เรือคายัค ลำเล็กออกล่องทะเลแดนใต้ของไทย ผ่านเรื่องราวอันประทับอยู่ใจในความทรงจำ

ล่อง เรือคายัค ตลอด 65 กิโลเมตรในทะเลแดนใต้ของไทย

ความสะดวกที่ลอยมากับน้ำ

ทุกวันพวกเราจะพกอาหารกลางวันใส่กล่องข้าวที่เตรียมกันมา บางวันเราก็ลอยลำกินกันในเงาเกาะ บางวันเราก็ขึ้นหาดไปนั่งกินด้วยกัน

เมื่อเราพายเข้าไปเจอกับแพขยะที่ลอยน้ำมา มันก็ช่วยเพิ่มความเชื่อมั่นในการพกข้าวใส่ปิ่นโตและกระติกน้ำของพวกเราว่าเป็นสิ่งที่ควรจะทำ

ชีวิตเมืองทำให้เราสบายกันจนเคยตัว กล่องโฟมใส่อาหารที่ใช้ครั้งเดียวทิ้งอาจจะเป็นความสะดวก ช้อนพลาสติกอาจจะเป็นความสบาย ถุงใสใส่ขนมที่โยนทิ้งได้เลยหลังกินเสร็จ เราปล่อยตัวให้เคยชินกับความสบายนี้มายาวนาน ถ้าเรายอมลำบากล้างกล่องข้าวกันทุกวันซักนิด ขยะที่ลอยมากับน้ำก็คงจะลดลง

ขยะทะเล, ขยะพลาสติก
เศษซากความสะดวกสบายที่เราทิ้งให้เป็นขยะลอยตามน้ำมา

ห้วงเวลาแห่งชัยชนะ

สงครามกำลังจะจบลง ความเหนื่อยล้าและเจ็บปวดที่สะสมมากลายเป็นเรื่องเล็กน้อย กองเรือทยอยเคลื่อนตัวออกจากห้องนั่งเล่นกลางทะเลสู่ที่พักคืนสุดท้ายซึ่งเป็นหมู่บ้านโฮมสเตย์ริมน้ำ

มองย้อนไป เราพ่ายแพ้ต่อลม แดด และกระแสน้ำอย่างหมดรูป พวกเราต้องปรับเวลาออกเดินทางตามเวลาน้ำ เราต้องพุ่งเข้าหาร่มเงาเกาะเพื่อหลบแดด การพยายามขัดขืนธรรมชาติเป็นเรื่องเปล่าประโยชน์ที่แทบเป็นไปไม่ได้ ศัตรูที่แท้จริงของการเดินทางครั้งนี้กลับโผล่ชัดในตัวของเราเองต่างหาก ความเหนื่อยล้า ความท้อแท้ ความกลัว ที่เกิดขึ้นในใจคือศัตรูตัวใหญ่ที่ออกมาท้าทายเราอยู่ตลอด

เรือคายัค, พายเรือคายัค, ทะเลอันดามัน
หยุดพักกินกาแฟและหลบแดดเป็นระยะๆ ตามหาดทรายเล็กที่มีกระจายอยู่

การเดินทางด้วยแรงแขนของตัวเองตลอดสามวัน รวมระยะทาง 65 กิโลเมตร โดยไม่เลิกล้มไปกลางทางคือชัยชนะที่ทำให้ใจพองโต การได้ลอยล่องไปในสายน้ำระหว่างหน้าผาหินปูน สายลมเสียงนกที่ลอยมาให้ได้ยิน เท้าที่ได้สัมผัสกับหาดทรายที่ไม่เคยมีคนเหยียบย่าง บทสนทนากับเหล่าเพื่อนที่พายมาด้วยกัน คือถ้วยรางวัลที่ได้มาจากการออกเดินทาง เมื่อพายเรือเข้าเทียบท่าโฮมสเตย์ริมน้ำ สงครามของเราก็ปิดฉากลงพร้อมกับความทรงจำที่งดงาม


อ่านเพิ่มเติม : ปลาพลวง ได้รับการขนานนามว่า เสื่อโคร่งแห่งสายน้ำ

ปลาพลวง, แม่น้ำ, เขตอนุรักษ์,

เรื่องแนะนำ

ล่อง เรือคายัค ตลอด 65 กิโลเมตรในทะเลแดนใต้ของไทย

ความสะดวกที่ลอยมากับน้ำ ทุกวันพวกเราจะพกอาหารกลางวันใส่กล่องข้าวที่เตรียมกันมา บางวันเราก็ลอยลำกินกันในเงาเกาะ บางวันเราก็ขึ้นหาดไปนั่งกินด้วยกัน เมื่อเราพายเข้าไปเจอกับแพขยะที่ลอยน้ำมา มันก็ช่วยเพิ่มความเชื่อมั่นในการพกข้าวใส่ปิ่นโตและกระติกน้ำของพวกเราว่าเป็นสิ่งที่ควรจะทำ ชีวิตเมืองทำให้เราสบายกันจนเคยตัว กล่องโฟมใส่อาหารที่ใช้ครั้งเดียวทิ้งอาจจะเป็นความสะดวก ช้อนพลาสติกอาจจะเป็นความสบาย ถุงใสใส่ขนมที่โยนทิ้งได้เลยหลังกินเสร็จ เราปล่อยตัวให้เคยชินกับความสบายนี้มายาวนาน ถ้าเรายอมลำบากล้างกล่องข้าวกันทุกวันซักนิด ขยะที่ลอยมากับน้ำก็คงจะลดลง ห้วงเวลาแห่งชัยชนะ สงครามกำลังจะจบลง ความเหนื่อยล้าและเจ็บปวดที่สะสมมากลายเป็นเรื่องเล็กน้อย กองเรือทยอยเคลื่อนตัวออกจากห้องนั่งเล่นกลางทะเลสู่ที่พักคืนสุดท้ายซึ่งเป็นหมู่บ้านโฮมสเตย์ริมน้ำ มองย้อนไป เราพ่ายแพ้ต่อลม แดด และกระแสน้ำอย่างหมดรูป พวกเราต้องปรับเวลาออกเดินทางตามเวลาน้ำ เราต้องพุ่งเข้าหาร่มเงาเกาะเพื่อหลบแดด การพยายามขัดขืนธรรมชาติเป็นเรื่องเปล่าประโยชน์ที่แทบเป็นไปไม่ได้ ศัตรูที่แท้จริงของการเดินทางครั้งนี้กลับโผล่ชัดในตัวของเราเองต่างหาก ความเหนื่อยล้า ความท้อแท้ ความกลัว ที่เกิดขึ้นในใจคือศัตรูตัวใหญ่ที่ออกมาท้าทายเราอยู่ตลอด การเดินทางด้วยแรงแขนของตัวเองตลอดสามวัน รวมระยะทาง 65 กิโลเมตร โดยไม่เลิกล้มไปกลางทางคือชัยชนะที่ทำให้ใจพองโต การได้ลอยล่องไปในสายน้ำระหว่างหน้าผาหินปูน สายลมเสียงนกที่ลอยมาให้ได้ยิน เท้าที่ได้สัมผัสกับหาดทรายที่ไม่เคยมีคนเหยียบย่าง บทสนทนากับเหล่าเพื่อนที่พายมาด้วยกัน คือถ้วยรางวัลที่ได้มาจากการออกเดินทาง เมื่อพายเรือเข้าเทียบท่าโฮมสเตย์ริมน้ำ สงครามของเราก็ปิดฉากลงพร้อมกับความทรงจำที่งดงาม อ่านเพิ่มเติม : ปลาพลวง ได้รับการขนานนามว่า เสื่อโคร่งแห่งสายน้ำ