีเรื่องลิลิตพระลออีกด้วย แน่นอนว่าแหล่งท่องเที่ยวที่คุ้นหูคนทั่วไปมากที่สุดก็คือ “กว๊านพะเยา” ซึ่งแต่เดิมเคยเป็นชุมชนมาก่อนกาลเวลาผ่านไปจนกระทั่งมีสภาพอย่างปัจจุบันเพราะมีการสร้างประตูน้ำกักเก็บน้ำ และใต้ผืนน้ำแห่งนี้ก็มีวัดที่จมอยู่ประมาณยี่สิบวัด หนึ่งในนั้นคือวัดติโลกอาราม เป็นวัดสำคัญที่ปรากฏในหลักศิลาจารึกของจังหวัดพะเยาด้วย ไม่ไกลจากกว๊านพะเยาก็เป็นที่ตั้งของวัดศรีโคมคำ วัดคู่บ้านคู่เมืองที่เป็นที่ประดิษฐานพระเจ้าตนหลวง พระพุทธรูปขนาดใหญ่ที่ถือว่าเก่าแก่ที่สุดในแผ่นดินล้านนา ด้านแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ พะเยาก็มีของดีไม่แพ้ใครและยังเป็นเป้าหมายในการเดินทางครั้งนี้ด้วย นั่นคือดอยหลวงที่มีความสูง 1,694 เมตรจากระดับทะเล และ ดอยหนอก อันเป็นหมุดหมายสำคัญของเหล่านักเดินป่า เพราะว่าบนยอดดอยหลวงและดอยหนอกนั้นจัดว่ามีทัศนียภาพสวยงามมาก บนยอดดอยหนอกยังเป็นที่ประดิษฐานเจดีย์พระธาตุดอยหนอก อันเป็นที่สักการะของชาวพะเยา ลำปาง และเชียงราย ก่อนเดินทางขึ้นสู่ดอยหลวง เราต้องติดต่อที่ทำการหน่วยย่อย ดล.6 อุทยานแห่งชาติดอยหลวงพะเยา […]

สิ่งที่ควรทำเมื่อมา อุทยานแห่งชาติแกรนด์แคนยอน

ประหลาดใจกับธรรมชาติ ภูมิทัศน์และความสูงของหุบเขา ทำให้มีพืชและสัตว์อย่างมากมายมหาศาล อุทยานแห่งนี้มีนก 355 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 89 ชนิด สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ 56 ชนิด ในพื้นที่กว้างใหญ่คุณสามารถพบสัตว์เหล่านี้ได้ เช่น สิงโตภูเขา นกอินทรีหัวขาว นกฮูก เหยี่ยวเพเรกริน ปลาเทราท์ ปลาดุก ปลากะพง ค้างคาว สุนัขป่า บีเวอร์ กบต้นไม้แคนยอน คางคกด่างแดง คางคกภูเขา และแร้งคอนดอร์แคลิฟอร์เนีย ซึ่งใกล้จะสูญพันธุ์ในปี 1930 แต่ในปัจจุบันถูกพบอีกครั้งในอุทยานฯ พันธุ์พืชที่โดดเด่น เช่น ต้นเซกบรัช ต้นสเนควีท มันสำปะหลัง กล้วยและมันสำปะหลังยัคกา ต้นข้าวอินเดีย พุ่มไม้สีน้ำตาลแดง ต้นเบอเซจน์สีขาว ดอกบีทเทิลบรัช ต้นเวสเทิร์นฮันนี่เมสกีส สนสีฟ้า เฟอร์ดัคลาส เฟอร์สีขาว และมีพืชเกือบ 2,000 ชนิดเจริญเติบโตในอุทยานฯ แห่งนี้ จุดถ่ายภาพ หอชมวิวนาฬิกาทราย สูง 70 ฟุต ที่ตั้งอยู่จุดสูงสุดทางของฝั่งทางใต้ […]

แคนยอนเร้นลึกแห่งออสเตรเลีย

มีเพียงเชือก ไม่ง้อจีพีเอส ชาวออสเตรเลียใจกล้าเหล่านี้ทิ้งตัวลงสู่แคนยอนเร้นลึกแห่งทิวเขาบลูเมาน์เทนส์ เพื่อยลโฉมความงดงามของธรรมชาติที่น้อยคนจะมีโอกาสได้สัมผัส