เปิดตัว มรดกโลกแห่งใหม่ จากยูเนสโก - Page 3 of 7 - National Geographic Thailand

เปิดตัว มรดกโลกแห่งใหม่ จากยูเนสโก

เมืองชัยปุระ แคว้นราชสถาน ประเทศอินเดีย

ป้อมปราการ “เมืองสีชมพู” และเมืองหลวงปัจจุบันของแคว้นราชสถานนี้ สร้างขึ้นในปี 1729 เชื่อกันว่าเป็นเมืองแรกที่มีการวางผังเมืองของอินเดีย ทั้งสีสันของอาคารและสิ่งก่อสร้างภายนอกมีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เมืองนี้ถูกสร้างตามการออกแบบรูปกริดที่อ้างอิงสถาปัตยกรรมแบบ Vedic และแบ่งเขตต่างๆ โดยอ้างอิงตามแบบฮินดูดั้งเดิม

ริสโกไคโด และภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งแกรนคานาเรีย ประเทศสเปน

ถ้ำที่อยู่อาศัย ยุ้งฉาง อ่างเก็บน้ำ และศาสนสถานในยุคก่อนประวัติศาสตร์เหล่านี้ถูกมองว่าเป็นของดวงดาวและ “พระแม่ธรณี” สถานที่แห่งนี้เป็นหลักฐานที่บ่งบอกว่าหมู่เกาะคานารีที่ใหญ่ที่สุดของสเปน เป็นที่อยู่ของบรรพบุรุษของชาวสเปนในปัจจุบัน

โซวัน หรือสถาบันการสอนปรัชญาขงจื๊อสมัยใหม่ ประเทศเกาหลีใต้

อาคารทั้งเก้าหลังของสถาบันสอนปรัชญาขงจื๊อสมัยใหม่ หรือโซวัน สร้างขึ้นระหว่างศตวรรษที่สิบห้าถึงสิบเก้า ตั้งอยู่ท่ามกลางภูมิทัศน์ธรรมชาติ อาคารเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อสอนนักเรียนให้เคารพธรรมชาติและเห็นถึงความสำคัญของจิตใจและร่างกายของตน

หอสังเกตการณ์จอเดรลล์แบงก์ สหราชอาณาจักร

สถานที่แห่งนี้เป็นหนึ่งในหอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์ชั้นนำของโลก เปิดใช้ครั้งแรกในปี 1945 จนถึงปัจจุบัน ผลการศึกษาทางวิทยาศาสตร์จากที่นี่ช่วยให้มนุษย์เข้าใจเรื่องราวเกี่ยวกับอุกกาบาต ดวงจันทร์ เลนส์ควอนตัม และการติดตามยานอวกาศมากขึ้น ที่แห่งนี้มีคุณสมบัติถึงสี่จากสิบตามเกณฑ์ที่ยูเนสโกกำหนด ซึ่งมากที่สุดในบรรดาสถานที่ที่ได้รับการเพิ่มเป็นมรดกโลกของปีนี้

สถาปัตยกรรมศตวรรษที่ยี่สิบ ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรท์ ประเทศสหรัฐอเมริกา

อาคารแปดหลังทั่วสหรัฐอเมริกาเป็นตัวอย่างของ “สถาปัตยกรรมอินทรีย์” ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรท์ สถาปนิกชื่อดัง เป็นสถานที่เดียวในสหรัฐฯ ที่ได้รับการบรรจุลงในรายชื่อมรดกโลกหลังจากที่ถอนตัวออกจากยูเนสโกเมื่อปลายปีที่ผ่านมา

อ่านต่อหน้า 4

เรื่องแนะนำ

วัฒนธรรมใหม่ของ การเดินป่า ที่ยั่งยืน

เส้นทางเดินป่าวันที่ 3 (บางส่วน) – 4  เส้นทางวันที่ 3 จากดอยธงสู่หมื่อหะคี 19 กิโลเมตร          จากดอยธงสู่หมื่อหะคี หมู่บ้านไกลปืนเที่ยงที่แสนกันดาร เป็นเส้นทางที่เราเดินเท้าไกลที่สุดในโปรแกรมนี้ มีระยะทางถึง 19 กิโลเมตร ที่ระดับความสูง 930 เมตรจากระดับทะเล ที่ “หมื่อหะคี” มีจุดชมดวงอาทิตย์ตกดินที่สวยงามไม่แพ้สองจุดที่เดินผ่านมา ซึ่งในภาษากะเหรี่ยง แปลว่า “ดินแดนแห่งอาทิตย์อัสดง” ไกด์ท้องถิ่นบอกเราขำๆว่านี่อาจไม่ใช่ดินแดนที่ดวงอาทิตย์ตกดินสวยที่สุด แต่เป็นเพราะว่ากว่าจะเดินทางมาถึงที่นี่ดวงอาทิตย์ก็ตกดินไปนานมากแล้ว ที่นี่ทำให้เราได้เห็นวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านที่อยู่ร่วมกับป่าได้อย่างกลมกลืน ที่สำคัญยังมีกาแฟรสชาติดีให้ชิมอีกด้วย เส้นทางวันที่ 4 จากหมื่อหะคีสู่สบโขง 13 กิโลเมตร           จากหมื่อหะคีเราจะเดินผ่านป่าและนาบนดอยของชาวบ้านลดระดับความสูงสู่หมู่บ้านริมน้ำที่สบโขง ซึ่งเป็นภาษาเหนือ “สบ” แปลว่า มาพบประสบกัน พอมาใช้กับแม่น้ำจึงหมายถึงแม่น้ำโขงมาพบกับแม่น้ำสายอื่น หรือการเป็นจุดสิ้นสุดของแม่น้ำโขงและเป็นจุดเริ่มต้นของแม่น้ำเงานั่นเอง ถือเป็นเส้นชัยของการเดินป่าในครั้งนี้ ตลอดเส้นทางเดินจะเห็นร่องน้ำที่ไหลผ่านตามซอกเขา เห็นลำธารเล็กๆ จนใหญ่ขึ้นกลายเป็นแม่น้ำเงาที่ใสเป็นกระจก เป็นแหล่งรวมอาหารและความอุดมสมบูรณ์ของทุกสรรพสิ่ง เรามาแวะพักที่จุดสิ้นสุดการเดินป่าที่โรงเรียนชื่อ “ล่องแพวิทยา” ซึ่งมีเรื่องเล่าว่า เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วยังไม่มีถนนตัดมาถึงหมู่บ้านนี้ ถนนที่ใกล้ที่สุดคือหมู่บ้านอุ้มโล๊ะซึ่งอยู่ห่างจากสบโขงไป […]